วันสงกรานต์ (วันสร้างบารมีโลด) :: วันสงกรานต์ เป็นวันสำคัญยิ่ง ไม่ควรทอดทิ้ง หรือเพียงวิ่ง สาดน้ำ

วันสงกรานต์
(วันสร้างบารมีโลด)

วันสงกรานต์

เป็นวันสำคัญยิ่ง

ไม่ควรทอดทิ้ง

หรือเพียงวิ่ง สาดน้ำ

เป็นวันสรงน้ำพระ

และโสรจสรง สักการะ ดำหัว

ผู้หลักผู้ใหญ่ของตัว

ก้มหัว ขอศีลขอพร

แสดงความกตัญญู

ต่อพระ และผู้อุปการะก่อน
ต้องทำ มันจำเป็น มิฉนั้นเดือดร้อน
ขอศีลขอพร อันประเสริฐ

คนกตัญญู อยู่ไม่ติด

ด้วยฤทธิ์..กตัญญู
มาบำรุง สักการะ เชิดชู
เลี้ยงดู ปกป้อง

 
 ผู้มีปัญญาล้ำ กตัญญู

เป็นผู้ รู้ถูกผิด
มีปัญญาพินิจ
 เห็นฤทธิ์ กามคุณ

จึงเข้าวัด ปฏิบัติธรรม
เป็นประจำ ไม่ขาด
นั่งสมาธิ สุดสามารถ
จึงอาจ ทดแทนคุณท่าน

 
คนกตัญญู เป็นผู้โชคดี

ที่ ใครๆ ใฝ่ฝัน
ได้บุญอนันต์
สุขสำเร็จพลัน บังเกิดขึ้น

เป็นเรื่องสุดคาดคิด

เรื่องชีวิตสรรพสัตว์
คนธรรมดา ไม่สามารถ
จึงไม่อาจขาด พระพุทธองค์

พระองค์ ทรงสอนให้ทำพลี

คือบวงสรวงอย่างดี สักการะ
บำรุงรักษา
พระ และ บุพการี

เรียกว่า เทวตาพลี

คือบำรุงผู้ที่ มีคุณมาก
ผู้กตัญญู มีปัญญา จึงตระหนัก
ไม่อาจจัก ดูดาย

ดังนั้น วันสงกรานต์
อย่าให้ผ่านเปล่า เอาประโยชน์
เป็นวันดี วันสร้างบารมี โลด
เปรมปรีปราโมช เข้าวัด

;;;;;;;;;;

วันเกิด (เทิดพระคุณแม่) :: วันเกิด วันเทิดพระคุณแม่ เจ็บท้องแท้ ลูกแม่จะเกิด ลูกจ๋า ออกมาเถิด ลูกประเสริฐ เกิดเป็นลูกแม่

วันเกิด
(เทิดพระคุณแม่)

วันเกิด วันเทิดพระคุณแม่

เจ็บท้องแท้ ลูกแม่จะเกิด

ลูกจ๋า ออกมาเถิด

ลูกประเสริฐ เกิดเป็นลูกแม่ 

แม่เจ็บปวดแทบตาย

แต่หาย เป็นปลิดทิ้ง

ความรักบุตรเหนือทุกสิ่ง
รักยิ่งชีวิต มีฤทธิ์อานุภาพ

รักผูกพัน มาเนิ่นนาน

อธิษฐาน ขอเป็นแม่

กลายเป็นสัญชาติญาณ อันแน่วแน่

รักแท้ ไม่เสื่อมคลาย

ดังในเรื่องสุวรรณสาม

เทพธิดานาม พสุนธรี
ซึ่งเป็นใหญ่ ในสุวรรณคีรี
ถิ่นที่อยู่ ของสุวรรณสาม

เป็นอดีตมารดา
ยังตามเฝ้ารักษา ไม่ห่าง
ตั้งสัจจะ ด้วยรักไม่จืดจาง
ให้สมหวัง ชีพฟื้น คืนชีวา

สุวรรณสามถูกลูกศร
ไม่ม้วยมรณ์ ด้วยสัจจะ
ของพ่อแม่ และแม่เทพธิดา
ลุกชึ้นมา เหมือนว่า หลับแล้วตื่น

อดีตมารดาของพระสารีบุตร
นั่นก็สุด อัศจรรย์
น่าสนใจ เรื่องราว นั้น
อดีตมารดาท่าน เป็นเปรต

วันหนึ่ง ซึ่งกำลังจงกรม
ก้ม แล้วเงยหน้า น่าตกใจ
เห็นเปรต เนื้อตัวหมองไหม้
ร้องให้ ช่วยแม่ด้วย

ท่านจำได้ไหม นี่ไงแม่ท่าน
ห้าชาติก่อนนั้น เรานั้นเป็นแม่
ตอนนี้ แม่หิวนัก ที่พักก็ไม่มี แย่
ช่วยแม่ด้วย ลูกเอ๋ย

เหล่านี้เป็นตัวอย่างที่แม่
ผูกพันเราแท้ แม้ว่าตายไปแล้ว
ด้วยรักแท้ แน่แน่ว
แย่แน่แล้ว ถ้าใครไม่สนใจท่าน

คนกตัญญู คู่กับบุพการี
สองคนดี ที่หายาก
ต่างคนต่างสมัคร
ที่จะไม่พลัดพราก จากกัน

;;;;;;;;;; 

คนกตัญญู (ผู้มีอาหารทิพย์) คนกตัญญู คือผู้..ซาบซึ้งคุณท่าน ปีติซาบซ่าน เมื่อนึกถึงท่าน..ทุกครั้ง เป็นเครื่องหมายคนดี มีใจใสสว่าง ปณิธานตั้ง ห่างไกล อบายมุข

 คนกตัญญู
(ผู้มีอาหารทิพย์)

คนกตัญญู คือผู้..ซาบซึ้งคุณท่าน

ปีติซาบซ่าน เมื่อนึกถึงท่าน..ทุกครั้ง

เป็นเครื่องหมายคนดี มีใจใสสว่าง

ปณิธานตั้ง ห่างไกล อบายมุข

คนกตัญญู คือผู้มีศรัทธายิ่ง ในบุญ

จึงทดแทนคุณ..ท่าน ด้วยอัตตสุทธิ

คือทำตน เป็นคนบริสุทธิ์ สะอาดเต็มที่

ทุ่มชีวี..เข้าวัด ธรรมปฏิบัติ แสวงบุญสร้างบารมี

บุพพการี คือผู้ที่ มีอุปการะก่อน

ไม่ต้องสั่ง ไม่ต้องสอน ไม่ต้องเว้าวอนท่าน

รักบุตรสุดใจ มอบชีวิตให้ได้ อย่างนั้น

มีคุณอนันต์ ประดุจเดียวกัน กับพระพรหม

บุพพการี มอบรักแท้ แก่บุตร

ให้สูงสุด คือให้บุตร ได้บรรพชา

ดำเนิน เดินตามรอยพระบาท พระศาสดา

บิดามารดา ขอเพียงว่า ได้เกาะชายผ้าเหลือง

บุพพการี จะมีบุตร อภิชาติ

ที่สามารถ ทดแทนคุณบิดามารดา

ส่วนบุตรอื่นๆนั้น ยังเป็นหนี้ท่าน อยู่หนา

การบรรพชา..เท่านั้น จึงทดแทนคุณท่านได้หมด

บุตรอภิชาติ สามารถ นำปีติมาให้ตลอดเวลา

อันเป็นอาหารของเทวดา มนุสสเทโว

เหมือนอยู่บนสวรรค์ บรมสุโข

มนุสสเทโว เทวดาเดินดิน

คนกตัญญู คู่กับ บุพพการี

สองคนดี ที่หายาก

ปิดอบาย ไปสวรรค์ สุขสันติ์นัก

พร้อมพักตร์ เข้าวัด ปฎิบัติธรรม

;;;;;;;;;;

ถวายอาหารเป็นสังฆทาน (สุดเปรียบปาน อานิสงส์) อายุ วรรณะ สุขะ พละ และปฏิภาณ สุดสำคัญ ของการอยู่ดี มีสุขา มีอายุยืนนั้น สำคัญปานพสุธา สรรพชีวิตมรณา อยู่ไม่ได้ ถ้าไร้แผ่นดิน

 ถวายอาหารเป็นสังฆทาน
(สุดเปรียบปาน อานิสงส์)

อายุ วรรณะ สุขะ พละ และปฏิภาณ
สุดสำคัญ ของการอยู่ดี มีสุขา
มีอายุยืนนั้น สำคัญปานพสุธา
สรรพชีวิตมรณา อยู่ไม่ได้ ถ้าไร้แผ่นดิน

วรรณะ คือผิวพรรณ เฉิดฉัน ปานทองทา
เป็นเสน่หา ของมนุษย์ สุดนิยม
มนุษย์และเทวา พากันอุ้มสม
สุขบรม ย่อมมีมา ชตาชีวิต

สุขะ ทั้งสุข และสมปราถนา
 มนุษย์และเทวดา รักใคร่
นึกคิดสิ่งใด ก็ได้ดังใจ
สมบัติใหญ่ ตามติด ชีวิตสะบาย

พละ มีกำลัง ดังช้างสาร
มีร่างกายทนทาน ต่อดินฟ้าและโรคภัย
ศัตรูครั่นคร้าม เกรงขาม สู้ไม่ได้
คนพาลคนภัย ห่างไกล หนีห่าง

 ปฏิภาณ ฉลาด ปราดเปลียว
ชาญเชี่ยว..สรรพศาสตร์ สรรพวิชา
ฉลาดในการฑูต พูดจา
นำพา ปวงประชา กินดีอยู่ดีมีสุข

สิ่งทั้งห้า แน่ละ ขาดไม่ได้
 อานิสงส์ จากการถวาย อาหารพระ
การประคองชีวิตนั้นง่าย ถ้าไม่ไร้ปัญญา
ดังนั้น อย่ารอช้า บำรุงศาสนา สังฆทาน

ถวายอาหาร น่าอัศจรรย์ ยิ่งใหญ่ 
น่าอัศจรรย์ใจ ในคุณอนันต์
สงฆ์ เป็นประมุข ของผู้ต้องการบุญ คิดไม่ถึงกัน
ถวายอาหาร เป็นสังฆทาน จึงจำเป็น

พระพุทธองค์ ทรงตรัสว่า
ทำทานกับสัตว์นั่นหนา แม้ร้อยครั้ง
ไม่เท่าทำกับมนุษย์ แม้ทุศีล หนึ่งครั้ง 
ทำกับผู้ทุศีลร้อยครั้ง ไม่เท่าทำกับผู้มีศีลครั้งเดียว

ทำทาน กับผู้มีศีลห้า ร้อยครั้ง 
ก็ยังไม่เท่า หนึ่งครั้ง ของผู้มีศีลแปด 
ทำกับผู้มีศีลแปดร้อยครั้ง ไม่เท่าหนึ่งครั้ง ของผู้มีศีลสิบ 
ทำกับผู้มีศีลสิบร้อยครั้ง ก็ไม่เท่าครั้งเดียว ของสมมุติสงฆ์

พระพุทธองค์ตรัสว่า พระสงฆ์สาวก อีกทั้งบุพการี
เป็นผู้ที่ มีคุณมาก
ผู้มีปัญญา มีสัมมาทิฏฐิ จึงตระหนัก
อุปัฏฐาก ได้บุญนัก รักษาตน

;;;;;;;;;;

ครองชีวิตที่ดี (ต้องมีศิลปะ):: มนุษย์ต่างกับไก่กา ไม่สักแต่ว่าหากิน พุทธศาสนา สอนวิชาศิลป์ วิธีใช้ชีวิน ให้มีสุขสมปราถนา

ครองชีวิตที่ดี
(ต้องมีศิลปะ)

ครองชีวิตที่ดี ต้องมีศิลปะ
มนุษย์ต่างกับไก่กา ไม่สักแต่ว่าหากิน
พุทธศาสนา สอนวิชาศิลป์
วิธีใช้ชีวิน ให้มีสุขสมปราถนา

 บำรุงมารดาบิดา มาที่หนึ่ง 

 ครอบครัวจึง อบอุ่นหลาย

มีลูก ไม่ว่า หญิงชาย 

ปัญญาใหญ่ พึ่งได้ อภิชาติบุตร

พระพุทธองค์ ทรงตรัส
ชีวาตขาดไม่ได้ อย่าดูดาย ในพระสงฆ์
อีกทั้งพระในบ้าน มารดาบิดา มีคุณานัก โดยตรง
เป็นองค์ประกอบ สำคัญ ปานรากแก้ว

พระสงฆ์ ผู้ปฏิบัติตรง พระนิพพาน
ท่านมุ่งมั่น กำจัดมัน ความกำหนัด
ฝึกนิสัย กล่อมเกลาจิตใจ ให้บริสุทธิ์สะอาด
มีธรรมธาตุ วิเศษ เขตเนื้อนาบุญ

อีกทั้งมารดาบิดา ก็เช่นกัน
ท่านเหมือนตะวัน ของบุตร
สะอาดสดใส ชมภูนุช
เป็นเนื้อนาบุญบริสุทธิ์ เฉพาะบุตรเท่านั้น

บำรุงบิดามารดา พา เข้าวัด

ธรรมปฏิบัติ เกิดศรัทธา พาแสวงบุญ
บุตรอภิชาติ ประกาศ สนองคุณ
เร่งลุ้น สร้างบารมี ชีพพลีศาสนา

 บุญชูเชิด เปิดสวรรค์ ปิดนรก
ดับทุกข์โศก ให้บุพการี
วัฏฏสงสาร ยาวนาน เหลือที่
พาสร้างบารมี หนีวัฏฏะ

  คนกตัญญู ฝักใฝ่ ฝึกตน

ดั้นด้น ค้นหาครู ผู้รู้จริง

ฟังหูไว้หู เข้าไปดูไปรู้ ให้ยิ่ง

ยอมทิ้ง ทุกอย่าง หาทาง พบครูดี

คนกตัญญู ตื่นรู้ มีสติ

ว่าชีวิตนี้ เป็นของน้อย
เห็นการบวชพระ สุดจะเลิศลอย
ไม่มัวนั่งคอย นอนคอย วาสนา

 คนกตัญญู เห็นภัย ในกามคุณ

ใจละมุน อุ่นละไม ฝักใฝ่สงเคราะห์
เรื่องส่วนตนปล่อยวาง เรื่องส่วนกลาง ไม่ท้อ
ไม่มีข้อแม้เงื่อนไข เป็นหลักชัยให้หมู่ชน

กตัญญู คู่กับ บุพการรี

ผู้อุปการะจะมี ไม่ว่า ที่ไหน

ไม่ตกระกรรม ลำบากยากเข็น อีกต่อไป

มีปัญญาใหญ่ ขวัญใจ มหาชน

;;;;;;;;;;

บวชพระ (หรือว่า ตัดช่องน้อย):: บวชเป็นพระ มีคนว่า ตัดช่องน้อยแต่พอตัว ไม่ดูแลครอบครัว เห็นแก่ตัวหรือเปล่า

บวชพระ

(หรือว่า ตัดช่องน้อย)

บวชเป็นพระ

มีคนต่อว่า ตัดช่องน้อยแต่พอตัว

ไม่ดูแลครอบครัว

เห็นแก่ตัวหรือเปล่า

จงฟังหนา จะได้สัมมาทิฏฐิ

อันตัวเรานี้ ตอนเกิดมา มาคนเดียว

ตอนตาย ก็จะตายเดี่ยว

มาคนเดียว ไปคนเดียว

ผูกพันกับพ่อแม่

มีพระคุณแท้ บุพการี

บำรุงบิดามารดา จึงต้องมี

ตอบแทนพระคุณอย่างดี คือบวช

ถ้ามีบุตร เลี้ยงดูบุตร

เลี้ยงใจดีสุด ให้บุตรเป็นคนดี

สูงสุดที่

การทำดีให้ดู

เมื่อมีภรรยา

จะต้องสังคหะ ให้อยู่เย็น

ให้มีสุข ไร้ทุกข์เข็ญ

ทุกข์ใดๆจะเว้น บนเส้นทางธรรม

การบวช สงเคราะห์โลก

ดับทุกข์โศก ให้โลกทั้งผอง

สรรพสัตว์ อ่อนหัด น้ำตานอง

ด้วยความคึกคนอง ของหมู่มาร

ความเป็นพระยิ่งใหญ่

คล้ายพระอาทิตย์

ให้ความสว่าง ความอบอุ่นเป็นนิจ

สรรพสัตว์ ขาดพระอาทิตย์ อยู่ไม่ได้

บวชพระนั่นหนา

ก็คือการสละ โลกีย์

สละได้ยากนัก ยากเหลือที่

จะต้องเป็นผู้ที่ มีปณิธาน

ชาวโลกทั้งหลาย
ที่เอาใจ ไว้นอกตัว
สนุกสนานเมามัว
ลืมตัวลืมตาย ห่างไกลกระแสพระนิพพาน

เมื่อแตกกายทำลายขันธ์
ทั้งนั้น ลงอบาย
ยกเว้น นอกจากได้
อนุโมทนาบุญไว้ ในการบวช

สำหรับผู้บวชพระ
จะได้อานิสงส์๖๔กัป
หมู่ญาติได้๓๒กัป
สำหรับหมู่ชนได้๑๖กัป

พระภิกษุยังเป็นเนื้อนาบุญ
เป็นศูนย์รวมใจ
สอนให้ละทิฏฐิมานะ มีขันติให้อภัย
ประชาชาติยิ่งใหญ่ ไทยมหรัฐ

;;;;;;;;;;