บำเพ็ญทาน (ประตูชัย ไขชีวิต) ทานใจนุ่มใจกว้าง อย่างแม่น้ำ มีฉันทะล้ำ ทำงาน วิริยะ จิตตะ มุ่งมั่น วิมังสา นั้น ผลงานปานเนรมิต

 บำเพ็ญทาน
(ประตูชัย ไขชีวิต)

ทานใจนุ่มใจกว้าง อย่างแม่น้ำ

มีฉันทะล้ำ ทำงาน

วิริยะ จิตตะ มุ่งมั่น

วิมังสา นั้น ผลงานปานเนรมิต

วิริเยนะ ทุกขมัจ เจติ

คนเรานี้ พ้นทุกข์ด้วยความเพียร

เป็นคนใจกว้าง ไม่หันเหียน

ทาน จึงเป็นบทเรียน ฝึกฝน

ทานใจนุ่ม คนรุมรัก

เนื่องจาก สุขนักเมื่อได้ให้

เห็นทุกคนเสมอญาติ ร่วมเป็นร่วมตาย

จึงบำเพ็ญทานได้ ใจเป็นแม่น้ำ

ผู้บำเพ็ญทาน ใจมารดา

รักคนทั่วหล้า ปานบุตร

ใครได้อยู่ใกล้ ชื่นใจสุด

สติผุด หลุดจากตัณหาอุปาทาน

ญาติผู้ใหญ่ ในบ้านบำเพ็ญทาน

ลูกหลาน ขยัน ใจนุ่มไปด้วย

ทานเป็นประเพณี จึงสวย

ประเพณีตักบาตร จึงช่วย สังคม

ทำทาน ใจบาน ด้วยศรัทธา

ยิ้มอยูบนใบหน้า ทุกผู้คน

สยามเมืองยิ้ม จึงแปลกล้น

ด้วยมหาชน ใส่บาตร

เมืองไทย แผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง

ไทยทั้งผอง ภาคภูมิใจ

ด้วยพุทธศาสนา รักษาไว้

บำเพ็ญทาน ประตูชัย ไขชีวิต

;;;;;;;;;;

ประหยัดสุดประโยชน์สูง (มุ่งบำเพ็ญทาน) ผู้ให้ ย่อมเป็นที่รัก ดียิ่งนัก มีแต่คนรักใคร่ แต่คนทั้งหลาย ไม่เข้าใจ ความรักใคร่ กินไม่ได้ ไม่ใช่เหรอ

 ประหยัดสุดประโยชน์สูง
(มุ่งบำเพ็ญทาน)

ผู้ให้ ย่อมเป็นที่รัก

ดียิ่งนัก มีแต่คนรักใคร่

แต่คนทั้งหลาย ไม่เข้าใจ

ความรักใคร่ กินไม่ได้ ไม่ใช่เหรอ

ความรักใคร่ กินไม่ได้

แต่ใจเป็นสุข ด้วยบุญ

บุญคืออาหารทิพย์ ของเทวดานะคุณ

มีธาตุอจินไตย หนุน สุขสมปราถนา

มีเพื่อนรักใคร่ ใจท่านอบอุ่น

ใจไม่วุ่น ต่างจากเกลียดโกรธ

ใจเป็นสุข ปราโมทย์

การงานรุ่งโรจน์ ด้วยใจนุ่มรักงาน

คนใจนุ่ม คนรุมรัก

มีใจภักดิ์ อยากช่วยเหลือ

มีกำลังใจ อย่างเหลือเชื่อ

มีความเพียร ไม่เบื่อ เมื่อรักงาน

ทางพระ เรียกว่าฉันทะ

จะมีวิริยะ และจิตตะ

และท้ายสุด วิมังสา

ผลงานออกมา ปานเทวดาเนรมิตร

มีความสุขสำเร็จ ในการงาน

คนกล่าวขาน มีชื่อเสียง

มีบุญอยู่เบื้องหล้ง เป็นพี่เลี้ยง

เป็นตะเกียง ส่องทางสำเร็จ

การบำเพ็ญทาน งานชีวิต

บุญลิขิต ชีวิตสดใส

มิฉนั้น ก็จะเป็นบาปจัญไร

ชักใย เสือกไส ไปอบายภูมิ

 มีความรักใคร่ ใจใส ประหยัดสุด 

ประโยชน์สูง มุ่งบำเพ็ญทาน

เหมือนแม่น้ำใหญ่ ไม่เคยกันดาร

มหาชน สำราญ ด้วยแม่น้ำ

คนทั่วไป ทำงานด้วยตัณหา

ตอนแรกนั่นหนา ทำท่าจะดี

เหมือนไก่หลงเหยื่อ ลืมชีวี

เมื่อได้สติ คิดได้ ก็สายเกินแก้

;;;;;;;;;;

เกียจคร้าน (ผิวพรรณหยาบ) เกียจคร้าน มลทินผิวพรรณ ไม่ขยัน ใจไม่ใส ความขยันเป็นศีล ใจดี สะบาย ไม่โกรธเกลียดใคร ใจใสเย็น

เกียจคร้าน
(ผิวพรรณหยาบ)

เกียจคร้าน มลทินผิวพรรณ

ไม่ขยัน ใจไม่ใส

ความขยันเป็นศีล ใจดี สะบาย

ไม่โกรธเกลียดใคร ใจใสเย็น

ความเครียด เกลียดโกรธ

มีโทษ..ร้าย เหมือนไฟไหม้

ผิวดำหยาบกร้าน ปานยักษ์ร้าย

คนใจขุ่น ทำลาย กายตน

มีฉันทะ จะไม่เกียจคร้าน

ด้วยใจนั้น นุ่มนวล

การบำเพ็ญทาน จึงควร

ถ้าไม่นุ่มนวล แต่ขยัน คือตัณหา

 ตัณหา พาฉลาดแกมโกง
ไม่เดินทางตรง ไปทางลัด
ใจไม่ซื่อ จึงประมาท
อยากรวยลัด อย่างง่ายๆ

เล่นหวยเบอร์ เสี่ยงโชค
ล้วนคนเป็นโรค ตัณหา
เป็นปุถุชน คนธรรมดา
หน้าตา ผิวพรรณ หยาบกร้าน

ไม่เกียจคร้าน อยู่ที่ใจ
ใจนุ่ม ใจใส ใจสว่าง
ทานศีลภาวนา ทางสายกลาง
เป็นทางสว่าง สู่สวรรค์

บำเพ็ญทาน เป็นปานประตู
เข้าสู่ ทางสายกลาง
มีทรัพย์มากน้อย ไม่สำคัญ
ต้องแบ่งปัน ฉันทะจึงเกิด

;;;;;;;;;;

ผู้มีศิลปะ (จะต้องมีปัญญา) คนไร้ศิลปะ หากินลำบาก ย่อมทุกข์ยาก ฝืดเคือง ผู้มีศิลปะมีน้อย ในคนทั้งเมือง นามกระเดื่อง เป็นที่รู้จัก

 ผู้มีศิลปะ
(จะต้องมีปัญญา)

 คนไร้ศิลปะ หากินลำบาก

ย่อมทุกข์ยาก ฝืดเคือง

ผู้มีศิลปะมีน้อย ในคนทั้งเมือง

นามกระเดื่อง เป็นที่รู้จัก

ผู้มีศิลปะ จะไม่เกียจคร้าน

วันวัน ไม่เอาแต่นั่งแต่นอน

ไม่เที่ยวเล่นเพลิดเพลิน คนจร

ไม่นอกคำสอน ของพ่อแม่

ผู้มีศิลปะ รักษาสุขภาพดี

หลีกหนี สุรายาเมา

ไม่ขี้พูดขี้คุย ขี้เหล้า

ไม่เจ้าชู้ ไก่แจ้ แห่แหน

ผู้มีศิลปะ มีปัญญา ช่างสังเกต

เห็นเหตุ สำคัญ อย่างมั่นใจ

เกิดฉันทะ วิริยะ ขึ้นได้

จิตตะ ใจสดใส จึงเข้าใจทำ วิมังสา

ใจนุ่มนวล ควรแก่งานนั้น ฉันทะ

นี่หละ เป็นผล บำเพ็ญทาน

ไม่ขี้เหนียว ตัณหาบาน

การเข้าวัด นั้น จึงจำเป็น

วิริยะ ขยัน ไม่เห็นแก่ได้

ทำงานไป ด้วยใจเป็นหนึ่ง

ลืมเวลา ลืมเหนื่อย น่าทึ่ง

งานออกมา จึง ปานเนรมิตร

วิมังสา มีปัญญา เข้าใจทำ

ยากล้ำ จะมีคนทำตามได้

จึงเป็นผู้ มีชื่อเสียงเกริกไกล

ผู้คนหลั่งไหล มาใช้บริการ

;;;;;;;;;;

ตัณหา (พาการงานย่อหย่อน) การงานย่อหย่อน ไม่มีผลมาก ฉันทะ ไม่รู้จัก ทำสักแต่ทำ ทำงานไร้สติ ปัญญาต่ำ ไม่เข้าใจทำ ผลงาน ไร้ค่า

 ตัณหา
(พาการงานย่อหย่อน)

การงานย่อหย่อน ไม่มีผลมาก

ฉันทะ ไม่รู้จัก ทำสักแต่ทำ

ทำงานไร้สติ ปัญญาต่ำ

ไม่เข้าใจทำ ผลงาน ไร้ค่า

คนดีมีฉันทะ ไม่ใช่ตัณหา

ใช้สติปัญญา มีศิลปะ เข้าใจทำ

ผลงาน ปานเนรมิตร วิจิตรล้ำ

มีความสุข ดื่มด่ำ เมื่อทำงาน

 ทำงานไม่มีตัณหา มีบุญค้ำ

ชีวิตไม่ตกต่ำ มีแต่โชคดี

แม้มีปัญหา ก็ใช้ขันติ

 ชีวีพลิกผัน อัศจรรย์นัก

ผู้มีตัณหา เหมือนปลาคุ้นน้ำ

ยากเหลือล้ำ จะได้สติ

แม้บ้านอยู่ติดวัด นั่นแหละตัวดี

มีมิจฉาทิฏฐิ แรงนัก จักบอกให้

ใกล้เกลือกินด่าง จึงกล่าวไว้

น่าอัศจรรย์ใจ ในเรื่องชีวิต

ผิดถูก บุญบาป กำกับลิขิต

พระกับมาร ประลองฤทธิ์ อยู่ภายใน

หลวงปู่ฯ ผู้ปราบมาร

น่าอัศจรรย์ ท่านจะไปสุดธรรม

จะช่วยสรรพสัตว์ ต้องจัดการไอ้ดำ

 จะกู้ธาตุธรรม จำต้องไป

หมู่มารใช้ตัณหา มาคุมขัง

สรรพสัตว์ จังงัง ไม่รู้เรื่อง

ตอนจะตาย นั่นหละ สติเฟื่อง

แม้รู้เรื่อง ก็สาย เวียนว่าย อบายภูมิ

;;;;;;;;;;

ทำงานด้วยฉันทะ (จะได้บุญใหญ่) คนขยัน ย่อมทำประโยชน์ ซึ่งปรากฎ เมื่อถึงกาล ไม่ผลัดวันประกันพรุ่ง เกียจคร้าน พร้อมทุกวันเวลา เพื่อประโยชน์

  ทำงานด้วยฉันทะ
 (จะได้บุญใหญ่)

คนขยัน ย่อมทำประโยชน์

ซึ่งปรากฎ เมื่อถึงกาล

ไม่ผลัดวันประกันพรุ่ง เกียจคร้าน

พร้อมทุกวันเวลา เพื่อประโยชน์

ย่อมล่วงทุกข์ได้ ด้วยความเพียร

อยากเป็นเซียน ต้องอดทน

แสวงบุญ บ่มบารมี เข้มข้น

ชนะตน ชนะโลกา พาอยู่เย็น

ขยันทำงาน ที่เหมาะเจาะ

ได้ละก็ หาทรัพย์ได้

สัมมาอาชีวะ บุญหลาย

 มีบุญพอจึงได้ ทรัพย์ไหลมา

ผู้ไม่เกียจคร้าน ได้ความสงบใจ

ใจนิ่งใจใส ได้สัมมาอาชีวะ

เป็นศีล ได้บุญใหญ่ ไม่ธรรมดา

เริ่มต้นด้วยฉันทะ จะได้บุญใหญ่

งานที่ได้ ไม่บริสุทธิ์ใส

เมื่อผู้ทำ ไม่ใส่ใจ เกียจคร้าน

งานเป็นมิจฉา ขาดฉันทะ ทำงาน

งุ่นง่าน งี่เง่า เบาปัญญา

ประโยชน์ ย่อมสำเร็จโดยชอบ

แก่ผู้ประกอบ ด้วยฉันทะ

สัมมาอาชีพ บุญใหญ่ ไม่ธรรมดา

บันดาล ให้สมปราถนา ทุกประการ

ทำงาน ในกิจ ที่ล้าหลัง

งานคั่งค้าง สั่งสมปัญหา

 ย่อมวิบัติ ด้วยบาป ขาดฉันทะ

มีตัณหา บาปหนา จึงคั่งค้าง

;;;;;;;;;;

กิจวัตร
(คืองานที่แท้จริง) 

กิจวัตร สุดคาด คืองานที่แท้จริง
เป็นงานอันยิ่ง ของชีวิต
อนาคตจะใสสด หรือมืดมิด
ขึ้นกับกรณียกิจ กิจวัตร ที่ดีงาม

ดังนั้น ควรตรวจตรา เวลาและกิจกรรม
ที่ทำเป็นประจำ นั้นดีหรือไม่
อย่าเสียเวลาแม้เล็กน้อย กับบาปจัญไร
อบายมุขทั้งหลาย ทิ้งไป ความเพลิน

ทำงานที่แท้จริง นำสุขยิ่ง มิ่งมงคล
สั่งสมบุญกุศล สร้างบารมี
ชีวิตมีค่ายิ่ง ในแต่ละวินาที
แสวงบุญเต็มที่ หน้าที่มนุษย์

ถ้าไม่แสวงบุญ แล้วคุณจะทำอะไร
อย่าประมาท บาปจัญไร ร้ายยิ่งเกินคิด
การทำความดี ก็เพื่อรักษา สุจริต
บาปอำมหิต จะได้ไม่เข้าใกล้

การทำงานทางโลก ก็ทำได้ ด้วยใจฉันทะ
คือทำงานเพื่องาน ไร้ตัณหา วิมังสาเกิด
เกิดปัญญา เกิดวิชชา ใจบันเจิด
บุญอะเลิท ไหลมา น่าอัศจรรย์

ผู้มีบุญ ใจอบอุ่น สุขสันโดษ
ความตระหนี่หมด สดชื่น ตื่นบุญ
มีจิตเมตตา การุณย์
เป็นศูนย์..รวมใจ มหาประชาชน

แปลกเหลือเกิน ลาภยศสรรเสริญ จะมา
สุขสมปราถนา จะมี ทุกประการ
เป็นปัจจัย สร้างบารมีเท่านั้น
สุขร่วมกัน ทั้งตน และสังคม

;;;;;;;;;;