ทางเอกสายเดียว (เก็บเกี่ยวความสุข) ความบริสุทธิ์หรือไม่ ใช่ เป็นของเฉพาะตน ไม่มีคน หรือผู้ใด ทำให้ได้ ไม่มีพระเจ้า หรือผีสาง นางไม้ คอยทำให้ หรือนำออกไป ได้เลย

 ทางเอกสายเดียว
(เก็บเกี่ยวความสุข)

บริสุทธิ์หรือไม่ ล้วนใช่ของเฉพาะตน

ไม่มีคน หรือผู้ใด ทำให้ได้

ไม่มีพระเจ้า หรือผีสาง นางไม้

คอยทำให้ หรือนำออกไป ได้เลย

กฎแห่งกรรม ยุติธรรมที่สุด
ธรรมาธิปไตย เยี่ยมยุทธ สิ้นสุดปัญหา
คนพาลแสนเก่ง แพ้ภัยตนเอง เป็นธรรมดา
คนบริสุทธิ์ หยุดโกรธา รักษาความดีไว้

ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป ได้ชัยชนะ
ใช้ขันตินั่นหละ เป็นอนุสาวรีย์ชัย
ไม่สู้ คือไม่ว่าร้ายทำร้าย
ไม่หนี ทำใจดีๆไว้ ใช้บารมีใหญ่ สู้มาร

ทำความดีเรื่อยไป ได้ชัยแน่นอน
ความบริสุทธิ์สะท้อน เป็นธรรมาวุธ
ขจัดบาป กำหราบมาร วิ่งหางจุกตูด
วิ่งหนีอุตลุด สุดขอบจักรวาล

 ผู้บริสุทธิ์สะอาด ย่อมไม่ขาดพรต
มีศีลสัตย์ ปรากฎ เป็นธรรมดา
มีแผ่นดิน ย่อมมีแผ่นฟ้า
เป็นของธรรมดา ธรรมชาติ

บริสุทธิ์ด้วยบุญ คุณความดีของตน
ทานศีลภาวนา ถนน ทางแห่งความดี
ทางสายกลาง ทางที่พระรัตนตรัย มี
เป็นทางที่ เข้าถึงอมตะ พระนิพพาน

เป็นทางเอกสายเดียว เอกายนมรรค
หรือ อริยมรรค ทางอริยะ
วิสุทธิมรรค ทางบริสุทธิ์ นั่นหละ
เป็นทางของพระ ไม่ใช่ของมาร

;;;;;;;;;;

หยุดใจนิ่ง (จึงทิ้งสังขารได้) สังขาร นั้น มันเป็นทุกข์อย่างยิ่ง คือใจไม่นิ่ง เหมือนลิง ต้นเหตุแห่งทุกข์ จิตกระสับกระส่าย ทุรนทุาย อยากสนุก จึงปลดทุกข์ ด้วยอบายมุข นั่นเอง

 หยุดใจนิ่ง
(จึงทิ้งสังขารได้)

สังขาร นั้น มันเป็นทุกข์อย่างยิ่ง

คือใจไม่นิ่ง เหมือนลิง ต้นเหตุแห่งทุกข์

จิตกระสับกระส่าย ทุรนทุราย อยากสนุก

จึงปลดทุกข์ ด้วยอบายมุข นั่นเอง

ใจมีกิเลสตัณหา เนื่องจากว่า ขาดสติ

อุปาทานทยานอยาก จึงมี ตระหนี่หลาย

พอไม่เป็น ยิ่งมียิ่งอยากได้

ยิ่งมีอำนาจบาทใหญ่ ยิ่งได้ใจ กลายเป็นภัยสังคม

เมื่อจิตดับ สังขารลับ จึงตกศูนย์

มีความสุขเพิ่มพูน บุญทวี

ความสว่างไสว คล้ายแสงตะวัน จึงเกิดมี

อจินไตยเหลือที่ เกิดมี ดวงปฐมมรรค

ทุกข์ด้วยสังขาร ความคิดปรุงแต่ง

ต่างกับทางโลกอย่างแรง ที่ชอบแสดงความคิด

รู้เห็นด้วยปัญญา นั่นหละ จึงต้องดับจิต

ดับความคิด แล้วจึงรู้แจ้ง เห็นแจ้งด้วยปัญญา

สิ่งปรุงแต่งทั้งหลาย ได้ชื่อว่าสังขาร

มีเครื่องหมายสำคัญ คืออยู่ภายใต้ กฎไตรลักษณ์

อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ประจัก

น่าเวทนาสรรพสัตว์ยิ่งนัก จมปลัก แต่ไม่รู้ตัว

มัวเมาลืมตน ลืมตาย

ประมาทหลาย ไม่เตรียมไว้ แสวงบุญ

เข้าสู่คุกประหาร อนันตกาล แสนทารุณ

เมื่อมีโอกาศเกิดใหม่ ก็ยังไม่แสวงบุญ อย่างเดิม

เข้าสู่เส้นทางสายกลางเท่านั้น หยุดมันได้

กัลยาณมิตร จึงยิ่งใหญ่ สะกิดใจเรา

ชีวิตพลิกผัน กลับหลังหัน สู่เส้นทางสีขาว

เป็นเส้นทางสายเก่า ของพระอริยเจ้า อริยะมรรค

;;;;;;;;;;

ทางสายกลางเท่านั้น (ได้พบพานพระรัตนตรัย) ทางสายกลาง ทางมรรคผล อริยมรรค ทางหลุดพ้น วิมุตติมรรค หมดทุกข์ทน ทางบริสุทธิ์ วิสุทธิมรรค หายหมองหม่น ทางเอกสายเดียว เอกายนมรรค ทำสับสน ซ่อนไว้ในกายเรา

ทางสายกลางเท่านั้น
(ได้พบพานพระรัตนตรัย) 

ทางสายกลาง ทางมรรคผล อริยมรรค
ทางหลุดพ้น วิมุตติมรรค หมดทุกข์ทน
ทางบริสุทธิ์ วิสุทธิมรรค หายหมองหม่น
ทางเอกสายเดียว เอกายนมรรค ทำสับสน ซ่อนไว้ในกายเรา

เหมือนหญ้าปากคอก วัวควายเข้าออก ไม่สนใจ
มารมันร้าย ซ่อนไว้ ในที่ใกล้มือคว้า
แม้จะบอกแทบตาย ยังหาว่าเราบ้า
มนุษย์ธรรมดา เป็นดังที่ว่า ไก่เห็นพลอย

มีทางสามสาย ปฏิบัติไป คนละอย่าง

แม้แต่ละทางก็ต่าง จะหนีห่าง จากกำหนัดตัณหา

หนึ่ง ทางสายตึง ทรมานตน เหมือนคนบ้า

สอง ทางสายหย่อนน่าระอา เหมือนไก่กา มัวแต่ทำมาหากิน

สายที่สาม สายกลาง ทางไม่ตึงไม่หย่อน
หมดทุกข์ไม่เดือดร้อน พบสุขแน่นอน สันโดษสมถะ 
แสวงบุญสร้างบารมี เข้าวัดปฏิบัติธรรม นั่นหละ
มีสติสัมปชัญญะ หยุดใจ ไว้ในตน

ทางสายกลาง ทางสละกิเลส เหตุเพทภัย
ลดตัณหาวายร้าย ทะยานอยาก
เป็นทางแห่งการให้ สละตระหนี่ ที่สุดยาก
สำคัญนัก เกิดบุญ มีคุณสมบัติ ขจัดตัณหา

ทางสายกลางภายใน มีศูนย์กลางกาย เป็นประตู
เรื่องนี้ มีผู้รู้ น้อยมาก เรื่องมันมี
สูญหายไป ตั้งแต่ปรินิพพานใด้ ห้าร้อยปี
ด้วยพระพุทธองค์นี้ มีพุทธานุมัติ จัดบวชสีกา

วิชชาธรรมกาย สูญหายไป อย่างว่า
หลวงปู่ฯท่านอุบัติมา ปราบมารโดยเฉพาะ
นำพาหมู่คณะ จะไปสุดธรรม ไม่มีท้อ
มีที่พักกลางทาง จำเพาะ ที่ดุสิตบุรี

การเดินทางสายกลางภายใน ได้ชื่อว่า
สมถะ กับวิปัสสนา น้อยคนนักหนา จะรู้จริง
สมถะ คือวิตกวิจาร หรือตรึกตรอง ประคองใจให้หยุดนิ่ง
 เหนือทุกสิ่ง หยุดนิ่ง ที่ศูนย์กลางกาย

 เกิดปีติสุข ถ้าทำถูกวิธี
ผลของสมถะนี้ เพื่อขจัดสิ่งที่ เรียกว่านิวรณ์ห้า
อันเป็นตัวสร้าง อุปสรรค ปัญหานาๆ
เกิดสุขสันโดษ ชีวา..พลิกผัน เปลี่ยนไป

เมื่อใจหยุด จึงหลุด ดวงธรรมผุดขึ้นมา
ทางสายกลาง จึงเปิดอ้า รอถ้าผู้มีบุญ
กายในกาย เวทนาในเวทนา จิตในจิต ธรรมในธรรม คนคุ้น
กระทั่งตกศูนย์ เข้าถึงธรรมกาย จึงได้ธรรมจักษุ วิปัสสนา

คุณธรรมต่างๆ เกิดหลังจากใจหยุด
หรือ ใจหยุด เป็นจุดหมายของคุณธรรม
 หยุดเป็นตัวสำเร็จ เสร็จกิจสมถะ ไล่ล่าไอ้ดำ
 ไปสุดธรรม ติดตามหลวงปู่ฯ ปราบมาร

;;;;;;;;;;

ขาดกัลยาณมิตร (หมดสิทธิ์เจริญ) ชีวิต ขาดกัลยาณมิตร ไม่ได้ ชีวิตต้องเดินทางไกล ในวัฏฏะสงสาร

ขาดกัลยาณมิตร

(หมดสิทธิ์เจริญ)

ชีวิต ขาดกัลยาณมิตร ไม่ได้

ชีวิตต้องเดินทางไกล ในวัฏฏะสงสาร

อันมีภัยมาก ถ้าหากไม่รู้จักอริยมรรค ทางสำคัญ

ทางสายกลาง ที่ผ่าน ศูนย์กลางกายนั่นเอง

อริยมรรค ผู้ที่รู้จัก คือกัลยาณมิตร

ผู้ที่สามารถชี้ทิศ ทางชีวิต อันปลอดภัย

ทางสายกลาง ที่ผ่านศูนย์กลางกาย

จึงจะได้ พบพระธรรมกาย พระรัตนตรัยในตัว

กัลยาณมิตร ไม่ใช่มิตรธรรมดา

ต้องมีบุญวาสนา ที่เคยสร้างสมมา เนืองนิจ

พระพุทธองค์ ก็ยังทรง มีกัลยาณมิตร

ฆฏิการะ คือกัลยาณมิตร ของพระองค์

กัลยาณมิตร อาจเป็นคนธรรมดา สามัญ

เหมือนคุณยายอาจารย์จันทร์ ที่ท่าน เป็นคนบ้านนอก

แต่หลวงพ่อครูไม่ใหญ่ ท่านดูออก

ต้องขอบอก ท่านก็ไม่ธรรมดา รู้จักคารวะอ่อนน้อม

เคารพอ่อนน้อม ต่อคนทุกชั้น นั้นคือยอดคน

เป็นผู้ชนะตน ที่ชนะได้ยากที่สุด

ชนะตนได้ ยิ่งใหญ่ เหนือมนุษย์

มีอานุภาพ เลิศสุด เช่นพระพุทธองค์

หลักครองชีวิต ชนะจิต ของตน

กระตือลือล้น ขจัดกิเลส เหตุแห่งทุกข์

ขันติ อดทนอดกลั้น มีสติรู้ทัน อารมณ์สนุก

ออกจากทุกข์ ไม่เข้าไปคลุก..สุขโลกีย์

รักษาสติอยู่ในกาย อบอุ่นใจ ในกระแสบุญ

 ซึมเศร้าเป็นสูญ หงอยเหงาเป็นไม่มี

 หงุดหงิดฟุ้งซ่าน รำคาญใจ ห่างหนี

จิตนิ่งใส ใจปีติ มีอยู่เสมอ

อุปสรรคมาก จัก เหลือน้อย

สิ่งที่คอย จะได้ สมใจหมาย

โชคดี จะมีทรัพย์ เหลือกินเหลือใช้
สุขทั้งกาย สุขทั้งใจ เปรียบได้ ดังในสวรรค์ 

 จิตสดใส ใจมีศรัทธา มาพร้อมกัน

ศีลรักษามั่น และขยันมาวัด  

แสวงบุญ สร้างบารมี ไม่ขาด

หมู่มารขยาด ไม่อาจ รังควาน

ใจศรัทธา จะวิ่งหา พระรัตนตรัย

เข้าหมู่คณะใหญ่ ทำประโยชน์ใหญ่ ให้สังคม
ทำประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน ให้สม
เกลียวกลม..กับหมู่คณะ นี่หละอุดมการณ์ชีวิต

   ;;;;;;;;;;