แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ วัฏฏะสงสาร แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ วัฏฏะสงสาร แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2563

บุญสิทธิธาตุ (สร้างโอกาศให้วาสนา) :: บุญ เป็นอสาธารณะ อันโจรา นำไปไม่ได้ แม้พระราชาผู้ยิ่งใหญ่ หรือบุตรหลานไม่เอาไหน ก็เอาไปไม่ได้เลย

บุญสิทธิธาตุ
(สร้างโอกาศให้วาสนา)

ปุญฺญํ โจเรหิ ทูหรํ.
บุญอันโจรนำไปไม่ได้ .
บุญ เป็นอสาธารณะ
อันโจรา นำไปไม่ได้
แม้พระราชาผู้ยิ่งใหญ่
หรือบุตรหลานไม่เอาไหน ก็เอาไปไม่ได้เลย
น้ำไฟ ก็ทำอะไรไม่ได้
ติดตามเราไป เหมือนเงาตามตัว
เป็นเหมือนมารดา กล้าหาญ พญามารกลัว
สู้สุดตัว ป้องกันบุตร สุดที่รัก
บุญ ได้ชื่อว่าสิทธิธาตุ 
มีคุณสมบัติ ให้สุขสำเร็จ สมปราถนา
ส่วนบาป ตรงข้าม นำมา
นานาปัญหา แม้รวยล้นฟ้า ก็หาสุขไม่ได้
สหาโย อตฺถชาตสฺส โหติ มิตฺตํ ปุนปิปุนํสยํ 
กตานิ ปุญฺญานิ ตํ มิตฺตํ สมฺปรายิกํ.
สหายเป็นมิตรของคนผู้มีความต้องการเกิดขึ้นบ่อย ๆ ,
บุญทั้งหลายที่ตนทำเอง บุญนั้นจะเป็นมิตรในสัมปรายภพ.
หลังตาย เราไปคนเดียว
โดดเดี่ยว ท่องเที่ยวไป ในวัฏฏะสงสาร
มีแต่บุญกับบาป ติดตามไปกับเราเท่านั้น
บุญคือสหาย คอยบันดาล ให้พบพานแต่สุขสำเร็จ
บาปเป็นศัตรู คู่อาฆาต
คอยขัด คอยขวาง ตามล้างผลาญ
ฉุดกระชากลากลงอบาย ทุกข์อนันต์
แม้เรานั้น ลืมมัน ไปนานแล้ว

มาวมญฺเญถ ปุญฺญสฺส น มตฺตํ อาคมิสฺสติ
อุทพินฺทุนิปาเตน อุทกุมฺโภปิ ปูรติอาปูรติ 
ธีโร ปุญฺญสฺส โถกํ โถกํปิ อาจินํ.
ไม่ควรดูหมิ่นต่อบุญว่า มีประมาณน้อย จัดไม่มาถึง,
แม้หม้อน้ำย่อมเต็มได้ด้วยหยาดน้ำที่ตก ฉันใด,
ผู้มีปัญญาสั่งสมบุญ แม้ทีละน้อย ๆ ย่อมเต็มได้ด้วยบุญ ฉันนั้น.
( พุทฺธ) ขุ. ธ. ๒๕/ ๓๑.

ไม่ควรดูหมิ่นบุญว่าน้อย คงใช้สอยไม่ได้
น้ำหยดเต็มตุ่มได้ ฉันใด
อย่าประมาทบุญว่าน้อย ปล่อยให้รั่วไหล
บารมีเต็มได้ ด้วยบุญน้อยนี้ ฉันนั้น
บาปเล็กน้อย ก็ไม่ควรประมาท
สนิมเหล็ก คุณสมบัติ กัดเหล็กยุ่ยได้
เมฆหมอกเบาบางใส
ก็ปิดบังดวงตะวันดวงใหญ่ ได้มืดมิด
ไม้ขีดก้านเดียว เผาเมืองได้
บุญน้อยไหลเป็นสาย ใช้ต่อบุญวาสนา
แสวงบุญ น้อยหรือใหญ่ ไม่นำพา
ให้โอกาศ บุญวาสนา ทำหน้าที่
๓๖๐ . ปุญฺญํ สุขํ ชีวิตสงฺขยมฺหิ.
บุญนำสุขมาให้ในเวลาสิ้นชีวิต .
บุญนำสุขสมปราถนา มาให้ในปรโลก
เรามีโชคหรืออับโชค ขึ้นกับบุญวาสนา
ทำบุญแต่วันนี้ ซะ
แล้วจะเป็นบุญวาสนา วันพรุ่งนี้
ไม่เชื่อก็ได้ แต่ให้ศึกษา
อย่าด่วนหนีหน้า ลองเข้ามาบวชที่วัดพระธรรมกาย
มาจับผิด แล้วรับรอง จะติดใจ
ทุ่มชีวิตให้ พระศาสนา เหมือนอาตมาเลยทีเดียว

;;;;;;;;;;

วันพฤหัสบดีที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562

บุตรบัณฑิต (มีกิจกรณีย์):: บุตรบัณฑิต มีกิจกรณีย์ กับบุพการี ที่จากไป ทำบุญอุทิศ ไปให้ สุดยิ่งใหญ่ ได้ป้องกันไท้ ภัยวัฏฏะ

บุตรบัณฑิต
(มีกิจกรณีย์)

บุตรบัณฑิต มีกิจกรณีย์
กับบุพการี ที่จากไป
ทำบุญอุทิศ ไปให้
 สุดยิ่งใหญ่ ได้ป้องกันไท้ ภัยวัฏฏะ
วัฏฏะสงสาร คล้ายๆคุกประหาร
อยู่บนสวรรค์ เหมือนการรอคิว
อยู่ที่โลกมนุษย์ ดีสุด แม้หิว
แม้ท้องกิ่ว หิวหลาย แต่ได้บารมี
วัฏฏะสงสาร วนเวียนนับกาลไม่ได้
คนทั้งหลาย ไปอบาย เกือบร้อยทั้งร้อย
เสียน้ำตามากกว่าน้ำในมหาสมุทรใหญ่น้อย
สุขเท่าปลายก้อย หรือน้อยกว่านั้น
ทำบุญอุทิศ จึงเป็นกิจประเสริฐ
ของบุคคลที่เลิศ กตัญญู
เกิด ณ ที่ใด จะเลิศวิไล กว่าทุกผู้
อยู่ในหมู่ของคนดี มีศีลธรรม
ฝนตกใหญ่ แม้ในที่ห่างไกล
ย่อมไหล ลงทะเลได้ ฉันใด
ทักษิณาทาน บุญใหญ่
บุญอุทิศไป ย่อมถึงผู้รับได้ ฉันนั้น
แปลกนักหนา แม้แต่พระสารีบุตร
สาวกพระพุทธองค์
เป็นพระอรหันต์ แม้บารมีนั้น สูงส่ง
แต่ยังคง ทำบุญอุทิศ ส่งให้เปรตอดีตมารดา
ทักษิณาทาน การทำบุญอุทิศ
เป็นกิจกรณีย์ คือปุพพเปตพลี ในพลี๕
อีก๔อย่างที่เหลือ ให้ศึกษา
คำสอนพุทธศาสนา ยอดดี สุดวิเศษ

;;;;;;;;;;

วันศุกร์ที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

ถูกไม้ถูกค้อน (ต้อนไล่ไปสู่โรงประหาร):: กิเลสกรรมวิบาก บ่วงดัก ของพญามาร อยู่ในวัฏฏะสงสาร สรรพสัตว์จึง พากัน วนเวียนไป

ถูกไม้ถูกค้อน
(ต้อนไล่ไปสู่โรงประหาร)

กิเลสกรรมวิบาก
บ่วงดัก ของพญามาร
อยู่ในวัฏฏะสงสาร
สรรพสัตว์จึง พากัน วนเวียนไป

หยุดไม่เป็น ออกไม่ได้
ชดใช้กรรม ด้วยวิบาก
กิเลสนำชัก
มิอาจจัก หยุดก่อกรรมอีก 
สรรพสัตว์ทั้งหลาย
บ่ายหน้าวนเวียนไป ไม่รู้ที่
ยากเต็มที ที่จะพ้น
ด้วยเป็นคน มืดบอด

กิเลส ก่อเกิดตัณหา
พาสร้างกรรม
สร้างด้วยความ
สนุกสนาน และล้างผลาญกัน

ปลาใหญ่
ไล่กินปลาเล็ก น่าสงสาร
สมแก่การ กระทำชั่ว
ยอมตัว รับวิบาก

วนเวียนก่อเวร
สลับกันเป็น ผู้กระทำ
ทุกข์ระกรรม น้ำตาไหล
มากกว่าน้ำใน มหาสมุทร

สังขารถ้ากองได้
จะสูงใหญ่ กว่าภูเขาคิชกูฏ
พระโพธิสัตว์ ท่านสงสารสุด
จึงรุดสร้างบารมี

สรรพสัตว์ เหมือนวัวควาย
ถูกไล่ต้อน
ถูกไม้ถูกค้อน
ต้อนไล่ ไปสู่โรงประหาร

ถูกตีถูกทุบ
ล้มลุก คลุกคลาน
เป็นเวลายาวนาน
นับกาล ไม่ได้

ละกิเลสได้
จะต้องใช้ บารมีล้าง
เอาสติตั้ง
แล้วยับยั้ง อารมณ์

ข่มใจ
ในความรู้สึกที่ ขื่นขม
หมั่นอบรม ตนอย่างนี้
จึงจะหนี บ่วงดักได้

;;;;;;;;;;

วันพุธที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561

วิบัติ:: ตระกูลเงิน ที่ใช้กันเพลิน หลังตาย มนุษย์ สุดคาดคิดได้ จึงไม่สนใจ สั่งสมบุญ

วิบัติ

ตระกูลเงิน
ที่ใช้กันเพลิน หลังตาย
มนุษย์ สุดคาดคิดได้
จึงไม่สนใจ สั่งสมบุญ

ด้วยบุญญฤทธิ์ 
 บันดาล สำเร็จกิจ สมปราถนา
โลกมนุษย์ เป็นแหล่ง แสวงบุญญา
ไม่ใช่เวลา จะมา สนุกสนาน

ชีวิตมนุษย์สั้นสุดๆ 
 เปรียบ ประดุจ ประกายไฟ
แว๊บเดียวหายไป
 ในห้วงมืด จักรวาล

ชีวิตหลังตาย
 นานหลาย เป็นอนันต์
สุขก็สุขนาน ทุกข์ก็ทุกข์นาน
ไปอบายกัน เกือบร้อยทั้งร้อย

กลับมาเป็นมนุษย์ใหม่ 
ได้ ยาก มากๆ
วนเวียน ในวัฏฏะสงสาร ซ้ำซาก
ทุกข์หนัก น้ำตามากกว่า น้ำสมุทร

การเดินทางในวัฏฏะ
ใช้ บุญวาสนา อย่างเดียว
ตัวใครตัวมัน ท่านไม่เกี่ยว
มองเหลียว ดูมนุษย์ สุดอิจฉา

 บุญเป็นอัตตา ที่ว่า เป็นตัวตน
บุญเป็นผล ของการทำความดี
ด้วยศรัทธา และเนื้อนาบุญมี
ตัวตนเรานี้ คือบารมี หรือนิสัย

ประหยัดสุด ประโยชน์สูง
ชีวีรุ่ง พุ่งเร็วแรง
อารักขสัมปทา ศีลรักษา ทานจึงแกร่ง
เข้าถึงแหล่ง กุศล คนแสวงบุญ

สมบัติเป็นวิบัติ
ถ้าไม่ ประหยัดสุด ประโยชน์สูง
 คนรวยคนจนไม่เว้น ต้องมุ่ง
ประโยชน์สูง บำเพ็ญทาน การกุศล

 ;;;;;;;;;;