แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ความคิด แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ความคิด แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2565

โจรร้ายแท้ (ได้แก่ ความคิดร้ายของเรา) โจรที่ร้ายที่สุด องค์พระพุทธตรัส คือความคิดร้าย ความคิดร้าย เป็นอันตราย อย่างยิ่ง การพูดชั่วทำชั่ว ยังไม่น่ากลัวเท่า จริงๆ ใจคือตัวเจตนา เป็นกรรมยิ่ง พระท่านว่า

โจรร้ายแท้
(ได้แก่ ความคิดร้ายของเรา) 

โจรที่ร้ายที่สุด องค์พระพุทธตรัส คือความคิดร้าย
ความคิดร้าย เป็นอันตราย อย่างยิ่ง
การพูดชั่วทำชั่ว ยังไม่น่ากลัวเท่า จริงๆ
ใจคือตัวเจตนา เป็นกรรมยิ่ง พระท่านว่า

คนทั้งหลาย ปล่อยใจคิดร้าย คิดตำหนิ
ได้บาปเต็มที่ มิมีรู้สึกรู้สา
คนทั้งหลาย จึงไปอบายมากเท่าขนโค เป็นธรรมดา
ไปสวรรค์นั้น น้อยนักหนา เพียงว่าเขาโค

การหยุดใจได้ จึงใช่ ความสำเร็จและชัยชนะ
หลวงปู่ฯท่านว่า นั่นหละ สำคัญที่สุด
การหยุดใจ คือการเอาชนะตน เป็นคนบริสุทธิ์
นิวรณ์ห้าหลุด ใจสว่างไสว ได้ปัญญา 

การควบคุมใจ ให้หยุดให้นิ่งไว้ อยู่ในตน
คือการเริ่มต้น เดินถนนสายกลางภายใน
หรือก็คือ การเจริญสติภาวนา นั่งสมาธิก็ใช่
จึงเป็นหัวใจ การฝึกตน คนบัณฑิต

ภายในตน เป็นถนน ของพระอริยะเจ้า
เป็นทางสายเก่า มีมานาน แต่พลันสูญไป
ด้วยหมู่มาร รู้ทัน ปิดกั้นไว้
ผู้คนไม่รู้เหนือใต้ จึงได้แต่สมาธินอกตัว

สมาธินอกตัว น่ากลัว เป็นมิจฉา
เมื่อเก่งกล้า จะขาดเมตตา และความสุข
มีฤทธิ์มีอานุภาพ แต่กลับใช้บุกรุก
หาความสุข..ส่วนตน ไม่สนหมู่คณะ

อาวุธประลัยกัลป์ ที่ห้ำหั่นกันอยู่ขณะนี้
ก็เกิดจากมิจฉาสมาธิ นั่นเอง
สร้างอะไรออกมาได้ พิลึกพิลั่น แสนเก่ง
แต่ก็เสงเครง ทำลายล้าง ห่างเมตตา

ความคิดนี้ ถ้าควบคุมไม่ดี คือโจรร้าย
ทำลายทุกคน ทั้งตน และคนอื่น
พุทธศาสนา เท่านั้นหละ จึงจะฟื้น
ปลุกสัมมาสมาธิให้ตื่น ฟื้นฟูโลก

;;;;;;;;;;

วันอังคารที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2564

บุญหมดได้ (อย่าใช้แต่บุญเก่า ) เมล็ดพืชพันธุ์ แม้มันเล็กๆกระจิบกระจ้อย อาศัยดิน แล้วจึงค่อย..โตใหญ่ ทรัพย์เพียงเล็กน้อย ไม่มากมาย จะนับไม่ได้ เมื่อฝังไว้..ในศาสนา

บุญหมดได้
(อย่าใช้แต่บุญเก่า)

เมล็ดพืชพันธุ์ แม้มันเล็กๆกระจิบกระจ้อย
อาศัยดิน แล้วจึงค่อย..โตใหญ่
ทรัพย์แม้เพียงเล็กน้อย ก็ดูเบาไม่ได้
จะนับไม่ไหว เมื่อฝังไว้..ในพระศาสนา 

ทรัพย์เปลี่ยนเป็นบุญได้ เมื่อใช้ทำทาน
เมื่อมีศรัทธามั่น เมื่อทำทาน ใจจะปีติ
 ผู้รับ ยิ่งบริสุทธิ์ ได้ยิ่งดี
และทรัพย์ที่ทำทานนี้ มีมาโดยชอบ

เรื่องบุญเป็นเรื่องอจินไตย เกินใครๆคิด
บุญเป็นธาตุกายสิทธิ์ มีฤทธิ์อานุภาพ
บุญคือพลังบริสุทธิ์ ขจัดบาป
คนไม่ทราบ บุญเกิดขึ้นง่าย เพียงได้คิดถึง

ความคิด เป็นกรรมหนัก มากยิ่งกว่าพูดและทำ
คิดชั่วหรือดีซ้ำๆ กรรมทับทวีง่ายๆ
ความคิดไม่มีใครรู้ใครเห็น แต่ช่างเป็น มันร้าย
น่าเวทนาคนทั่วไป ปล่อยใจล่องลอย

สติจึงสำคัญนัก รักษาใจ
สติเกิดขึ้นเองไม่ได้ ต้องฝึกใจเอง
เหมือนกำลังกาย จะมีได้ ต้องฝึกกาย คนเก่ง
จะทั้งเก่งทั้งเฮง ต้องฝึกทั้งกายและใจ

เกิดเป็นมนุษย์สุดสำคัญ คือการฝึกฝน
ฝึกใจตน เป็นคนมีสติ เจริญภาวนา
ให้ใจนิ่งใจใสใจสว่าง นั่นหละ
แล้วสุขสมปราถนา ก็จะมีมาเอง

ใจสว่างด้วยบุญไหลมา ขจัดบาป
ใจจึงมีอานุภาพ เหมือนกับ มีแก้วสารพัดนึก
สมปราถนา เพียงได้ตรองตรึก
เป็นเรื่องที่ลึก ที่คนทั่วไปนึกไม่ถึง

หน้าที่ศาสนา สอนให้คนมีศรัทธา ในบุญ
จะได้เร่งลุ้น แสวงบุญสร้างบารมี
ด้วยชีวิตเป็นของน้อย เวลาไม่คอย นะคนดี
อบายภูมิมี อย่าอวดดี ใช้แต่บุญเก่า

;;;;;;;;;;



วันพุธที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2564

วิชชาธรรมกาย (วิปัสสนา วิชชาของชีวิต) อยู่คนเดียว ระวังความคิด อยู่กับมิตร ระวังวาจา ระวังหนา รักษาสติสัมปชัญญะให้ดี เป็นพิเศษ

วิชชาธรรมกาย
(วิปัสสนา วิชชาของชีวิต)
อยู่คนเดียว ระวังความคิด อยู่กับมิตร ระวังวาจา
รักษา สติสัมปชัญญะให้ดี เป็นพิเศษ
กิเลสจัญไร ได้โอกาศใหญ่ ก่อเหตุ
ถ้าไม่ระวัง เป็นเสร็จ เกิดกิเลสก่อกรรม
ใจ ไวยังกับลิง ชอบวิ่งลงต่ำ
ใจมืดดำ ขาดสติ นี้เรียกว่าประมาท
เมื่อคิด เมื่อพูด ไม่มีหูรูด ปลูดปลาด
คนทั้งหลาย อวดฉลาด ไม่ใส่ใจจดจำ
โลกโลกีย์ มียอดหวาน แต่รากนั้นขม
ถูกรสนิยม เหมือนดื่มสุรา แต่ว่าทำลายสติ
อันเป็นคุณธรรม ประดุจมารดา รักษาบุตรสุดชีวี
ใครทำลายสติ ได้ชื่อว่า ไม่รักษาตน
คนขาดสติ สนุกล้ำ กามโลกีย์
เพลิดเพลิน แสงสี เป็นแมงเม่า 
มีอันตรายใหญ่หลวง ติดบ่วงมาร มัวเมา
วิบากกรรมเก่า ตามขยี้ มิได้ผุดมิได้เกิด
คนขาดสติ ฝังใจต่ำ นำความคิด
 กระหายจิต วิ่งใส่ สิ่งภายนอก
 ร้อนรน ไม่ทน สิ่งยั่วยวนหยอก
เกิดอวิชชา เป็นเมฆหมอก..บังตา หมดสภาพ
อย่าปล่อยให้จิตตก ให้ยกด้วยสติ
 คบหาเพื่อนดี กัลยาณมิตร ไว้
เกิดปัญญาสว่าง ส่องทางชีวิต ไฉไล
บาปอยู่ไม่ได้ บุญหลั่งไหลล้น
อยู่คนเดียว โดดเดี่ยว อย่าเปลี่ยวใจ
เป็นภัย ต่อตน คนไม่รู้
บาปได้ช่อง ไหลนอง ใจหดหู่
อุปสรรค นกรู้ กรูเข้ามา
อยู่กับมิตร อย่าประมาทแม้นิด ให้ระวังวาจา
เจริญเมตตา จึงจะระวังรักษาได้
 วาจา ที่ขาดสติ มีปัญหาใหญ่
 วาจาไหลรื่นไป บุญหดหาย บาปไหลมา
การระวังความคิดและวาจา คนธรรมดาทำไม่ได้
ต้องเข้าใจ คำว่าสมถะสันโดษ ขอย้ำ
คือประหยัดสุด ประโยชน์สูง มุ่งปฏิบัติธรรม
เห็นแจ้งเลิศล้ำ วิปัสสนา ด้วยวิชชาธรรมกาย

;;;;;;;;;;