รักลูกหลาน (สวรรค์ในบ้าน) รักใคร่ลูกหลาน สวรรค์ในบ้าน ความปีติเบิกบาน การงาน ไม่เป็นปัญหา เทวดา จะลงรักษา สุขสมปราถนา จะมีมาเอง

 รักลูกหลาน
(สวรรค์ในบ้าน)

รักลูกหลาน สวรรค์ในบ้าน

ปีติเบิกบาน การงาน ไม่เป็นปัญหา

เทวดา จะลงรักษา

สุขสมปราถนา จะมีมาเอง

บุพการี เป็นผู้ที่ มีเมตตากรุณา

เปรียบเป็นพรหมา ของบุตรหลาน

เกิดบุญญาอานุภาพ ขึ้นพลัน

และมีความอดทนอดกลั้น ขันติธรรม

ละเลิกอบายมุข ของสนุกสนานได้

สุขหลาย สุขที่ใจสันโดษ

เป็นผู้ใหญ่ น่าเคารพกราบไหว้ ชีวีรุ่งโรจน์

การงานไม่คั่งค้าง สำเร็จประโยชน์ ทุกประการ

อภิชาติบุตร สุดดีมาเกิด

จึงได้ผู้ประเสริฐ มาเป็นบิดามารดา

ครอบครัวอบอุ่น ศูนย์รวมการพัฒนา

ชาติศาสนา และประชาชน

คนส่วนใหญ่ ไม่รักใคร่บุตรหลาน

มัวทำแต่การงาน ธุระกิจใหญ่ ไม่มีเวลา

เศรษฐกิจรัดตัว เมามัวหาเงิน นั่นหละ

ทิ้งบุตรหลาน เหมือนหมูหมา เมื่อหย่านม

คนสมัยนี้ ไม่เพียง ไม่เลี้ยงบุตร

แม้ที่สุด ก็ไม่บำรุงบิดามารดา

เป็นเหตุใหญ่ ครอบครัวไม่อบอุ่น เป็นธรรมดา

จึงกระทบสังคม อากาศฟ้า พามีโรคภัย

รักลูกหลานได้ จึงไม่ธรรมดา

ที่สุด จะพาเข้าวัดวา ศรัทธาในบุญ

นี่แหละครอบครัว อบอุ่น

บุญเกื้อหนุน ด้วยมีบุญวาสนาบารมี นั่นเอง

;;;;;;;;;;

ยอดกัลยาณมิตร(สถิตกลางกายเรา):: ความรัก กับเมตตา คนละอย่าง ความชัง ตรงข้าม ความรัก รักมาก ทุกข์หนัก ห่วงนัก ตัดรัก ตัดอาลัย ตัดยาก เป็นทุกข์

ยอดกัลยาณมิตร
(สถิตกลางกายเรา)

ความรัก กับเมตตา คนละอย่าง

ความชัง ตรงข้าม ความรัก

รักมาก ทุกข์หนัก ห่วงนัก

ตัดรัก ตัดอาลัย ตัดยาก เป็นทุกข์

ความรัก ที่มีสติ นี้คือเมตตา

 มีกรุณา มีมุทิตา พาสะบาย

เป็นกัลยาณมิตร พาสู่ทิศ พระรัตนตรัย

มีอุเบกขา ละวางได้ ไม่อาลัย ชีวิตตน

บุพการี มีเมตตา สละชีวิต

ป้องปิด ผองภัยอันตราย ให้ลูกรัก

อุเบกขา วางชีวา เข้าป้องปักษ์

ยากนัก ที่ลูกรัก ไม่เห็นคุณ

กตัญญูบูชา กล้า สลัดตน

อดทน หลุดพ้น อบายมุข

ไม่หลงเดิน ทางเพลิน ทางสนุก

เดินทางถูก  สายกลาง ทางอริยะ

ความรักใคร่ ใจมืด

อึดอัด ขัดเคือง ใจขุ่น วุ่นวาย

ใจหยาบ กระสับ กระส่าย

แพ้พ่าย สิ่งยั่วยวนใจ กามคุณ

ตัณหา ปัญญาดับ เหมือนหลับตาเดิน

หลงเพลิน เดินตาม กิเลสะ

ไหลลงต่ำ ดำดิ่ง ยากเลิกลา
ใครล่ะ ช่วยได้ ถ้าไม่ใช่ กัลยาณมิตร

ยอดกัลยาณมิตร สถิตอยู่กลางกาย
พระธรรมกาย พระรัตนตรัยในตัว
เตือนสติทุกค่ำเช้า แต่เรามันชั่ว
หลงตัวลืมตน หลงกลมาร

การเอาใจไว้นอกตัว เท่ากับเกลือกกลั้ว กามคุณ
ใจวิ่งวุ่น..อยู่ภายนอก กับสิ่งหลอกล่อ
บุญเก่าหดหาย บุญใหม่ไม่ได้ทำ ยังก่อกรรมซ้ำน่อ
กรรมวิบาก กำลังรอ..ย่ำ ให้หนำใจ

บัณฑิต ผู้มีกรณียกิจ ฝึกตน
เป็นคน..ไม่ประมาท ไม่ขาดฝึกสมาธิ
หมั่นเอาใจไว้ภายใน บุญบารมีได้ที
 ส่งผล ดลบันดาลเต็มที่ ให้มีแต่สุขสมปราถนา

;;;;;;;;;;

อุปสรรคมี (นั่นแหละ ดีนัก) เกิดมา ไม่สร้างบารมี แล้วเกิดมานี้ จะทำอะไร ตอนเป็นเทวดา จะเป็นจะตาย อยากได้เกิดเป็นมนุษย์ จะทุ่มชีวา สร้างบารมี ให้สุดๆ แต่พอได้เกิดเป็นมนุษย์ สติหลุด ลืมหมดสิ้น

อุปสรรคมี
(นั่นแหละ ดีนัก)

เกิดมา ไม่สร้างบารมี แล้วเกิดมานี้ จะทำอะไร

ตอนเป็นเทวดา จะเป็นจะตาย อยากได้เกิดเป็นมนุษย์

จะทุ่มชีวา สร้างบารมี ให้สุดๆ

แต่พอได้เกิดเป็นมนุษย์ สติหลุด ลืมหมดสิ้น

บารมี หรือนิสัยดี ปลูกลำบาก 

สุดแสนยาก จะออกจาก กระแสโลก กามคุณ

เป็นกระแสกิเลส สร้างอาเพศ เหตุแห่งทุกข์ทารุณ

สติสิ้นสูญ เพิ่มพูน วิบากกรรม 

 บุพการีที่ดี นี้หายาก ที่รู้จัก พาบุตรสร้างบารมี

ต้องปัญญาดี มีศรัทธา และมีขันติ

 แจ่มกระจ่าง กลัวจังตกนรก มีสัมมาทิฏฐิ

มารดาบิดา มีบารมี พาสร้างบารมี นี้หายากยิ่ง

ได้ประสพพบพระสัมมาฯ หรือว่ากัลยาณมิตร

จึงจะมีสิทธิ์ สร้างบารมีได้

ได้พบครู ปูชนียาจารย์ ที่ท่านบรรลุพระธรรมกาย

โชคดีหลาย จึงได้สติ สร้างบารมีตามท่าน

 สร้างบารมี เพื่อหนี กรรมวิบากชั่ว

นิสัยเสีย ติดตามตัว มานาน 

บารมี นิสัยดีเท่านั้น ล้างมัน
เป็นเช่นตะกรัน หรือไขมัน คอเลสเตอรอล

ยากหลาย เปลี่ยนนิสัยได้ ไม่ธรรมดา

เหมือนโยนปลา ขึ้นมา บนบก  

ดิ้นสุดชีวิต ปลาไม่คิด อย่างนก 

ปลาชอบล้ำ แม้น้ำสกปรก โลกกามคุณ

 คนประเสริฐ เทิดทูน บุญบารมี

 ได้โอกาสดี ที่สุด ได้เกิดเป็นมนุษย์ มะนา  

เมื่อมีวิกฤติ จงคิดว่าเป็นโอกาส ดีนักหนา

ขันตินำหน้า โอกาสมาหา ได้สั่งสมบารมี

 นักสร้างบารมี แม้ตาย ก็ไม่กลัว

ถวายหัว ถวายตัว ถวายชีวิต

 ทำอย่างจามรี รักษาขนหาง สุดจิต

ชีวิตแสนสั้น จงบากบั่น สร้างบารมี

มีเงินมากน้อย ไม่ค่อย สำคัญ
 โอกาศ เท่ากัน สร้างบารมี
มีศรัทธา สามารถ ทุ่มชีวี

 อุปสรรคมี สร้างบารมี ดีนัก  

;;;;;;;;;;

ได้ชื่อว่าดูแลพ่อแม่ (ให้ทำแต่ความดี) เชื่อตายแล้วสูญ จะลืมคุณ พ่อแม่ มิจฉาทิฏฐิแท้ พ่อแม่ ยังลืมได้ เทวบุตรมาร ห้าวหาญ ใหญ่ ไม่กลัวเกรงใคร ทำชั่วได้ สารพัด

ได้ชื่อว่าดูแลพ่อแม่
(ให้ทำแต่ความดี)

เชื่อตายแล้วสูญ จะลืมคุณ พ่อแม่ 

มิจฉาทิฏฐิแท้ พ่อแม่ ยังลืมได้

เทวบุตรมาร ห้าวหาญ ใหญ่

ไม่กลัวเกรงใคร ทำชั่วได้ สารพัด

บุพการี บริสุทธิ ดุจพระอรหันต์

นาบุญ อนันต์ ธรรมชาติ 

ยอดเทวดา รักษา ขุมสมบัติ

เป็นร่มฉัตร คุ้มบุตร ดุจแก้วตา

พระอรหันต์ เปรียบปาน พระอาทิตย์

ไม่อาจมีชีวิต ถ้าพระอาทิตย์ หายไป

บิดามารดา มีคุณค่า สุดบรรยาย

บุตรขาดไม่ได้ พระอรหันต์ ในเรือน 

การกราบไหว้พ่อแม่ แน่แท้ ไม่ธรรมดา

มีคุณา อนันต์ คุณสมบัติ

กตัญญู บูชา สุดประหลาด

เกิดมีขุมสมบัติ อยู่ปลายเท้า

มีบ่อน้ำ แล้วดูดาย ไม่ได้บำรุง

มีพ่อแม่ มีน้องนุ่ง ไม่ดูแล

ความเสื่อม ความเดือดร้อน กระจายแผ่

ตายแน่ ไม่ได้ผุด ไม่ได้เกิด

มีหนี้ไม่ได้ชดใช้ มีพ่อแม่ไม่ดูแล 

เทวดา แน่แท้  ไม่ปกป้อง

เป็นเด็กกำพร้า ขาด ญาติพี่น้อง

ผอมกะหล่อง อดมื้อ กินมื้อ 

ไฟ เปรียบได้ พระอรหันต์

คุณอนันต์ หรือโทษมหันต์ ไม่แน่

ดูแลดี คุณมีอนันต์ แท้

ดูแลดีแน่ๆ  ได้แก่ ทำแต่ความดี

;;;;;;;;;;

ประจักษ์คุณมารดา (สามารถสละชีวาให้บุตรได้) :: มารดา สละชีวิตให้บุตรได้ รักบุตรสุดใจ แม้อยู่ในท้อง เพียงรู้ว่าบุตรได้เกิด ประคับประคอง ผิวพรรณผุดผ่อง ยินดีปรีดา

ประจักษ์คุณมารดา
(สามารถสละชีวาให้บุตรได้)

มารดา สละชีวิตให้บุตรได้

รักบุตรสุดใจ แม้อยู่ในท้อง
เพียงรู้ว่าบุตรได้เกิด ประคับประคอง
ผิวพรรณผุดผ่อง ยินดีปรีดา

 นี้เป็นเรื่องจริง ไม่ใช่เพียงพูด

จริงที่สุด ผู้พูด อยู่ในเหตุการณ์
ท่านเป็นพระ ได้โอกาศมาในงาน
บุญถวายสังฆทาน ในโรงงาน แห่งหนึ่ง

เนื่องจากคนงาน ทำการไม่สงบ
ประสพกับ สิ่งประหลาด
มีสิ่งของตกตึงตัง ดังไม่ขาด
และรู้สึกขยาด เหมือนมีคนบังอาจจ้องมอง

ขณะที่ทำพิธีอยู่ จู่ๆ ก็มีหญิงคนหนึ่ง
คนตลึง หญิงคนนั้น ถูกผีเข้า
ร้องไห้เสียงดัง ไม่เบา
เล่นเอา พระอาจารย์ งงงัน ไปไม่เป็น

มีผู้เสี่ยง เข้าไปซักไซ้ไล่เลียงดู
จึงได้รู้ ผีหญิงนั้น เป็นหญิงคนงานนั่นเอง
คลอดบุตรไม่ได้ หมอเคยบอกเอาไว้ แต่อวดเก่ง
ไม่ใช่เบ่งไม่ได้ เบ่งได้ แต่เลือดไหลไม่หยุด

คุณหมอ เคยบอกไว้ ช่วยได้คนเดียว
หมอท่านเชี่ยว ให้ตัดสินใจ เลือกใครเอาไว้
มารดาจึงตัดใจ ด้วยรักลูกหลาย
ขอยอมตาย มอบชีวิตให้กับลูก

ที่ของตกตึงตัง และยังเข้าไปจ้องมอง
ด้วยอยากขอร้อง ให้ได้ ไปพบลูก
ตัวเองไปไม่ได้ บุญน้อยไป จึงทำอะไรไม่ถูก
อยากพบลูก ใจจะขาด จึงบังอาจทำเสียง

พระอาจารย์ ผู้เป็นประธานสงฆ์
ถูกเจาะจง ให้จัดการ
ท่านคิด ข้าก็ศิษย์มีครู จึงกล่าวขาน
 ให้เอาบุญใหญ่สังฆทาน เปลี่ยนขันธ์ก่อน

เมื่อได้บุญใหญ่ ก็จะกลายเป็นเทพธิดา
ติดตามปกปักรักษา บุตรได้
คราวนี้ ก็จะได้ อยู่ใกล้บุตรสมใจ
นางผีคลายใจ เรื่องทั้งหลาย จึงจบลง

น่าตอกย้ำ ก็คือ ความรักของแม่ต่อบุตร
รักสุดๆ รักบุตร ยิ่งกว่าชีวิตตน
เป็นสัญชาติญาณ ของมารดาทุกคน
เคยผูกพันกัน เป็นล้นพ้น ในอดีต

ท่านจึงว่า กตัญญูกับบุพการี สองคนดีที่หายาก
เมื่อพบพักตร์ จงประจักษ์ ได้สติ
ก็คือเทวดาเดินดิน ดีดี
มีชีวี เพื่อตน และคนทั้งปวง

;;;;;;;;;;

อภิชาตบุตร (สุทธิเทพลงมาเกิด) :: พระคุณมารดาบิดา ล้นฟ้า มหาศาล บำรุงท่าน ด้วยข้าวปลาอาหาร ใช้หนี้ท่าน ไม่ได้ แม้แบกท่าน ไว้ร้อยปี กินนอนถ่าย ไม่อาจทดแทนได้ เป็นคำตรัสไว้ ของพระพุทธองค์

อภิชาตบุตร
(สุทธิเทพลงมาเกิด)

พระคุณมารดาบิดา ล้นฟ้า มหาศาล

บำรุงท่าน ด้วยข้าวปลาอาหาร ใช้หนี้ท่าน ไม่ได้

แม้แบกท่าน ไว้ร้อยปี กินนอนถ่าย

ไม่อาจทดแทนได้ เป็นคำตรัสไว้ ของพระพุทธองค์

ยกเว้นแต่ว่า ปลูกศรัทธา ให้ท่าน

เมื่อถึงกาล บวชให้ท่าน ได้บุญใหญ่

ปิดนรก เปิดสวรรค์ ให้ท่านไป

ลูกทั้งหลาย ได้คุณใหญ่ กตัญญู

คนกตัญญ ผู้มีเกราะ คุ้มกันภัย

ภัยทั้งหลาย ลืมไปได้ ไม่มาใกล้

ความทุกข์ยาก ลำบาก อันใด

ไม่กล้ำกลาย สุขกายใจ เหมือนอยู่ในสวรรค์

มารดาบิดา ได้ชื่อว่า บุพการี

เป็นผู้ให้ก่อนทุกอย่างที่มี แม้ชีวิต

สุดจักหา เป็นที่บูชา ของลูกหลาน สุดจิต

บูชาพ่อแม่ด้วยเพศบรรพชิต คืออภิชาตบุตร

ความเจริญของลูก ขึ้นกับการปลูกกตัญญู 
คนกตัญญู เหมือนผู้ พืชพันธุ์ดี
ทนต่อดินฟ้าอากาศ และโตเร็วสุดคาด เหลือที่
บำรุงบิดามารดาอย่างดี นี้คืออภิชาตบุตร 

บำรุงบิดามารดา ประตูหน้า ความเจริญ

จึงไม่อาจล่วงเกิน ท่านได้ ไม่ว่ากรณีใดใด ทั้งสิ้น

รวมทั้งพระ สมณะ ผู้ทรงศีล

มิฉนั้นจมดิน ไม่ต้องรอตัดสิน ลงนรก

;;;;;;;;;;

รักบุตรสุดขีด (มานับชีวิตไม่ถ้วน):: พ่อแม่นั้น มีสัญชาตญาณรักบุตร โดยเฉพาะแม่ รักสุดสุด รักบุตร ของท่าน

รักบุตรสุดขีด
(มานับชีวิตไม่ถ้วน)

พ่อแม่นั้น

มีสัญชาตญาณรักบุตร

โดยเฉพาะแม่ รักสุดสุด

รักบุตร ของท่าน

คำว่าสัญชาตญาณ

คือมีความสัมพันธ์ กันในอดีต

รักบุตร สุดขีด

มานับชีวิต ไม่ถ้วน

สั่งสมเป็นสันดาน
สัญชาตญาณ ของพ่อแม่
เช่นเดียวกับบุตรนั่นแหละ
กตัญญูแท้ ต่อพ่อแม่เช่นกัน 

พ่อแม่ได้ชื่อว่าบุพการี
คนดี ที่หายาก
โหยหาบุตรรัก
ต้องการฟูมฟัก เลี้ยงดู

ไม่เคยใคร่ครวญคิด
พินิจดู ว่าเป็นผู้ เป็นคนหรือไม่
เพียงรู้ว่าเป็นบุตร สุดจะดีใจ
 อยากแต่จะให้ อุปการะ 
 
อุปการะของพ่อแม่
 ยิ่งใหญ่แท้ ใครๆคิดไม่ถึง
ท่านจึงเป็นที่พึ่ง
ประหนึ่ง พระพรหม พระอรหันต์

พ่อแม่เป็นที่สุด
 ประดุจ พระพรหมนั้น
มีเมตตา ไม่สิ้นสุด ดุจเดียวกัน
 ความกรุณาของท่าน หาไดเปรียบ

เห็นลูกมีภัย
อยู่ไม่ได้ ตายเป็นตาย
เหมือนแม่ไก่ ขับไล่เหยี่ยวร้าย
ป้องกันลูกไว้ได้ ด้วยชีวิต

พ่อแม่บริสุทธิ์ ต่อบุตร
ประดุจ พระอรหันต์
บุตรเคารพบูชา ได้บารมีอนันต์
นำสุขสันต์ สมปราถนา มาให้
 
พระคุณพ่อแม่ล้นฟ้า
แม้เพียงแต่ว่า ให้กายามนุษย์
ทดแทนคุณได้ ไม่สิ้นสุด
นอกจากทำตนบริสุทธิ์ อัตตสุทธิ

อัตตสุทธิ
คือทำตนเป็นคนดี เป็นที่ศรัทธา
นำพาหมู่คณะ
และญาติกา สร้างบารมี

เข้าวัดปฏิบัติธรรม
จึงจะชำระหนี้ บุพการีได้
มิฉนั้น ปัญหา จะมาเป็นสาย
หาความสุขสะบาย ได้ยาก

ทักษิณาทาน
การทำบุญอุทิศ
บุตรกตัญญู ถือเป็นกรณียกิจ
สำคัญสุดขีด ชีวิตเจริญ

;;;;;;;;;;