ช่วยคนได้ (ใช่ คือยอดคน) :: การสร้างบารมี คิดให้ดี คือการช่วยคน

ช่วยคนได้
(ใช่ คือยอดคน)

การสร้างบารมี

คิดให้ดี คือการช่วยคน

 วางอุเบกขา ถ้าหากว่า เรื่องส่วนตน
เรื่องของคนหรือศาสนา อุเบกขาวาง

บุญวาสนา ก็คือบารมี
ที่เราทำไว้ก่อนกี้ มิไปไหน
ตามติด คุ้มชีวิต ให้ปลอดภัย
กิเลสจัญไร ก็ไม่ไปไหน เช่นกัน

ความเพลินภายนอก

กิเลสมันหลอก ให้เราเพลิน
เหมือนไก่หลงเหยื่อ เดิน
เพลินกับเหยื่อ ไม่รู้เหนือใต้

  

คนน้อยนิด

รู้จักคิด หาสุขภายใน

เป็นสุขสันโดษ สุขหลาย

สุขคลายตระหนี่ 

เป็นนักสร้างบารมี

ทุ่มชีวี ไม่กลัวม้วย

ยิ่งทุ่มยิ่งรวย ยิ่งสวย

ยังได้ช่วย สังคม

สุขภายนอกแม้น้อยนิด

คิดจะจาก นั้นยากเหลือ

ด้วยเสพคุ้น ไม่มีเบื่อ

เหลือเชื่อ ยิ่งเสพยิ่งติด

ต้องมีสุขภายใน

จึงจะชนะได้ ไม่ยาก
เกิดปัญญา จึงรู้จัก
กลัวและอายนัก ที่จักทำชั่ว

สุขภายในแปลกแท้

ไม่มีข้อแม้ เผื่อแผ่ช่วยเหลือ
เห็นสรรพสัตว์เสมือนญาติเครือ

 เมตตาเหลือ ไม่เบื่อช่วยคน

 การช่วยคน

คือการช่วยตน นั่นเอง
ให้ก่อนจึงได้มา บานเบ่ง
อันคนเสงเครง ไม่เข้าใจ 

เป็นคนดี มีหมู่คณะ

ทำอะไรจะ สำเร็จได้ง่ายๆ

และยังมีชีวี ปลอดภัย
อจินไตย เป็นได้ ด้วยบารมี

  

;;;;;;;;;;    

นิสัยโพธิสัตว์ (ชอบบำบัดความเดือดร้อน) :: ความรัก ที่คนรู้จัก รักเพราะงาม ใครๆก็ตาม ชอบความงาม ทั้งนั้น

นิสัยโพธิสัตว์

(ชอบบำบัดความเดือดร้อน)

ความรัก ที่คนรู้จัก

รักเพราะงาม

ใครๆก็ตาม

ชอบความงาม ทั้งนั้น

คนพาลใจหยาบ

ซับซาบ งามกาย เมามัน

ส่วนบัณฑิตใจใสนั้น

 ผูกพัน งามนิสัย

เทวดา ไม่กล้าเข้าใกล้คน

ด้วยสุดทน กลิ่นเหม็น

แต่คนเห็น

เป็น สุดงาม

ใจมีกิเลส

เกิดอาเพท มองตรงข้าม

เห็นของไม่งาม เป็นงาม

เห็นสูงเป็นต่ำ เห็นดำเป็นขาว

กิเลส สอนให้ใคร่

ในกามคุณ

เหมือนหมู่หนอนคุ้น

ใต้ถุน ส้วม

เพื่อนเทวดา

จะพาไป ขอเพียงสำรวม

หนอนในส้วม

สั่นหัวรัว กลัวจากส้วม

งามภายใน

คือมีน้ำใจ งาม

พึ่งพาได้ทุกยาม

เมื่อเรามีความ เดือดร้อน

ประโยชน์ท่านนำหน้า

ส่วนของข้า เอาไว้ก่อน

ความเดือดร้อน

ของหมู่คณะ ถือเป็นภาระตน

นิสัยโพธิสัตว์

ชอบบำบัด ความเดือดร้อน

ย่อมแน่นอน

ได้บารมี บวร สมปราถนา

เกิดเป็นมนุษย์ สุดโชคดี

เพื่อการนี้ เท่านั้นหละ

พร้อมใจเมตตากรุณา

เป็นที่พึ่งพา มหาชน

;;;;;;;;;;

ยุคทมิฬ :: ศาสนาพุทธ สุดรุ่ง ไนไทย แต่ทำไม ไทย ไม่เจริญ

ยุคทมิฬ

ศาสนาพุทธ

สุดรุ่ง ไนไทย

แต่ทำไม

ไทย ไม่เจริญ

ยังมีหน้า

ออกมาเผยแผ่ ดูขัดเขิน

ถึงถิ่นเจริญ แดนฝรั่ง

ดูช่างไม่เจียม

เหมือนบัวเกิดในโคลน

โผล่พ้น สวยงาม

แหล่งเกิดโคลนดำ

ใต้น้ำ ต่ำช้า

หล่อเลี้ยงกายใจ

จนเติบใหญ่ แกล้วกล้า

จึงละจากมารดา

เริงร่า อยู่ต่างแดน

ผู้มีบุญ

ย่อมดึงดูดเอาคุณ ประโยชน์

แต่น่าสลด

ไม่อาจใช้ประโยชน์ ที่ถิ่นเกิด

เหมือนพระโพธิสัตว์

ต้องลงมาอุบัติ กำเนิด

บังเกิดในแดนมนุษย์

แย่สุดแย่ แต่ก็ลงมา

คนบุญน้อย

ใช้สอยของดี ไม่ได้

เกินบุญของตัวไป

จึงได้ แต่ส่งออก

บุญบาปดำเนินการ

น่าขัน ไม่หยอก

ผู้รู้ท่านบอก เหล่านี้

คือวิถี ชีวืต

แหล่งเกิดดับ

กลับอยู่ บนพื้นดิน

มนุษย์แทบทั้งสิ้น

ป่ายปีน หนี

ทำหัวสูง

เหมือนยางยูง ที่อวดดี

เราเกิดมาสร้างบารมี

ทำตัวเรานี้ ให้ติดดิน

เมืองไทย

ใจคน ไม่เหมือนเดิม

เหิมเกริม ขาดสติ

ริดื่มสุรา

ดี่มกันทั่ว

หัวระแหง หัวไร่ปลายนา

ใจจึงหยาบช้า

ผิดศีล๕ ท้านรก

ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ

คลำหา อบายมุข

หาความสุข ทางเนื้อหนัง

ช่างไม่รู้สา

แต่ยังมีกลุ่มบัณฑิต

นักปราชญ์ มีบุญญา

ช่วยรักษา ศาสนาพุทธ

สุดกำลัง

ไทยจึงพออยู่ได้

แม้มากมาย อบายมุข

รบรับรุก พระกับมาร

สะท้านแผ่นดิน

ดำกับขาว เหลืองกับแดง

แบ่งขั้ว ฟันลิ้น

ยุคทมิฬ มาถึงแล้ว

พ่อแก้วเอ๋ย

;;;;;;;;;;