ใจนิ่งใจหยุด (สิ้นสุดตัณหา) ผู้มีความอดทน เป็นคน มีเมตตา มีลาภยศปรากฎ เป็นธรรมดา และสุขเสมอ เทวา และมนุษย์ทั้งหลาย รักษาเธอ มีชีวิตเลิศเลอ เหนือมนุษย์

 ใจนิ่งใจหยุด
(สิ้นสุดตัณหา)

ผู้มีความอดทน เป็นคน มีเมตตา

มีลาภยศปรากฎ เป็นธรรมดา และสุขเสมอ

 เทวา และมนุษย์ทั้งหลาย รักษาเธอ

มีชีวิตเลิศเลอ เหนือมนุษย์

ผู้มีขันติคุณธรรม ย่อมนำประโยชน์
มาให้แก่คนทั้งหมด และตน
จึงสุขสมปราถนา พร้อมหน้าทุกคน
เป็นสาธุชน คนดี มีอุดมการณ์

เมื่อใจไม่หนักแน่น เป็นคนใจเบา
มักโง่เขลา ประทุษร้ายมิตร
มีความประพฤติ กลับกลอกเป็นนิจ
ใจไม่สุจริต จิตย่อมไม่สุข

นักเลงหญิง นักเลงสุรา และการพนัน
แม่นมั่น เหตุแห่งความฉิบหาย
โลกขาดกัลยาณมิตร จึงวุ่นวาย
ประเพณี ก็ร้าย ผิดเพี้ยน

ชีวิตน้อยนิดนี้ มีชรา พาไป
ไม่มีอะไรต้านได้ ภัยมรณะ
ผู้ใดมองเห็น เป็นผู้มีปัญญา
จึงมุ่งชีวา สันโดษ สมถะ

ไม่ควรเอาใจใส่ ในคำก้าวร้าว ของคนอื่น
ทำใจให้แช่มชื่น ตั้งใจทำงานของตน
มีใจฉันทะ วิริยะ กระตือลือล้น
ทำงานของตน ด้วยจิตตะ ใจสุขยิ่ง

ต้นไม้ที่ยังเหลือราก จักไม่ตาย ฉันใด
ตัณหานุสัย ยังไม่ถูกกำจัดสิ้น ก็ฉันนั้น
ย่อมมีทุกข์ เกิดขึ้น เป็นแม่นมั่น
ตัณหา คือตัวกลั่น มหาภัย 

;;;;;;;;;;

ขจัดตัณหา (หน้าที่ชีวิต) ตัณหานุสัย เยื่อใยของตัณหา อย่าเก็บไว้หนา แม้ในสันดาน ส่วนลึก แม้แต่ตัวเราเอง ยังแทบไม่รู้สึก สมาธิยังไม่ลึก อย่าวางใจ

 ขจัดตัณหา
(หน้าที่ชีวิต)

ตัณหานุสัย เยื่อใยของตัณหา

อย่าเก็บไว้หนา แม้ในสันดาน ส่วนลึก

แม้แต่ตัวเราเอง ยังแทบไม่รู้สึก

สมาธิยังไม่ลึก อย่าวางใจ

ตัณหา งอกงามง่าย เมื่อได้กระตุ้น
ใจใส กลับขุ่นได้ง่ายๆ
ท่านไม่ให้ดูเบา อย่าโง่เขลาปล่อยใจ
ฝึกสติ ทุกวันไป กรณียกิจ

แม้เก่งแล้ว ช่ำชอง เขายังต้องฝึก
ฝึกแล้วฝึก เหมือนคนฝึกใหม่
ประมาทตัณหาไม่ได้ มีแต่ตาย
แม้เข้านิพพานได้ ยังต้องฝึก

กิเลสตัณหา ตัวกาลี
ทุกข์ทั้งหลายที่มี ตัวกาลี นี้เอง
ไม่รู้ว่าตนไม่รู้ ทำอวดเก่ง
รู้เอง เมื่อตอนจะตาย ก็สายแล้ว

เกิดใหม่ลืมหมด เหมือนสดซิงๆ
ตัณหาตัวเดิมสิง ยังทำเป็นลิงหลอกเจ้า
แลบลิ้นปลิ้นตาใส่พระ อีหอยเจ้าเก่า
เกิดแล้วๆเล่าๆ น้ำตาเจ้า สุดประมาณ

สร้างบารมี เท่านั้น ที่จะหนีมันตัณหา
ทุ่มชีวี สุดชีวา เข้าวัด
เผยแผ่ศาสนา รักษาพระศาสน์
สุดชีวาต ประพฤติธรรม

ตามติดมหาปูชนียาจารย์ สุดธรรม
ปราบไอ้ดำ ให้สิ้นซาก
ทำลายตัณหา ไม่ให้เหลือแม้กาก
สรรพสัตว์ จมปลัก น้ำตานอง

;;;;;;;;;;