สันโดษสมถะในตน (พ้นตัณหาสิง) ธรรม เหมือนห้วงน้ำไม่มีตม มีแต่สุขสม ไม่ระทมทุกข์ สุขยั่งยืน ไม่ใช่สนุก เป็นสันติสุข ใจหยุดใจนิ่ง

 สันโดษสมถะในตน
(พ้นตัณหาสิง)

ธรรม เหมือนห้วงน้ำไม่มีตม

มีแต่สุขสม ไม่ระทมทุกข์

สุขยั่งยืน ไม่ใช่สนุก

เป็นสันติสุข ใจหยุดใจนิ่ง

ธรรมทั้งหลาย มีใจเป็นหัวหน้า

มีบุญบาป นำพา ลิขิต

สิ่งภายนอก และชีวิต

บุญบาปในอดีต นำไป

ธรรมแล เป็นธงชัยของพวกฤาษี

บำเพ็ญตะบะ เพื่อที่ เข้าถึงธรรม

ข่มตัณหา ที่ข่มได้ยากล้ำ

โลกธรรม ลาภยศสรรเสริญสุข

ธรรมของสัตบุรุษ รู้ได้ยาก

ต้องรู้จัก สันโดษสมถะ

ทำใจหยุดใจนิ่ง ในกายา

ปล่อยวางโลกา ความอยาก

ธรรมของสัตบุรุษ ไม่มีเก่า

ไม่มีเศร้า ไม่มีหมอง

มีแต่สดใส เรืองรอง

หนึ่งไม่มีสอง ส่องทางพ้นทุกข์

ธรรมของสัตบุรุษ อันสัตบุรุษรักษา

ปุถุชนธรรมดา รักษาไม่ได้

คนดีเท่านั้น ฝึกใจ

ปัญญาใส ศรัทธาในบุญ

ธรรมที่ประพฤติดีแล้ว นำสุขมาให้

เกิดจากใจ หยุดนิ่ง

สันโดษสมถะ ในตน พ้นตัณหาสิง

สุขจริง มาพร้อมกับเมตตา

;;;;;;;;;;

ทุกสิ่งเสื่อมสลาย (บุญไม่เสื่อม มีแต่เลื่อมแต่ใส) ราชรถอันงดงาม ย่อมคร่ำครึ หรือ ร่างกายเรานี้ ย่อมชรา ธรรมสัตบุรุษ หรือบุญ ไม่คร่ำคร่า สัตบุรุษ เท่านั้นหละ จึงจะรู้

 ทุกสิ่งเสื่อมสลาย
(บุญไม่เสื่อม มีแต่เลื่อมแต่ใส)

ราชรถอันงดงาม ย่อมคร่ำครึ

หรือ ร่างกายเรานี้ ย่อมชรา

ธรรมสัตบุรุษ หรือบุญ ไม่คร่ำคร่า

สัตบุรุษ เท่านั้นหละ จึงจะรู้

กฎไตรลักษณ์ แน่นัก อนิจจัง

ทุกสิ่งอย่าง ผุพัง สลาย

สรรพสัตว์แก่เฒ่า และตาย

ยกเว้น แต่ในพระนิพพาน

ทำพระนิพพานให้แจ้ง กิจกรณีย์

สัตบุรุษ รู้ดี ด้วยมีธัมมัญญุตา

รู้จักชีวิต และโลก มีความเป็นมา

รู้ว่า บุญบาปตัวการ

เรื่องโลกและชีวิต เกินคิดได้

พระผู้รู้บารมีหลาย ทรงญาณ

ด้วยธรรมกาย รู้เห็นทุกสิ่งอัน

แม่นมั่น แน่แท้ แน่นอน

พระกับมาร โรมรันกันไม่หยุด

มารฉุด ต้อนสรรพสัตว์ ไปอบาย

ใช้กฎแห่งกรรม พาเวียนว่าย

กิเลสตัณหา ตัวร้าย เครื่องมือมาร

กิเลสกรรมวิบาก วัฏฏจักรมาร

วัฏฏสงสาร เวียนว่าย

โลกโลกีย์ สุดจะอันตราย

แต่ปลาทั้งหลาย ไม่รู้สึก

ธรรมของสัตบุรุษ บุญ ไม่เก่า

ยิ่งนาน ยิ่งเก๋า ยิ่งสดใส

สัตบุรุษ กับสัตบุรุษ รู้กันได้

สิ่งอื่น ดูใสสด แต่ปรากฏไม่นาน

;;;;;;;;;;