มนุสสเทโว (คนเทวดา) :: อยากเหนือคน อย่าข่มคน แต่ให้ยกตน ด้วยวินัย ประทับตาประทับใจ เป็นที่รักใคร่ เคารพ

มนุสสเทโว
(คนเทวดา)

อยากเหนือคน อย่าข่มคน

แต่ให้ยกตน ด้วยวินัย

ประทับตาประทับใจ

เป็นที่รักใคร่ เคารพ

วินัยดี

เริ่มต้นที่ ความสะอาด

มีระเบียบ งามมารยาท

และเด็ดขาด ตรงเวลา

 

 ฝึกสมาธิเป็นกิจวัตร

ไม่อาจขาด นี่สุดยอดวินัยล๊ะ

 เมื่อวินัยแก่กล้า

ชีวาปลอดภัย

ศีล๕ เป็นวินัยมนุษย์

 บริสุทธิ์ เหนือสัตว์

ยกตนพ้นอบายภูมิ๔ ชัด

สติมิอาจขาด คือข้อห้า สุราไม่เอา

 วินัยดี ผิวพรรณดี ผ่องใส

คนอยากเข้าใกล้ ให้ความเคารพ

วาจาสุภาษิต งามจบ

เป็นที่รักเคารพ ของมนุษย์เทวา

ศีลเป็นอริยทรัพย์

คือทรัพย์อันประเสริฐ

เป็นที่มานอน อันเลิศ

หรือเป็นบ่อเกิด ของทรัพย์ทั้งหลาย

เป็นวินัย ให้อภัยไม่โกรธ

เวรภัยทั้งหมด สูญหาย

เป็นเกราะป้องกันภัย

ยากจะทำร้าย ถ้าใจไม่อำมหิตจริงๆ

 เป็นมนุษย์ แต่เหมือนเทวา

สมอุรา ทุกประการ

มีปีติเป็นอาหาร

ใจจึงบาน อยู่เสมอ

บุคคลิกสงบสง่า

ไม่ธรรมดา ยากจะเจอ

ฝึกตนเสมอ

จึงเลิศเลอ คนเหนือคน

;;;;;;;;;;

ทานถูกหลักวิชา (ได้ชื่อว่าทานบดี) ทาน ก็เหมือนทิ้ง ถ้าศีลขาด เช่นแม่ไก่ ไข่เรี่ยราด หรือไข่ทิ้ง หรือเหมือนเอาชะลอมตักน้ำ น่าขำ กลิ้ง ทำดี ได้ดีจริง จึงทิ้งศีลไม่ได้

ทานถูกหลักวิชา
(ได้ชื่อว่าทานบดี)

ทาน ก็เหมือนทิ้ง ถ้าศีลขาด 

เช่นแม่ไก่ ไข่เรี่ยราด หรือไข่ทิ้ง
หรือเหมือนเอาชะลอมตักน้ำ น่าขำ กลิ้ง
ทำดี ได้ดีจริง จึงทิ้งศีลไม่ได้

มีศีล คือมีกายวาจา ที่สงบเรียบร้อย

 แม้แต่น้อย ก็ไม่มีพิษมีภัย
ใครล่วงเกิน ก็ให้อภัยได้
ด้วยใจใส จึงเป็นที่กราบไหว้ ของมนุษย์และเทวา

ศีล๕ ได้ชื่อว่า มนุษยธรรม

คนดี มีศีลธรรม ผิวพรรณงาม สดใส

    บุคคลิกสง่า คนพาลระย่อ ยอมือไหว้

ใจใส ดึงดูดสมบัติได้ มีกินมีใช้ ไม่มีขาด

ผู้รับก็ต้องมีศีล เหมือนเป็นดินอุดม

เป็นดินที่เหมาะสม ปลูกพืช

ดังนั้น ทำทานจึงต้องเลือกให้ ไม่ใช่ตะพึด

ยกเว้นสังฆทานต้องยึด เว้นเฉพาะไว้ ในพุทธศาสนา

ผู้รับมีพระคุณ การุณต่อเรา

พ่อแม่ของเจ้า นั่นแหละนาบุญวิเศษสุด

ท่านเปรียบปาน พระอรหันต์ ของบุตร

ได้บุญสุดสุด ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้

 คนใจใส จะฝักใฝ่ในทาน

โอบอ้อมอารี มิปล่อยผ่าน เมื่อเห็นใครเดือดร้อน

เห็นอกเห็นใจ ให้อภัยผู้ล่วงเกิน คอยอุ้มคอยช้อน

สรรพสัตว์ แน่นอน ล้วนเป็นญาติ

ทาน คือการตัดตระหนี่ ออกจากใจ 

ตัดอาลัย ดับตัณหา ที่พาอยาก

อยากคือไล่ ให้คือเรียก สุขสมปราถนายิ่งนัก

 จงประจัก ความตระหนี่ นี้เป็นภัยอย่างยิ่ง

 ทานด้วยศรัทธา เป็นมหาทาน 

 ภาวนาจึงสำคัญ ด้วยศรัทธานั้น มาจากปัญญา
ศรัทธามี ปีติมา ดวงศีลา สว่างจ้า

นี่หละ ทานบดี ที่ได้บุญมาก

;;;;;;;;;;

ชนะตนได้ (ชนะใครๆหมด):: เหนือฟ้ายังมีฟ้า อย่าหวังว่า เอาชนะทุกคน สู้ฝึกนิสัย ฝักใฝ่ ชนะตน เป็นคน เหนือฟ้า

ชนะตนได้
(ชนะใครๆหมด)

เหนือฟ้ายังมีฟ้า

อย่าหวังว่า เอาชนะทุกคน 

 สู้ฝึกนิสัย ฝักใฝ่ ชนะตน
เป็นคน เหนือฟ้า

ฝึกตนนั้น ฝึกใจนั่นหละ

ต้องเลิกละ ความชั่วร้าย
กลับตัว กลับใจ
ยากหลาย แต่ได้ผลคุ้ม

อัตตัญญุตา
รู้จักว่าตน เป็นคนยังไง
คนพาล เป็นพาล มองไกล
เห็นของใครๆ แต่ไม่ใส่ใจของตน

ความผิดของคนอื่นเท่าเม็ดงา
ยังอุตส่าห์ มองเห็น
ของตน เท่าภูผา บังตาซ่อนเร้น
นึกว่าคนไม่เห็น เน่าเหม็นข้างใน

การทำชั่ว

เหมือนทำเรือรั่ว ไปไม่รอด

ไปไม่ตลอด
เดี๋ยวก็จอด ไม่แจว

คนใจเร็วด่วนได้

ไปไม่ไกล จอดเป็นแถว
พระก็บอกแล้ว

ให้อดทน อย่าหลงกลมาร

การทำความเลวร้าย

เท่ากับทำลาย ความดีของตน
ทำลายความเป็นคน
เดินถนน ปนกับมาร

คุณธรรมค้ำชีวิต

คนสิ้นคิด ทำลายเสีย
ตะกระตะกราม ยามเห็นเหยื่อ
สติไม่เหลือ นิสัยสัตว์ 

มนุษย์เป็นสัตว์ประเสริฐ

มีสิ่งที่เลิศ คือคุณธรรม

มีสติ ไม่ก่อกรรม
ตั้งเจตนานำ รักษาศีล๕

เดินตามทางแห่งความดี

ไม่คลุกคลี กับหมู่พาลา

สงบสันติ มีชีวิต แสวงบุญญา
สุขสมอุรา ทุกประการ

เก่งทางโลกขนาดใหน

แต่สุดท้าย ไปอบาย
ทุกข์ท่วมท้น  ดิ้นรนไป
น่าอนาจใจ ไปตามกรรม

หนีวัฏฏะ หน้าที่ของชีวิต
บุญประสิทธิ์ ได้เกิดมา เป็นมนุษย์
ให้รักษาความบริสุทธิ์
 ประดุจ เพชรในตม

ได้ขันติบารมี
อดกลั้นเต็มที่ ชนะตน
เป็นที่สักการะ ของเทวดามหาชน
เป็นคนเหนือฟ้า  

;;;;;;;;;;

โลกมนุษย์นี้ (เป็นที่ตบแต่งแปลงชีวิต):: โลกเรานี้ เป็นที่ตบแต่งรูปลักษณ์ จะอัปลักษณ์ หรือจักสวยงาม รีบทำเสีย

โลกมนุษย์นี้
(เป็นที่ตบแต่งแปลงชีวิต)

โลกเรานี้

เป็นที่ตบแต่งรูปลักษณ์

จะอัปลักษณ์

หรือจักสวยงาม รีบทำเสีย

หลังตาย จะได้รูปกายนี้

รูปกายที่ ทำไว้

บุญต่างกัน รูปกายต่างกันไป

บุญที่ทำไว้ ตบแต่งกายตน

สัตว์ในภูมิอบาย

มีรูปกาย อันวิปริต

ด้วยทำทุจริต

ผิดศีลธรรม

จะได้กายเป็นมนุษย์นั้น

แม่นมั่น ไม่ผิดศีลห้า

ถ้ารักษาได้แก่กล้า

จะงามสง่า และแข็งแรง

อยากเป็นเทวดา

มีหิริโอตัปปะธรรม

อยากได้กายมหาบุรุษเลิศล้ำ

ทำบารมีให้เต็ม

โดยสรุป เดินทางสายกลาง

แสวงบุญไม่รั้ง และสร้างบารมี

ทานศีลภาวนา เท่านี้

และหยุดที่ ศูนย์กลางกาย

สำคัญหลาย

หยุดที่ศูนย์กลางกาย เท่านั้น
จุดอื่น ดาดดื่น เสร็จมารมัน
หัวเราะลั่น มารชอบใจ

โลกมนุษย์นี้ ไม่ใช่ที่อาศัย
แต่เป็นที่ใช้ ตบแต่ง แปลงชีวิต
เป็นโรงงาน มาทำงาน สุดจิต
ด้วยเวลามีน้อยนิด เท่านั้น

โลกนี้ เป็นที่สั่งสมบารมี
มีแต่ที่นี่ ที่ทำได้
มีแต่บารมี ที่จะเอาไป
นอกนั้นทิ้งไว้ ในโลกนี้

ไม่ใช่แหล่งเพลิดเพลิน
จำเริญใจ
รีบเร่ง รีบขวนขวาย
เกียจคร้านไม่ได้ เก็บเกี่ยวบุญ 

;;;;;;;;;;

มีกำลังพละ (สิริลักษณะและวาสนาดี) :: เคยคิดบ้างไหม ว่าใคร ให้กายนี้มา ไม่ต้องตอบหนา ว่า พระเจ้า

มีกำลังพละ

(สิริลักษณะและวาสนาดี)

เคยคิดบ้างไหม

ว่าใคร ให้กายนี้มา

ไม่ต้องตอบหนา

ว่า พระเจ้า

เป็นการตอบส่งเดช

ไม่รู้เหตุ จึงด้นเดา

แล้วมารก็สวมรอยเอา

 ชักพาคนเขลา เอาเป็นพวก 

ความจริงมีอยู่ว่า

 ของสิ่งใด

ถ้าถูกใช้

ให้เกิดประโยชน์ และโทษไม่มี

และไม่ถูกทิ้ง ให้เก็บเก่า

จนเศร้า หมองศรี

ย่อมใช้ได้นานปี

เป็นคู่ชีวี ของเจ้าของ

กายของสัตว์

ที่ขาดมือ

เหตุผลก็คือ เคยใช้มือทำร้าย

ในครั้งมีกาย เป็นมนุษย์

หรือนิ่งดูดาย

ไม่ใช้มือ ฉุด..

ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์

ยามที่ มีภัย

การเสียสละ

การละ การวาง

แปลกจัง

  กลับได้ภายหลัง มากมาย

รวมทั้งได้อวัยวะ

ส่วนที่ใช้นั่นน่ะ ดีหลาย

แข็งแรงสวยงามได้

ดุจเทพแต่งให้ อย่างนั้น

มิน่า พระท่านว่า

ให้รักษาศีล

รักษาเป็นอาจิน

ศีล๕ มนุษยธรรม

จะได้กายมนุษย์สุดสวยงาม

ตามด้วย สิริลักษณะ

มีกำลังพละ

และมีวาสนาดี

;;;;;;;;;;