เพื่อหมู่ญาติ (รุกฆาตหมู่มาร) :: โลกที่เราอยู่ จงรู้ คือทะเลทุกข์ ไม่มีสุข มีแต่สนุกสนาน

เพื่อหมู่ญาติ

(รุกฆาตหมู่มาร)

โลกที่เราอยู่

จงรู้ คือทะเลทุกข์

ไม่มีสุข

มีแต่สนุกสนาน

หมกอยู่ในกระแสกามคุณ

เหมือนปลาคุ้นน้ำ

สุขนิดเดียว เหมือนไอน้ำ

ในกาแฟดำ นั่นเทียว

ธรรมชาติซุกซ่อนไว้

ทางให้ความสุข

อยู่ในตัวมนุษย์

ใกล้สุด เหมือนหญ้าปากคอก

เป็นทางสายกลาง

มีทางเข้า

คือศูนย์กลางกายตัวเรา

เป็นทางเก่า มีมานาน

ทางเอกสายเดียว

เปลี่ยวสุด

พวกมนุษย์

ไม่ชอบเดิน เมินไม่มอง

ยากหลาย

ที่ใครจะเชื่อ

พระเทศน์ ก็แสนน่าเบื่อ

คนที่เชื่อ น่าคิด คือบัณฑิตกตัญญู

หมู่มารใส่กิเลส

เกิดอาเพท ลุ่มหลง

จิตงวยงง

ลุ่มหลง กามคุณ

ทำตัวเป็นปลาตาย

ไหลตามน้ำ

ไม่เชื่อน้ำคำ

ของบัณฑิต

 มีตัณหา

ทะยานอยาก ไม่กลัวตาย

ใจคอโหดร้าย

ไม่อาลัย ชีวิตอื่น

พระพุทธองค์

ทรงเข้าใจปัญหา

น่าเวทนา

หมู่ชนปัญญาน้อย

ต้องใช้พระโพธิญาณ

สู้กับหมู่มารถ่อย

จึงสร้างบารมี ไม่ถอย

ไม่น้อย ยี่สิบอสงไขยก้ป

พระพุทธองค์

ทรงเปิดโลก เปิดดวงตา

สรรพสัตว์ มนุษย์และเทวา

ได้ดวงตาเห็นธรรม

เราจึงเกิดมาสร้างบารมี

เพื่อตัวเรานี้ และสรรพสัตว์

เพื่อหมู่ญาติ

และรุกฆาต หมู่มาร

;;;;;;;;;;

เกิดมาใหม่ (ลืมหมด เหมือนสดใส) :: รู้จักทุกข์ให้ได้ จึงใส่ใจ สมุทัย คนทั้งหลาย เหมือนปลา แหวกว่ายไปมา ในน้ำ

เกิดมาใหม่

(ลืมหมด เหมือนสดใส)

รู้จักทุกข์ให้ได้

จึงใส่ใจ สมุทัย

คนทั้งหลาย เหมือนปลา

แหวกว่ายไปมา ในน้ำ

ถูกโยนขึ้นบก

ตกอกตกใจ ขอลงต่ำ

ขอลงแช่น้ำ อย่างเก่า

พูดเท่าใด ก็ไม่ฟัง

มนุษย์ทุกคน

วนแหวกว่าย ในทะเลทุกข์

คิดว่าตนสุข

แม้มีทุกข์ ลำบากลำบน

สรรพสัตว์เป็นธรรมดา

คือหลงภาวะ ตน

ปฏิบัติธรรมเข้มข้น

นั่นหละ จึงจะเห็นทุกข์

หรือได้ทัศนานุตริยะ

เช่นว่า พ่อแม่ตาย

จึงสลดใจ

เข้าวัดได้ ปฏิบัติธรรม

เกิดจิตสังเวช

เป็นเหตุ ให้พ้นกรรม

ปัญญาชักนำ

บวชพระ สละโลกีย์

มีทุกข์มากมาย

ใน อดีตชาติ

น้ำตาหยาด มากขนาด

เกินความคิดคาด ของคน

มากกว่าน้ำในมหาสมุทรทั้งสี่

ที่มี อย่างน่าฉงน

ผู้รู้เกินคน

พระพุทธองค์ ทรงตรัสไว้

เกิดมาใหม่ลืมหมด

เหมือนสดใส

จริงๆไซร้ เกิดตาย

มามากมาย นับไม่ถ้วน

ทุกข์หนัก

น้ำตามาก ดังกล่าว

แต่พวกเรา ก็ยังไม่เห็นทุกข์

คงรักสนุก อยู่เหมือนเดิม

;;;;;;;;;;