อย่าปล่อยให้ใจตก (จงยกไว้เสมอ) อย่าปล่อย ให้ใจตก จงยก ไว้เสมอ บนเส้นทางธรรม ที่เลิศเลอ สุขสมปราถนา เสมอ อจินไตย

 อย่าปล่อยให้ใจตก
(จงยกไว้เสมอ)

อย่าปล่อย ให้ใจตก

จงยก ไว้เสมอ

บนเส้นทางธรรม ที่เลิศเลอ

สุขสมปราถนา เสมอ อจินไตย

ยกใจง่ายๆ เพียงหยุดคิด
ความหงุดหงิด จะหาย
อีกทั้งความซึมเซ็ง เบื่อหน่าย
ความสุขย่างกลาย หายเกียจคร้าน

การฝึกหยุดคิด อยู่ในตน

บนถนน เส้นทางธรรม

สุดประเสริฐ เลิศล้ำ

เส้นทางธรรม ทางอริยะ

หยุดคิดไม่ง่าย ถ้าใจร้อนรน

จึงต้องผ่อนปรน ด้วยศีล

สำรวมกายวาจา เป็นอาจิน

ความมีศีล จึงจำเป็น

สำรวมกายวาจาก็ยาก ถ้าไม่รักคนอื่น

จึงต้องเป็นผู้ยื่น เป็นผู้ให้

การบำเพ็ญทาน จึงต้องใส่ใจ

ด้วยใจเลื่อมใส ในพระพุทธองค์ฯ

ทานศีลภาวนา ยกใจ

เป็นกุศโลบาย ให้สุขสมปราถนา

ผู้เข้าใจ เป็นบัณฑิต มีปัญญา

มีศรัทธา ในพระศาสน์ฯ

หยุดคิดอยู่ในตน คนมีสติสัมปชัญญะ

เป็นธรรม อุปการะ ชีวิต

เหมือนมีมารดา รักบุตรสุดจิต

คอยตามติดดูแล ทุกภพชาติ

;;;;;;;;;;

ปล่อยให้ใจตก (นรกถามหา) ผู้ผัดวัน ประกันพรุ่ง ย่อมเสื่อม ใจไม่เลื่อมไม่ใส ใจอ่อนล้า เป็นคนใจตก นรกถามหา บาปกรรมได้ท่า ส่งผล

 ปล่อยให้ใจตก
(นรกถามหา)

ผู้ผัดวัน ประกันพรุ่ง ย่อมเสื่อม

ใจไม่เลื่อมไม่ใส ใจอ่อนล้า

เป็นคนใจตก นรกถามหา

บาปกรรมได้ท่า ส่งผล

ใจตกไม่ได้ ต้องยกใจไว้เสมอ
นั่นแหละเธอ สม่ำเสมอ ฝึกตน
ฝึกใจให้หยุดให้นิ่ง ได้บุญล้น
เกิดเป็นคน ไม่ฝึกตน ตายฟรี

อุดมการณ์ชีวิต มุ่งสู่ทิศพระรัตนตรัย
ทำพระนิพพานแจ้งให้ได้ ทุ่มชีวิต
หนีกฎแห่งกรรม สุดขีด
มีเวลาน้อยนิด มีสิทธิ์สร้างบารมี

การฝึกตน คือคนฝึกใจ ฝึกสติ
ฝึกให้ใจระลึกอยู่ที่ ในตน
ฝึกได้ทุกเวลา ทุกแห่งหน
ได้ชื่อว่าเป็นคน ตั้งใจในกิจทุกอย่าง

กำลังขับรถอยู่ รักษาสติรู้อยู่ภายใน
ได้ชื่อว่าตั้งใจ ไม่ประมาทขาดสติ
ขับรถอย่างมีความสุข ไม่ร้อนรนเร็วรี่
มีแต่ความโชคดี มิมีเวรภัย

ผู้ไม่รู้จักฝึกตน คือปุถุชน คนทั่วไป
กิเลสหนาหลาย บอกให้ตายก็ไม่ฝึก
เป็นมิจฉาทิฏฐิ อวดเก่ง เช่นควายถึก
ใครจะนึก ว่าคนทั้งหลาย ใช่ญาติทั้งนั้น

ทำพระนิพพานให้แจ้ง เข้าถึงแหล่งพระรัตนตรัย
โปรดญาติได้ ให้มีศรัทธา
การฝึกตน จึงมิอาจรอช้า
ทุ่มสุดชีวา ทำพระนิพพานให้แจ้ง

;;;;;;;;;;