แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เคารพอ่อนน้อม แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เคารพอ่อนน้อม แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2564

ขาดกัลยาณมิตร (หมดสิทธิ์เจริญ) ชีวิต ขาดกัลยาณมิตร ไม่ได้ ชีวิตต้องเดินทางไกล ในวัฏฏะสงสาร

ขาดกัลยาณมิตร
(หมดสิทธิ์เจริญ)
ชีวิต ขาดกัลยาณมิตร ไม่ได้
ชีวิตต้องเดินทางไกล ในวัฏฏะสงสาร
อันมีภัยมาก ถ้าหากไม่รู้จักอริยมรรค ทางสำคัญ
ทางสายกลาง ที่ผ่าน ศูนย์กลางกายนั่นเอง
อริยมรรค ผู้ที่รู้จัก คือกัลยาณมิตร
ผู้ที่สามารถชี้ทิศ ทางชีวิต อันปลอดภัย
ทางสายกลาง ที่ผ่านศูนย์กลางกาย
จึงจะได้ พบพระธรรมกาย พระรัตนตรัยในตัว
กัลยาณมิตร ไม่ใช่มิตรธรรมดา
ต้องมีบุญวาสนา ที่เคยสร้างสมมา เนืองนิจ
พระพุทธองค์ ก็ยังทรง มีกัลยาณมิตร
ฆฏิการะ คือกัลยาณมิตร ของพระองค์
กัลยาณมิตร อาจเป็นคนธรรมดา สามัญ
เหมือนคุณยายอาจารย์จันทร์ ที่ท่าน เป็นคนบ้านนอก
แต่หลวงพ่อครูไม่ใหญ่ ท่านดูออก
ต้องขอบอก ท่านก็ไม่ธรรมดา รู้จักคารวะอ่อนน้อม
เคารพอ่อนน้อม ต่อคนทุกชั้น นั้นคือยอดคน
เป็นผู้ชนะตน ที่ชนะได้ยากที่สุด
ชนะตนได้ ยิ่งใหญ่ เหนือมนุษย์
มีอานุภาพ เลิศสุด เช่นพระพุทธองค์
หลักครองชีวิต ชนะจิต ของตน
กระตือลือล้น ขจัดกิเลส เหตุแห่งทุกข์
ขันติ อดทนอดกลั้น มีสติรู้ทัน อารมณ์สนุก
ออกจากทุกข์ ไม่เข้าไปคลุก..สุขโลกีย์
รักษาสติอยู่ในกาย อบอุ่นใจ ในกระแสบุญ
 ซึมเศร้าเป็นสูญ หงอยเหงาเป็นไม่มี
 หงุดหงิดฟุ้งซ่าน รำคาญใจ ห่างหนี
จิตนิ่งใส ใจปีติ มีอยู่เสมอ
อุปสรรคมาก จัก เหลือน้อย
สิ่งที่คอย จะได้ สมใจหมาย
โชคดี จะมีทรัพย์ เหลือกินเหลือใช้
สุขทั้งกาย สุขทั้งใจ เปรียบได้ ดังในสวรรค์ 
 จิตสดใส ใจมีศรัทธา มาพร้อมกัน
ศีลรักษามั่น และขยันมาวัด  
แสวงบุญ สร้างบารมี ไม่ขาด
หมู่มารขยาด ไม่อาจ รังควาน
ใจศรัทธา จะวิ่งหา พระรัตนตรัย
เข้าหมู่คณะใหญ่ ทำประโยชน์ใหญ่ ให้สังคม
ทำประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน ให้สม
เกลียวกลม..กับหมู่คณะ นี่หละอุดมการณ์ชีวิต

   ;;;;;;;;;;

วันอาทิตย์ที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2561

รักเงิน (เพลินกินบุญเก่า):: รักเงินรักสนุก ลืมทุกข์ ด้วยสนุกสนาน หมกมุ่น มัวเมา ร้อนร่าน ลืมคืนลืมวัน ลืมหน้าที่

รักเงิน
(เพลินกินบุญเก่า)

รักเงินรักสนุก
ลืมทุกข์ ด้วยสนุกสนาน
หมกมุ่น มัวเมา ร้อนร่าน
ลืมคืนลืมวัน ลืมหน้าที่
เสียเงินเสียเวลา
พอกพูนตัณหา บาน
 ศีลธรรมหย่อนยาน
ประหัตประหาร ผู้คนได้
ทรัพย์ทั้งหลายที่กอบโกยไว้
ติดตามไปไม่ได้ ในปรภพ
ชีวิต เป็นจบ
ปรภพ ใช้แต่บุญ
อยากมีความสุขสมปราถนา
พระท่านสอนนักหนา ให้รักษาคน
หมายถึงรักษาตน
และคนอื่น
รักษาตนแท้ ได้แก่อดทน
ขจัดมลทิน ในใจ
โลภโกรธหลงภายใน
ชักโยงใย ให้เราพาล
รักษาคนได้
คือคนใจกว้าง
ไม่ตระหนี่ จึงมีเพื่อนรอบข้าง
สุขสมหวัง ดังเทวดา
ทรัพย์มีไว้ให้ ใจจึงกว้าง
สุขใจจัง สุขสันโดษ
มีก็สักแต่มี ไม่มีหมด
ไม่เคยลด เหมือนน้ำทะเล
กินเพื่ออยู่ ไม่อยู่เพื่อกิน
ชีวิตยังไม่สิ้น ดิ้นสร้างบารมี
ยิ่งให้ยิ่งสุขี
เห็นเพื่อนร่วมชีวี เสมอญาติ
ให้ความเคารพอ่อนน้อม
งามพร้อม ยิ่งกว่าให้ทรัพย์
มองข้ามความไม่ดี ที่เหลือรับ
งามระยับ จับจิตจับใจ
คนใจสูงจึงทำได้
แม้เขาทำร้าย ก็ไม่ถือสา
จะอายุยืน ไร้โรคา
สมบัติใหญ่ไหลมา นี่หละศีล
ให้การบูชา มีศรัทธา
สุดจะยิ่งใหญ่
มีสุขภายใน และมีใจสว่างไสว
มีทรัพย์อจินไตย และมีปัญญามาก

โดยสรุป รักเงิน
เพลินกินบุญเก่า
ถ้ารักตัวของเจ้า
เราจะต้องรักคน

;;;;;;;;;;