แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ การให้การทาน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ การให้การทาน แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2567

ทาน (เครื่องหมายกตัญญู) ทาน เครื่องหมาย กตัญญู บัณฑิตผู้รู้ จึงอัตตสุทธิ ทำตนให้เป็นผู้ บริสุทธิ์ดี สังคหวัตถุสี่ เป็นนิสัย

 ทาน
(เครื่องหมายกตัญญู)

 
ทาน เครื่องหมาย กตัญญู
บัณฑิตผู้รู้ จึงอัตตสุทธิ
ทำตนให้เป็นผู้ บริสุทธิ์ดี
สังคหวัตถุสี่ เป็นนิสัย

ผู้มีบุญ คนกตัญญ
เป็นผู้ มีปัญญา มีศรัทธา
บุญเท่านั้น คู่ควรบิดามารดา
แม้ดูแลท่านร้อยปี บนบ่า ก็ตาม
กตัญญูต่อบุญ เป็นบัญฑิต
คนพาลโง่สนิท ขาดปัญญา
บุญติดตามอุปถัมภ์ ค้ำชีวา
กตัญญูต่อบิดามารดา ต้องแสวงบุญ
บุญของบุตร จะฉุดบิดามารดา
ขึ้นชั้นฟ้า สวรรค์
การแสวงบุญ จึงสำคัญ
การบำเพ็ญทาน เป็นเบื้องต้น
กตัญญู คุณธรรมใหญ่
ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้
ไม่ใช่เรื่อง พอดีพอร้าย
แต่ คอขาดบาดตาย ทีเดียว
การบำเพ็ญทาน เป็นเบื้องต้น
เป็นเครื่องหมาย ของคน กตัญญู
ปุถุชน ไม่รู้
แถมยังเป็นศัตรู กับวัด อีกด้วย
ดังนั้นบำเพ็ญทาน ขจัดกิเลสตระหนี่
ดับตัณหามากมี ในตัวตน
หลุดพ้นภาวะ ปุถุชน
เป็นบัณฑิตคน พ้นอกตัญญู

;;;;;;;;;;

วันพฤหัสบดีที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567

ชีวิตมีภัยวัฏฏะ (พ้นบ่วงมารา ด้วยการให้) ผู้ใด ให้ที่พักอาศัย ผู้นั้นชื่อว่า ให้ สิ่งทั้งปวง ผู้ใดสอนธรรมได้นั้น ใหญ่หลวง ชนะการให้ทั้งปวง ชื่อว่า ให้อมตะ

ชีวิตมีภัยวัฏฏะ
(พ้นบ่วงมารา ด้วยการให้)

 
ผู้ใด ให้ที่พักอาศัย
ผู้นั้นชื่อว่า ให้ สิ่งทั้งปวง
ผู้ใดสอนธรรมได้นั้น ให้ ใหญ่หลวง
ชนะการให้ทั้งปวง ชื่อว่า ให้อมตะ
ผู้ใดไม่ให้ทาน ในคนที่ไม่ควรให้
 ย่อมให้ ในคนที่ควรให้
ผู้นั้นประสบความเสื่อม มีอันตราย
 ย่อมได้สหาย เป็นที่พึ่ง
ผู้ใดให้ทาน ในบุคคลที่ไม่ควรให้
 ไม่ให้ ในคนที่ควรให้
ผู้นั้นถึงความเสื่อม มีอันตราย
 ย่อมไม่ได้ สหาย เป็นที่พึ่ง
ผู้ให้ข้าว ชื่อว่าให้กำลัง
ผู้ให้ผ้า เหมือนดัง ให้ผิวพรรณ
ผู้ให้ยานพาหนะ ชื่อว่าให้ความสุขสันติ์
ผู้ให้ประทีปโคมไฟนั้น ชื่อว่าให้จักษุ
ผู้ให้ของชอบใจ ย่อมได้ของชอบใจ
 ผู้ให้ของเลิศ ย่อมได้ของเลิศ
ผู้ให้ของประเสริฐ ย่อมมีฐานะประเสริฐ
ผู้ให้ของดีเลิศ ย่อมได้ของเลิศดี
ชีวิต มีกฎแห่งกรรม
ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
มีสังสารวัฏฏ์ ที่น่ากลัว
คนชั่ว ไม่ให้ หมกไหม้อบายภูมิ
โลกมนุษย์ สุดดี แสวงบุญได้
จึงพ้นภัย เวียนว่าย ในวัฏฏะ
แสวงบุญ สร้างบารมี ที่เกิดมา
และทำพระนิพพาน ให้แจ้ง

;;;;;;;;;;

วันพุธที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567

การให้การทาน (งานชีวิต) คนพาล เท่านั้น ที่ไม่ สรรเสริญทาน เป็นปุถุชน ตัณหาบาน นักโทษประหาร วันสุดท้าย

 การให้การทาน
(งานชีวิต)

คนพาล เท่านั้น
ที่ไม่สรรเสริญ การให้การทาน
เป็นปุถุชน ตัณหาบาน
 นักโทษประหาร วันสุดท้าย

ผู้ให้ ย่อมผูกไมตรีไว้ได้
เป็นที่รักใคร่ ของหมู่คน
คนดีคบหา เทวดากระตือลือล้น
มีคน ร่วมทุกข์ร่วมสุข
ผู้ให้ ย่อมเป็นที่รัก
คนหมู่มาก ย่อมคบเขา
คนดีลงรักษา ปานเทวดาเจ้า
ไม่เงียบเหงา โดดเดี่ยว
ผู้ให้ ย่อมเป็นที่รัก
กล้าหาญนัก ท่ามกลางชุมชน
เป็นศักดิ์เป็นศรี ของสังคม
คนเหนือคน ปนเทวดา
ปราชญ์ ผู้ให้ความสุข
ย่อมได้สุข หมดทุกข์โศกศัลย์
ให้สิ่งใด ย่อมได้สิ่งนั้น
บุญบาปจัดสรร วิบาก
ผู้ให้ สิ่งที่ชอบใจ
ย่อมได้ สิ่งที่ชอบใจ
กฎแห่งกรรม อจินไตย
บุญบาปยิ่งใหญ่ เหนือโลกและชีวิต
ผู้ให้สิ่งประเสริฐ ถึงฐานะประเสริฐ
ล้ำเลิศ เป็นธรรมดา
ให้ธรรม ให้ทางพ้นวัฏฏะ
นั่นหละ สิ่งประเสริฐสุด

;;;;;;;;;;