ให้อภัย (ลักษณะผู้ใหญ่ผู้ปกครอง) ให้อภัย ลักษณะผู้ใหญ่ ผู้ปกครอง ปกป้อง คุ้มครอง ผู้น้อย ผู้ใหญ่ใจดี ไม่คอย เพ่งโทษผู้น้อย แต่คอย ดูแล

ให้อภัย
(ลักษณะผู้ใหญ่ผู้ปกครอง)

ให้อภัย ลักษณะผู้ใหญ่ ผู้ปกครอง

ปกป้อง คุ้มครอง ผู้น้อย

ผู้ใหญ่ใจดี ไม่คอย

เพ่งโทษผู้น้อย แต่คอย ดูแล

 

ให้อภัยไม่ง่าย ใจ ต้องสูง

ไม่ยุ่ง ไม่มุ่งร้าย หมายขวัญ

ใจสงบ ไม่ขุ่นข้อง หมองใจกัน

แม้เขานั้น ทำร้ายฉัน ก็ตาม

ข่มใจตน อดทน คือคนชนะ

เป็นพ่อพระ ถ่อมตน คนยกย่อง

เหมือนเทวดา คนปราถนา เรียกร้อง

เสียงแซ่ซร้อง เทอดไว้ ในที่สูง

ควบคุมตนได้ ไม่ใช่ อ่อนแอ

ไม่เหมือนคนแก่ และ เด็กอ่อน
กล้าหาญ เสียสละ และอาทร

ละเอียดอ่อน ปัญญาไว ไม่ถือคนบ้าฯ

ไม่ลดตัว ทำชั่ว มัวทะเลาะ

หลวงพ่อดีน้อ รักษาธรรม นำชีวิต
กฎหมายประเพณี ศีลธรรมไม่อาจผิด
ทำชั่วแม้นิด มีสิทธิ์ ลงนรก

การต่อสู้ต้องอยู่ใน กฎกติกา

เมื่อชนะ โลกา สรรเสริญ

หาญกล้า พาไปสู่สุข และเจริญ

ผู้แพ้ กลับสรรเสริญ อย่างจริงใจ

มหาบุรุษ ผู้ยิ่งใหญ่ ในอดีต

ล้วนมีจิตให้อภัย ที่ใครๆ ล่วงเกิน

เรื่องส่วนตัววาง เรื่องส่วนกลางไม่เมิน

น่าสรรเสริญยิ่งนัก คนรัก ส่วนรวม

การให้อภัย สดใส ใจจาคะ

ได้เสียสละ ความโกรธออกจากใจ

เป็นสุขสดชื่น ชื่นมื่น สว่างไสว

น่าเคารพเลื่อมใส สุขใจ ที่ได้อยู่ร่วม

;;;;;;;;;;

คนเทวดา (รักษาคนดี) คนเหมือนกัน ไม่เหมือนกัน พระท่าน ให้ชื่อไว้ คนละอย่าง หนึ่ง มนุสสเปโต ดุจัง สอง กลางๆ มนุสสมนุสโส

คนเทวดา
(รักษาคนดี)

คนเหมือนกัน ไม่เหมือนกัน

 พระท่าน ให้ชื่อไว้ คนละอย่าง

หนึ่ง มนุสสเปโต ดุจัง

สอง กลางๆ มนุสสมนุสโส

สาม ดีมากๆ มนุสสเทโว

ดูเก๋โก้  คนเทวดา

อย่างแรกนั้น ไม่ใช่มนุษย์มนา

แต่ว่า มาจากนรก

มนุสสเปโต มนุษย์เปรต

สังคมเกิดภัยเพท เพราะเปรตลง

กินไม่อิ่ม มีเท่าใด ไม่พอถม

ประชาระทม แร้นแค้น

มนุสสมนุสโส มนุษย์แท้

รักษาศีลห้า แน่วแน่ ใจใส

เห็นได้ มารยาท งามวิไล

คนดีใจ อยากอยู่ใกล้ชิด สนิทสนม

มนุสสเทโว คนเทวดา

เหมือนลงมาจากฟ้า รักษาคนดี

แสวงบุญ สร้างบารมี

กิจกรณีย์ ทำพระนิพพานให้แจ้ง

พระพุทธองค์ ทรงยกย่อง

 บิดามารดา เป็นเทวดาของ..บุตร

เป็นพรหม มีเมตตา ไม่สิ้นสุด

และบริสุทธิ์ ประดุจ อรหันต์

คนกตัญญู คนดี ที่ประเสริฐ

มีศรัทธา ปัญญาเลิศ เทิดบารมี

มหาชนได้พึ่ง พากินดีอยู่ดี

พ้นภัยพาลี มนุษย์เปรต

;;;;;;;;;;

สติเป็นธรรม (ค้ำชีวิต) สติเป็นธรรม เครื่องตื่นอยู่ในโลก ดับทุกข์โศก ในโลกตัณหา มาอยู่ทางธรรม ทางบุญญา ทานศีลภาวนา ทางสายกลาง

 สติเป็นธรรม
(ค้ำชีวิต)

สติเป็นธรรม เครื่องตื่นอยู่ในโลก

ดับทุกข์โศก ในโลกตัณหา

มาอยู่ทางธรรม ทางบุญญา

ทานศีลภาวนา ทางสายกลาง

การฝึกสติ นั่งสมาธิ เป็นกรณียกิจ
บัณฑิต ฝึกสติ เป็นประจำ
มีหิริโอตัปปะ เกลียดกลัวอบายล้ำ
ฝึกประจำ ภาวนา ไม่ประมาท

ผู้มีสติ มีความเจริญทุกเมื่อ
ไม่มีหน่ายไม่มีเบื่อ ทำความดี
 แสวงบุญ สร้างบารมี
ทั้งโลกหน้าโลกนี้ มีแต่ความเจริญ

คนมีสติ ทุกวินาที มีความหมาย
 โชคดีหลาย ได้สั่งสมบุญ
หลังตาย ไปอบาย ถ้ามัวหมกมุ่น..
ตัณหากามคุณ ทางโลก

คนมีสติ ย่อมมีแต่ความสุข
 หมดทุกข์ ปีติสุข สมปราถนา
บุญคือสิทธิธาตุ ไม่ธรรมดา
เป็นอัตตา ตัวตนของเรา

บุญเท่านั้น ติดตามท่าน ในปรภพ
จึงประสพสุขได้ ไปสวรรค์
บำเพ็ญทาน การกุศล จึงสำคัญ
เป็นประตูสวรรค์ นิพพาน

คนมีสติ เป็นผู้ประเสริฐทุกวัน
 ดีเลิศ เหนือชั้น มนุสสเทโว
 คนเหนือคน มนุสสมนุสโส
มีปีติ สุขโข ด้วยมีสติ

;;;;;;;;;;

มนุสสเทโว (คนเทวดา) :: อยากเหนือคน อย่าข่มคน แต่ให้ยกตน ด้วยวินัย ประทับตาประทับใจ เป็นที่รักใคร่ เคารพ

มนุสสเทโว
(คนเทวดา)

อยากเหนือคน อย่าข่มคน

แต่ให้ยกตน ด้วยวินัย

ประทับตาประทับใจ

เป็นที่รักใคร่ เคารพ

วินัยดี

เริ่มต้นที่ ความสะอาด

มีระเบียบ งามมารยาท

และเด็ดขาด ตรงเวลา

 

 ฝึกสมาธิเป็นกิจวัตร

ไม่อาจขาด นี่สุดยอดวินัยล๊ะ

 เมื่อวินัยแก่กล้า

ชีวาปลอดภัย

ศีล๕ เป็นวินัยมนุษย์

 บริสุทธิ์ เหนือสัตว์

ยกตนพ้นอบายภูมิ๔ ชัด

สติมิอาจขาด คือข้อห้า สุราไม่เอา

 วินัยดี ผิวพรรณดี ผ่องใส

คนอยากเข้าใกล้ ให้ความเคารพ

วาจาสุภาษิต งามจบ

เป็นที่รักเคารพ ของมนุษย์เทวา

ศีลเป็นอริยทรัพย์

คือทรัพย์อันประเสริฐ

เป็นที่มานอน อันเลิศ

หรือเป็นบ่อเกิด ของทรัพย์ทั้งหลาย

เป็นวินัย ให้อภัยไม่โกรธ

เวรภัยทั้งหมด สูญหาย

เป็นเกราะป้องกันภัย

ยากจะทำร้าย ถ้าใจไม่อำมหิตจริงๆ

 เป็นมนุษย์ แต่เหมือนเทวา

สมอุรา ทุกประการ

มีปีติเป็นอาหาร

ใจจึงบาน อยู่เสมอ

บุคคลิกสงบสง่า

ไม่ธรรมดา ยากจะเจอ

ฝึกตนเสมอ

จึงเลิศเลอ คนเหนือคน

;;;;;;;;;;