ทุกอย่างอยู่ที่ใจ (นุ่มใสสว่าง) มีความรัก ใจจักนุ่มนวล กว้าง ไม่ อ้างว๊างว้าเหว่ มีกำลังใจ ขยันในการงาน ทั้งภายนอกภายใน ไม่ดูดาย ในหมู่ญาติ และสังคม

 ทุกอย่างอยู่ที่ใจ
(นุ่มใสสว่าง)

มีความรัก ใจจักนุ่มนวล กว้าง

ไม่ อ้างว๊างว้าเหว่ มีกำลังใจ

ขยันในการงาน ทั้งภายนอกภายใน

ไม่ดูดาย ในหมู่ญาติ และสังคม

ทาน จึงสำคัญนัก ต่อศีล

ทานเป็นอาจิน ใจกว้าง

เมื่อโลภไม่มี ความโกรธก็จืดจาง

ใจกว้าง พื้นฐานของศีล

ให้อภัยยากนัก หากใจไม่กว้างจริง

กว้างอย่างยิ่ง ทั้งกว้างและสูง

มองเห็นความดี ที่ทำให้เขา เรืองรุ่ง

คนใจสูง น่าเคารพ

ศีล เท่ากับให้อภัย หรืออวัยวะ

ยากนักหนา กว่าทาน ที่ให้ทรัพย์

ใจไหญ่ ใสบริสุทธิ์ น่ากราบ

มีอานุภาพ ปราบพาลภัย

โลกเดือดร้อน ด้วยภัยธรรมชาติ

และภัยอาฆาต เข่นฆ่า

อีกทั้งภัยใจแคบ แสบ ไร้เมตตา

ไร้พุทธศาสนา เยียวยาใจ

ศีลรักษา พาใจ ให้ใสเย็น

ความโกรธอาฆาต หลีกเร้น หนีหาย

ไม่ตึงเครียด ไม่โกรธเกลียด สะบาย

ใจใสนี้ ฝึกสติ ได้วิเศษ

การเจริญภาวนา ฝึกสติ มีใจสว่าง

เกิดสุขจัง มีเมตตา

จึงสงเคราะห์ญาติ ญาติกา

นำพา ชาวประชา อยู่เย็น

ทานศีลภาวนา เป็นวัฏฏจักร

ยิ่งทำมาก ใจยิ่งกว้างยิ่งสูง ยิ่งสว่าง

สมบัติสาม ติดตาม ไม่ห่าง

สุขสมหวัง ทุกภพชาติ

;;;;;;;;;;

ต้องการความสุข (กลับหาทุกข์ใส่ตน) คนทุกคน ต้องการความสุข แต่หาไม่ถูก กลับหาทุกข์ใส่ตน ด้วยไม่รู้สา ด้อยปัญญา ปุถุชน มิจฉาทิฏฐิล้น ไม่ฟังคำพระ

  ต้องการความสุข
(กลับหาทุกข์ใส่ตน)

คนทุกคน ต้องการความสุข

แต่หาไม่ถูก กลับหาทุกข์ใส่ตน

ด้วยไม่รู้สา ด้อยปัญญา ปุถุชน

มิจฉาทิฏฐิล้น ไม่ฟังคำพระ

ความสุข เป็นลักษณะของใจ

นุ่ม ใส และสว่าง

นุ่มด้วยทาน ทานจึงสำคัญจัง

ขจัดตระหนี่ อย่าให้ค้าง ตัวปัญหา

ใจใสด้วยศีล ปิ่น ความประพฤติ

ใจไม่มืดสดใส ใส่ใจความสะอาด

กายวาจาสงบ มีมารยาท

มีอานุภาพ เด็ดขาด ปราบพาล

ใจสว่างด้วยภาวนา รักษาสติ

เมื่อใจนิ่งสนิทดี มีสันโดษ

สุขสุดสุด ปรีเปรม ปราโมทย์

สุขไม่ละลด สดชื่นตื่นธรรม

ทานศีลภาวนา ทางความสุขสำเร็จ

ห่างภัยเภท ห่างตัณหา ตัวร้าย

ทางธรรม ทางบุญ อบอุ่นหลาย

สุขไม่คลาย ทั้งตน คนอื่นๆ

สุขทางธรรม แผ่ไปได้ คล้ายตะวัน

ฉายแสงเฉิดฉัน ตวันฉาย

ธรรมชาติสวยงาม ไร้อันตราย

หมู่มารร้าย หนีหาย แพ้ภัยตน

ทานศีลภาวนา ทางสละกิเลส

เป็นคนเปรต ผู้มีกิเลสตัณหา

ยากนัก จักเปลี่ยนสภาวะ

ทิฏฐิ เป็นมิจฉา เห็นพระไร้ประโยชน์

;;;;;;;;;;