ทำบาป
(คือการฆ่าตน)
อย่า ฆ่าตนเสียเลย
ทำบาปจนเคย คนพาล
น่าเวนา ฆ่าตนเสียอย่างงั้น
จงขันติ อดกลั้น เว้นบาป
พึง รักษาตน
เป็นคน ไม่ทำบาปกรรม
สละแม้ชีวิต ไม่กระทำ
กายวาจาใจ บริสุทธิ์ล้ำ กรรมดี
ไม่พึงสละตน หรือสละบุญ
จงเร่งลุ้น ทำบุญ ทำกรรมดี
เพื่อหนี นรกอเวจี
วัฏฏสงสารมี หนีคุกประหาร
บุคคล ไม่ควรลืมตน
ควรเป็นคน มีสติตั้งมั่น
ป้องกันบาป ตัวกลั่น
ที่กระสัน ทำลายล้างตน
ไม่ควรพร่า ประโยชน์ตน
เพราะประโยชน์คนอื่น แม้มาก
รักษาสติเสมอ มิอาจพราก
รู้จัก แสวงบุญ สร้างบารมี
ถ้ารู้ว่า ตนเป็นที่รัก
ควรรู้จัก ประกอบตน เป็นคนดี
ผู้กตัญญู รู้คุณบุญนี้
เป็นผู้ที่ พ้นอันตรายทั้งปวง
ติตนเอง เพราะเหตุใด
ไม่ควรทำเหตุนั้น
สติ เป็นคุณธรรม คุณอนันต์
เหมือนมารดาท่าน คอยดูแลบุตร
;;;;;;;;;;
