สมใจนึก
(เพียงตรองตรึกอยู่ฐานที่เจ็ด)
(เพียงตรองตรึกอยู่ฐานที่เจ็ด)
เหมือนมีแก้ว สารพัดนึก
แต่ขอให้อยู่ฐานที่เจ็ด ตรองตรึก
สำเร็จดังใจนึก ทุกประการ
จึงต้องฝึกใจ ให้นิ่งใสสว่าง
เข้าสู่ทาง สายกลาง ทานศีลภาวนา
ยิ่งฝึกยิ่งใกล้ ฐานที่เจ็ดเข้าไป ความสำเร็จยิ่งมา
นี่แหละหนา คือวิชาชีวิต
คนขยัน หมั่นเพียรนักหนา ทำมาหาเงิน
ทำกันเพลิน หาเงินเลี้ยงชีพตัวเก่า
ไม่รู้หรอก ที่ได้มานั้น มันมาจาก บุญของเรา
ไม่มีบุญเก่า..ที่เจ้าสั่งสมไว้ ไม่มีทาง
งานทุจริต ผิดศีลธรรม ก่อกรรมได้เงินมา
จงรู้ว่า นั่นหนะ ไม่ใช่เงินน่ะ ไม่ใช่สมบัติ
ใช้เลี้ยงชีวิตไม่ได้ มันเป็นวิบัติ
สรรพสัตว์ หลงวิบัติ น้ำตานอง
สมบัติแน่แท้ เกิดแต่ทานบารมี
สมบัตินี้ จะเกิดมีขึ้นเอง
ทุกภพชาติ สมบัติเกิดขึ้นรอรับ คนเก่ง
จะทำการงาน เงินนั้นมาเอง ง่ายๆ
คนใจมืด อึดอัดขาดบุญ ด้วยขาดศรัทธา
แต่ขอให้อยู่ฐานที่เจ็ด ตรองตรึก
สำเร็จดังใจนึก ทุกประการ
เข้าสู่ทาง สายกลาง ทานศีลภาวนา
ยิ่งฝึกยิ่งใกล้ ฐานที่เจ็ดเข้าไป ความสำเร็จยิ่งมา
นี่แหละหนา คือวิชาชีวิต
ทำกันเพลิน หาเงินเลี้ยงชีพตัวเก่า
ไม่รู้หรอก ที่ได้มานั้น มันมาจาก บุญของเรา
ไม่มีบุญเก่า..ที่เจ้าสั่งสมไว้ ไม่มีทาง
จงรู้ว่า นั่นหนะ ไม่ใช่เงินน่ะ ไม่ใช่สมบัติ
ใช้เลี้ยงชีวิตไม่ได้ มันเป็นวิบัติ
สรรพสัตว์ หลงวิบัติ น้ำตานอง
สมบัตินี้ จะเกิดมีขึ้นเอง
ทุกภพชาติ สมบัติเกิดขึ้นรอรับ คนเก่ง
จะทำการงาน เงินนั้นมาเอง ง่ายๆ
ความคิดชั่วช้า ประดังมา เป็นเสร็จ
มีอุปสรรคปัญหามากมาย เจ็บป่วยไข้ ไม่เข็ด
ด้วยไม่รู้จักเหตุ ที่มาที่ไป
แม้ใจสว่าง ถ้าไม่ตั้งมั่น ณ ฐานที่เจ็ด
น่าสังเกต ขาดความสุข ขาดเมตตา
ยังติดโลกธรรม ส่ำสัตว์ หลงกามา
มีปัญญา ฉลาดนักหนา แต่ว่ากะล่อน
ชาวโลกน้อยนัก จักรู้จักฐานที่เจ็ด
ของวิเศษ..พญามาร กันนักหนา
เหมือนปู่โสมเฝ้าทรัพย์ อย่างนั้นหละ
แต่ว่า พญามาร ไม่อาจจะกันหลวงปู่ฯ
;;;;;;;;;;
มีอุปสรรคปัญหามากมาย เจ็บป่วยไข้ ไม่เข็ด
ด้วยไม่รู้จักเหตุ ที่มาที่ไป
น่าสังเกต ขาดความสุข ขาดเมตตา
ยังติดโลกธรรม ส่ำสัตว์ หลงกามา
มีปัญญา ฉลาดนักหนา แต่ว่ากะล่อน
ของวิเศษ..พญามาร กันนักหนา
เหมือนปู่โสมเฝ้าทรัพย์ อย่างนั้นหละ
แต่ว่า พญามาร ไม่อาจจะกันหลวงปู่ฯ
;;;;;;;;;;
