ความตระหนี่
(มหาภัย)
ความตระหนี่ มหาภัย
แต่คนทั้งหลาย ไม่รู้สึก ไม่รู้สา
เหมือนไก่ เหมือนปลา
หลงเหยื่อ กระดี๊กระด๊า เข้ากรงดัก
;;;;;;;;;;
ความตระหนี่
(มหาภัย)
ความตระหนี่ มหาภัย
แต่คนทั้งหลาย ไม่รู้สึก ไม่รู้สา
เหมือนไก่ เหมือนปลา
หลงเหยื่อ กระดี๊กระด๊า เข้ากรงดัก
;;;;;;;;;;
ทานคลายตระหนี่
(มีคุณนัก)
บุญจากพระนิพพาน ปานฝนตก
ไม่หยุดตก ตกไม่หยุด
เพียงเราเตรียมภาชนะใจ ให้ใสบริสุทธิ์
ศรัทธา เป็นประดุจ ภาชนะดี
การฝึกตน คือคนเตรียมภาชนะ
ทานศีลภาวนา คือการฝึกตน
ฝึกใจให้กว้างใสสว่าง มีสุขล้น
รับบุญกุศล ขจัดบาป ดับทุกข์
สุขทางธรรม เลิศล้ำด้วยเมตตา
สุขสมปราถนา ทั้งตนและคนอื่น
เป็นสุขหมดอยาก ปีตินัก สดชื่น
สติตื่น ชื่นมื่น สว่างใสว
สุขสมอยาก ไม่อาจจักได้สติ
เหมือนดวงตะวันที่มี เมฆหนา
ปิดกั้น ความสดใสสว่างจ้า
ดับปัญญา ความเมตตาไม่เกิด
สุขทางโลก เหมือนสุขในฝัน มันไม่อิ่ม
เหมือนไฟหรือสนิม อิ่มไม่เป็น
สติขาด เป็นสัตว์ร้าย อย่างที่เห็น
เมตตาไม่เป็น เห็นแก่ตัว
ทานคลายความตระหนี่ มีคุณนัก
ใครไม่รู้จัก..ทำทาน การกุศล
เป็นเพียงมนุษย์ ปุถุชน
โง่ล้น มีมากมาย เปรียบได้ ขนวัว
;;;;;;;;;;
ไม่รู้คุณศาสนา
(มหาภัย)
บุญนั้นหมดได้ ใช้ไปๆก็หมด
เมื่อน้ำลด ตอผุด ปัญหาจะมา
ชีวิตเหมือนพายเรือข้าม นั่นหละ
การแสวงบุญญา จะต้องสม่ำเสมอ
กิเลสตัณหา ใช้อวิชชา มาปิดบัง
สรรพสัตว์ หลงคลั่ง กามคุณ
รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส กระตุ้น
จึงหัวหมุน เร่งลุ้นหาเงิน
ปัญหาใหญ่ ไม่รู้ว่าตนไม่รู้
กลายเป็นผู้..หัวแข็ง ด้วยแรงมานะทิฏฐิ
ทั้งกระด้าง ทั้งอวดดื้อ ถือดี
และคนเหล่านี้ ตัวดี คือหมู่ญาติมิตร
พุทธศาสนา เปรียบว่าเป็น เช่นตะวัน
ฉายแสงเฉิดฉัน ไม่แบ่งชั้นวรรณะ
ให้ความอบอุ่น แด่สรรพสัตว์ ทั่วหล้า
ให้มีชีวิตชีวา ท้่วหน้ากัน
ใครไม่รู้คุณศาสนา ก็จะเอาแต่หากิน
สติสิ้น ปัญญาดับ เหมือนกับแมงเม่า
หลงแสงสี หลงโลกีย์ มัวเมา
ลืมชีวีของเจ้า ลืมตัวเก่า ลืมแสวงบุญ
ตายแล้วไปอบาย จะไม่ได้เห็นตะวัน
เป็นโทษทัณฑ์ ทุกข์อนันต์ นับกาลไม่ได้
เมื่อได้โอกาศ เกิดเป็นมนุษย์ใหม่
ทุกข์หลาย จะเกิดในถิ่นร้าย ที่ไม่เจริญ
;;;;;;;;;;
คิดร้าย
(มหาภัยชีวิต)
;;;;;;;;;;