แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บรรพชิต แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บรรพชิต แสดงบทความทั้งหมด

วันจันทร์ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2567

สมณะ (ทหารกล้ากองทัพธรรม) สมณะ พึงเป็นสมณะที่ดี สมณะ พึงเป็นสมณะที่ดี มีกายวจี ใจ สงบ บำเพ็ญสมณะธรรม ครบ เป็นนักรบ แห่งกองทัพธรรม

 สมณะ
(ทหารกล้ากองทัพธรรม)


สมณะ ในศาสนานี้
ใช้ขันติ เป็นอาวุธ ประจำ
เป็นทหารกล้า กองทัพธรรม
ย่ำ ธรรมเภรี ปราบกิเลส


 บรรพชิต เบียดเบียน และฆ่า
 ไม่เรียกว่า สมณะ
เป็นนักบวช ธรรมดา
ไม่บำเพ็ญภาวนา สมณะธรรม

บรรพชิตผู้ไม่สำรวม ไม่ดี
การบวชนี้ ก็เพื่อที่ฝึกตน
การไม่สำรวมนั้น เพียงเป็นคน
ไม่ฝึกตน เพียงคนห่มเหลือง

ผู้ปราศจาก ทมะและสัจจะ
 ควรเลิกละ การครองจีวร
ยังประพฤติตน ประดุจหนอน
ยังอาลัยอาวรณ์ ในโลกโลกีย์
ผู้ประกอบด้วย ทมะและสัจจะ
 ควรครองผ้า กาสาวะ
เห็นโทษทัณฑ์ การอยู่ในโลกา
จึงครองผ้ากาสาวะ ตั้งหน้าฝึกตน
ฤษีทั้งหลาย มีสุภาษิตเป็นธงชัย
 ไม่มีธรรมะภายใน เป็นที่พึ่ง
ตั้งหน้าเผากิเลส ตะบึง
ยังรู้ไม่ซึ้ง ถึงพระรัตนตรัย
สมณะ พึงเป็นสมณะที่ดี
มีกายวจี ใจ สงบ
บำเพ็ญสมณะธรรม ครบ
เป็นนักรบ แห่งกองทัพธรรม

;;;;;;;;;;

วันอังคารที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2566

สรรพสัตว์มีใจ (นำไปสู่สุขหรือทุกข์) สรรพสัตว์ ต่างจิตต่างใจ มีประสพการณ์น้อยใหญ่ ต่างกัน เวียนว่าย วัฏฏสงสาร อนันตกาล ไปตามกระแสบุญบาป

สรรพสัตว์มีใจ
(นำไปสู่สุขหรือทุกข์) 

สรรพสัตว์ ต่างจิตต่างใจ
 มีประสพการณ์น้อยใหญ่ ต่างกัน
 เวียนว่าย วัฏฏสงสาร
อนันตกาล ไปตามกระแสบุญบาป

มนุษย์ คิดเห็น ต่างกัน
แต่ก็สัมพันธ์ อยู่ร่วมกันได้
มีมนุษยธรรม มีให้อภัย
เมตตารักใคร่ นี่หละใช่ มนุษย์

แผ่นดิน ยังไม่เรียบ
คนหรือจะเรียบร้อย
 กิเลสตัณหา พาใจลอย
มีน้อยแสนน้อย คอยรักษาใจ

 เหตุอย่างเดียวกัน มีผลต่างกันได้
มีปัจจัย มากมาย มาเกี่ยวข้อง
โดยเฉพาะบุญบาป ในใจจ้อง
เพียงคิด ก็สนอง เกี่ยวข้องทันที

สิ่งใดใด มีทั้งร้าย ทั้งดี
แต่ละคนมี ความชอบต่างกัน
ชอบของเหม็น หมู่หนอนแมลงวัน
ส่วนแมลงภู่นั้น ชอบของหอม

เมื่อเกิดเหตุร้าย ให้ทำใจกล้า
 เมื่อมีข่าวฮือฮา ให้หนักแน่น
เมื่อมากมี อย่าหวงแหน
บัณฑิต เป็นตัวแทน แก้ไขปัญหา

เป็นชาวบ้าน เกียจคร้าน ไม่ดี
บรรพชิต ไม่อาจหนี ความสำรวม
ผู้ครองแผ่นดิน ตัดสิน อย่าด่วน
บัณฑิต ไม่ควร ขี้โกรธ

;;;;;;;;;;

วันอังคารที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2566

สมณะแท้ (แน่วแน่ในขันติ) สมณะ ถือขันติ เป็นสำคัญ บากบั่น มานะ สร้างบารมี ไม่ทำร้ายไม่ทำลาย ไม่สู้ ไม่หนี ได้ชัยโดยดี ด้วยบารมีนั่นเอง

 สมณะแท้
(แน่วแน่ในขันติ)



สมณะ ถือขันติ เป็นสำคัญ
บากบั่น มานะ สร้างบารมี
ไม่ทำร้ายไม่ทำลาย ไม่สู้ ไม่หนี
ได้ชัยโดยดี ด้วยบารมีนั่นเอง

ศัตรูกลายเป็นมิตร ร่วมคิดร่วมสร้าง
 สร้างบารมีสุดกำลัง ล้างกิเลสตัณหา
อันเป็นต้นเหตุ ทุกข์ภัยนานา
ศัตรูที่แท้นั่นหนา คือกิเลส

การฆ่าและทำลาย ไม่ใช่บรรพชิต
เป็นมารอำมหิต จิตฟั่นเฟือน
บรรพชิต อุทิศชีวิต เพื่อเพื่อน
เพื่อสรรพสัตว์ อันเป็นเสมือน..ญาติ

การสงเคราะห์ญาติ คือสร้างบารมี
ใช้ขันตินำหน้า ปราบพาลี คนพาล
จากศัตรู กลายเป็นมิตร มีจิตชื่นบาน
ปราบมาร คือกิเลส ต้นเหตุปัญหา

บรรพชิตนั้น สำคัญ ต้องสำรวม
มีสติสวม..ไว้ในกายเสมอ
มีปีติสุข กายวาจา ไม่เลอะเทอะ
สติไม่เบลอ สำรวมเสมอ บรรพชิต

มีสัจจะทมะ  จึงบวช
การผนวช เพื่อมาสู้กับตัณหา
เมื่อขาดสัจจะ ทมะ ก็หมดท่า
ไม่ควรครองผ้ากาสาวะ หาบาปใส่ตัว

มีสัจจะทมะ ครองผ้ากาสาวะได้
ถูกอกถูกใจ เหมือนได้ขึ้นสวรรค์
เกิดขันติ มีปีติสุข ยิ้มชื่น ทุกคืนวัน
เข้าสู่ทางนิพพาน สุขอนันต์ ไม่ถอนถอย

;;;;;;;;;;


วันเสาร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2563

กิจคนละอย่าง (แต่ร่วมทางกันได้) ;; ทานศีลภาวนา สายกลาง ทางของฆราวาส ต่อกันไม่ขาด เป็นสาย เหมือนสายน้ำ จากสูงลงต่ำ ต่อๆกันไป จากต้นน้ำใหญ่ ลดหลั่น จุดหมายนั้นคือทะเล

กิจคนละอย่าง
(แต่ร่วมทางกันได้)

ทานศีลภาวนา สายกลาง ทางของฆราวาส
ต่อกันไม่ขาด เป็นสาย
เหมือนสายน้ำ จากสูงลงต่ำ ต่อๆกันไป
จากต้นน้ำใหญ่ ลดหลั่น จุดหมายนั้นคือทะเล
ทาน เปรียบปาน แม่น้ำลำคลอง
ซึ่งต้อง มีศีลเป็นต้นน้ำ ลำธาร
เป็นภูเขาใหญ่ป่าใหญ่ และมีบึงใหญ่ละหาน
ไหลตามโกรกธาร ลดหลั่นลงมา
ภาวนา เปรียบปานว่า มหาสมุทร
แหล่งน้ำใหญ่สุด แต่ว่าดื่มไม่ได้
 ไม่อาจขาด สุดคาดสำคัญหลาย
ผลิตเมฆฝน กระจาย ไปในสิบทิศ
ทิศใดมหาชน เปี่ยมล้น ศีลดี
ภาวนามี เกิดปัญญา ศรัทธาหลาย
ฝนตกต้องตามฤดูกาล ชาวบ้านชื่นใจ
ชะล้าง ความเจ็บป่วยไข้ และโรคร้ายไม่มี
แปลกที่ ทานศีลภาวนา ของฆราวาส
ส่วนบรรพชิตนั้น ศีลสมาธิปัญญา
และวินัยยังบัญัติว่า
เมื่อบรรพชาแล้ว ไม่ต้องทำมาหากิน
หมายความว่า ศีลห้า ของฆราวาส
ยังไม่อาจ เลี้ยงตนด้วยศีลได้
ยังต้องทำมาหากิน เลี้ยงชีวิน และครอบครัวไป
ทานศีลภาวนาได้ให้ เป็นเศรษฐีใหญ่ ใจบุญ
สำหรับบรรพชิต มีกิจต่างออกไป
ด้วยศีลใหญ่ บรรพชิต มุ่งกิจทำตนหลุดพ้น
เป็นที่เคารพบูชา เป็นครูของคน
อยู่เหนือปุถุชน ไม่ต้องทนลำบากหากิน
ศีลของบรรพชิตมีอานุภาพ ให้อยู่เย็น
เหมือนดังเช่น เป็นผู้เลี้ยงผู้รักษา
เรื่องกินเรื่องอยู่ ไม่ครณา
อัศจรรย์จริงหนา แต่ว่าเป็นจริง
ศีลห้าของฆราวาส มีอานุภาพไม่พอ
เพียงพอเหมาะ กับการทำมาหาเลี้ยงชีพ
ทำสะบายๆ ไม่กระเสือกกระสน ไม่เร่งรีบ
ทำอาชีพสะบายๆ เศรษฐีใหญ่ใจบุญ
ทางสายกลาง สายสมบัติ
พระพุทธองค์ทรงบัญญัติ ให้เหมาะกับสภาวะ
แต่ก็ทางสายกลาง อย่างเดียวกัน นั่นหละ
เพียงทำหน้าที่คนละอย่าง ร่วมทางกันได้

;;;;;;;;;;