วันออกพรรษา (วันดวงตาเห็นธรรม):: วันออกพรรษา ๑๕ค่ำเดือน๑๑ แรม๑ค่ำเดือน๑๑ตักบาตรเทโว วันมหาปีติ ของประชาชี โอ้โห ตักบาตรเทโว อลังการ

วันออกพรรษา

(วันดวงตาเห็นธรรม)

วันออกพรรษา ๑๕ค่ำเดือน๑๑

 แรม๑ค่ำเดือน๑๑ตักบาตรเทโว

วันมหาปีติ ของประชาชี โอ้โห

ตักบาตรเทโว อลังการ

วันออกพรรษา ยังเป็นวันสำคัญ
คือวัน มหาปวารณา
ของพระภิกษุผู้จำพรรษา
สามเดือนตลอดมา ครบถ้วน

วันออกพรรษา อย่างน้อยห้าองค์
จะมีโยมจำนง รับกฐิน
อยากได้บุญใหญ่ ใช้ไม่หมดสิ้น
สมถวิล สุขสมปราถนา ทุกประการ

ที่เมืองสาวัตถี สังกัสสะนคร

มหาชนมาต้อนรับ พระพุทธองค์

จากสวรรค์ ชั้นดาวดึงส์ เสด็จลง

ตรง สังกัสสนคร

เสด็จลง ตรงทางบันไดสวรรค์

อันมีท่าน ท้าววิศณุกรรม  ทำเนรมิต

บันไดทอง บันไดแก้ว บันไดเงิน สำเร็จกิจ

ด้วยฤทธิ์ ของเทวดา

วันนั้น เป็นวันเปิดโลก

ไม่ตลก ทั้งจักรวาล เห็นกันหมด

พรหม สวรรค์ มนุษย์ อบาย ปรากฎ

เป็นเนินเดียวกันหมด น่าอัศจรรย์

พระพุทธองค์

ทรงแสดงฉัพพรรณรังสี

สรรพสัตว์น้อยใหญ่ บรรดามี

 ศรัทธาเหลือที่ อธิษฐานเป็นพระพุทธเจ้า

พญาศรีสุทโธนาคราช ก็เช่นกัน
เกิดศรัทธามั่น ถึงกับกลั่น และพ่นเป็นดวงไฟ
เพื่อน้อมเป็นประทีป ถวาย
ใช้เป็นพุทธบูชา ทำต่อเนื่องกันมาทุกปี

อานุภาพพระรัตนตรัย ไม่ประมาณ

สำคัญยิ่ง คือเป็นที่พึ่งพิงและที่ระลึก

เพียงตรองตรีก

ใครจะนึก จะคิด สำเร็จกิจได้

วันเปิดโลก เปิดดวงตาสรรพสัตว์

แจ่มชัด บรรลุธรรม

ที่เจ็บป่วยไข้ ก็หาย คลายกรรม

ที่ดวงตามืดดำ ก็สว่าง

อานุภาพ พระพุทธองค์ สุดประมาณ

แผ่ซ่าน ท่วมท้น ล้นโลก

สรรพสัตว์ ดับทุกข์ หมดโศก

เห็นสุขทางโลก ไร้ความหมาย

วันออกพรรษา เรามาตามระลึก

ตรองตรึก นึกถึง พระพุทธองค์

ได้บุญบารมี เสริมส่ง

ดำรงตน พ้นโลกโลกีย์

;;;;;;;;;;

อนาคตมืด (ถ้าไม่ยึดสัจจะ) :: ขาดสัจจะ อนาคตก็ไม่มี เป็นคำพูดที่ ให้สติดียิ่ง และเป็นเช่นนั้นจริง จึงควรทิ้ง ความเหลาะแหละเหลวไหล

อนาคตมืด
(ถ้าไม่ยึดสัจจะ)

ขาดสัจจะ อนาคตก็ไม่มี

เป็นคำพูดที่ ให้สติดียิ่ง
และเป็นเช่นนั้นจริง
จึงควรทิ้ง ความเหลาะแหละเหลวไหล

สัจจะแปลว่าจริง จริงจัง จริงใจ จริงแท้
จริงจังแน่แท้ ไม่เล่น
จริงใจ ปากตรงกับใจ ใจใสใจเย็น
จริงแท้ เน้น ไม่กลับกลาย สม่ำเสมอ

คนมีสัจจะ จึงจะมีอนาคต
หลวงปู่สด เป็นตัวอย่าง
จากคนธรรมดา มาเป็นสุดหยั่ง
อีกทั้ง หลวงพ่อฯ และคุณยายฯ 

สัจจะ เป็นคุณธรรม
ประจำใจหลวงปู่วัดปากน้ำ
ท่านจึงบรรลุธรรม
ด้วยคำว่า ไม่ได้ตายเหอะ

เอาชีวิตเป็นเดิมพัน
ทุกสิ่งอัน สมปราถนา และมีชัยชนะ
ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป นั่นหละ
สำเร็จและชนะ ทุกประการ

สัจจะ เป็นบุญ คุณธรรม
คอยค้ำ ทำคนให้ศักดิ์สิทธิ์
เป็นที่เกรงใจ ในหมู่ปัจจามิตร
เป็นที่บูชา มอบชีวิตให้ได้ ในหมู่มหาชน

สัจจะมีห้า ถ้าจะดูถี่ๆ
หนึ่ง จริงต่อหน้าที่ ที่เกิดมา
เช่นกตัญญู ต่อครู มารดาบิดา
สงเคราะห์ภรรยา และหมู่ญาติฯ

สอง จริงต่อการงาน
มีฉันทะมั่น บากบั่นอดทน
จิตเป็นหนึ่ง แสนสนุก สุขท่วมท้น
เป็นคน เอาการเอางาน

บริหาร จัดการ งานเรียบร้อย
 ปัญหาใหญ่น้อย จัดการได้ดี
จริงต่องาน เกิดบุญญา เสริมราศรี
ชีวิตนี้ สุขีสโมสร

สาม จริงต่อวาจา
ไม่สักแต่พูดออกมา พล่อยๆ
ควรเป็นคนรู้จัก ฟังมากพูดน้อย
พูดแล้วสอยใจคน

สี่ จริงต่อบุคคล
ไม่ทำชอบกล หน้าไหว้หลังหลอก
จริงจังจริงใจ ไม่ยั่วยวนเย้าหยอก
เป็นมิตรแท้ ไม่หลอก ไม่เทียม

ห้า จริงต่อความดี
คือรักตนเองเต็มที่ ไม่มีอบายมุข
เกิดมาสร้างบารมี หนีความสนุก
หาความสุข ที่ยั่งยืนภายใน

สัจจะข้อห้า เหมือนว่านิ้วโป้ง
เป็นคนตรง ต่อความดี
เพิ่มพูนบารมี
สัจจะหนึ่งถึงสี่ จึงใช้ได้

;;;;;;;;;;

บุญใหญ่ไม่ทำไม่ได้ (จะแพ้ภัยตน):: แปลกนัก ถ้าไม่รักการทำบุญใหญ่ จะแพ้ภัยตน ด้วยคนทั้งหลายมีกิเลสร้าย เภทภัยล้น เป็นภัยตน ภายใน บุญใหญ่จึงต้องทำ

บุญใหญ่ไม่ทำไม่ได้
(จะแพ้ภัยตน)

แปลกนัก ถ้าไม่รักการทำบุญใหญ่
จะแพ้ภัยตน
ด้วยคนทั้งหลายมีกิเลสร้าย เภทภัยล้น
เป็นภัยตน อยู่ภายใน บุญใหญ่จึงต้องทำ

  ทักษิณาทาน และการทำพลีห้า

ผู้มีศรัทธา ได้บุญญามาก
แต่คนทั่วไป ไม่รู้จัก
ช่างโง่เขลายิ่งนัก ไม่รู้จักนาบุญ

   ทักษิณาทาน การทำบุญกับสงฆ์
ศาสนาดำรง ด้วยสงฆ์นี่หละ
สงฆ์จึงไม่ใช่คนธรรมดา
สงฆ์เปรียบเหมือนว่า พระอาทิตย์ก็ได้

สงฆ์จึงมีคุณมาก ไม่อาจจักดูดาย
ใครทำไม่ได้ จะแพ้ภัยตน
เหมือนลูกอกตัญญู ผู้โง่ล้น
เกิดเป็นคน แต่ทำตนเหมือนกาไก่

แปลกน๊ะ ไม่กตัญญู ก็ไม่ได้
ทำไม ต้องกตัญญู
ก็ด้วยว่าเป็นคุณธรรม ต้องรู้
กตัญญู เครื่องค้ำชูชีวิต

คนกตัญญู ตกน้ำไม่ไหล
ตกไฟ ก็ไม่ไหม้
ดังนั้น คนกตัญญู จึงปลอดภัย
ส่วนคนอกตัญญูไซร้ แพ้ภัยตนเอง

บุญใหญ่ รองลงไปจากทักษิณาทาน
คือทำพลี ๕ ประการ นั่นแหละ
หนึ่ง อติถิพลี ทำดีต่อผู้มาแวะ
จะได้เพื่อนแท้ ทางไกล

สอง ญาติพลี ดูให้ดี ญาติๆ
อย่าให้พลาด คนใกล้ชิด
รักกัน พึ่งพากัน สนมสนิท
ภัยรอบทิศ มิมีใกล้

สาม ราชพลี ทำดีช่วยชาติ
เด็ดขาด เรื่องส่วนรวม
ปล่อยวางเรื่องส่วนตัว แล้วเข้าร่วม
น้ำท่วม ภัยแล้ง ช่วยแบ่งเบา

สี่ เทวตาพลี บวงสรวงให้ดี เทวดา
รวมทั้งผู้ใหญ่ที่เมตตา ต่อชีวิต
คอยปกปักรักษา ตามติด
ค้ำชูชีวิตของเรา

ห้า ปุพพเปตพลี อุทิศกุศล
แก่บุคคล ที่เรารักเคารพ
เดินทางไกล เวียนว่าย ในปรภพ
ทุกข์ยากประสพ น้อมนบ อยากได้บุญ

บุคคลเหล่านี้ จะไม่หนีไปไหน
จะคอยสอดส่องเภทภัย ให้เรา
สนับสนุน ค้ำจุน ใครไม่เท่า
และบุญของเรา เพิ่มขึ้นพูนทวี

;;;;;;;;;;

สุขสำเร็จสมปราถนา (ต้นเหตุนั้นหนาคือบุญ):: คนดีไม่ดี ดูที่ สุขสำเร็จ เหตุแห่งสุขสำเร็จที่แท้ ได้แก่บุญ เกิดจากสันโดษสมถะ ที่พระคุ้น หรือผู้ที่ เร่งลุ้น แสวงบุญสร้างบารมี

สุขสำเร็จสมปราถนา
(ต้นเหตุนั้นหนาคือบุญ)

คนดีไม่ดี ดูที่ สุขสำเร็จ

เหตุแห่งสุขสำเร็จที่แท้ ได้แก่บุญ

เกิดจากสันโดษสมถะ ที่พระคุ้น
หรือผู้ที่ เร่งลุ้น แสวงบุญสร้างบารมี

บุญ เป็นธรรมธาตุ
มีธรรมชาติ เฉพาะตัว
คือเกิดขึ้นที่ใจ ทำให้ไม่หมองมัว
ขจัดบาปออกจากตัว ได้สติ

บุญ มีอนุภาค
ลักษณะ เป็นดวงกลมใสสว่าง
คล้ายกันกับธาตุต่างๆ
เพียงแต่ความใสสว่าง ต่างกัน

บุญธาตุ มีคุณสมบัติเฉพาะ
อย่าหัวเราะ เพราะมันเป็นจริง
คือให้สุขสำเร็จ เหตุอย่างยิ่ง
ส่วนบาป ขจัดทิ้ง สุขสำเร็จ

ทำบาป คล้ายกับ จะสุขสำเร็จ
ด้วยเป็นปลายเหตุ ของกรรม
ในอดีตที่เรากระทำ
หรือเป็นวิบากกรรม ที่เคยทำไว้

ดูสุขสำเร็จ สังเกตภายนอกไม่ได้
มีทรัพย์หลาย มิใช่จะสุข
แต่เป็นความเพลิน สนุก
ความสุขยั่งยืน เกิดขึ้นภายใน

นั่นแหละ ใช่ สุขสันโดษ
ปราโมทย์ มีสักแต่มี เป็นก็สักแต่เป็น
อยู่อย่างสมถะเรียบง่าย เช่น
เป็นชีวิตพระ เป็นที่พึ่งพาของมหาชน

บาป คือธาตุดำ
ตรงข้ามกับบุญ ไม่ขุ่น แต่ขาวใส
พระสร้างบุญ มารสร้างบาป จัญไร
พระกับมาร รุกไล่กัน ส่วนเรานั้นไซร้ คือหุ่น

ถ้าไม่เชื่อ แต่ขอให้คิดเผื่อเอาไว้
ให้ เข้าไปศึกษา หาความจริง
อย่าหนี อย่าทิ้ง
ควรรู้ให้ยิ่ง ถ้าทิ้ง คือประมาท

ทางสายกลางก็คือทางบุญ
ทางเร่งลุ่น แสวงบุญสร้างบารมี
ทานศีลภาวนา มีเท่านี้
ทางนี้หรือ คือทางแห่งการให้

ทาน การให้วัตถุ ความรู้
มีศีล คือผู้ ให้ความปลอดภัย
ภาวนา คือการบรรลุธรรมาภิสมัย
ช่วยสรรพสัตว์พ้นภัย ในวัฏฏะ

รู้จักทานศีลภาวนา
มีศรัทธา ก็จะอดทน
อดเปลี้ยวไว้กินหวาน ไม่บ่น
สุขสำเร็จท่วมท้น คนมีบารมี

;;;;;;;;;;

DECISIVE FAITH (amazing happened ):: Rich or poor not significant, the most important thing is faith in religion.

DECISIVE FAITH

(amazing happened )

Rich or poor not significant,

the most important thing is

faith in religion.

The exemplary is the

poorest person in Buddha time,

Maha Tukata who was so pitiable.

But, he was so much faith in, definitely,

equal to his life,

causing an amazing event,

known until nowadays.

Faithfulness, a noble asset,

brought the Triple asset,

wealth, health and happiness,

to a life unimaginably, amazingly,

so brave to sacrifice.

Poor or rich people,

not faith in, are useless,

originating so much demerit.

Greediness is the hazard of life.

Hoarding asset created

much of sensual desire,

the asset transformed into calamity.

Even being impoverished
would recognize patience,

for to give, actually, necessitated 

for everyone.

Poor or rich people

who not faith in,

could not accumulate new merit,

as well as, sluggish person

lived idly.

Next life, sure born

 much more impoverished.

Nowadays, all poor people

are ever rich in the past
but assets used improperly.

Unfaith could not 

save Five Precepts,

and huge sensual desire gained,

mind darkened,

could harm and hate any,

life goes deep down to hell.

Faithfulness is to be generous

more than a river width, 

is so elegant attractively,

virtual friend encircled.

Happiness and fulfillment are met.

Angel descends to take care,

to be happy and successful,

as well as stars encircle the moon.

So elegant above humanity,
 descended, floated magnificently nice.

;;;;;;;;;;