กฐินบุญใหญ่ (รับโชคชัย รักใคร่สามัคค๊) วัดกับบ้าน สองประสาน วันกฐิน ทั่วทุกถิ่น กลับกลาย คล้ายสวรรค์ รับโชคชัย อยู่ดี มีสุขทั่วหน้ากัน โลกและสวรรค์ ปานผืนเดียว

กฐินบุญใหญ่
(รับโชคชัย รักใคร่สามัคค๊)

 กฐินบุญใหญ่ ได้บุญนัก
เนื่องจาก ทำได้ยาก นั่นเอง
เป็นกาลทาน และต้องทำอย่างรีบเร่ง
พระพุทธองค์เอง ยังต้องทรง ลงมาช่วย

 ต้องกรานให้เสร็จให้ได้ ภายในหนึ่งวัน
มิฉนั้น ไม่ได้การ กรานกฐิน
พระทุกรูป มหาชน ทั้งสิ้น
กฐิน จึงเป็นปิ่น ของบุญ

 ผ้ากฐิน ใช้ตัดสินวัดเจริญ

มหาชนไม่เมิน มีศรัทธา

วันกฐินวันสำคัญ ชวนกันมา

พร้อมหน้า แสวงบุญญา สร้างบารมี

บุญกฐิน เป็นพระปัญญา พระพุทธองค์

ที่จะดำรง พระศาสนา

อีกทั้งยังได้ เพิ่มพูนศรัทธา

แก่ปวงมหา ประชาชน

บุญกฐินสุดสำคัญ กาลทาน

แม้พระพุทธองค์ท่าน ยังทรงลงมา

ทรงร้อยเข็มช่วย ไม่ธรรมดา

นับเป็นวาสนา ถ้าใครได้มาชิดใกล้

เหมือนพระพุทธองค์ไท้ ยังคงอยู่
ได้อานิสงส์ ได้เป็นผู้ อยู่ชิดใกล้
 มีศรัทธา เกิดในแดนพุทธศาสนา ตลอดไป

สมบูรณ์พูนสุข ไร้ทุกข์ภัย ตลอดกาลนาน

บุญกฐินทำได้ยาก

มีข้อจำกัดนัก ๗ประการ

หนึ่ง เป็นสังฆกรรม และทำเป็นสังฆทาน 

 ถวายสงฆ์เท่านั้น ไม่เจาะจง

สอง จำกัดด้วยกาลเวลา

ตั้งแต่ออกพรรษา ภายในเวลา๑เดือน

สาม จำกัดงาน ให้กราน ไม่แชเชือน

กรานให้เสร็จไม่เลื่อน ในวันรับกฐิน

สี่ จำกัดไทยธรรม คือผ้า

ที่นำมา เป็นผ้ากฐิน

ถูกต้องตามพุทธานุญาติ ทั้งสิ้น

มิฉนั้น กฐิน ไม่เป็นอันกราน

ห้า จำกัดผู้รับผ้าฯ

ในวัดมีพระ ผู้จำพรรษาครบไตรมาส

ตั้งแต่๑รูปขึ้นไป ไม่ขาด

และ๕รูปขึ้นไปอนุญาติ กรานได้ ในโบสถ์

หก จำกัดคราวไว้ รับได้ ปีละครั้ง

ผู้มีศรัทธา หวังบุญใหญ่ จึงจับจองวัด

เจ็ด เป็นกรณีย์พิเศษ ที่พระบรมครู ทรงตรัส

  ให้จัด ทำผ้ากฐินขึ้น

วัดกับบ้าน สองประสาน วันกฐิน
ทั่วทุกถิ่น กลับกลาย คล้ายสวรรค์
รับโชคชัย อยู่ดี มีสุขทั่วหน้ากัน
โลกและสวรรค์ ปานผืนเดียว
;;;;;;;;;;

บำรุงสงฆ์ (สูงส่งชีวิต) ทักษิณาทาน การทำบุญกับสงฆ์ ไม่เฉพาะเจาะจง กับสงฆ์รูปหนึ่งรูปใด มีอานิสงส์ ผลบุญ อันประมาณมิได้ พระพุทธองค์ไท้ ทรงตรัสไว้ ให้ตระหนัก

 บำรุงสงฆ์
(สูงส่งชีวิต)

ทักษิณาทาน การทำบุญกับสงฆ์

ไม่เฉพาะเจาะจง กับสงฆ์รูปหนึ่งรูปใด

มีอานิสงส์ ผลบุญ อันประมาณมิได้

พระพุทธองค์ไท้ ทรงตรัสไว้ ให้ตระหนัก

คนทั้งหลาย ไม่เข้าใจ ทำไมได้บุญมาก
ยังไม่ตระหนัก จึงรักที่จะอยู่ที่บ้าน
ไม่รู้จักแสวงบุญ สร้างบารมี ที่วัดกัน
ยิ่งทำพระนิพพาน..ให้แจ้งนั้น ยิ่งไม่รู้จัก

การเลี้ยงดูบิดามารดา นั้นพอจะเข้าใจ
กตัญญูต่อไท้ ได้บุญใหญ่ พอรู้
ด้วยท่านมีพระคุณมาก อุปการะเลี้ยงดู
ท่านเปรียบเป็นครู เป็นอรหันต์

ส่วนพระสงฆ์นั้น ถ้าจะเปรียบ เทียบปานครูใหญ่
แม้พระจอมไตร ยังยกให้สงฆ์
เปรียบปานพระอาทิตย์ สถิตย์ดำรง
ฉายแสงส่องตรง มายังโลก

สรรพสัตว์น้อยใหญ่ ได้ประโยชน์
แต่คนเกือบทั้งหมด ไม่เห็นประโยชน์พระอาทิตย์
ไม่เห็นคุณพระสงฆ์ ดำรงสถิตย์
ขาดจิต..ศรัทธา ไม่มาบำรุง

สังฆทานบุญใหญ่ จะทำได้ ต้องมีใจศรัทธา
จึงทุ่มชีวา แสวงบุญญาสร้างบารมี
เข้าวัดปฏิบัติธรรม เป็นกิจกรณีย์
ผู้ศรัทธามี เป็นคนดี เลิศคน

จะทำมาหากินอย่างเดียวนั้น มันไม่ได้
เราจะต้องตาย เดินทางไกลวัฏฏะ
ต้องเตรียมเสบียง เลี้ยงตน คนในครอบครัว และหมู่คณะ
จงตั้งสติ พิจารณาให้ดี ก่อนที่จะสายเกินแก้

ผู้ไม่เข้าวัด เป็นผู้ประมาท มิจฉาทิฏฐิ
เหมือนคนเป็นหนี้ แต่ไม่รู้ว่าตัวเป็น
ที่สุขอยู่ได้ เพราะบุญ แม้เราไม่เห็น
วัดนั้นเป็น เช่นบ่อบุญ ที่คุณใช้อยู่

;;;;;;;;;;

ถวายอาหารเป็นสังฆทาน (สุดเปรียบปาน อานิสงส์) อายุ วรรณะ สุขะ พละ และปฏิภาณ สุดสำคัญ ของการอยู่ดี มีสุขา มีอายุยืนนั้น สำคัญปานพสุธา สรรพชีวิตมรณา อยู่ไม่ได้ ถ้าไร้แผ่นดิน

 ถวายอาหารเป็นสังฆทาน
(สุดเปรียบปาน อานิสงส์)

อายุ วรรณะ สุขะ พละ และปฏิภาณ
สุดสำคัญ ของการอยู่ดี มีสุขา
มีอายุยืนนั้น สำคัญปานพสุธา
สรรพชีวิตมรณา อยู่ไม่ได้ ถ้าไร้แผ่นดิน

วรรณะ คือผิวพรรณ เฉิดฉัน ปานทองทา
เป็นเสน่หา ของมนุษย์ สุดนิยม
มนุษย์และเทวา พากันอุ้มสม
สุขบรม ย่อมมีมา ชตาชีวิต

สุขะ ทั้งสุข และสมปราถนา
 มนุษย์และเทวดา รักใคร่
นึกคิดสิ่งใด ก็ได้ดังใจ
สมบัติใหญ่ ตามติด ชีวิตสะบาย

พละ มีกำลัง ดังช้างสาร
มีร่างกายทนทาน ต่อดินฟ้าและโรคภัย
ศัตรูครั่นคร้าม เกรงขาม สู้ไม่ได้
คนพาลคนภัย ห่างไกล หนีห่าง

 ปฏิภาณ ฉลาด ปราดเปลียว
ชาญเชี่ยว..สรรพศาสตร์ สรรพวิชา
ฉลาดในการฑูต พูดจา
นำพา ปวงประชา กินดีอยู่ดีมีสุข

สิ่งทั้งห้า แน่ละ ขาดไม่ได้
 อานิสงส์ จากการถวาย อาหารพระ
การประคองชีวิตนั้นง่าย ถ้าไม่ไร้ปัญญา
ดังนั้น อย่ารอช้า บำรุงศาสนา สังฆทาน

ถวายอาหาร น่าอัศจรรย์ ยิ่งใหญ่ 
น่าอัศจรรย์ใจ ในคุณอนันต์
สงฆ์ เป็นประมุข ของผู้ต้องการบุญ คิดไม่ถึงกัน
ถวายอาหาร เป็นสังฆทาน จึงจำเป็น

พระพุทธองค์ ทรงตรัสว่า
ทำทานกับสัตว์นั่นหนา แม้ร้อยครั้ง
ไม่เท่าทำกับมนุษย์ แม้ทุศีล หนึ่งครั้ง 
ทำกับผู้ทุศีลร้อยครั้ง ไม่เท่าทำกับผู้มีศีลครั้งเดียว

ทำทาน กับผู้มีศีลห้า ร้อยครั้ง 
ก็ยังไม่เท่า หนึ่งครั้ง ของผู้มีศีลแปด 
ทำกับผู้มีศีลแปดร้อยครั้ง ไม่เท่าหนึ่งครั้ง ของผู้มีศีลสิบ 
ทำกับผู้มีศีลสิบร้อยครั้ง ก็ไม่เท่าครั้งเดียว ของสมมุติสงฆ์

พระพุทธองค์ตรัสว่า พระสงฆ์สาวก อีกทั้งบุพการี
เป็นผู้ที่ มีคุณมาก
ผู้มีปัญญา มีสัมมาทิฏฐิ จึงตระหนัก
อุปัฏฐาก ได้บุญนัก รักษาตน

;;;;;;;;;;

ศรัทธา (ประตูหน้า ชีวาประเสริฐ):: พระให้พร เสียงสะท้อน ไปถึงพระนิพพาน หลวงปู่ฯท่าน กล่าวไว้ ไม่มีผิด มิน่า สังฆทานได้บุญมาก เกินคิด ยิ่งกว่าชนิด ปาฏิบุคลิกทาน ทุกกรณีย์

ศรัทธา
(ประตูหน้า ชีวาประเสริฐ)

พระให้พร เสียงสะท้อน ไปถึงพระนิพพาน
หลวงปู่ฯท่าน กล่าวไว้ ไม่มีผิด
มิน่า สังฆทานได้บุญมาก เกินคิด
ยิ่งกว่าชนิด ปาฏิบุคลิกทาน ทุกกรณีย์

บุญจากพระนิพพาน มีท่อธารมาจรด
เจ็ดวันเจ็ดคืนจึงหมด บุญท่วมท้น
สงฆ์เป็นเนื้อนาบุญของโลก ของทุกคน
มีบุญมากล้น คนมีศรัทธา 

ผู้มีศรัทธา อัศจรรย์นัก ไม่ลำบาก เหลือกินเหลือใช้ 
เกิดชาติหน้าฟ้าใหม่ ไม่ทุกข์ยาก  
เกิดมาพร้อมสมบัติสาม ไม่ลำบาก
ชอบกลนัก นี้คือหลักครองชีวิต

ผู้มีศรัทธา มีพระรัตนตรัย เป็นที่พึ่งที่ระลึก
ตรองตรึก อยู่เสมอ ไม่เผลอไผล
แม้เวลาอุทาน ตกอกตกใจ
พระรัตนตรัย ไม่ไปไหน เป็นคำอุทาน

ผู้มีศรัทธา สวดมนต์ภาวนา เป็นประจำ
กินปีติดื่มด่ำ น้ำอมฤทธิ์
สุขสมปราถนา พ้นภัยนาๆ ทุกชนิด
ใช้ชีวิต ไม่ประมาท ไม่ขาดสติ

ผู้มีศรัทธาหรือไม่ ดูได้ที่ศีลรักษา
ไม่มีโกรธา ยิ้มนำหน้า มารยาทละมุน
มีเสน่ห์ ชวนเข้าใกล้ ให้การุณ
ใจอบอุ่น ศูนย์รวมใจ ไทยสามัคคี

น่าเจ็บใจ คนส่วนใหญ่ ไม่รู้
มารปิดตาปิดหู นอนคุดคู้เป็นบ้า ฆ่าเวลา
เกิดชาติหน้าฟ้าใหม่ ไม่ต้องสงสัย ทุกข์นักหนา
วนเวียนไปมา ในวัฏฏะสงสาร

ท่านจึงว่า ศรัทธา คืออริยทรัพย์
ใครซับทราบ คุ้มกับ ได้เกิดมาเป็นมนุษย์
แสวงบุญ สร้างบารมี สุดสุด
อุตลุด ทำพระนิพพานให้แจ้ง

;;;;;;;;;;

วัดพระธรรมกายจอร์เจีย (ครบรอบ๒๐ปี):: ๑๔เมษายน๒๕๖๒ เป็นวันฉลอง ครบรอบ๒๐ปี วัดพระธรรมกายจอร์เจีย จีเอ็มซี สิบสี่เมษานี้ บุญใหญ่

วัดพระธรรมกายจอร์เจีย

(ครบรอบ๒๐ปี)

๑๔เมษายน๒๕๖๒

เป็นวันฉลอง ครบรอบ๒๐ปี

วัดพระธรรมกายจอร์เจีย จีเอ็มซี

สิบสี่เมษานี้ บุญใหญ่

เปิดม่านพระประธานใหม่

สุดยิ่งใหญ่ ผ้าป่าภาคพื้นอเมริกา

สิบเก้าวัด เจ้าอาวาส ทุกวัดมา

และอุบาสกอุบาสิกา มากันมาก

ผ้าป่า เป็นมหาสังฆทาน

เปรียบปาน ในตำนาน มี

สมัยนั้น ในพุทธกาลนี้

พระนางปชาบดี ถวายผ้าสาฎก

พระนางฯ เป็นพระแม่น้า

 อุตส่าห์ ทำผ้าสาฏก

ทำกับมือ ทั้งถักทอ ประหลกๆ

ผ้าสาฎก ทำสุดปราณีต

เข้าไปถวาย

 พระพุทธองค์ไท้ เป็นประธาน

ล้วนพระอริยสงฆ์ ทั้งนั้น

ยกเว้นองค์สุดท้าย สำคัญ บวชใหม่

พระนางฯคลานเข้าไปถวาย

พระพุทธองค์ไท้ ไม่รับ

ทรงโบ้ยไป ให้ถวายกับ

องค์ต่อๆ ไปก็ไม่รับ เช่นกัน

จนถึงองค์สุดท้าย บวชใหม่

มองขวาซ้าย แล้วจึงรับ

พระนางฯสุดเสียใจ ลมแทบจับ

พระอานนท์ ถึงกับ ทนไม่ได้

จึงเข้าไปหา พระพุทธองค์

นั่งลง อ้อนวอน

แต่พระองค์ ไม่พระทัยอ่อน

แม้จะอ้อนวอน ขนาดไหน

เมื่อได้โอกาส

พระองค์ จึงตรัส เหตุผล

ให้เป็นการสากล

เหตุผล คือทรงใคร่ ในสังฆทาน

ไม่ใช่พระองค์ ไม่ทรงประจัก

แต่ทรงตระหนัก และรักอย่างยิ่ง

พระแม่น้า ดังมารดา เหนือทุกสิ่ง

พระคุณยิ่ง มิ่งมารดา

สังฆทาน

มีหลักการ ถวาย ไม่เจาะจง

เหมือนตกลง

ท่ามกลางสงฆ์ ไม่เจาะจงผู้ใด

อีกอย่าง พระบวชใหม่

องค์สุดท้ายนั้น

ไม่ธรรมดา สุดจะสำคัญ

จงรู้กัน ว่าท่าน คือพระศรีอาริย์

ผ้าป่าภาคพื้นฯจีเอมซี

พร้อมกับมี พระประธานใหม่

เหมือนพระพุทธองค์ ทรงชัย

พระองค์ไท้ เป็นประธาน

เหล่าเจ้าอาวาสจากวัดต่างๆ

ล้วนเป็นนักสร้าง บารมี

ตามติดหลวงปู่ฯ แวะพักดุสิตบุรี

ปราบหมู่มารี สุดธรรม

ดังนั้น ผ้าป่าภาคพื้นฯ

ทุกคนควรตื่น ไม่พลาด

เอาบุญใหญ่ เป็นโอกาส

 สุดสามารถ โอกาสทอง

;;;;;;;;;