สรรพสัตว์ (ประมาทกิเลสตัณหา) พระจันทร์ พระอาทิตย์ สมณะพราหมณ์ และฝั่งทะเล กำลังมหาศาล สุดหยั่งคะเน แพ้สตรี มีเสน่ห์ เป็นกำลัง

สรรพสัตว์
(ประมาทกิเลสตัณหา) 

พระจันทร์ พระอาทิตย์
 สมณะพราหมณ์ และฝั่งทะเล
กำลังมหาศาล สุดหยั่งคะเน
แพ้สตรี มีเสน่ห์ เป็นกำลัง

กิเลส สิ่งยั่วยวนใจ

มีกำลังอจินไตย ทนได้ยาก

กิเลสตัณหา เป็นหมือนปลัก

สุดๆยาก จักถอนตน

กัลยาณมิตร จึงยิ่งใหญ่

ใช่ เป็นทั้งหมด ของพรหมจรรย์

ให้เกิดศรัทธา ชนะตัณหามาร

มหาปูชนียาจารย์ จึงยิ่งใหญ่

พระสัมมา..สัมพุทธเจ้า

และเหล่า อรหันต์

เป็นบุคคล มหัศจรรย์

รู้ทันหมู่มาร ที่หาญผยอง

กลั่นแก้ ธรรมธาตุ
สรรพสัตว์ ที่ประมาท ไม่เว้น
สรรพสัตว์ ไม่รู้สึกไม่รู้สา นี้ช่างเป็น
เหมือนดังเช่น เป็นพระอาทิตย์

เนกขัมมบารมี หนีกามวิตก

หนีความสุขทางโลก โลกีย์

หนีตัณหา พลังมากมี

มีแต่ทางนี้ สู้มาร

ผู้ประมาท ไม่เข้าวัด ดัดนิสัย
เห็นดอกไม้..พญามาร หอมหวาน
น่าเวทนา ญาติเราทั้งนั้น
นี่แหละท่าน ชีวิต

;;;;;;;;;;

สติตั้งตัดตัณหา (ได้บารมี) จงตัดตัณหา อันว่าเป็นเหตุ ของอาเพท ทั้งปวง การยึดมั่นถือมั่น หึงหวง ย่อมไม่อาจก้าวล่วง บ่วงมาร

สติตั้งตัดตัณหา
(ได้บารมี)

จงตัดตัณหา อันว่าเป็นเหตุ

ของอาเพท ทั้งปวง

การยึดมั่นถือมั่น หึงหวง

ย่อมไม่อาจก้าวล่วง บ่วงมาร

ทั้งเบื้องสูง เบื้องต่ำ

เบื้องขวาง ท่ามกลาง

ไม่อาจยึดมั่น ปล่อยวาง

หมู่มารตาตั้ง ล่าเหยื่อ

ถือมั่น สิ่งใด ในโลกไว้

มารย่อมติดตามไป เพราะสิ่งนั้น

แกะรอยได้ ตามไปทัน

ชีวิตจบกัน ทุกมหันต์รออยู่

มารมีจริงๆ ไม่ปั้นแต่ง

กำแหง แย่งสรรพสัตว์

เป็นธรรมดา ธรรมชาติ

ของสัตว์ที่ดุร้าย กระหายเลือด

กุศลาธรรมา กับอกุศลาธรรมา

กุศลกับอกุศล พระกับมาร

ธรรมกายขาว กับธรรมกายดำ รบกัน

มนุษย์นั้น พระเศกสรรขึ้นมา

มารตามล้าง ด้วยกิเลสตัณหา

ฝ่ายพระเอาบุญญา ปกป้อง

พระกับมาร ฤทธิ์ประลอง

แย่งกันเป็นเจ้าของ สรรพสัตว์

จึงต้องตัดตัณหา อย่าให้เหลือใย

กิเลสร้าย ชักใยอยู่เบื้องหลัง

เป็นมิจฉาทิฏฐิ สุดดื้อ น่าชิงชัง

สติตั้ง ตัดตัณหา ได้บารมี

;;;;;;;;;;

สรรพสัตว์มีใจ (นำไปสู่สุขหรือทุกข์) สรรพสัตว์ ต่างจิตต่างใจ มีประสพการณ์น้อยใหญ่ ต่างกัน เวียนว่าย วัฏฏสงสาร อนันตกาล ไปตามกระแสบุญบาป

สรรพสัตว์มีใจ
(นำไปสู่สุขหรือทุกข์) 

สรรพสัตว์ ต่างจิตต่างใจ
 มีประสพการณ์น้อยใหญ่ ต่างกัน
 เวียนว่าย วัฏฏสงสาร
อนันตกาล ไปตามกระแสบุญบาป

มนุษย์ คิดเห็น ต่างกัน
แต่ก็สัมพันธ์ อยู่ร่วมกันได้
มีมนุษยธรรม มีให้อภัย
เมตตารักใคร่ นี่หละใช่ มนุษย์

แผ่นดิน ยังไม่เรียบ
คนหรือจะเรียบร้อย
 กิเลสตัณหา พาใจลอย
มีน้อยแสนน้อย คอยรักษาใจ

 เหตุอย่างเดียวกัน มีผลต่างกันได้
มีปัจจัย มากมาย มาเกี่ยวข้อง
โดยเฉพาะบุญบาป ในใจจ้อง
เพียงคิด ก็สนอง เกี่ยวข้องทันที

สิ่งใดใด มีทั้งร้าย ทั้งดี
แต่ละคนมี ความชอบต่างกัน
ชอบของเหม็น หมู่หนอนแมลงวัน
ส่วนแมลงภู่นั้น ชอบของหอม

เมื่อเกิดเหตุร้าย ให้ทำใจกล้า
 เมื่อมีข่าวฮือฮา ให้หนักแน่น
เมื่อมากมี อย่าหวงแหน
บัณฑิต เป็นตัวแทน แก้ไขปัญหา

เป็นชาวบ้าน เกียจคร้าน ไม่ดี
บรรพชิต ไม่อาจหนี ความสำรวม
ผู้ครองแผ่นดิน ตัดสิน อย่าด่วน
บัณฑิต ไม่ควร ขี้โกรธ

;;;;;;;;;;