มีกินมีใช้ง่ายๆ
(เพียงให้ถูกหลักวิชา)
การมีกินมีใช้ สะบายๆ ในปัจจุบัน
หนึ่งอุตตฐานสัมปทา คือขยัน ให้ถึงที่
ขยันอะไรสักอย่าง อย่าเอาแต่นั่งนอน อย่างนี้
ได้วิริยะบารมี นิสัยดี ที่ประเสริฐ
คนขยันทำแต่ดี เสริมบารมีทุกชนิด
ทำความดีสุดขีด เป็นกิจวิริยะบารมี
ทั้งกล้าหาญ อีกทั้งขยันเต็มที่
คนอย่างนี้ เป็นชีวีพระเอกนางเอก หรือนักบุญ
แม้เกิดอยู่ที่บ้านนอก คอกนา
บุญญา จะนำพา มาถึงแหล่งประเสริฐ
ชีวิต จะพลิกผัน พลันบันเจิด
กลายเป็นคนประเสริฐ บันเจิดจ้า
สอง อารักขสัมปทา รักษาให้ถึงที่
การขยันรักษานี้ ยากกว่า ที่หามาได้
ทั้งสะอาด มีระเบียบ ให้เนียบสุดใจ
มารยาทต้องมีให้ได้ มิฉนั้น บุญหายสิ้น
การสร้างวัด ให้เป็นวัด รักษาสมบัติ ให้งอกงาม
ความสะอาดฯนำ เป็นคุณธรรมรักษา
จะเป็นที่รัก ที่ชื่นชอบ ของเทวดา
และติดตามรักษา อุปถัมภ์ ค้ำจุน
สาม กัลยาณมิตตตา คบหามิตรดี
คือมิตรที่..เข้าวัด ปฏิบัติธรรม
ชีวิตจะพลิกผัน เกินฝัน เลิศล้ำ
ดังนั้นต้องเข้าวัดเป็นประจำ ไม่น่าขำ มันจำเป็น
คบคนดี เป็นศรีแก่ตัว
คบเพื่อนชั่ว อัปราชัย
กัลยาณมิตร ช่างยิ่งใหญ่
พระพุทธองค์ไท้ ตรัสไว้ว่า เป็นทั้งหมดของพรหมจรรย์
สี่ สมชีวิตา ใช้ชีวา ให้พอดีกับชีวี
คือกินเพื่ออยู่ดี มิใช่อยู่เพื่อกิน
ประหยัดสุด ประโยชน์สูง มุ่งตระหนี่สิ้น
ทำทานเป็นอาจิน แสวงบุญสร้างบารมี
เกิดเป็นจิตสันโดด รวยโคตร หัวใจเศรษฐี
ได้ทานบารมี เป็นสะเบียงเลี้ยงชีวิต
ทุกภพชาติ ไม่มีขาด สุขสมจิต
ทุ่มชีวิต ตามติด..มหาปูชนียาจารย์
;;;;;;;;;;
