แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สันโดษสมถะ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สันโดษสมถะ แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567

สันโดษสมถะในตน (พ้นตัณหาสิง) ธรรม เหมือนห้วงน้ำไม่มีตม มีแต่สุขสม ไม่ระทมทุกข์ สุขยั่งยืน ไม่ใช่สนุก เป็นสันติสุข ใจหยุดใจนิ่ง

 สันโดษสมถะในตน
(พ้นตัณหาสิง)


ธรรม เหมือนห้วงน้ำไม่มีตม
มีแต่สุขสม ไม่ระทมทุกข์
สุขยั่งยืน ไม่ใช่สนุก
เป็นสันติสุข ใจหยุดใจนิ่ง

ธรรมทั้งหลาย มีใจเป็นหัวหน้า
มีบุญบาป นำพา ลิขิต
สิ่งภายนอก และชีวิต
บุญบาปในอดีต นำไป
ธรรมแล เป็นธงชัยของพวกฤาษี
บำเพ็ญตะบะ เพื่อที่ เข้าถึงธรรม
ข่มตัณหา ที่ข่มได้ยากล้ำ
โลกธรรม ลาภยศสรรเสริญสุข
ธรรมของสัตบุรุษ รู้ได้ยาก
ต้องรู้จัก สันโดษสมถะ
ทำใจหยุดใจนิ่ง ในกายา
ปล่อยวางโลกา ความอยาก
ธรรมของสัตบุรุษ ไม่มีเก่า
ไม่มีเศร้า ไม่มีหมอง
มีแต่สดใส เรืองรอง
หนึ่งไม่มีสอง ส่องทางพ้นทุกข์
ธรรมของสัตบุรุษ อันสัตบุรุษรักษา
ปุถุชนธรรมดา รักษาไม่ได้
คนดีเท่านั้น ฝึกใจ
ปัญญาใส ศรัทธาในบุญ
ธรรมที่ประพฤติดีแล้ว นำสุขมาให้
เกิดจากใจ หยุดนิ่ง
สันโดษสมถะ ในตน พ้นตัณหาสิง
สุขจริง มาพร้อมกับเมตตา

;;;;;;;;;;

วันอาทิตย์ที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2567

สันโดษสมถะ (ดับตัณหา ภาวนาฝึกตน) สละเครื่องข้อง ในภพน้อยใหญ่ จิตดับได้ เคลื่อนไป ไร้ภพ ปราศจากตัณหา หมดทุกข์โศก ข้ามโลก ข้ามชาติและชราได้

 สันโดษสมถะ
(ดับตัณหา ภาวนาฝึกตน)

 สละเครื่องข้อง ในภพน้อยใหญ่
จิตดับได้ เคลื่อนไป ไร้ภพ
ปราศจากตัณหา หมดทุกข์โศก
  ข้ามโลก ข้ามชาติและชราได้
สันโดษสมถะ คุณธรรม
 สิ้นสุดเวรกรรม ใจนิ่งใจหยุด
หยุดแล้วดับ ตัณหาหลุด
ผุดขึ้นมาใหม่ สดใสยิ่งกว่าเดิม
สันโดษสมถะ ภาวนาฝึกตน
ฝึกฝน เอาชนะ ใจตนเอง
ถอนใจจากปลักตัณหา ที่บานเบ่ง
ใจเสงเครง หยุดสนิท ตัณหาดับ
สันโดษสมถะ หมายความว่า
ไม่เพียง อยู่ในป่าเขา
ประหยัดสุด ประโยชน์สูง ไม่มัวเมา
นำพามหาชนและตัวเก่า สร้างบารมี
ปุถุชน จิตกระวนกระวาย
กระสับกระส่าย ไม่เป็นสุข
จึงใฝ่หาความเพลิน ความสนุก
แก้ทุกข์ ด้วยตัณหา ยาเสพติด
เสพตัณหา ใจมืดหนา ยิ่งกว่าเดิม
ฮีกเหิม ทำบาปหยาบช้า
ทำผิดศีล ไม่กลัว ไม่อายขายหน้า
เป็นคนชั่วช้า ท้านรก
พุทธศาสนา รู้ทันกิเลส
สุดวิเศษ พาสร้างบารมี
ขจัดเครื่องข้อง ตัณหากาลี
มีชีวี สว่างไสว ในทางธรรม

;;;;;;;;;;

วันศุกร์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2567

พระ (ทหารกล้าพระนิพพาน) ผู้ไม่โลเล ไม่ติดในรส ปลดภาระ ในครอบครัว เที่ยวบิณฑบาต เลี้ยงตัว ไม่เมามัวสกุล สันโดษเหมือนนอแรด

 พระ
(ทหารกล้าพระนิพพาน)

ผู้ไม่โลเล ไม่ติดในรส 
ปลดภาระ ในครอบครัว
เที่ยวบิณฑบาต เลี้ยงตัว
ไม่เมามัวสกุล สันโดษเหมือนนอแรด

 
สันโดษสมถะ ชีวิตประเสริฐ
เป็นพระ เลิศ บุคคล
ตัดขาดโลกีย์ได้ ประเสริฐล้น
เป็นผู้พ้น จากภัย วัฏฏสงสาร

แผ่บารมีทั่วทิศ ขจัดวิบากมาร
รัศมีโอฬาร สว่างไสว
ธรรมชาติ สวยงามวิไล
สรรพสัตว์ทั้งหลาย ได้อยู่เย็น

ธรรมชาติชีวิต มีพระกับมาร
โรมรัน รุกรับ สัประยุทธ์
มีบุญกับบาป เป็นอาวุธ
เหล่ามนุษย์ สรรพสัตว์ ไม่รู้เรื่องราว

ทำบุญเป็นสาย ได้บารมี
ติดตามชีวี ตามอุปถัมภ์
มีสุขสมปราถนา เมื่อบุญค้ำ
แต่ยากล้ำ ความมีศรัทธา

ทำบาปเป็นสาย ได้กิเลส
เป็นอาเพท ตามล้างผลาญ
สรรพสัตว์ มีกิเลสเป็นพื้นใจ ทั้งนั้น
จึงไหลลงต่ำ ตามกัน เหมือนน้ำ

พระ ทหารกล้า พระนิพพาน
ทำงาน กอบกู้
ธรรมธาตุ
พาแสวงบุญสร้างบารมี ที่วัด
สุดสามารถ นำพาฝึกสติ

;;;;;;;;;;

วันอังคารที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

สิ่งที่ล่วงไป (เหมือนกับไม่เคยมี) ไม่ควรคำนึง ถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้ว ใจแป้ว เสียใจ ก็ไร้ประโยชน์ แม้สุดแสนหวาน ก็เป็นโทษ ทำให้ใจสลด หมดกำลังใจ

 สิ่งที่ล่วงไป
(เหมือนกับไม่เคยมี)

ไม่ควรคำนึง ถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้ว
ใจแป้ว เสียใจ ก็ไร้ประโยชน์
 แม้สุดแสนหวาน ก็เป็นโทษ
ทำให้ใจสลด หมดกำลังใจ

ส่วนคุณความดี ที่เคยทำไว้
ดีหลาย นึกถึงบ่อยๆ
เกิดกำลังใจ ไม่มีถอย
บุญน้อย กลายเป็นมาก ภาคภูมิใจ
คิดผิดทำผิด เมื่อได้สติ
สุดแสนดี ชีวีพลิกผันได้
ชีวิตตั้งต้นใหม่ ไม่มีสาย
กลับตัวกลับใจได้ ยอดคน

เรื่องของใจ ไม่มีกาลเวลา
ไม่มี แม้ว่า ไกลใกล้
เพียงขอให้ หยุดใจได้
หยุดได้เมื่อใด ถึงเมื่อนั้น

พระรัตนตรัย ที่พึ่งหนึ่งเดียว
คนไม่เฉลียว มีอยู่ในตน
เข้าถึงได้ สุขสมปราถนาล้น
เป็นคนต่างคน ปนเทวดา

สันโดษสมถะ แปลว่าหยุดใจ
ไม่ใช่เพียงไป..อยู่ ป่าช้า
หรือกินนอน เหมือนหมูหมา
แต่ว่า ประหยัดสุด ประโยชน์สูง

สิ่งที่ล่วงไป เหมือนไม่เคยมี
ยกเว้น บุญบารมี เท่านั้น
กับบาปกิเลส ตัวกลั่น
ต้องหนีมัน ด้วยแสวงบุญ สร้างารมี

;;;;;;;;;;

วันเสาร์ที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2566

สันติสุข (ไม่ใช่สนุกสนาน) รักสันติ จึงละอามิสในโลกได้ อามิส เหยื่อล่อใจ โลกียะ เงินๆๆ หาเพลิน เลี้ยงชีวา เหมือนไก่กา เพลินหากิน

สันติสุข
(ไม่ใช่สนุกสนาน)

รักสันติ จึงละอามิสในโลกได้
อามิส เหยื่อล่อใจ โลกียะ
เงินๆๆ หาเพลิน เลี้ยงชีวา
เหมือนไก่กา เพลินหากิน

สันติสุข ต่างจากสนุกสนาน
ใจบาน หาญกล้า สละสนุก
เห็นภัยตัณหา พาทุกข์
เห็นโลกสนุก เป็นเช่น เล่นละคร
สุขสันติ มีเมตตา
มีศรัทธา บำเพ็ญทาน
ประหยัดสุด ประโยชน์สูง มุ่งมั่น
ทำพระนิพพาน ให้แจ้ง
แปลกนัก อจินไตย
สำคัญหลาย ใจจรดศูนย์ฯ
กลางกาย มีดวงบุญ
ดวงธรรม การุณย์ กรุณา
สุขสันติ สันโดษสมถะ
พ้นโลกียะ มาทางธรรม
เกิดปัญญา กล้าหาญล้ำ
ขันติธรรม ชนะมาร
มีสัจจะ อานุภาพศักดิ์สิทธิ์
มหาชน ทุกทิศ บูชา
ธรรมชาติสงบ เจิดจ้า
ข้าวปลา น้ำท่า อุดมสมบูรณ์
สุขสันติ มี ภายในตน
ปุถุชน คนทั้งหลาย ไม่รู้
เป็นเหยื่อตัณหา หลงกามาทุกผู้
โลก เป็นที่อยู่ ของผู้ประมาท

;;;;;;;;;;

วันพฤหัสบดีที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2566

ตั้งมั่นในพระสัทธรรม (สุขล้ำ ใจปีติ) ผู้ตั้งมั่น ในพระสัทธรรม มีสุขล้ำ ใจปีติ เป็นสุขไม่ธรรมดา เมตตามี จึงเป็นผู้ที่ เกื้อกูลแก่ปวงชน

 ตั้งมั่นในพระสัทธรรม
(สุขล้ำ ใจปีติ)

ผู้ตั้งมั่น ในพระสัทธรรม
มีสุขล้ำ ใจปีติ
เป็นสุขไม่ธรรมดา เมตตามี
จึงเป็นผู้ที่ เกื้อกูลแก่ปวงชน
ประหยัดสุด ประโยชน์สูง
มุ่ง บำเพ็ญทาน การกุศล
สันโดษสมถะ ฝึกตน
หลุดพ้น ตัณหาอุปาทาน
สันโดษสมถะ ภาวนา
นั่นหนา คือทำใจหยุดใจนิ่ง
ทานศีลภาวนา สำคัญยิ่ง
ทำใจหยุดใจนิ่ง ทุกอิริยาบถ
ยิ่งให้ก็ยิ่งได้ เป็นธรรมดา
เหมือนแม่น้ำนั่นหละ ยิ่งไหลก็ยิ่งมี
คนจน ที่จน เพราะตระหนี่
ทรัพย์ที่มี จะมากน้อย ต้องทาน
ทานด้วยใจศรัทธา มหากุศล
ปีติล้น ท่วมท้นใจ
เป็นที่รัก ของเทวดาศักดิ์ใหญ่
บันดาลให้ รวยใหญ่ ยิ่งกว่าเดิม
ทานเป็นเครื่องหมาย มีสติ
ศีล เป็นเครื่องหมาย ที่สะบาย
ภาวนา เจริญสม่ำเสมอ ให้ได้
สติ สะบาย สม่ำเสมอ
ทานศีลภาวนา ทางสละ
โลภ โกรธา หลง
จงตั้งมั่นในสัทธรรม พระพุทธองค์
จงปลดปลง ตัณหาอุปาทาน

;;;;;;;;;; 

วันพุธที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2566

สันโดษสมถะ (ตัณหาดับ) คนไม่ดี มีตัณหา เป็นเพื่อน สติยากที่จะเตือน ให้กลับบ้าน ลืมสิ้นทางบุญ ทางสวรรค์ ไม่หวาดหวั่น ไม่พลั่นต่อความตาย

 สันโดษสมถะ
(ตัณหาดับ)

คนไม่ดี มีตัณหา เป็นเพื่อน
สติยากที่จะเตือน ให้กลับบ้าน
ลืมสิ้นทางบุญ ทางสวรรค์
ไม่หวาดหวั่น ไม่พลั่นต่อความตาย
คนพาลว่า ตายนั้น มันธรรมดา
ก่อนตาย อย่ารอช้า หากำไร
คนพาลปัญญาสั้น ประมาทหลาย
 จึงท่องเที่ยวไป ในอบายภูมิ
ทุกข์กระหน่ำ กรรมสนอง
น้ำตานอง มากกว่าน้ำมหาสมุทร
เกิดใหม่ ก็ทำอย่างเดิม น่าสลด
ลืมไปหมด เหมือนสดๆซิงๆ
เหมือนหนอน ในส้วมหลุม
กลุ้มรุม กินอุจจาระ เอร็ดอร่อย
ตื่นเช้าขึ้นมา ก็มีอยู่ เรียบร้อย
ไม่ต้องหา ไม่ต้องคอย สะบาย
ยากสุดยาก จักออกจากตัณหา
ผู้มีบารมีเท่านั้นหละ จะช่วยได้
ดังนั้น ถ้ารักหมู่ญาติ ต้องเร่งลัดเร็วไว
แสวงบุญสร้างบารมี เรื่อยไป ไม่หยุด
สันโดษสมถะ ฝึกตน ทนตัณหา
ทำใจหยุดใจนิ่ง นั่นหละ ชนะแน่
หยุดที่ศูนย์กลางกาย นั่นแหละ
มิฉนั้น ถึงแม้เหาะได้ ก็แพ้ตัณหา
ทุกอิริยาบถ กำหนดจิต
หยุดคิด มีสติระลึกไว้ ที่ในตัว
จะรู้สึกอิ่มเอม และมีปัญญารู้ทั่ว
ไม่มีความกลัว มีแต่กล้า สละตน

;;;;;;;;;;

วันอังคารที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2566

สันโดษ (หัวใจเศรษฐีใจบุญ) เศรษฐี คือผู้ที่มีทรัพย์เต็ม ทำบุญเข้ม รู้สึกเต็มอยู่เสมอ ไม่ใช่มีทรัพย์มากหรือน้อย นะเธอ เต็มอยู่เสมอ คือพอใจ

 สันโดษ
(หัวใจเศรษฐีใจบุญ)

เศรษฐี คือผู้ที่มีทรัพย์เต็ม
ทำบุญเข้ม รู้สึกเต็มอยู่เสมอ
ไม่ใช่มีทรัพย์มากหรือน้อย นะเธอ
เต็มอยู่เสมอ คือพอใจ
ความเต็มนี้ อยู่ที่ภาชนะใส่
ภาชนะไม่ใหญ่ พอดีพอดี
ใจสันโดษ มีความรู้สึกเช่นนี้
สันโดษนี้ มีอานุภาพ นำสุขสม
สันโดษ คือไม่ตระหนี่
ทำทาน กิจกรณีย์ ของชีวิต
แสวงบุญสร้างบารมี กรณียกิจ
เป็นชีวิต ของเศรษฐีใจบุญ
ทุกวันนี้เศรษฐีใจร้าย อาลวาด
เหมือนผีห่า หิวจัด กัดกินไม่เลือก
ประชาชนคนดี เหลือแต่เปลือก
หมู่พาลา เป็นเทือก เต็มเมือง
เศรษฐีใจร้าย ด้วยประมาท
ไม่คิดคาด ชีวิต มีกฎแห่งกรรม
สังสารวัฏฏ์ คุกประหาร ระห่ำ
ขาดสติค้ำ ทุกข์ล้ำ หลังตาย
แสวงบุญ สร้างบารมี
หัวใจแบบนี้ คือเศรษฐีใจุญ
ออกแบบชีวิต บุญตามติด ค้ำจุน
ย่อมเป็นเศรษฐีใจบุญ ทุกชาติเกิด
จงเชื่อพระ อย่าเชื่อมาร
เราต้องตายแม่นมั่น คิดให้ดี
ตอนใกล้ตาย จะได้สติ
จะเชื่อตอนนี้ หรือจะไปเชื่อตอนนั้น

;;;;;;;;;;