น้ำตาแม่ไหล (ด้วยน้อยใจ ตอนหมดแรง) :: แม่คือผู้ให้ ที่ยิ่งใหญ่ ของลูก ใจพันผูก รักบริสุทธิ์ ดุจอรหันต์

น้ำตาแม่ไหล

(ด้วยน้อยใจ ตอนหมดแรง)

แม่คือผู้ให้

ที่ยิ่งใหญ่ ของลูก

ใจพันผูก

รักบริสุทธิ์ ดุจอรหันต์

เมตตาบุตร

ดุจพรหมา สุดหานั้น

คนเหมือนกัน

แต่แม่นั้น บุตร สุดบูชา

ให้แล้วปีติ

มีใคร เหมือนแม่

แปลกแท้ๆ

ให้ไม่รู้อิ่ม ยิ้มได้ ใจเป็นสุข

ให้แล้วให้เปล่า

ไม่หวังเอาอะไร เพียงหวังให้ลูก

มีความสุข

ปีกกล้า ขาแข็งแรง

มีเรื่องแต่งเล่นๆ

เพื่อให้เห็น น้ำใจแม่

มีเด็กชายน้อยน่ารักแท้

ช่วยแม่ ทำงาน

แล้วเขียนใส่กระดาษ

ไม่ขาด สักอัน

พร้อมการ ตีค่า

แล้วมา เบิกตังค์

ตัดหญ้า๕บาท

ทำความสะอาด ๕บาท

ไปซื้อของ๒บาท

เลี้ยงน้อง ๓บาท

ทิ้งขยะ๒บาท

เรียนดี ๑บาท

กวาดสนาม๒บาท

ไม่เกินไม่ขาด ๒๐บาทพอดี

แม่รับมาอ่าน

พลันยิ้มละไม ใคร่สอนลูก

พ่อบุญปลูก จะได้ตระหนัก

ความรัก ของแม่

จึงเขียนให้อ่าน

ลูกสะท้าน ตะลึงแล

ความรักของแม่

ช่างยิ่งใหญ่ ลูกคิดไม่ถึง

แม่เขียนว่า

เก้าเดือนแน่ะ แม่อุ้มท้อง

ไม่คิดเงินทอง

รวมต้อง พาลูกเดิน

แม่เสียน้ำตา

กับวาจา ล่วงเกิน

ไม่คิดเงิน

แม้กระทั้งเสื้อผ้า และอาหาร

ลูกอ่านอย่างซาบซึ้ง

ติดตรึง น้ำใจแม่

กลายเป็นคนขี้แย

น้ำตานอง ร้องไห้

แม่จ่ายมาก

ลูกโง่นัก ขออภัย 

น้ำใจแม่ช่างยิ่งไหญ่

เปรียบได้ มหาสมุทร

อย่าทำให้แม่น้ำตาหยด

เพราะอด ไม่ได้

เมื่อเติบใหญ่

ปีกกล้า ขาแข็ง

ก็บินจากไป

นึกน้อยใจ ตอนหมดแรง

ใจแม่แห้ง เป็นบางครั้ง

เพราะยัง มีกิเลส

;;;;;;;;;; 

ไม่แสวงบุญ (แล้วคุณเกิดมาทำอะไร):: เราเป็นมนุษย์มนา ไม่ใช่กาไก่ เกิดมา ต้องมีเป้าหมาย ปณิธาน แสวงบุญ เร่งลุ้น สร้างบารมีมั่น โลกมนุษย์นี้เท่านั้น สร้างบารมีได้

ไม่แสวงบุญ

(แล้วคุณเกิดมาทำอะไร)

เราเป็นมนุษย์มนา ไม่ใช่กาไก่

เกิดมา ต้องมีเป้าหมาย ปณิธาน 

แสวงบุญ เร่งลุ้น สร้างบารมีมั่น

 โลกมนุษย์นี้เท่านั้น สร้างบารมีได้

ถ้ามีเป้าหมายอย่างอื่น
ดาดดื่น เหมือนปลาตาย
หลงเหยื่อมาร ลอยตามน้ำไป
สุดท้าย ลงทะเล จบเห่เลย

ไม่เชื่อพระพุทธเจ้า

แล้วเรา จะเชื่อใคร
จะเชื่อวัดไหน
ไม่ใช่ฟังแต่ข่าว

เข้าไปพิสูจน์
อย่าฟังแต่คำพูด ที่อาจด้นเดา
ขาวอาจเป็นดำ ดำอาจเป็นขาว
อย่าหูเบา ฟังแต่ข่าวลือ

อย่าประมาทในชีวิต
เวรกรรมตามติด ไม่ห่าง
เหมือนสุนักไล่เนื้อ มิวาง
บุญไม่สร้าง อย่าหวังจะได้

ทุกอนุวินาที เรานี้ใช้บุญญา
เหมือนกันกะ รถใช้น้ำมัน
บุญมาปัญหาหมด สุขสันติ์
บุญลดปัญหามาพลัน ยิ้มค้าง

 เมื่อตายไป

ที่ติดตัวไปได้ แต่บารมี
กับกิเลสตัวดี
ที่ไม่อาจหนีมันได้

บุญบารมีเพื่อนแท้

 เหมือนพ่อแม่ ปกป้อง
โอบอุ้ม คุ้มครอง
ปกป้อง ผองภัย ให้ลูก

 แสวงบุญญาได้ ณ ที่ต้นแหล่ง

แห่งเดียว คือที่วัด

บุญภายนอกอัตตคัด

มีแต่ในวัด ที่มีเนื้อนาบุญ

วัดเป็นสัปปายสถาน 

ทำบุญสังฆทาน ได้บุญนัก

ทำน้อย ได้มาก
คนมีปัญญา รู้จัก หาบุญ

เกิดมาสร้างบารมี

ศรัทธาเต็มที่ ทุ่มชีวิต

ประหยัดมัธยัสถ์ สุดขีด
กินพอประทังชีวิต ก็พอ

 ไม่ว่ายากดีมีจน

ต้องทน สร้างบารมี
ยิ่งยากลำบาก ดีนัก ได้ทับทวี

และต้องมีครูดี อยู่เบื้องหลัง

ครูดีหายาก
ที่เป็นนัก สร้างบารมี
 หลวงปู่ฯหลวงพ่อฯคุณยายฯ เรานี้

 พาสร้างบารมี ไปที่สุดธรรม

;;;;;;;;;;

MIND ACTION (THE MOST) :: Mind action acted inside, the consequence yielded so enormous

MIND ACTION
(THE MOST)

Mind action acted inside,

 the consequence yielded

so enormous in both

merit and demerit,

surpassing body and words acted.

Mind stop is top of merit,

we accustom to,

 mind, body, and words purified,

free from defilement by

meditation or brightening the mind.

In weighty/serious action,
the schism in the Order 
and Buddha foot bleed is utmost,
 of which is body and words action.
But could not be compared to
the wrong view.

The wrong view is supreme
   of any weighty action of
body and words.
Owing to, the illusion is so intense,
the depth of falling
could not be determined.

The weighty action of
the well-known person, Dewatat,
the heretical monk,
conducted so poor action
to Buddha, foot bleed,
 the destination was predicted.

The wrong view action
is so weighted infinitely,
very hard to be born again.
Wrong view action is
mind action.

Once, Buddha discoursed, asking;
could fever person be born in heaven?
Yes could be; one person answered.
This is denoted that mind action
is supreme, Buddha said.

Another, we have heard about,
the boss, mind; the servant, body.
This is denoted,
mind is supreme.

In Ubali Sutta cited as well,
just only evil thought,
the consequence of demerit
is so great, unimaginable.

As so, consciousness
should not be overlooked,
mind take cared, worry less.
Otherwise, causing great darkness,
vast illusion expansion,
that is the wrong view, the culprit.

Especially, at the time of dying,
only the mind left,
good or bad thought
is supreme action,
affecting the newborn.

So, daily meditation
is integral for
the time of dying,
 the turning point of life, newborn.

;;;;;;;;;;

มโนกรรมสุดร้าย (ยิ่งใหญ่กว่าอนันตริยกรรม) :: มโนกรรม คือทำกรรมด้วยใจ คิดนึกอยู่ภายใน นั้น ได้บุญอนันต์ ถ้าบาปก็บาปมหันต์ ยิ่งกว่าการ ทำด้วยกายวาจา

มโนกรรมสุดร้าย
(ยิ่งใหญ่กว่าอนันตริยกรรม)

มโนกรรม คือทำกรรมด้วยใจ
คิดนึกอยู่ภายใน นั้น
ได้บุญอนันต์ ถ้าบาปก็บาปมหันต์
ยิ่งกว่าการ ทำด้วยกายวาจา

ใจหยุดเป็นที่สุดบุญ เราคุ้นเคย
สบายเลย กลั่นกายวาจาใจ
หมดกิเลส ด้วยเหตุภาวนา ใช่
ด้วยใจใสสว่าง เท่านั้น

ในครุกรรม ท่านย้ำเรื่องสังฆเภท
และเหตุ ของโลหิตุปบาท
อันเป็นกรรมทางกาย ชัด
แต่ไม่อาจ เทียบเท่ามิจฉาทิฏฐิ

มิจฉาทิฏฐิ กรรมหนักที่สุด
กรรมยิ่งกว่าพูด ยิ่งกว่าทำทุกกรณี
เนื่องจาก ไม่อาจกำหนดมี
วันที่ จะมีการผุดการเกิดอีก

ครุกรรม อย่างเทวทัตทำ
แสนต่ำช้า กับพระพุทธองค์
โลหิตุปบาท กรรมสุดโต่ง
แต่ยังคง มองเห็น หมดเวรลงได้

กรรมมิจฉาทิฏฐิ มิมีจบสิ้น
จมดิ่ง ด่าวดิ้น สิ้นกาลนาน
ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด อนันต์
มิจฉาทิฏฐินี้นั้น คือกรรมทางใจ

ครั้งหนึ่ง พระพุทธองค์
ทรง ตรัสอธิบาย
โดยการถามไถ่
คนที่เจ็บป่วยไข้ ไปสวรรค์ได้ไหม?

มีผู้ตอบว่าได้
ถ้าใจเรานี้ผูกพันกับความดี
เป็นการชี้ ว่า
มโนกรรมนี่หละ สุดจะยิ่งใหญ่

อีกอย่าง เราคงเคยได้ฟัง
คำดังนี้
จิตเป็นนายกายเป็นบ่าว ท่านชี้
นี่แหละ จิตแท้ ยิ่งใหญ่

ในอุปาลิวาทสูตร
ได้พูดถึงเรื่องนี้
มีเอ่ยอ้างไว้อย่างดี
เพียงคิดไม่ดี ก็มีโทษหลาย

จึงควรสังวร มีสติ
ไม่ปล่อยให้มี ใจฟุ้งซ่าน
เกิดใจมืดมิด มหากาฬ
อวิชชาไพศาล เป็นมัน มิจฉาทิฏฐิ

โดยเฉพาะ ในเวลาจะตาย
เหลือไว้ แต่จิต
คิดดีคิดร้าย เป็นกรรมใหญ่ มีฤทธิ์
ประสิทธิ์ ให้ไปเกิด

ดังนั้นการฝึกจิตประจำวัน
จึงสำคัญ อย่างยิ่ง ต่อเวลาจะตาย
เป็นหัวเลี้ยงหัวต่อ ของภพชาติใหม่
ควบคุมความคิดได้ ใจต้องมีสมาธิ

;;;;;;;;;;