วันพฤหัสบดีที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2563

วัดในอุดมการณ์ (สร้างวัดให้เป็นวัด สร้างพระให้เป็นพระ) :: อาตมา/หลวงน้าณรงค์ คุเณสโก วันที่ ๒๔ มีนาคม ๒๕๖๓ อายุครบ ๗๙ ปี พรรษา ๒๓ มาอยู่อเมริกา ๒๒ ปีแล้ว มีกำหนดจะกลับไปอยู่ประเทศไทย เมื่ออายุครบ ๘๐ ปี

วัดในอุดมการณ์
(สร้างวัดให้เป็นวัด สร้างพระให้เป็นพระ)

อาตมา/หลวงน้าณรงค์ คุเณสโก
วันที่ ๒๔ มีนาคม ๒๕๖๓ อายุครบ ๗๙ ปี พรรษา ๒๓
มาอยู่อเมริกา ๒๒ ปีแล้ว
มีกำหนดจะกลับไปอยู่ประเทศไทย เมื่ออายุครบ ๘๐ ปี
ไปช่วยพระลูกชายสร้างวัด ที่ อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์
ซึ่ง ตอนนี้มีสถานะเป็นธุดงคสถาน
เป็นสาขาหนึ่ง ของวัดพระธรรมกาย
สร้างมาแล้ว ๘ ปี

ความตั้งใจ
จะสร้างสถานที่นี้ เป็นที่พักพิง ของพระชรา และคนชรา
ที่มักจะมีปัญหา หาที่อยู่ที่เหมาะสม ในบั้นปลายชีวิตไม่ได้
ไม่มีคนดูแล ลูกหลานการงานรัดตัว ไม่มีเวลา
และออกไปหากินต่างถิ่นกันหมด
เพียงขอให้ เลื่อมใสในวิชชาธรรมกาย
และตั้งใจนั่งสมาธิ ปฏิบัติธรรมเท่านั้น

สำหรับญาติโยม
ที่มีอุดมการณ์เดียวกัน ได้ร่วมสร้าง
ทุกอย่างมาด้วยกัน มาช่วยกันดูแลพระชรา
ซึ่งท่านล้วนแก่พรรษา และธรรมะปฏิบัติ
เป็นเนื้อนาบุญที่เยี่ยมยอด ของนักสร้างบารมี

เราเองเมื่ออายุมาก ก็จะมีหมู่คณะดูแลด้วย
ไม่ต้องห่วงเรื่องกินอยู่ เมื่อเจ็บป่วยก็ไม่ทิ้งกัน
ดูแลให้ถึงที่สุด ประดุจญาติทีเดียว
มาอยู่กันเป็นประจำ และปฏิบัติธรรมไปด้วย
แสวงบุญสร้างบารมี ก่อนละสังขาร

การกินการอยู่
มีโรงครัว ทำอาหารที่เดียวกัน 
มีอาคารที่พัก ของพระ อุบาสกอุบาสิกา
เป็นสัดเป็นส่วน สะดวกสะบาย และปลอดภัย
 กินด้วยกัน อยู่ด้วยกัน
อยู่เป็นหมู่คณะ สู้กิเลส

ปัจจัยบำรุงวัด
เราเชื่อมั่นในเส้นทางสายกลาง เส้นทางสายสมบัติ
ขอให้พระและโยมปฏิบัติธรรมจริงจัง
มีใจบริสุทธิ์ ปราถนา แสวงบุญสร้างบารมี
สมบัติ และหมู่คณะ มีมาเอง


 


;;;;;;;;;;

วันจันทร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2563

หลวงปู่ฯผู้ปราบมาร (ถึงสุดธรรม)::ตลอดแสนโกฎิจักรวาล อนันตจักรวาล ทั่วภพสามไม่รู้กัน ว่าพญามาร อยู่ฉากหลัง ควบคุมบัญชา ชีวามนุษย์ ทุกอย่าง อยู่เบื้องหลัง เกิดแก่เจ็บตาย และปัญหา

หลวงปู่ฯผู้ปราบมาร
(ถึงสุดธรรม)
หลวงปู่ฯผู้ปราบมาร
 บุคคลต้นวิชชา เป็นท่าน ที่หาได้ยาก
ท่านกล่าวไว้ น่าใส่ใจ จำยิ่งนัก
ไม่มีใครรู้จัก ฉากหลัง ต้นปัญหาของมนุษย์
ตลอดแสนโกฎิจักรวาล อนันตจักรวาล
ทั่วภพสามไม่รู้กัน ว่าพญามาร อยู่ฉากหลัง
ควบคุมบัญชา ชีวามนุษย์ ทุกอย่าง
อยู่เบื้องหลัง เกิดแก่เจ็บตาย และปัญหา
รวมทั้งความทุกข์ทรมานทั้งปวง
และยังล่วงบัญชา โลภโกรธหลง
บังคับให้ก่อกรรม รับวิบาก อย่างงวยงง
แล้วลากลงอบาย เวียนว่ายในวัฏฏะ
จิตมืดมิด ด้วยฤทธิ์อวิชชา
ดับปัญญา ไม่ให้รู้ว่า เกิดมาทำไม
เป้าหมายชีวิต คืออะไร
 พญามารใหญ่ ตัวการ มันล่ะอยู่เบื้องหลัง
จะทำลายล้างพญามาร
หลวงปู่ฯท่าน จะต้องไป สุดสายธาตุสายธรรม
 ทำลายรัง พญามารผู้ก่อการ กิเลสกรรม
ปราบอธรรม ให้สิ้นซาก
ท่านเป็นหนึ่งเดียว ในอนันตจักรวาล
ที่คิดการ อย่างนั้นได้
จำจะต้องสร้างบารมี อย่างยิ่งใหญ่
พาหมู่คณะไป ที่สุดธรรม
เห็นจำคิดรู้ รวมหยุดที่จุดเดียว
ศูนย์กลางกายนั่นเชียว จุดเดียวเท่านั้น
จุดอื่นๆ ล้วนไม่สำคัญ
สู้มารได้ จุดนี้เท่านั้น หลวงปู่ฯท่านระบุ
ผ่านศูนย์กลางกายได้ จะได้เห็น
พระเป็นๆ เห็นอยู่ในนั้น
ตถาคตคือธรรมกาย รู้ได้พลัน
สิ้นสงสัย ตื้นตัน เบิกบานปีติ
พระธรรมกาย เป็นอัตตาตัวตน
ทุกๆคน คนชั่วคนดี ล้วนมีทั้งนั้น
เข้าถึงได้ ปลอดภัย ในวัฏฏะสงสาร
สมปราถนาทุกประการ ชีวิต
พระธรรมกาย ผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบาน
สรวมซ้อนกับท่าน รู้ทันชีวิต
รู้จุดหมาย การเกิดมา หายข้องจิต
ทุ่มชีวิต แสวงบุญ สร้างบารมี

;;;;;;;;;;

ทัศนานุตริยะ (การเห็นประเสริฐ เกิดศรัทธา) :: ทัศนานุตริยะ การทัศนา ที่วิเศษ เช่นการสังเกต เห็นพระเณร บิณฑบาต ไม่น่าเชื่อ พระเจ้าอโศก มหาราช สุดคาด เกิดเลื่อมใส ในพระศาสนา

ทัศนานุตริยะ
(การเห็นประเสริฐ เกิดศรัทธา)
ทัศนานุตริยะ การทัศนา ที่วิเศษ
เช่นการสังเกต เห็นพระเณร บิณฑบาต
ไม่น่าเชื่อ พระเจ้าอโศก มหาราช
สุดคาด เกิดเลื่อมใส ในพระศาสนา
ทัศนานุตริยะ การทัศนา ที่ประเสริฐ
เห็นแล้วเกิด จิตศรัทธา อยากจะ ทำความดี
ซึ่งศรัทธา เกิดขึ้นมา ยากเต็มที
จะต้องเป็นผู้ที่ เคยสั่งสมบุญไว้ดี ในอดีต
วัดพระธรรมกาย วัดใหญ่ แต่ไร้ที่ติ
ดีทั้งพระ และสาธุชน
อีกทั้งวัดไหญ่โต แต่โอ้โห สะอาดระเบียบ เหลือล้น
ใครเข้ามาได้ยล ได้เห็น เป็นศรัทธา
นี่หละ ทัศนานุตริยะ ศรัทธาเกิด
บุญประเสริฐ เกิดขึ้นในใจ
ชีวีพลิกผัน สุดบรรยาย
มีชีวิตใหม่ แสวงบุญ สร้างบารมี
เนื้อนาบุญอันยิ่ง กับบุญวาสนา มาพบกัน
สองสิ่งอัน ถึงพร้อม ย่อมเกิด ทัศนานุตริยะ
บุญในอดีต เหมือนคลื่น ไม่ราบรื่น ทะยอยมา
จึงไม่ธรรมดา จะได้ทัศนานุตริยะ
พระพุทธองค์ เสด็จไปได้ ไกลใกล้
ผู้มีบุญใหญ่ จึงได้ ทัศนานุตริยะ
ผู้มีบุญน้อย ศรัทธากลับถอย แม้เห็นตำตา
แปลกจริงหนา นี่หละเวรกรรม ที่ทำไว้
ประเพณีโบราณ พาลูกหลาน สวดมนต์ไหว้พระ
เพื่อเติมบุญทุกระยะ จะได้ไหลมา ไม่ขาดสาย
เกิดทัศนานุตริยะทันที ที่ได้เห็นได้ฟัง ทันใด
ศรัทธาเกิดง่าย ถ้าได้เกิดใน ครอบครัวดี
ทัศนานุตริยะที่แท้ ได้แก่ เห็นพระในตัว
สว่างไสวไม่มืดมัว เห็นทั่ว เห็นแจ้ง
เกิดปัญญา เกิดเมตตา หมดเคลือบแคลง
ศรัทธาแรง ยึดมั่น หมั่นเพียรปฏิบัติ

;;;;;;;;;;

ไม่สร้างบารมี (แล้วเกิดมานี้ มาทำอะไร) :: ผลไม้พันธุ์เลว ไม่ต่างจาก คนเหลวไหล ให้น้ำใส่ปุ๋ยเท่าใด มันไม่ ให้ผล ส่วนผลไม้พันธุ์ดี เหมือนที่ คน มีความอดทน ให้ผลล้น เกินควร เกินค่า แม้ว่า ไม่ค่อยดูแล

ไม่สร้างบารมี
(แล้วเกิดมานี้ มาทำอะไร)

ผลไม้พันธุ์เลว ไม่ต่างจาก คนเหลวไหล
ให้น้ำใส่ปุ๋ยเท่าใด มันไม่ ให้ผล
ส่วนผลไม้พันธุ์ดี เหมือนที่ คน มีความอดทน
ให้ผลล้น เกินควร เกินค่า แม้ว่า ไม่ค่อยดูแล
คนพันธุ์ดี ด้วยมี วาสนา
บุญที่ผ่านมา คือบุญวาสนา ของวันนี้
บุญวาสนาของวันหน้า รอคอยถ้า ความดี..
ของวันนี้ อันที่จะเป็น บุญวาสนา

ดังนั้น บุญวาสนานั่นหนา เปลี่ยนแปลงได้
โดยทุ่มใจ สั่งสมบุญไป ตั้งแต่บัดนี้
ทานศีลภาวนา เป็นกรณียกิจ ของชีวี
ไม่มีอะไรดี เกินกว่านี้ ไม่มีจริงๆ
คนทำบาป ได้ลาภ ด้วยขายบุญราคาถูก
ถูกจูงจมูก โง่งมงาย ไปกับเขา
เหมือนกันเลยหละ กับตัดขาไปขาย สุดงี่เง่า
มีแต่เขา รักษาอวัยวะ ยอมสละทรัพย์
บุญวาสนา หาใช่ ใครบันดาล
พระนั้น เพียงบอกให้ ไปทำดี
แสวงบุญ สร้างบารมี ให้เต็มที่
ด้วยตัวเรานี้ ไม่มีใคร อย่าได้ฝัน
บุญมา วาสนาส่ง มีจริงๆ
เหมือนยอดหญิง อุบาสิกา วิสาขา
ทั้งสวย ทั้งรวย และมีปัญญา
ได้บรรลุธรรมา เป็นพระโสดา อายุ๗ขวบ
คนมีบุญวาสนา เขาจะ สร้างบารมีกัน
สร้างวัดวาหอฉัน ทุ่มเทกัน อุตลุด
สนุกสนาน บุญบันเทิงกัน สุดสุด
แม้เศรษฐกิจจะทรุด ก็ไม่เป็นไร พ้นภัยได้
นางวิสาขา สร้างวัดบุพพาราม
อนาถบิณทิกฯยิ่งเลิศล้ำ สร้างวัดเชตวัน มหาวิหาร
เป็นมหาเศรษฐี สร้างบารมี สุดสุดกัน
ทั้งสองท่าน เป็นตำนาน ตัวอย่าง สร้างบารมี

;;;;;;;;;;

โรคระบาดโควิด๑๙ (ชาวธรรมกายเราสวดธรรมจักร) :: โรคระบาด โรคห่าอหิวา เคยเกิดขึ้นมา ในสมัยพุทธกาล ที่เมื่องไพสาลีหรือเวสาลี แคว้นวัชชี มหาศาล ต้นเหตุนั้น คือ ข้าวยากหมากแพง ฝนไม่ตก

โรคระบาดโควิด๑๙
(ชาวธรรมกายเราสวดธรรมจักร)
โรคระบาด โรคห่าอหิวา 
เคยเกิดขึ้นมา ในสมัยพุทธกาล
ที่เมื่องไพสาลีหรือเวสาลี แคว้นวัชชี มหาศาล
ต้นเหตุนั้น คือ ข้าวยากหมากแพง ฝนไม่ตก
มีคนตายมากมาย ฝังไม่ทัน
จึงขนไปทิ้งกัน ไกล นอกกำแพง
ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง รุนแรง
อมนุษย์ยังลงแย่ง กินซากศพ
แคว้นวัชชี ประชุมกษัตริย์ ผู้ปกครอง
ต่างปรองดอง เรียกร้องหา พระพุทธเจ้า
ซึ่งขณะนั้น พระองค์ท่าน ประทับเนา
อยู่ที่แคว้นมคธ ของพระเจ้า พิมพิสาร
เมื่อพระพุทธองค์ ทรงเสด็จมาถึง
เพียงซึ่ง พระบาทแรกเหยียบย่าง ยังฝั่งแม่น้ำคงคา
ฝนก็ตกหนัก น้ำท่วมทะลักทะลาย พัดพา
ซากอสุภะ ถูกซัดสาด สะอาดสิ้น
พระอินทร์ก็ได้เสด็จมา พร้อมด้วยเทวดาทั้งหลาย
ทำให้เหล่าอมนุษย์ผีร้าย กลัวนัก จึงไม่อาจจักอยู่
ทำให้เมืองไพสาลี กลับคืนสู่
เมืองน่าอยู่ อีกครั้งหนึ่ง
และพระสัมมาฯ ยังเรียกหาพระอานนท์
ให้เรียนมนต์ ร้ตนสูตร จนสำเร็จ
แล้วถือบาตร มีน้ำ และนึกถึงคุณพระสัมมาฯ เสร็จ
ก็เดินตามเขต พระนคร ทำพระปริต
ขจัดอมนุษย์ที่ยังหลงเหลือ
ช่างเหลือเชื่อ โรคร้ายก็ได้หายไปจริงๆ
อานุภาพคุณพระรัตนตรัย วิเศษยิ่ง
 เป็นที่พึ่งพิง แน่แท้
ในปัจจุบัน เรารู้กัน ว่าเกิดโรคระบาด
โควิด๑๙บังอาจ ระบาดที่เมืองจีน
ลุกลามใหญ่ ไปทั่วถิ่น
สายการบินต้องหยุดบิน แทบทุกถิ่นหยุดเดินทาง
ปกติวัดพระธรรมกาย สวดกันใหญ่ ธรรมจักรฯ
แต่โรคก็ทะลัก ที่เมืองจีน
เอาไม่อยู่ หมู่มารห้าวหาญ ทั่วถิ่น
ชาวธรรมกายทั้งสิ้น ช่วยกันกลั่นแก้ ด้วยสมาธิ
พระกับมาร รอนราน รบกันมานานแล้ว
มารกินแห้ว ไปทุกที
หลวงปู่ฯผู้ปราบมาร ท่านรู้ดี
มายุคนี้ นั่งสมาธิสวดธรรมจักร ปราบมาร

;;;;;;;;;;

วันอาทิตย์ที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2563

อภิชาตบุตร (สุทธิเทพลงมาเกิด) :: พระคุณมารดาบิดา ล้นฟ้า มหาศาล บำรุงท่าน ด้วยข้าวปลาอาหาร ใช้หนี้ท่าน ไม่ได้ แม้แบกท่าน ไว้ร้อยปี กินนอนถ่าย ไม่อาจทดแทนได้ เป็นคำตรัสไว้ ของพระพุทธองค์

อภิชาตบุตร
(สุทธิเทพลงมาเกิด)
พระคุณมารดาบิดา ล้นฟ้า มหาศาล
บำรุงท่าน ด้วยข้าวปลาอาหาร ใช้หนี้ท่าน ไม่ได้
แม้แบกท่าน ไว้ร้อยปี กินนอนถ่าย
ไม่อาจทดแทนได้ เป็นคำตรัสไว้ ของพระพุทธองค์
ยกเว้นแต่ว่า ปลูกศรัทธา ให้ท่าน
เมื่อถึงกาล บวชให้ท่าน ได้บุญใหญ่
ปิดนรก เปิดสวรรค์ ให้ท่านไป
ลูกทั้งหลาย ได้คุณใหญ่ กตัญญู
คนกตัญญ ผู้มีเกราะ คุ้มกันภัย
ภัยทั้งหลาย ลืมไปได้ ไม่มาใกล้
ความทุกข์ยาก ลำบาก อันใด
ไม่กล้ำกลาย สุขกายใจ เหมือนอยู่ในสวรรค์
มารดาบิดา ได้ชื่อว่า บุพการี
เป็นผู้ให้ก่อนทุกอย่างที่มี แม้ชีวิต
สุดจักหา เป็นที่บูชา ของลูกหลาน สุดจิต
บูชาพ่อแม่ด้วยเพศบรรพชิต คืออภิชาตบุตร

ความเจริญของลูก ขึ้นกับการปลูกกตัญญู 
คนกตัญญู เหมือนผู้ พืชพันธุ์ดี
ทนต่อดินฟ้าอากาศ และโตเร็วสุดคาด เหลือที่
บำรุงบิดามารดาอย่างดี นี้คืออภิชาตบุตร 
บำรุงบิดามารดา ประตูหน้า ความเจริญ
จึงไม่อาจล่วงเกิน ท่านได้ ไม่ว่ากรณีใดใด ทั้งสิ้น
รวมทั้งพระ สมณะ ผู้ทรงศีล
มิฉนั้นจมดิน ไม่ต้องรอตัดสิน ลงนรก

;;;;;;;;;;