คนดี (มีมนุษยธรรม) มนุษย์ คือคนดี มีมนุษยธรรม มีศีลห้าค้ำ จึงไม่ใช่ปุถุชน คนธรรมดา ไม่เพียง กินนอนถ่ายสืบพันธุ์ เท่านั้นหนา ต้องมีสติสัมปชัญญะ รักษา มนุษยธรรม

 คนดี
(มีมนุษยธรรม)

มนุษย์ คือคนดี มีมนุษยธรรม

มีศีลห้าค้ำ จึงไม่ใช่ปุถุชน คนธรรมดา

ไม่เพียง กินนอนถ่ายสืบพันธุ์ นะ

ต้องมีสติสัมปชัญญะ รักษา มนุษยธรรม

 มนุษยธรรม ศีลห้า ไม่ดื่มสุราสำคัญสุด

เป็นคนเหนือคน เป็นมนุษย์ คนมีศีล

มีใจกว้าง เข้าวัดปฏิบัติธรรม เป็นอาจิน

คนทั่วถิ่น เทอดไท้ ให้ความเคารพ

คนทั่วไป ไร้สติปัญญาตรอง

แสนขุ่นข้อง เมื่อขอร้อง ไห้เลิกดื่มสุรา

อันเป็นเครื่อง ทำลายสติสัมปชัญญะ

แต่คนพาลบอกว่า ข้ายังขับรถได้

ขับรถได้ ไม่ไช่ จะมีสติสัมปชัญญะ

แต่ว่า ใจมันมืดหนา ยิ่งกว่าเดิม

ดับปัญญา มีมิจฉาทิฏฐิ เพิ่ม

ต่อต้านความดี ยิ่งกว่าเดิม เพิ่มทำบาป

คนดื่มสุรา ใจจะอยู่กับ ความเพลิน

เหมือนเดิน..ตามเหยื่อล่อ ตะขอเบ็ดมาร

เดินลงต่ำ ดำดิ่ง สู่คุกประหาร

เข้าทางมาร เดินตามกันไป

การดื่มสุรา ได้ชื่อว่า ประมาทยิ่ง

ทำลายสิ่ง ที่มีค่าจริงๆ คือสติ

รู้หรือไม่ สติสัมปชัญญะ คุ้มครองชีวี

ให้เรานี้ เดินทางบุญ ทางเจริญ

หิริโอตัปปะ คุณธรรมค้ำจุนโลก

แต่ตลก คนดื่มสุรา ไม่อายไม่กลัวบาป

สามารถผิดศีล ได้ทุกข้อ จงทราบ

เท่ากับ วายร้าย ทำลายสังคม

 สุรา น้ำเปลี่ยนนิสัย ไปเป็นสัตว์ร้าย

แม้ยังไม่ตาย ก็รู้ได้ คล้ายสัตว์นรก

ใจจืดใจดำ ไม่ดูดำดูดี คนทั้งโลก

คนซกมก อยู่แต่ในโลกของตน

;;;;;;;;;;

ทานถูกหลักวิชา (ได้ชื่อว่าทานบดี) ทาน ก็เหมือนทิ้ง ถ้าศีลขาด เช่นแม่ไก่ ไข่เรี่ยราด หรือไข่ทิ้ง หรือเหมือนเอาชะลอมตักน้ำ น่าขำ กลิ้ง ทำดี ได้ดีจริง จึงทิ้งศีลไม่ได้

ทานถูกหลักวิชา
(ได้ชื่อว่าทานบดี)

ทาน ก็เหมือนทิ้ง ถ้าศีลขาด 

เช่นแม่ไก่ ไข่เรี่ยราด หรือไข่ทิ้ง
หรือเหมือนเอาชะลอมตักน้ำ น่าขำ กลิ้ง
ทำดี ได้ดีจริง จึงทิ้งศีลไม่ได้

มีศีล คือมีกายวาจา ที่สงบเรียบร้อย

 แม้แต่น้อย ก็ไม่มีพิษมีภัย
ใครล่วงเกิน ก็ให้อภัยได้
ด้วยใจใส จึงเป็นที่กราบไหว้ ของมนุษย์และเทวา

ศีล๕ ได้ชื่อว่า มนุษยธรรม

คนดี มีศีลธรรม ผิวพรรณงาม สดใส

    บุคคลิกสง่า คนพาลระย่อ ยอมือไหว้

ใจใส ดึงดูดสมบัติได้ มีกินมีใช้ ไม่มีขาด

ผู้รับก็ต้องมีศีล เหมือนเป็นดินอุดม

เป็นดินที่เหมาะสม ปลูกพืช

ดังนั้น ทำทานจึงต้องเลือกให้ ไม่ใช่ตะพึด

ยกเว้นสังฆทานต้องยึด เว้นเฉพาะไว้ ในพุทธศาสนา

ผู้รับมีพระคุณ การุณต่อเรา

พ่อแม่ของเจ้า นั่นแหละนาบุญวิเศษสุด

ท่านเปรียบปาน พระอรหันต์ ของบุตร

ได้บุญสุดสุด ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้

 คนใจใส จะฝักใฝ่ในทาน

โอบอ้อมอารี มิปล่อยผ่าน เมื่อเห็นใครเดือดร้อน

เห็นอกเห็นใจ ให้อภัยผู้ล่วงเกิน คอยอุ้มคอยช้อน

สรรพสัตว์ แน่นอน ล้วนเป็นญาติ

ทาน คือการตัดตระหนี่ ออกจากใจ 

ตัดอาลัย ดับตัณหา ที่พาอยาก

อยากคือไล่ ให้คือเรียก สุขสมปราถนายิ่งนัก

 จงประจัก ความตระหนี่ นี้เป็นภัยอย่างยิ่ง

 ทานด้วยศรัทธา เป็นมหาทาน 

 ภาวนาจึงสำคัญ ด้วยศรัทธานั้น มาจากปัญญา
ศรัทธามี ปีติมา ดวงศีลา สว่างจ้า

นี่หละ ทานบดี ที่ได้บุญมาก

;;;;;;;;;;

ชีวิต (ลิขิตเอง):: มีความสุขความสำเร็จ ต้องสร้างเหตุขึ้นมา เป็นคนจริงจัง มีศรัทธา เชื่อมั่นนักหนา จึงฟันฝ่าไป

ชีวิต
(ลิขิตเอง)

 มีความสุขความสำเร็จ

ต้องสร้างเหตุขึ้นมา

เป็นคนจริงจัง มีศรัทธา

เชื่อมั่นนักหนา จึงฟันฝ่าไป

ชีวิต เล่นๆหัวๆไม่ได้

มุ่งมั่น เดินทางไป ให้ถึง

ทุกวินาที บนโลกนี้ หาที่พึ่ง

ประหนึ่ง สุดชีวี หนีสุนักป่า 

เป้าหมายที่ใช่

ไปถึงได้ วินัยต้องดี
เป็นวินัยที่ รักสะอาด
ไม่ขัดกับศีลห้า

ไม่อาจทำร้ายทำลาย 

สำรวมกาย วาจา มารยาท

ดื่มสุราไม่ได้เด็ดขาด
มีธรรมชาติ มนุษยธรรม

รักษาศีลได้ดี

จะเกิดมี หิริโอตัปปะ

 อายและกลัว นักหนา

ไม่กล้าทำผิด

หิริ อายนัก

เหมือนกับว่า แก้ผ้า

เปิดอ้า่ซ่า

ต่อหน้ามหาชน

โอตัปปะ

 ขยะแขยงเกลียดกลัวหลาย

จับเหล็กเปื้อนคูต ที่น่าหน่าย

คล้ายอย่างนั้น

หิริโอตัปปะได้

ใจใสยิ่งนัก

รู้ลึกรู้ไกลรู้กว้าง ประจัก

และซาบซึ้งมาก เป็นพหูสูต

ซึ้งธรรมะ

เกิดจาคะ มีน้ำใจ

เสียสละใหญ่

ฝักใฝ่ ส่วนรวม

ที่สุดใจจะหยุดรวม
สุขท่วมท้น ล้นใจ
 เกิดปัญญาสว่างไหว
ปัญหาน้อยใญ่ มลายสิ้น

ชีวิตลิขิตเอง
เป็นคนเก่ง คนเฮงได้
มีความรู้ สู้สุดใจ
ไม่เพียง กินนอนถ่าย ไปวันๆ

;;;;;;;;;;

มีกำลังพละ (สิริลักษณะและวาสนาดี) :: เคยคิดบ้างไหม ว่าใคร ให้กายนี้มา ไม่ต้องตอบหนา ว่า พระเจ้า

มีกำลังพละ

(สิริลักษณะและวาสนาดี)

เคยคิดบ้างไหม

ว่าใคร ให้กายนี้มา

ไม่ต้องตอบหนา

ว่า พระเจ้า

เป็นการตอบส่งเดช

ไม่รู้เหตุ จึงด้นเดา

แล้วมารก็สวมรอยเอา

 ชักพาคนเขลา เอาเป็นพวก 

ความจริงมีอยู่ว่า

 ของสิ่งใด

ถ้าถูกใช้

ให้เกิดประโยชน์ และโทษไม่มี

และไม่ถูกทิ้ง ให้เก็บเก่า

จนเศร้า หมองศรี

ย่อมใช้ได้นานปี

เป็นคู่ชีวี ของเจ้าของ

กายของสัตว์

ที่ขาดมือ

เหตุผลก็คือ เคยใช้มือทำร้าย

ในครั้งมีกาย เป็นมนุษย์

หรือนิ่งดูดาย

ไม่ใช้มือ ฉุด..

ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์

ยามที่ มีภัย

การเสียสละ

การละ การวาง

แปลกจัง

  กลับได้ภายหลัง มากมาย

รวมทั้งได้อวัยวะ

ส่วนที่ใช้นั่นน่ะ ดีหลาย

แข็งแรงสวยงามได้

ดุจเทพแต่งให้ อย่างนั้น

มิน่า พระท่านว่า

ให้รักษาศีล

รักษาเป็นอาจิน

ศีล๕ มนุษยธรรม

จะได้กายมนุษย์สุดสวยงาม

ตามด้วย สิริลักษณะ

มีกำลังพละ

และมีวาสนาดี

;;;;;;;;;;

อุอากะสะ (คาถาหัวใจเศรษฐีใจบุญ) :: อุอากะสะ คาถาหัวใจเศรษฐีใจบุญ ผู้ค้ำจุน ศาสนา และสังคม

อุอากะสะ
(คาถาหัวใจเศรษฐีใจบุญ)

 อุอากะสะ

คาถาหัวใจเศรษฐีใจบุญ

ผู้ค้ำจุน

ศาสนา และสังคม

อุ. อุฏฐานสัมปทา

ความขยันหา ถึงพร้อม

บำเพ็ญทาน จึงควรน้อม

เข้ามาในตน

บำเพ็ญทาน ได้
บุญใหญ่ ใจกว้าง
ใจเอื้อเฟื้ออาทร ประดัง
เกิดพลัง ดูดทรัพย์ นับไม่ได้

 อา. อารักขสัมปทา

 ถึงพร้อมรักษา ทรัพยฺ์
ประพฤติธรรม กำกับ
จึงรักษาทรัพย์ได้

มนุษยธรรม
เลิศล้ำ ศีล๕
เป็นมนุษย์ เหมือนเทวา
มีสติปัญญา รักษาสมบัติ

 กะ. กัลยาณมิตตตา

 เหมือนว่านก ต้องมีขน
คน ขาดกัลยาณมิตรไม่ได้
ไปไม่เป็น

เพื่อนดี มีน้อย พลอยได้พึ่ง
เหมือนน้ำบึง น้ำบ่อ พออาศัย
เพื่อนชั่ว มากมี ตระหนี่ใน
ดื่มไม่ได้ เหมือนน้ำเค็ม เต็มทะเล

สะ. สมชีวิตา
ใช้ปัญญา จ่ายทรัพย์
รายจ่าย รายรับ
ให้เหมาะกับ ภาวะของตน

เลี้ยงครอบครัว สงเคราะห์ญาติ
ดูแลไม่ขาด คือเพื่อนตน
เก็บหอมรอมริบ เพื่อยามขัดสน
ทำการกุศล และทำพลี๕

รู้จักจ่ายทรัพย์แสวงบุญ
เร่งลุ้น สร้างบารมี
ได้สมบัติอจินไตย หัวใจมหาเศรษฐี
ทุกภพชาติ มีขุมสมบัติ ติดตาม

;;;;;;;;;; 

ประตูหน้า (พาเจริญ):: มีความสะอาด จึงเพียรปฏิบัติธรรมได้ เพราะใจนิ่งใส ไม่ ฟุ้งซ่าน

ประตูหน้า

(พาเจริญ)

 

มีความสะอาด

จึงเพียรปฏิบัติธรรมได้

เพราะใจนิ่งใส

ไม่ ฟุ้งซ่าน

นั่งแล้วสุข

สนุก ปฏิบัติธรรมได้นาน

ไม่เกียจคร้าน

ขยันงาน อีกด้วย

ศีลนั้นหรือ

จริงๆก็คือ ความสะอาด

ระเบียบมารยาท

นั้นก็ใช่ อยู่ในศีล

การตรงต่อเวลา

นั่นหละศีล ทั้งสิ้น

ศีล คือการกลั่นใจ

ให้นิ่งใส นั่นเอง

ศีล๕ ได้ชื่อว่า

มนุษยธรรม

มีกายงาม ตั้งตรง

ดำรงสติ ได้ดี

สัตว์เดียรัจฉาน

มีกายขนาน ยากต่อการตั้งสติ

กายมนุษย์นี้

จึงสุดดี ปฏิบัติธรรม

มีผู้กล่าวไว้

อดกินอดกามได้ พอไหว

อดนอนไซร้

ยากทนได้ สับปะหงก

อินทรีย์สังวร และโภชเนมัตตุญญุตา

จึงมาก่อน ชาคริยานุโยค

จะได้ไม่หลับนก

สับปะหงก เวลาปรารภความเพียร

ทั้งอินทรีย์ฯและโภชเนมัตตัญญุตา

ก็คือศีลา ความสะอาด

เราจึงเคร่งครัด

ฝึกหัด รักษา

สมบัติทั้งหลาย

จะไหล มา

ความสะอาด ประตูหน้า

พา เจริญ

;;;;;;;;;;