ขันติยิ่งใหญ่ (แต่แพ้ใจที่ประมาท) บุญมา ปัญหาหมด บุญลด ปัญหามา ตามกฎแห่งกรรม ธรรมดา ผู้ศรัทธา จึงตั้งหน้า หาบุญ

 ขันติยิ่งใหญ่
(แต่แพ้ใจที่ประมาท)

บุญมา ปัญหาหมด

บุญลด ปัญหามา

ตามกฎแห่งกรรม ธรรมดา

ผู้ศรัทธา จึงตั้งหน้า หาบุญ

เลิกประมาท หันหน้าเข้าวัด

ธรรมปฏิบัติ เป็นกรณียกิจ

บำเพ็ญทาน เป็นชีวิต

สงเคราะห์ญาติมิตร สังคม

ชีวิต คิดพูดทำ มีผลกรรม

เป็นวิบาก ติดตามชีวิต

มีภพภูมิรองรับ กรรมลิขิต

มีชีวิต ที่เหมาะแก่กรรม

เมื่อมีอุปสรรคปัญหา 

อย่าใจเสีย หรือเสียใจ

อุปสรรค มีไว้ข้าม รู้ไหม

ตั้งสติไว้ ข้ามได้ ด้วยขันติ

อุปสรรคไม่มี บารมีไม่เกิด

จงอเลิท เก็บใจไว้ในตน

ใจนิ่งหยุด หายหมองหม่น

จงอดทน เดินทางธรรม

ชีวีพลิกผัน ด้วยขันติ

จากร้าย กลายเป็นดี เป็นอัศจรรย์

อานุภาพบุญ สุดประมาณ

ปราบภัยพาล ใช้ขันติ

พาลในตน ร้ายสุด

ขันติเป็นอาวุธ สุดร้าย

ปราบกิเลสตัณหา ตัวอันตราย

ขันติดีหลาย แต่แพ้ใจประมาท

;;;;;;;;;;

ชีวิตอันตราย (อย่าได้ประมาท) กาลเวลา กัดกินสรรพสัตว์ พร้อมกับตน ประดุจ ฟองน้ำฝน ชีวิตทนไม่ได้ ไม่เป็นอมตะ ย่อมปละเปลี่ยนไป และสลาย หายไป พร้อมกับกาลเวลา

ชีวิตอันตราย
(อย่าได้ประมาท) 

กาลเวลา กัดกินสรรพสัตว์ พร้อมกับตน
ประดุจ ฟองน้ำฝน ชีวิตทนไม่ได้
ไม่เป็นอมตะ ย่อมปละเปลี่ยนไป
สลาย หายไป พร้อมกับกาลเวลา

องค์พระพุทธฯ ตรัส อย่าได้ประมาท
อย่าให้ขาด แสวงบุญสร้างบารมี
ใช้กาล ทุกวันเวลานาที
แสวงบุญฯเต็มที่ เพื่อหนีภัยวัฏฏะ

สรรพสัตว์ทั้งหลาย ไหลไป ในกาลเวลา
ไม่รู้สึกไม่รู้สา ระเริงร่า ตามกัน
ได้สติตกใจ ตอนจะตาย เท่านั้น
ทุกสิ่งอัน ที่มีนั้น พลันไม่มี

กาลเวลาของมนุษย์ สุดมีค่า
แสวงบุญญา อุปถัมภ์ ค้ำชีวิตหลังตาย
มีแต่บุญเท่านั้น ที่ตามไปได้
กับบาปจัญไร ที่ตามไปล้างผลาญ

หลังตาย ไม่มีการทำมาหากิน
มือไม้ทั้งสิ้น มิมีประโยชน์
หนึ่งสมองสองมือ ใช้ไม่ได้หมด
มีประโยชน์ ใช้ได้ มีแต่บุญ

เงินมีค่า แต่ว่า เป็นมนุษย์
หลังตาย สุดสุด บุญคือชีวิต
เป็นโลกรับแต่ผล ไม่ทำกิจ
เป็นชีวิต ประหลาด เราเคยเป็นมา

จงรู้กรณียกิจ ของชีวิตมนุษย์
จะได้ไม่สุด..เสียใจ หลังตายไปปรโลก
ทำพระนิพพานให้แจ้ง อย่าให้สติตก
ไม่ตลก เข้าวัด แสวงบุญสร้างบารมี 

;;;;;;;;;;

ทำกรรมมีทุกข์หนัก (แต่คนก็ยังอยากทำกรรม) ไม่มีที่ลับ สำหรับทำบาปกรรม จะซ่อนงำ อย่างไร หนีไม่พ้น สำคัญที่ตนรู้ ไม่อาจปิดตน มีผลที่ใจ หมองไปทันที

 ทำกรรมมีทุกข์หนัก
(แต่คนก็ยังอยากทำกรรม)

ไม่มีที่ลับ สำหรับทำบาปกรรม

จะซ่อนงำ อย่างไร หนีไม่พ้น

สำคัญที่ตนรู้ ไม่อาจปิดตน

มีผลที่ใจ หมองไปทันที

การทำผิด เพียงคิดร้าย ก็ได้บาป
ไม่ต้องถึงกับ ลงมือลงไม้
กรรมคือเจตนา อยู่ที่ใจ
ใจจะไม่ใส เมื่อใดที่คิดร้าย

แม้ไม่เจตนาก็ตาม กรรมยังมี
ส่งผลทันที ต่อชีวิต
ใจเป็นธาตุสำเร็จ ทำกิจ
แล้วแต่บุญบาปลิขิต ในจิตของคน

 ทำบาปร้อยปี รู้ทันวันเดียว ไม่มีสาย
ขอให้ตั้งสติได้ กลับหลังให้บาป
ต้นคดปลายตรง สูงส่ง น่ากราบ
คนล้มอย่าข้าม ที่เราทราบ นั่นเอง

กฎแห่งกรรม ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
ไม่มีมั่ว ให้ผลแน่นอน
บาปแม้นิด แต่กรรมไม่นิด บอกไว้ก่อน
มีแน่นอน คุกประหาร

ด้วยประมาท จึงบังอาจก่อกรรม
เหมือนปลาในน้ำ หลงเหยื่อเบ็ด
คนทั้งหลาย หลงไหลโลกีย์ เป็นเสร็จ
ประมาท ไม่เคยเข็ด ก่อกรรม

ผู้คนไม่กลัวตาย จึงไม่แสวงบุญ
กลับหัวซุกหัวซุน มัวเมาหากิน
สุดประหลาด อำนาจของตัณหา ทั้งสิ้น
 หลอกคนทั้งแผ่นดิน หลอกได้

;;;;;;;;;;

ประมาท (ด้วยขาดกัลยาณมิตร) ชีวิตไม่ใช่ เพียงที่มีอยู่ในโลก น่าตระหนก ชีวิตบนโลก กระจิ๊ดเดียว หลังตาย นานหลาย จงเฉลียว รีบเร่ง แสวงบุญอย่างเดียว เดี๋ยวไม่ทัน

 ประมาท
(ด้วยขาดกัลยาณมิตร)

ชีวิตไม่ใช่ เพียงที่มีอยู่ในโลก

น่าตระหนก ชีวิตบนโลก กระจิ๊ดเดียว

หลังตาย นานหลาย จงเฉลียว

รีบเร่ง แสวงบุญอย่างเดียว เดี๋ยวไม่ทัน

วันคืนดูนาน แต่เมื่อผ่าน มันนิดเดียว
เดี๋ยววันเดี๋ยวคืน ลับไป ไม่กลับมา
บุญคือชีวิต ตามติดรักษา
บาปหยาบช้า ตามล่าตามล้าง

ตัณหา ทำคนเป็นปลา หลงเหยื่อ
มิจฉาทิฏฐิ ไม่เชื่อ ไม่ศรัทธา
เกลียดคน เข้าวัดเข้าวา
ดูถูกพระ ไม่ทำมาหากิน

เป็นธรรมดา มันเป็นมาอย่างนี้
จึงถึงกาลที่..หลวงปู่ฯ และหมู่คณะ
เป็นรถด่วนสามขบวน ตามกันมา
ขบวนสุดล่า หลวงพ่อฯ สุดท้าย

หลวงปู่ฯ อธิษฐาน ปราบมารสุดธรรม
ปราบไอ้ดำ..ไม่ได้ ไม่เข้านิพพาน
ปล่อยไว้ไม่ได้ ไม่มีใคร มีแต่ท่าน
หมู่มาร..สุดผยอง ลำพองขน

สรรพสัตว์ อ่อนหัด เหมือนลูกแกะน้อย
 ใจล่องลอย คอยจะหนี
เป็นปลาหลงเหยื่อ ประมาทในชีวี
หลงกิเลสตัณหา ตัวดี ภัยร้าย

ปลาตายเพราะเหยื่อ แต่ก็ไม่เบื่อสักที
ตัณหาตัวอัปปรี นี้ร้ายนัก
ทั้งๆที่รู้ว่าอันตราย แต่ก็สุดอยาก
มักมาก ประมาท ด้วยขาดกัลยาณมิตร

;;;;;;;;;;

ตามใจตนแม้ชั่วขณะ (ได้ชื่อว่าประมาท) ขณะ อย่าละล่วงท่านไปเสีย อย่าให้ใจละเหี่ย แม้แต่วืนาทีเดียว อย่าปล่อยให้ใจตก ห่อเหี่ยว แม้แต่ขณะเดียว ก็ตาม

 ตามใจตนแม้ชั่วขณะ
(ได้ชื่อว่าประมาท)

ขณะ  อย่าละล่วงท่านไปเสีย

อย่าให้ใจละเหี่ย แม้แต่วินาทีเดียว

อย่าปล่อยให้ใจตก ห่อเหี่ยว

แม้แต่ขณะเดียว ก็ตาม

ผู้ขาดสติ แม้ขณะ ก็ถือว่าประมาท

อย่าให้โอกาศ..แม้นิด กับความคิดชั่ว

ผู้ประมาท ไม่ตายก็เหมือนตาย น่ากลัว

เมื่อความคิดชั่ว..เกิดได้ เดี๋ยวปัญหาใหญ่จะมา

ได้ชื่อว่าคนพาล ห้ามคบมันเด็ดขาด

อย่าให้โอกาศ..แม้นิด แม้ขณะ

คนพาลสุดร้าย ให้ห่างไกลสุดหล้า

เหมือนดินกับฟ้า อย่าได้เจอกัน

พาลที่น่ากลัว คือตัวเราเอง

อวดตัวว่าเก่ง ไม่มองตนเองเสียบ้าง

รู้จักตน จึงฝึกตน ฝึกฝนสุดกำลัง

เอาตัวอย่าง มหาปูชนียาจารย์

คุกประหาร ในสังสารวัตร

ไม่อาจ..พ้นไป ได้ง่ายๆ

ขึ้นสวรรค์ เพียงสองเขา บ่ดาย

นอกนั้น เปรียบเท่าขนมากมาย ลงอบายภูมิ

ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ และสร้างบารมี

เป็นกิจกรณีย์ ทุ่มชีวิต

ไม่อาจเสียขณะ แม้น้อยนิด

คอยตามติด ไม่ปล่อยชีวิต แม้ชั่วขณะ

ชีวิตมนุษย์ สุดยากจักเกิดได้

อย่างมากมาย มากกว่า เต่าตาบอด

ทุกร้อยปี โผล่ขึ้นมา แล้วหัวลอด

สอดใส่ห่วงน้อย ลอยกลางมหาสมุทร 

ถ้าไม่ใช่นักสร้างบารมี อย่าคิดว่าจะมีหวัง

ยากแท้ยากจัง เกิดเป็นมนุษย์

ดังนั้น จงรู้ไว้ เกิดมาได้ โชคดีสุด

ฝึกใจนิ่งใจหยุด ทุกขณะ

;;;;;;;;;;

ผู้ประมาท (ชาติคนพาล) กิจที่ควรทำ คือคุณงามความดี ประมาทเหลือที่ ความดีไม่ทำ ไปคบเพื่อนชั่ว เมามัวก่อกรรม เป็นคนระยำ ตกต่ำ ดำดิ่งสู่นรก

ผู้ประมาท
(ชาติคนพาล) 

กิจที่ควรทำ คือคุณงามความดี
ประมาทเหลือที่ ความดีไม่ทำ
ไปคบเพื่อนชั่ว เมามัวก่อกรรม
เป็นคนระยำ ตกต่ำ ดำดิ่งสู่นรก

ผู้ประมาท มีชีวาต โศกเศร้าอนันตกาล
เวียนว่าย ในคุกประหาร สังสารวัฏฏ์
คือผู้คนทั้งหลาย ที่ไม่เข้าวัด
มีธรรมปฏิบัติ ไม่สม่ำเสมอ

คนมีปัญญาทราม ย่อมประกอบแต่ความประมาท
เป็นพาลชาติ ละทิ้งโอกาศอันดี
เทวดาอารักษ์ เสียใจนัก ร้องยี้
แล้วหลีกหนี ไปที่อื่น

ความประมาท บัณฑิตชาติ ติเตียน
อยากเป็นเซียน ไม่อาจประมาท ขาดสติ
ผู้ประมาทชาติพาล พาลี
ตายจากความดี ไม่ตายก็เหมือนตาย

ความประมาท แน่ชัด เป็นทางแห่งความตาย
ไม่ตายก็เหมือนตาย ตายจากความดี
บุญกุศลไม่สร้าง ห่างวัดอย่างนี้
เป็นคน เหมือนเป็นผี คนหนีหน้า

ความประมาท มีธรรมชาติ เป็นมลทินของผู้รักษา
คนกินเหล้าเมายา ใครล่ะ จะสนใจ
ขาดความรับผิดชอบ ประกอบกิจไม่ได้
เป็นบุคคลอันตราย ไร้มนุษยธรรม

ความรู้เกิดแก่คนพาล แม่นมั่น นำความฉิบหายมาให้
ทำอาวุธมหาประลัย ใช้ล้างผลาญ
ไม่เชื่อกฏแห่งกรรม แม่นมั่น คนพาล
ก่อกรรมมหันต์ ผีห่าซาตาน มาเกิด

ผู้ประมาท อาจแม่นพุทธพจน์
น่ากำศรต ที่เขามัวเมาประมาท
ขาดการฝึกตน เป็นคนพาลชาติ
ให้โอกาศ..ผ่านพ้น เพียงเป็นคนเลี้ยงวัว

ผู้ประมาท ได้โอกาศ กลับตัวได้
ย่อมเป็นผู้สว่างไสว คล้ายพระจันทร์พ้นหมู่เมฆ
ทำความดี ไม่มีสาย เพียงกลับตัวได้ เป็นเอก
จากเล็ก กลายเป็นใหญ่ ทันใดนั่นเอง

การคบเพื่อน ขอเตือน อย่าประมาท
อย่าคบคนพาลเป็นเด็ดขาด หนีให้สุดไกล
อัปมงคลอย่างยิ่ง อย่าตามใจ
พระสุคตเจ้า ได้ตรัสไว้ ในพุทธพจน์

;;;;;;;;;;

ต้องเป็นนักสร้างบารมี (จึงจะหนีอบายพ้น) :: บุญให้สุขสะอาด ไม่ขาด สติ บาปไม่ดี ลืมสติ เสียพี่น้อง สนุกประเดี๋ยว ทุกข์ยาว น้ำตานอง บุญกู่ก้อง ร้องหา แต่ว่าบาปหนาเกิน

ต้องเป็นนักสร้างบารมี
(จึงจะหนีอบายพ้น)

บุญให้สุขสะอาด ไม่ขาด สติ

บาปไม่ดี ลืมสติ เสียพี่น้อง

 สนุกประเดี๋ยว ทุกข์ยาว น้ำตานอง

บุญกู่ก้อง ร้องหา แต่ว่าบาปหนาเกิน 

คนไปอบาย มากมาย ขนวัว

 ช่างน่าหัว  สองเขา เท่านั้น

ไม่ไปอบาย ไปสวรรค์

ด้วยรู้ทัน ไม่ประมาท บาปเล็กน้อย

บาปเป็นเช่นไก่ต่อ โก่งคอขัน

มีสีสัน น่าลิ้มลอง ช่างต้องจิต

เพียงยื่นมือ ก็ได้ ใครจะคิด

มันมีพิษ มากมาย จึงได้ ประมาท

บุญ มีคุณ ก็รู้

บาปหนุนอยู่ รุนแรง แย่งพื้นที่

บีบบังคับจิต แถมให้ ฤทธี
ยากเหลือที่ อย่าหวัง เส้นทางบุญ

  บุญดีแท้ แต่ ไม่ใช้

เปรียบได้ ยาดี มีประโยชน์

แต่ขม ไม่นิยม น่าสลด

ของมีโทษ ยวนยั่ว ลืมตัวลืมตน

กิเลสหนาเกิน เพลินกินเหยื่อ
บอกเท่าใด ไม่มีเชื่อ ช่างเหลือร้าย
ต้องอุเบกขา ปล่อยวาง ให้ไปอบาย
ล้วนญาติทั้งหลายของเรา เศร้าจริงๆ

คนดี ทำดี ง่าย 

 แต่ยากหลาย สำหรับ คนบาป
ความคุ้น เป็นนิสัย ใครๆทราบ
แม้ยอมรับ แต่ก็อิดเอื้อน เชือนแช

คนดี จึงรีบสร้างบารมี เพื่อปลุกสติญาติ

บารมีน้อย ไม่อาจ ญาติไม่ฟัง

 มหาปูชนียาจารย์ ท่านทำเป็นตัวอย่าง

ต้องรีบเร่งสร้าง นั่งสมาธิตัวตั้ง ให้ได้

;;;;;;;;;;