แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ รักสมอยาก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ รักสมอยาก แสดงบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2565

ตามใจอยาก (จมปลักกับการทำมาหากิน) ลืมสิ้นประโยชน์ตน และประโยชน์ท่าน สังสารวัฏฏ์นั้น สุดแสนกันดาร อันตรายสุดประมาณ อจินไตย

ตามใจอยาก
(จมปลักกับการทำมาหากิน) 

ใจคนคล้ายแมลง บินไปตามแหล่ง ที่ชอบของตน
แมลงภู่บินสูง สู่บน ยอดไม้
ส่วนแมลงวัน บินลงล่าง ไปไหน
ไปตามที่ชอบใจ ตรงไป ในส้วม

ใจคนก็มีสูงมีต่ำ ดำขาว
เป็นนิสัยเก่าๆ ที่เราสั่งสมไว้
ยากจะเปลี่ยนแปลง ถ้าไม่มีแรงบันดาลใจ
กัลยาณมิตร จึงยิ่งใหญ่ ในชีวิต

กิเลสตัณหา จะพาใจลงต่ำ
เป็นคนใจดำ ตามใจอยาก ของตน
ใครจะทุกข์ หรือสุข ข้าไม่สน
เห็นแก่ตัว มัวแต่ดิ้นรน ทำมาหากิน

เมื่อรัก ก็รักอย่างสมใจอยาก
เมื่อหมดรัก ก็เบื่อหน่ายนัก ซึมเซ็ง
เมื่อมีทรัพย์มาก น่าจักครื้นเครง
แต่เดี๋ยวเดียว ก็เบื่อเซ็ง เล็งหาใหม่

ชอบสมอยาก แม้มีทรัพย์มาก ก็จักไม่สุข
จะมีความทุกข์ เหมือนคนแก่ แต่มีเมียสาว
หึงหวงห่วง สดุ้งภัย ใจปวดร้าว
ยิ่งแก่ยิ่งหนาว เมียสาว เร่งให้ตาย

รักหมดอยาก คือรักแท้ มีแต่ให้
ด้วยการให้ ทำใจให้สุขยิ่ง
เกิดปีติ เป็นล้นพ้น สมใจจริง
การให้ จึงเป็นเครื่องหมายยิ่ง ของคนดี

ทานศีลภาวนา ล้วนเป็นการให้ เมื่อใจหมดอยาก
ให้เพราะรัก ชื่นใจนัก เมื่อได้ให้ คือทาน
ศีล เปรียบดังให้อวัยวะ แด่มารดา อย่างนั้น
ภาวนา เปรียบปาน ให้ชีวิต ด้วยจิตศรัทธา

หมดอยาก จักทำประโยชน์ตนและท่าน สมบูรณ์
ใจอบอุ่นกว้างขวาง อย่างแม่น้ำ
มีใจสูง ปานภูเขาใหญ่ ป่าใหญ่ ต้นน้ำ
มีเมตตาล้ำ ปานมหาเมฆใหญ่ ให้น้ำฝน

ตามใจอยาก จมปลัก กับการทำมาหากิน
ลืมสิ้นประโยชน์ตน และประโยชน์ท่าน
สังสารวัฏฏ์นั้น สุดแสนกันดาร
อันตรายสุดประมาณ อจินไตย

หน้าที่ยิ่งใหญ่ของชีวิต ทำจิตให้หยุดอยาก
สุขใจนัก รักตนและคนทั้งหลาย
โลกมนุษย์ปานสวรรค์ ครรลัย
โลกศิวิไลซ์ แผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง

;;;;;;;;;;

วันศุกร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2565

ความทุกข์ยาก (ด้วยไม่รู้จักศรัทธา) อยากไม่หยุด เป็นสมุฏฐาน ความทุกข์ รักสนุก ทุกข์ถนัด ประมาทหลาย สรรพสัตว์ ล้วนมุ่งหน้า ไปสู่อบาย ไม่ตายก็เหมือนตาย น่าเสียดายนัก

 ความทุกข์ยาก
(ด้วยไม่รู้จักศรัทธา)


ความรักขาดไม่ได้ ด้วยใจนั้น แสวงหา
เหมือนงูนั่นหละ ชอบเลื้อยไปหา ในที่เย็น
ชอบอย่างไหน ใจก็ไปที่นั่น ไม่เว้น
นิสัย จึงเป็นเช่น เครื่องชี้ จีพีเอส

ความรักของคน นั้นมีสอง ลองคิดดู
หนึ่ง เป็นผู้ มีรักสมอยาก ที่หมักด้วยกิเลสตัณหา
สอง เป็นผู้ มีรักบริสุทธิ์ อยากหยุด สุขอุรา
เห็นทุกชีวา เสมอญาติกา สายโลหิต

รักสมอยาก ไม่นานนัก ก็เบื่อหน่าย
เป็นปัญหามากหลาย ของสังคม
มือใครยาว สาวได้สาวเอา มีเท่าใดก็ไม่พอถม
ชีวิตล้ม..ละลาย ตายไป ไม่พ้นนรก

รักหมดอยาก สุขนัก เมื่อใจหยุด
ใจหลุด..พ้นจากตัณหา ที่พาฉิบหาย
มีสติแจ่มใส มีใจหยุด อยู่ภายใน
ตั้งปณิธาณไว้ แสวงบุญสร้างบารมี

เป็นบัณฑิต ที่มีจิต สังคหะ
สงเคราะห์ญาติกา และชาวประชาให้อยู่เย็น
เป็นผู้มีปัญญา ทำพลีห้า อันจำเป็น
บำเพ็ญ..ทักษิณา แด่พระผู้ปฏิบัติ

อยากไม่หยุด เป็นสมุฏฐาน ความทุกข์
รักสนุก ทุกข์ถนัด ประมาทหลาย
สรรพสัตว์ ล้วนมุ่งหน้า ไปสู่อบาย
ไม่ตายก็เหมือนตาย น่าเสียดายนัก

เกิดเป็นมนุษย์นี้ กิจกรณีย์ คือแสวงบุญ
โง่เง่าเต่าตุ่น ถ้าบุญไม่รู้จัก
เป็นไก่เห็นพลอย เขี่ยพลอยทิ้งซะ น่าสงสารนัก
ดังนั้น จงตระหนัก คุณธรรมศรัทธา ว่าประเสริฐสุด

;;;;;;;;;;