แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ปริสัญญุตา แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ปริสัญญุตา แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564

รู้จักตน (ชนะตน คนเก่งแท้) อัตตัญญุตา เป็นผู้ที่ว่า รู้จักตน รู้จักเหลือล้น ด้วยธรรมจักขุ ทะลุปรุโปร่ง รู้จักตนได้ จึงไปรู้สิ่งอื่นชัด ไม่พลัดหลง ใจจึงปลดปลง ตรงไปหา กัลยาณมิตร

รู้จักตน
(ชนะตน คนเก่งแท้)

อัตตัญญุตา เป็นผู้ที่ว่า รู้จักตน
รู้จักเหลือล้น ด้วยธรรมจักขุ ทะลุปรุโปร่ง
รู้จักตนได้ จึงไปรู้สิ่งอื่นชัด ไม่พลัดหลง
ใจจึงปลดปลง ตรงไปหา กัลยาณมิตร

อัตตัญญุตา สำคัญนัก จึงจัก มัตตัญญุตา
คือรู้จักประมาณ นั่นหละ หรือความพอดี
ไม่ปล่อยให้ตัณหา มาบงการชีวี
จึงจะมี..ฉันทะ วิริยะ จิตตะ และวิม้งสา..งานสำเร็จ

มัตตัญญุตา รู้จักประมาณ ในการใช้ชีวิต
รู้จักคิด อุทิศตนต่อคนทั้งหลาย
ต้องอยู่อย่างสันโดษ สมถะ เรียบง่าย
ต้องใส่ใจ ประหยัดสุด ประโยชน์ สูง

รู้จักประมาณ ให้เหมาะสม กับกาลเวลา
เรียกว่า กาลัญญุตา จัดกาลเวลาได้เหมาะสม
มีกิจวัตรที่ดีงาม ตามเวลา อย่างกล่อมกลม
ฝึกฝนอบรม ตนเอง อย่างเคร่งครัด

ปริสัญญุตา รู้จักชุมชน คนภายนอก
ไม่ถูกหลอก..ให้เชื่อ หลงไหลตามใครเขา
เข้าไปศึกษา ตรวจสอบ ไม่ดูเบา
เหมือนองค์พระพุทธเจ้า เข้าไปตามสำนัก

ศึกษาตรวจสอบ รอบคอบ อย่างถ่องแท้
นั่นแหละ ถ้าไม่ใช่ จึงตัดใจ ไปที่ใหม่
เหมือนกับ หลวงพ่อครูไม่ใหญ่ 
กว่าจะได้ พานพบ ประสพกับยายฯ

ปุคคล ปโร ปรัญญุตา รู้จักว่าบุคคล
ดีเหลือล้น ที่ตนแสวงหา
เหมือนหลวงพ่อฯ พบคุณยายฯ นั่นหละ
คุณยายฯอุตส่าห์ ซ่อนอยู่ในรูป ซูบผอม

หลวงพ่อฯธรรมปฏิบัติ จึงอัตตัญญุตา
จึงเป็นธรรมดา ดั้นด้น ค้นหาอาจารย์
อัตตัญญุตา สำคัญนัก ต่อชีวัน
การภาวนา หรืออัตตัญญุตานั้น จึงขาดไม่ได้

;;;;;;;;;;

วันพุธที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2562

หนีวัฏฏะ (สัตบุรุษ):: ธัมมัญญุตา ธรรมะ ของสัตบุรุษ ผู้มีปัญญาสุด ของมนุษย์ คือผู้ รู้จักบุญ

หนีวัฏฏะ
(สัตบุรุษ)
ธัมมัญญุตา
 ธรรมะ ของสัตบุรุษ
ผู้มีปัญญาสุด
ของมนุษย์ คือผู้ รู้จักบุญ
ทุ่มเทใจ
ให้กับการแสวงบุญ
อย่างเร่งลุ้น
 แสวงบุญ สร้างบารมี
ผู้มีลาภยศฯมาก
ไม่แน่นัก ว่ามีปัญญา
อาจไม่รู้สา
 เพียงแต่ว่า กินบุญเก่า
มีความรู้ความสามารถนัก
อาจเพียงรู้จัก ทางโลก
ไม่อาจหนีทุกข์โศก
จากโลกธรรม
 ธัมมัญญุตา
รู้จักบุญญานั้น
 มีอัตถัญญุตา เป็นสำคัญ
คือจรดใจมั่น ที่ศูนย์กลางกาย
อัตถัญญุตา
วิธีหาบุญ
คือตั้งใจไว้ที่ศูนย์ฯ
ได้บุญทับทวี
อัตตัญญุตา 
เกิดปัญญารู้จักตน
ต้องการหลุดพ้น
กายคนหยาบ เหมือนบ้าน
มัตตัญญุตา
รู้จักประมาณ
คือตัดตัณหา ความอยากทะยาน
ใจตั้งมั่น หยุดนิ่ง
กาลัญญุตา
รู้จักใช้เวลา ทำกิจสำคัญ
ฝึกใจหยุดใจนิ่งนั้น
สำคัญที่สุด
ปริสัญญุตา
ที่สุดนั่นหนา จะต้องเข้าวัด
สมัคคีคือพลัง พาลาไม่อาจ
อยู่ข้างนอก สารพัด อันตราย
ปุคคลปโรปรัญญุตา
เข้าพึ่งพา ผู้มีบารมี
วัฏฏสงสารนี้
มีภัยมาก
การแสวงบุญสร้างบารมี
เพื่อหนีวัฏฏะ
จำต้องพึ่งพระ
ผู้มีบารมี

;;;;;;;;;;