ใจหยุด (ที่สุดสมถะ):: สมถะเรียบง่าย ต้องอาศัย อยู่ในป่าหรือ? เพราะนั่นก็คือ พระปัจเจก อยู่เอกองค์

ใจหยุด
(ที่สุดสมถะ)

สมถะเรียบง่าย ต้องอาศัย อยู่ในป่าหรือ?

เพราะนั่นก็คือ พระปัจเจก อยู่เอกองค์

การอยู่ป่า ตามพระพุทธประสงค์

ปลีกวิเวก อยู่เอกองค์  เพื่อทรงหนี ที่วุ่นวาย

อยู่ป่าช้าป่าชัฏ ในที่สงบสงัด ก็อยู่ได้

มีดวงธรรมใส สว่างไสว เป็นเพื่อน
อบอุ่นใจ สุขใจ หามีใดเหมือน 
ความเมตตามาเตือน พระโพธิสัตว์ จึงไม่อาจอยู่นาน

การเผยแผ่ศาสนา พระ ต้องอยู่ในวัด

ที่สงบสงัดร่มรื่น ไม่ไกลไม่ใกล้ ไปจากหมู่บ้าน

ง่ายต่อการบิณฑบาต ไม่ขาด ของขบฉัน

โยมพากัน  มาบำรุง ด้วยมุ่ง แสวงบุญ

วัดกับบ้าน พึ่งพา อาศัยกัน

ต่างผูกพัน แยกกัน ไม่ได้

คนทำลายวัด จึงเป็นมารชัดชัด คนจัญไร

ทำลายวัดได้ เท่ากับทำร้ายตน และคนอื่น

วัดดีไม่ดี ไม่อยู่ที่ ใหญ่หรือเล็ก

เหมือนผู้ใหญ่กับเด็ก ดีไม่ดี ดูไม่ได้

อยู่ที่การฝึกตน ทนกิเลส ไหวไม่ไหว

ดูไม่ได้ ภายนอก สิ่งหลอกตา

ความเรียบง่าย อยู่โคนไม้ ก็ไม่ไหว

จึงขยับขยาย มาอยู่ที่พอสะบาย ในวัด

เล็กหรือใหญ่ อยู่ที่การใช้ ง่ายต่อปฏิบัติ

ถือหลัก สุดประหยัด ประโยชน์สูง มุ่งธรรม

;;;;;;;;;;

ทัศนานุตริยะ (เป็นบุญตา เห็นพระบิณฑบาต) พระภิกษุ สำหรับผู้ไม่รู้ จะดูประหลาดๆ อุ้มบาตร ขออาหาร การงานไม่ทำ ร่างกายก็ดี มีกายกำยำ แปลกล้ำ เดินเป็นแถว แล้วขออาหาร

 ทัศนานุตริยะ

(เป็นบุญตา เห็นพระบิณฑบาต)

พระภิกษุ สำหรับผู้ไม่รู้ จะดูประหลาดๆ

อุ้มบาตร ขออาหาร การงานไม่ทำ

ร่างกายก็ดี มีกายกำยำ

แปลกล้ำ เดินตามกันเป็นแถว แล้วขออาหาร

พระ คือผู้ประเสริฐ ที่เห็นภัยในวัฏฏสงสาร

แล้วออกจากบ้าน จากครอบครัว ไม่มัวเมากามคุณ

เห็นชีวิตตกอยู่ในอันตราย ต้องขวนขวายหาบุญ

มีบุญเกื้อหนุน ชีวิตหายวุ่น และปลอดภัย

 ศีลของพระ นั่นหละ คือห้วงสมบัติอจินไตย

กินใช้ไม่มีหมด ไม่มีอด ตลอดกาล

การบิณฑบาต เพียงโปรดสัตว์ ก็เท่านั้น

สาธุชนก้มกราบท่าน ด้วยศรัทธา นี่หละได้อริยทรัพย์

คนทั้งหลาย คล้ายกับมีไฟ กำลังไหม้บ้าน

ไม่สนใจมัน ปล่อยไว้อย่างนั้น ไหม้ก็ไหม้ไป

ความแก่ ความเจ็บ ความตาย คือไฟ 

ชีวิตมอดไหม้ ไม่มีเหลือ

ผู้นำทรัพย์มาทำบุญ ไม่สูญเปล่า

นี่อย่างไรเล่า เท่ากับ นำทรัพย์ออกจากไฟได้

การเสียสละ ผู้มีศรัทธา ได้บุญใหญ่

บุญติดตามไป รับใช้ ทุกภพชาติ

บิณฑบาต ประเพณี ที่ดีงาม

ทุกเขตคาม เห็นพระสงฆ์ องค์เจ้า

เป็นบุญตา ทัศนานุตริยะ ไม่เบา

สะกิดเอา บุญเก่า ไหลเข้ามา

กิริยาอาการ ของท่าน ผู้มีศีล

 ชื่นชีวิน ของทุกผู้ ที่รู้เห็น

 จิตอ่อนโยน เป็นผล ให้อยู่เย็น

ธรรมชาติ ที่เห็น เป็นสดใสสมบูรณ์

พระ ได้ชื่อว่า บัณฑิต

ทำเป็นนิจ ฝึกตน ทนกิเลส

นำสังคม หมู่ชน พ้นอาเพศ

พาสร้างเหตุ แห่งสุข พ้นทุกข์ภัย

  พระพุทธองค์ ทรงลง บิณฑบาต

ออก โปรดสัตว์ ไม่มีเว้น

 เสด็จไปหา ผู้มีบุญญา ที่ทรงเห็น

ไกลใกล้ ไม่เว้น เป็นนาบุญ

 มหาชน ศรัทธา สามัคคี

โอบอ้อมอารี พี่งพา อาศัย

ทั่วแว่นแคว้น กลายเป็นแดน ศิวิไลซ์

โลกทั้งใบ รักใคร่ ปรองดอง

;;;;;;;;;;

อานุภาพเชี่ยว (หนึ่งเดียวพระอาทิตย์):: เข้าวัดเดียว ด้วยมันเกี่ยว กับครู ใครๆก็รู้ ศิษย์กับครู ไม่ห่าง

อานุภาพเชี่ยว
(หนึ่งเดียวพระอาทิตย์)

เข้าวัดเดียว

ด้วยมันเกี่ยว กับครู

ใครๆก็รู้

ศิษย์กับครู ไม่ห่าง

เดินชิด

ตามติด ทุกก้าวย่าง

เดินห่าง ไม่ได้

เอาบุญใหญ่ กับท่าน

คนไม่เข้าใจ ศรัทธา 

กล่าวหา ไปวัดเดียว

คงติดเหนียว

งมงายเชียว ใช่ไหม 

ศรัทธากับงมงาย

ก็คล้าย กัน จังเลย

แยกสะเบย ถ้าใครเข้าใจ
ในเรื่องปัญญา

ผู้มีปัญญา

จะทุ่มชีวิต ติดตามผู้รู้

ซึ่งถือเป็นครู
ไม่หลบหู หลับตาเชื่อ

ตรวจเช็ค พิจารณา

ทุกระยะ จนเบื่อ

แล้วจึงเชื่อ หมดใจ
ทุ่มใป ทั้งชีวิต

เข้าวัดเดียว

แต่ยังเที่ยว สงเคราะห์วัดอื่น

ยิ้มระรื่น เดินเข้าหา
ด้วยมารยาท

เคารพนอบน้อม

ถ่อมโน้ม ก้มกราบบาท
  นิมนต์พระ มาบิณฑบาต

 ให้หมู่ญาติ ได้เนื้อนาบุญ

แม้อยู่กันคนละวัด

ร่วมมือจัด การกุศล

พระทุกตน รวมกันเป็น
เช่นหนึ่งเดียว

เผยแผ่ศาสนา

  สามัคคี กลมเกลียว
 อานุภาพเชี่ยว 
 หนึ่งเดียว พระอาทิตย์

 ;;;;;;;;;;