การเข้าวัดขอเน้น (จำเป็นมาก) มอบรักแท้ ให้แก่กัน อุดมการณ์ชีวิต เป็นรักชนิด มารดารักบุตร ที่เพิ่งคลอด สุดจะปีติ ใจบริสุทธิ์เต็มที่ สุดยอด รักยอมทอด..ชีวิต ปิดป้องผองภัย

 การเข้าวัดขอเน้น
(จำเป็นมาก)

มอบรักแท้ ให้แก่กัน อุดมการณ์ชีวิต

เป็นรักชนิด มารดารักบุตร ที่เพิ่งคลอด

สุดจะปีติ ใจบริสุทธิ์เต็มที่ สุดยอด

รักยอมทอด..ชีวิต ปิดป้องผองภัย

เกิดอานุภาพรักแท้ เหมือนแม่ไก่
ปกป้องภัย ให้ลูกเจี๊ยบ ไล่เหยี่ยวร้าย
ปกติกลัวนัก กลัวเหยี่ยว มหาภัย
อานุภาพยิ่งใหญ่ ไม่กลัวตาย ของรักแท้

พระพุทธองค์ ทรงรักสรรพสัตว์ ด้วยรักแท้
อานุภาพ จึงแผ่..ไพศาล
แผ่นดินแผ่นฟ้า เสทือนสะท้าน
เมื่อกาล ประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน

รักแท้ มีแน่ ในผู้มีจาคะ
เมื่อสละตัณหา ความตระหนี่ ออกได้
มีใจหยุดใจนิ่ง ที่ศูนย์กลางกาย
ใจปีติหลาย สว่างไสว คล้ายตะวัน

มอบรักแท้ได้ ด้วยใจปีติสุข
ไม่ใช่สนุก..สนานของมาร ตัณหา
ที่คนทั้งหลาย หลงไหล สุดชีวา
จึงแสวงหา เงินตรา จ้าระหวั่น

ทำมาหากินก็ทำไป แต่ใจ อยู่ที่แสวงบุญ
สร้างบารมีให้คุ้น และทำพระนิพพานให้แจ้ง
ไม่เข้าวัดไม่ได้ แหล่งบุญใหญ่ ที่แสวง
และทำพระนิพพานให้แจ้ง ต้องมีกัลยาณมิตร

สร้างบารมีคนเดียว ไปเปลี่ยว อันตรายยิ่ง
เหมือนลูกแกะน้อย เที่ยววิ่ง เล่น
หมู่สุนักป่า ชอบนักหนา เมื่อเห็น
การเข้าวัด จึงเน้น จำเป็นมาก

;;;;;;;;;;

ตระกูลวิบัติ:: ลูกหลานดื้อ คือผู้ใหญ่ ประมาท กิริยา มารยาท ไม่รักษา

ตระกูลวิบัติ

ลูกหลานดื้อ

คือผู้ใหญ่ ประมาท

กิริยา มารยาท

ไม่รักษา

ไม่มีศีล

กิน สุรา

เอะอะเกะกะ

ใครล่ะ จะเคารพ 

มียศอำนาจ

แต่ขาด ศีล

ตระกูลสิ้น

ทรัพย์สิน มลาย

เลี้ยงดูบุตร

เลี้ยง ใจ

เลี้ยงแต่กาย

ใจ แตก

ใจเคารพ

ด้วยพบ ความดี

มีแต่ทางนี้

ทางดี เท่านั้น

ทางอื่นมีได้

แต่ไม่ ประกัน

สั่งสมบารมีเท่านั้น

ฝัน เป็นจริง

รีบเข้าวัด

ฝึกหัด ตน

หนีพ้น

ไห้ได้ ภัยตัณหา

เป็นตัวอย่าง

แก่ลูกหลาน นั่นหละ

เป็นพระ

ในบ้าน ลูกหลานเคารพ 

ตัณหา

นั่นหละ ดับปัญญา

ปัญหา

จึงผุด ไม่หยุดยั้ง

 

เหมือนความมืดมา

เวลาตะวันลับ จัง

ไม่สมหวัง

ด้วยตัณหา หน้ามืด 

สมบัติ

เป็นวิบัติ เพราะขาดศีล

เลี้ยงชีวิน

ไม่ได้ ไปเป็นชั่ว

ลูกหลานดื้อ

ถือ ตัว

เป็นคนชั่ว

มิจฉาทิฏฐิ มีเวรกรรม

;;;;;;;;;;