ปฏิสันถาร (คืองานที่แท้จริง) การเคารพ ปฏิสันถาร แก่ท่าน ที่ไม่เคยรู้จัก พระพุทธองค์ ทรงรับรอง ว่าสำคัญนัก ผู้ที่ตระหนัก จักอยู่ใกล้พระนิพพาน

 ปฏิสันถาร
(คืองานที่แท้จริง)

การเคารพ ปฏิสันถาร

แก่ท่าน ที่ไม่เคยรู้จัก

พระพุทธองค์ ทรงตรัส ว่าสำคัญนัก

ผู้ที่ตระหนัก จักอยู่ใกล้พระนิพพาน

ปฏิสันถาร การต้อนรับ

ทำกับ..หมู่ญาติ เป็นเรื่องธรรมดา

แต่ทำกับ คนแปลกหน้า

นี่หละ ทีน่าสรรเสริญ

 การต้อนรับ ผู้บ้านแตกสาแหรกขาด

เป็นธรรมชาติ ของพระ

มีเมตตา ไม่เลือกหน้า

ดุจมารดา รักบุตร

ผู้มีศรัทธา ใฝ่ศึกษาธรรม

ฝึกสติเป็นประจำ ไม่ประมาท

ได้จิตเมตตา เป็นบาท

จึงสามารถ คารวะ ปฏิสันถาร

เป็นผู้ อยู่ใกล้พระนิพพาน

เห็นสรรพสัตว์เท่ากัน เสมอญาติ

แสวงบุญสร้างบารมี ไม่ขาด

สุดสามารถ ทำพระนิพพานให้แจ้ง

ปฏิสันถาร เป็นงานที่แท้จริง

จึงไม่อาจทิ้ง ความไม่ประมาท

ฝึกสติ เป็นประจำ ไม่ขาด

จึงสามารถ ปฏิสันถาร

พื้นฐานปฏิสันถาร คือศรัทธา

ปฏิบัติบูชา พระรัตนตรัย

แสวงบุญ สร้างบารมี ขาดไม่ได้

ทุ่มสุดใจ ทำพระนิพพานให้แจ้ง

;;;;;;;;;;

ชนะด้วยบารมี (พาลีพ่าย กลายเป็นมิตร) ความพร้อมเพียง พาเกิดสุข พาหมู่คณะ เดินทางถูก จึงสุขได้ แสวงบุญสร้างบารมี เป็นนิสัย พาลีพ่าย กลายเป็นมิตร

 ชนะด้วยบารมี
(พาลีพ่าย กลายเป็นมิตร)

ความพร้อมเพียง พาเกิดสุข
พาหมู่คณะ เดินทางถูก จึงสุขได้
แสวงบุญสร้างบารมี เป็นนิสัย
พาลีพ่าย กลายเป็นมิตร

สามัคคีจะมี ในหมู่คณะ
มีบุคคลหนึ่ง ทั้งน่ารัก น่าเกรง
เคารพปฏิสันถาร ไม่อวดเบ่ง
ไม่อวดเก่ง เอ็งอ้า ข้าแน่

เคารพปฏิสันถาร การฟังเก่ง
เล็ง..จับดีทุกผู้ ฟังดูก่อน
ด้วยจิตเมตตา เอ่ยวาจา ไม่รนร้อน
ด้วยคำอ่อน หวาน เลือกสรรชม

 เมตตา รู้ว่า สิ่งไดควรพูด
ไม่อุตลุด พูด..ขวานผ่าซาก
เคารพปฏิสันถาร เป็นงานยาก
ต้องรู้จักฝึกตน เป็นคนมีสติ

สติดี มีขันติ เป็นอาวุธ
วิเศษสุด มีชัย ไม่มีแพ้
ไม่สู้ ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป ชนะแน่
ไม่มีแพ้ ชนะแน่ ด้วยบารมี

ไม่สู้ ไม่หนี ทนนิ่ง สงบ
ส่วนผู้ไม่สู้ แล้วหลบ นั้นขี้แพ้
ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป ชนะแน่
ชนะแน่แท้ ศัตรูแพ้ใจ กลายเป็นมิตร 

เป็นที่รักเคารพ ยกย่อง
ทุกคนแซ่ซร้อง สรรเสริญ
หมู่คณะงดงาม จำเจริญ
เพลิดเพลิน แสวงบุญสร้างบารมี

;;;;;;;;;;

เคารพปฎิสันถาร (ไม่ขาดการฝึกสติ) ไม่ควรพูด จนเกินการ ไม่ควรพูดนาน..เกินไป เมื่อถึงเวลา ก็พูดได้ พอประมาณ ไม่..ฟั่นเฝือ

 เคารพปฎิสันถาร
(ไม่ขาดการฝึกสติ)

ไม่ควรพูด จนเกินการ

ไม่ควรพูดนาน..เกินไป

เมื่อถึงเวลา ก็พูดได้

พอประมาณ ไม่..ฟั่นเฝือ

เป็นพุทธพจน์ น่าจดน่าจำ
ควรกระทำตาม ด้วยเป็นความดี
การพูด จึงต้องมีสติ
เมตตามี ค่อยพูดดีออกไป

พูดดี เป็นศรีแก่ปาก
มีคนรัก คนชมชื่น
มีปีติ ทั้งหลับ ทั้งตื่น
ชีวิตราบรื่น ชีวาปลอดภัย

พูดดี ที่เป็นอรรถเป็นธรรม
ปีติล้ำ ทั้งผู้พูด และผู้ฟัง
ชีวิตสดใส ธรรมชาติ สวยงาม
บรรยกาศ เย็นฉ่ำ ล้ำสุขสม

พูดดี พูดพอประมาณ พอเหมาะพอดี
ต้องมีสติ มีความเคารพคารวะ
เห็นความดีของเขา แล้วชื่นอุรา
 พูดจา ระรื่น หวานหู

เมื่อถึงเวลา ควรที่จะพูด
เป็นโอกาศดีสุด พูดแล้วมีคนฟัง
พูดสิ่งที่ดีงาม บุญไหลหลั่ง
สุขสมหวัง เกิดขึ้นแก่ทุกคน

เคารพปฏิสันถาร พระพุทธองค์ท่าน ทรงเน้น
การพูดเป็น เช่นวาจาสุภาษิต
เป็นสุดยอดความสามารถ สุดคาดคิด
ผู้ไม่ประมาท ฝึกจิต มีสิทธิ์ได้เป็น

;;;;;;;;;;

ปฏิสันถาร (งานสร้างบารมี) เคารพปฎิสันถาร สำคัญมาก เป็นหลักเป็นประธาน ของการสร้างบารมี เป็นกัลยาณมิตร ให้คนทั่วทิศ สุขี เจริญสติ เข้าวัด ปฏิบัติธรรม

ปฏิสันถาร
(งานสร้างบารมี)

ความคุ้นเคย เป็นญาติอย่างยิ่ง

คนจริง เคารพปฏิสันถาร

รู้จักพูดคุย สนใจกัน

มีอะไรก็แบ่งปัน ฉันพี่น้อง

เคารพปฏิสันถารได้ นั้นไม่ธรรมดา
แน่ละ จะต้อง ไม่ประมาท
ไม่ดูเบา เอาแต่ใจตนไม่ได้เด็ดขาด
มารยาท สุดสำคัญ พูดหวานเป็น

ผู้ไม่ประมาท คือไม่ขาดสติ
ใจจะมีปีติ อยู่เสมอ
ด้วยมีความรักเคารพ เมื่อเจอ
จึงไม่เผลอ พูดร้าย ใส่ไฟคน

เคารพปฎิสันถาร สำคัญมาก
เป็นหลักเป็นประธาน การสร้างบารมี
เป็นกัลยาณมิตร ให้คนทั่วทิศ สุขี
เจริญสติ เข้าวัด ปฏิบัติธรรม

เคารพ คือตระหนักในความดี ของคน
ใจไม่หนีจากตน คือคนดี
จึงต้องมีกรณียกิจ ฝึกสติ
ฝึกสมาธิ ฝึกตน ฝึกใจ

เคารพ งามจบ ด้วยวาจาสุภาษิต
พูดด้วยจิต..เมตตา รักใคร่
มีบุคคลิกลักษณะ เป็นผู้ใหญ่
ทำให้คนมีกำลังใจ ฝักใฝ่ทำความดี

ฝึกตนเกิดปัญญา มีศรัทธาเกิด
ใจประเสริฐ จับแต่ดี มีเมตตา
เห็นทุกคนเป็นญาติ เสมอหน้า
นี่หละคารวะ เหมาะจะปฏิสันถาร

;;;;;;;;;;