วันพุธที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2563

work priority (inevitable knowing) Priority or subordinate work must be clear. Don't be conceited to rearrange.

work priority
(inevitable knowing)


 

Priority or subordinate work must be clear.
Don't be conceited to rearrange.
Life, so short to refuse interesting, the death is actual.
After death, be realized, traveling alone.

Enlightening Nirvana, merit pursuing,
 and Para mi constructing, are the priority, inevitable.
But, earning is the second.
Merit, suburb treasure, following life closely,
as like as shadow, to protect to support.
Money of at present,
the sole benefit is to pursue merit/Boon..
Money hoarded, unusable, is so dangerous.
Kilesa of greed embedding,
causing heavy hazard unbelievably,
hardship and suffering in uncountable life time.
When coming back, born in humanity,
so much suffering, crying and tearing flooded.
If not yet realizing,
would enter the circle of
Kilesa-Karma-Wibark/consequence, Samsara,
likely as the trap of executive prison,
the way out, so secretively and hardly observed,
which is at the mid of body, creatures overlooked.
Even if interested, but still so hard,
owing to mind is scarcely still,
Kilesa embedding, likely as harmful virus,
become thirstily desire.
One who believes, must be full faith.
Louang Pu who enlightened, as the result,
intentionally defeating Mara.
Mara, the culprit, Samsara erecting,
law of Karma enforcing decisively,
creatures insane, not realize,
which is aggressive, should to be defeated.
Louang Pu and company consenting
to go to Dharma End to eradicate Mara.

 ;;;;;;;;;;

วันเสาร์ที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2563

ยิ่งสูงยิ่งสุข (สนุกกับการสร้างบารมี) คนศักดิ์สิทธิ์ มากฤทธิ์ ด้วยบารมี อจินไตย เกินที่ คิดคาด บุญญาบารมี มีอานุภาพ และอำนาจ สิทธิเฉียบขาด ปรมัตถบารมี

ยิ่งสูงยิ่งสุข
(สนุกกับการสร้างบารมี)



คนศักดิ์สิทธิ์ มากฤทธิ์ ด้วยบารมี
 อจินไตย เกินที่ คิดคาด
บุญญาบารมี มีอานุภาพ และอำนาจ
สิทธิเฉียบขาด ปรมัตถบารมี
หมู่มารก็มากฤทธิ์ คนจึงหลงผิด สวามิภักดิ์
พระธรรมกายผิวดำ จงรู้จัก ก็มี
กุศลาธรรมา อกุศลาธรรมา อัพยากตาธรรมา ธรรมกายสามสี
อจินไตยเหลือที่ อยู่ที่สุดธรรม
ชีวิตช่างพิศดาร ยากแก่การเข้าใจ
 ไม่ใช่ง่ายๆ ขอให้เข้าไปศีกษา
ถ้าดีจริง ยิ่งลึกยิ่งซึ้งยิ่งสุข หมดทุกข์ มีสาระ
 มีเมตตา สมปราถนา และอานุภาพ

คนพาลก็มีฤทธา แต่ว่าหาสุขไม่ได้
เพราะอยู่นอกศูนย์กลางกาย จึงห่างไกลเมตตา
ชอบทำร้าย ทำลาย ด้วยมีฤทธา
เป็น
ยักษียักษา โมโหโกรธา ขี้โกรธ
คนเลิศสุด คือมนุษย์ ผู้ไม่ประมาท
ไม่ปล่อยตัวเหมือนสัตว์ ตามสัญชาตญาณ
ฝึกตนทนอารมณ์ ข่มแล้วข่ม ด้วยรู้ทัน
กิเลสตัวกลั่น ปลุกปั่นอารมณ์
อย่าเชื่อใคร แต่ขอให้เข้าไปศีกษาก่อน
อย่ารีบร้อน..หนีไป คล้ายไก่เห็นพลอย
ศึกษาให้ถ่องแท้ แน่ใจจึงค่อยถอย
หลงเชื่อคนผิด ปาปมิตรถ่อย เวรกรรมแท้ๆ
 คบคนพาลปาปมิตร คิดถอยยังยาก
รู้ความลับมาก เสร็จนาจึงฆ่าโคถึก
ไม่คบคนพาล เป็นมหามงคล จงตรองตรึก
พระกับมาร ใครจะนึก มีฤทธิ์พอพอกัน
 
คนพาล แพ้ภัยตน ผลสุดท้าย
รอดแต่ตัวหัวไม่รอด นั่นไง ที่เขาว่า
เหมือนเจดีย์ทราย สูงมากไม่ได้ พังทะลายลงมา
อดทนสร้างบารมี ยิ่งสูงยิ่งสง่า และพาสุขสมบูรณ์

;;;;;;;;;;; 


วันพุธที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2563

งานหลักงานรอง (ของชีวิต ผิดไม่ได้) การดูแลชีวิต คิดให้ดี มีงานหลักงานรอง อย่าจองหอง เอางานรองเป็นงานหลัก ชีวิตแสนสั้น จะช่างมันไม่ได้ ความตายแน่นัก หลังตายจงประจัก ตัวใครตัวมัน

งานหลักงานรอง
(ของชีวิต ผิดไม่ได้)

การดูแลชีวิต คิดให้ดี มีงานหลักงานรอง
อย่าจองหอง เอางานรองเป็นงานหลัก
ชีวิตแสนสั้น จะช่างมันไม่ได้ ความตายแน่นัก
หลังตายจงประจัก ตัวใครตัวมัน
ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี งานหลัก
ส่วนงานเลี้ยงชีวิต แน่นัก เป็นงานรอง
บุญเป็นอริยทรัพย์ ติดตามไปกับเรา เหมือนเงา เข้าคุ้มครอง
เงินทองในปัจจุบัน ประโยชน์หลักอย่างเดียวเท่านั้น แสวงบุญ
เงินทองที่ไม่ได้ใช้ กักตุนไว้ อันตรายยิ่ง
กิเลสตระหนี่เข้าสิง ร้ายยิ่ง ยิ่งกว่าร้าย
ตกทุกข์ได้ยาก ลำบากลำบน นับกาลไม่ไหว
เมื่อได้เกิดเป็นคนใหม่ ทุกข์หลาย น้ำตานอง

ถ้ายังไม่สำนึกตน จะเข้าสู่วังวน กิเลสกรรมวิบาก
สังสารวัฏ เหมือนกับดัก คุกประหาร
มีทางออกริบหลี่ ที่ศูนย์กลางกายตน เท่านั้น
แต่สรรพสัตว์ ดื้อรั้น ไม่สนใจ
แม้สนใจ ก็ยังยากหลาย ด้วยใจไม่นิ่ง
มีกิเลสสิง เหมือนไวรัสร้าย กระหายอยาก
ใครเชื่อและปฏิบัติตาม ต้องศรัทธามาก
หลวงปู่ฯ เห็นแจ้งประจัก จึงตั้งหลักปราบมาร

มารเป็นตัวการ สร้างสังสารวัฏ
ใช้กฎแห่งกรรม เป็นมาตร ใครรู้ไม่รู้ไม่สนใจ
ปกครองสรรพสัตว์ อย่างบังอาจ อย่างนี้ปล่อยไว้ไม่ได้
หลวงปู่ฯ และหมู่คณะ จึงยืนหยัดร่วมใจ ไปสุดธรรมปราบมาร
 
;;;;;;;;;;


วันจันทร์ที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2563

อดทนให้เป็น
(จะเห็นทุกข์)

ความอดทนยอดคุณธรรม สำหรับผู้ชนะ
เป็นธรรมะ ศิลปะ การครองชีวิต
ใครๆก็อยากชนะ แต่ว่าไม่รู้ทิศ
ใครจะคิด อยู่ในทิศ ความอดทน


อุปสรรค เกิดจาก ใจไม่อดทน
ปล่อยใจให้หมองหม่น ไหลไป ในอารมณ์
ไม่เข้าใจหลักการ จึงไม่อดกลั้น ปล่อยมันล่ม
แล้วจ่อมจมในอบายมุข สุขๆดิบๆ
จรดใจไว้ภายในตน เมื่อหมองหม่น ให้รู้ทัน
อดทนอดกลั้น ดูมัน ตัวทุกข์
นิ่งๆนุ่มๆไม่ต่อต้าน เดี๋ยวสนุก
ความทุกข์จะคลาย สุขหลายจะมา

ใจหายหมอง ผ่องใส ปัญหาไม่มี
ใจเป็นธาตุให้สุขสำเร็จ ก็อย่างนี้ ง่ายๆ
แต่ใครๆไม่รู้ ดูเบา ด้วยง่ายไป
จึงไม่สนใจ ในคำสอนของพระ
ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป ความหมายความอดทน
ไม่สู้ไม่สน คือเป็นคน ไม่ทำร้าย ไม่ทำลาย ไม่เบียดเบียนผู้ใด
ใช้ศีลเป็นเกราะเป็นอาวุธ วิเศษสุด ไร้อันตราย
เหมือนเต่าในกระดอง พ้นภัย สุนัก

ทำดีเรื่อยไป ทานศีลภาวนา
ไม่รอช้า หลับตา จรดใจ
บุญศักดิ์สิทธิ์ เลิศฤทธิ์ บันดาลให้
ภัยใดใด ที่มาใกล้แพ้พ่าย ในบัดดล
ทุกข์ทั้งหลาย ที่เป็นไป ด้วยมีกรรมวิบาก
คอยนำชัก อยู่ภายใน ใจของเรา
ใจเป็นธาตุสำเร็จ บันดาลเหตุการณ์ ให้เป็นไปตามกรรมเก่า
จึงเป็นหน้าที่ของเรา แก้กรรมเก่า ด้วยการทำดีเรื่อยไป

ธรรมะจากแดนไกล: ไม่สู้ไม่หนี (พระชินสีห์ชนะมาร):: คำขวัญของครูไม่ใหญ่  ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป จะได้ชัยชนะ สมปราถนา ยิ่งใหญ่ ไม่ใช่อะไร นั่นใช่  คือขันติ
จรดใจไว้ในตน ทนอารมณ์
บุญอุ้มสม ใจผ่องใส ไร้อุปสรรคปัญหา
เดินทางสายกลาง บรรลุพระรัตนตรัย ธรรมกายา
กรรมวิบากหนีหน้า สุขสมปราถนา ทุกประการ
 
;;;;;;;;;;

ทำดีได้ดีแน่ (แต่ต้องมีศิลปะ) ทำดี แล้วได้ดี ต้องมีศิลปะ ไม่ใช่สักแต่ว่า ทำๆ ตามเขาไป ทำดี ถูกดี ถึงดี และพอดี จึงจะใช้ได้ ทำดีไม่ง่าย ไม่ใช่สักแต่ทำ

ทำดีได้ดีแน่
(แต่ต้องมีศิลปะ)

ทำดี แล้วได้ดี ต้องมีศิลปะ
ไม่ใช่สักแต่ว่า ทำๆ ตามเขาไป
ทำดี ถูกดี ถึงดี และพอดี จึงจะใช้ได้
ทำดีไม่ง่าย ไม่ใช่สักแต่ทำ
เมื่อทำดี ตามระลึกนึกถึงทีไร ปีติใจไม่หาย
บุญขยาย สุขใจเหลือประมาณ
ทำแล้วได้บุญมาก เกิดปีติซาบซ่าน
อยู่บนโลก เหมือนสวรรค์ สุขสันติสมปราถนา

ทำดีถูกดี คือเนื้อนาบุญมีให้ทำ
อินทกมานพ ได้บุญล้ำ เพียงตักบาตรหนึ่งทับพี
มากกว่าอังกุรมานพ แจกจ่ายมากมายทุกวัน นานสองหมื่นปี
เนื้อนาบุญ หรือทักขิไณยบุคคลนี้ มีในพระพุทธศาสนา
  ทำดีถึงดี คือเป็นผู้ที่ มีศีล
รักษาศีลเป็นอาจิน มีใจใส ไม่ขุ่นไม่ขี้โกรธ
รักความสะอาดมีระเบียบ มีมารยาทเนี๊ยบ ไม่เพ่งโทษ
คนพาลสลด ระย่อ ยอมือไหว้
 
ทำดีพอดี คือเป็นผู้ที่ มีศรัทธา
มีปัญญา ใช้ทรัพย์ ประโยชน์สุด ประโยชน์สูง
มีชีวา เกิดมาหมายมุ่ง
ชีวิตรุ่ง ด้วยทานศีลภาวนา
แม้สละทรัพย์หมดสิ้น ไม่มีจะกิน ก็ไม่เป็นไร
เมื่อศรัทธาหลาย จะไม่เดือดร้อน
ได้ปรมัตถบารมี สุขีแน่นอน
เทวดาเดือดร้อน ต้องเข้ามาช้อนมาอุปถัมภ์


แม้สละทรัพย์หมดสิ้น ถ้าศีล ไม่รักษา
เรียกว่า ทำบุญเอาหน้า บุญญาไม่ได้
เหมือนตุ่มรั่ว เอามารองรับน้ำ โง่หลาย
บุญไม่ได้ แต่กิเลสตัณหาฟูใหญ่ สมบัติเป็นพิษ
ระเบิดพลีชีพ อุทิศชีวิต เพื่อชาติ
หรือแม้แต่ทหารที่องอาจ ฆ่าอริราชศัตรู
มิจฉาทิฏฐิ นี่หละกล้า แต่บ้าบิ่น ไม่รู้
ศิษย์ไม่มีครู ขาดผู้รู้ กัลยาณมิตร
ชีวิตนี้มีอันตราย กัลยาณมิตรเท่านั้นช่วยได้ จึงยิ่งใหญ่นัก
พระพุทธองค์ ทรงแจ้งประจัก ตรัสรับรอง
กัลยาณมิตร เป็นทุกสิ่งของพรหมจรรย์ ไม่มีสอง
เราจึงแซซร้อง..หลวงปู่ฯ ผู้กอบกู้ธรรมกาย

 ;;;;;;;;;;

วันเสาร์ที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2563

อุเบกขา (ขาดปัญญา ระเบิดพลีชีพ) เมตตาธรรม เลิศล้ำ นำพาความชื่นใจ เหมือนต้นโพธิ์ ต้นไทรใหญ่ ให้ร่มเงา เหล่านกกา พากันมา พำนักเนา คลอเคลียเคล้า อบอุ่น หนุนตักแม่

อุเบกขา
(ขาดปัญญา ระเบิดพลีชีพ)
  เมตตาธรรม เลิศล้ำ นำพาความชื่นใจ 
  เหมือนต้นโพธิ์  ต้นไทรใหญ่ ให้ร่มเงา
เหล่านกกา พากันมา พำนักเนา
คลอเคลียเคล้า อบอุ่น หนุนตักแม่
เมตตาธรรม ไม่ธรรมดา แม้ดูท่าอ่อนโยน 
ห่างกันโพ้น คนละอย่าง กับอ่อนแอ
เมตตาแท้ กล้าหาญ คนพาลแพ้
อีการ้าย ที่ว่าแน่ๆ ก็ยังยอมแพ้แก่แม่ไก่
เมตตาธรรม นำมาพร้อม ความสุข
 หมดสนุก เกิดสุข สันโดษ 
 เป็นสุขภายใน สะอาด หมดจด
คุณธรรม ทั้งหมด พร้อมพรั่ง
เมตตา มาพร้อม สมบัติสาม
เป็นดังเงา ติดตามเรา ทุกภพชาติ
ทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ คุณสมบัติ
ทุกภพชาติ สุดสมปราถนา ได้พบเนื้อนาบุญ
เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา
นำหน้า พาญาติ เข้าวัด
กัลยาณมิตร เอาใจใส่ ไม่ขาด
เป็นที่พึ่ง ของญาติ และสังคม
เมตตา..อุเบกขา ที่เป็นมิจฉา ช่างน่ากลัว
ขาดปัญญารู้ทั่ว เอาแต่ตัว หัวหาย
ระเบิดพลีชีพ อันตาย
รักหมู่คณะหลาย ยอมตาย แต่ผู้เดียว
  
;;;;;;;;;;

THE BRIGHT ( the right denotation of faith) People pursuing object unused ; but not seeking the object used.

THE BRIGHT
( the right denotation of faith)
People  pursuing object unused ;
but not seeking the object usable,
so thick of Kilesa, ordinary people,
 hoarding money blindly, as like as,
a mad carrying a bundle of useless things,
incapable of following, after death.
The inevitable things, Boon/merit, uninterested,
which would follow every life,
similar as shadow,
supporting, supplying life,
to be happy and prosperous.
How much wealth they are,
but not enough for them, being as insanity,
 more richer but look like more poorer,
still struggling to seek.
Greediness, the evil Kilesa, ruining consciousness
becoming mad of desire,
amusing and fun, as if never die.
Even for the poor, struggling to earn,
with mouth biting, foot kicking to free from poverty,
accepting the consequence of evil deed, followed never leave,
still not realizing, and still amusing.
Ordinary people, both rich or poor,
all are Kilesa thick and dull.
Looking over the death, so carelessly,
not pursuing merit, because of lagging trusted,
so being pitiable, the creatures.
The faith virtue, called noble treasure,
so blessing and superb, not common.
Life to be happy or unhappy live on faith,
faith denoting the bright.

;;;;;;;;;;