คนดี (มีพระนิพพานเป็นที่รัก):: ธรรมชาติเป็นใหญ่ ใครๆ ไม่อาจขวาง ใครทำผิดกฎธรรมชาติ มีแต่พัง อนิจจัง ไม่เที่ยงแท้ แน่นอน

คนดี
(มีพระนิพพานเป็นที่รัก)

ธรรมชาติเป็นใหญ่

ใครๆ ไม่อาจขวาง 

ใครทำผิดกฎธรรมชาติ มีแต่พัง

อนิจจัง ไม่เที่ยงแท้ แน่นอน

น้ำไหลลงต่ำ

เป็นธรรมดา

ใครๆไม่มีหน้า

เข้าไปขวาง

บุญไหลไปหาผู้ทำ

นำสุขสมหวัง

 บุญวาสนา ประดัง

 ไหลหลั่ง ไม่ขาดสาย

บุญบาป เข้ามากำกับชีวิตคน

 หนีไม่พ้น คนทำกรรม

รู้ตัวเมื่อสาย สุดเสียดาย ช้ำ

ชีวิตส่ำ..สัตว์ น่าอนาถแท้

คนทั้งหลาย

ต่างคิดว่าใช่ ตน คือคนดี

แต่ไม่แคล้ว ถูกตำหนิ

และมีโทษภัย

คนดีแท้ ได้แก่รู้จัก รักงาน

 ซึ่งจะขยัน รักการ ทำความสะอาด
หมั่นเก็บ หมั่นกวาด
ปฏิบัติ เป็นนิสัย

และรักความเป็นระเบียบ
งานจะเนี๊ยบทุกอันไป
ทำงานไม่มีเงื่อนไข
สำเร็จไฉไล ละออ

คนดีแท้ จะรู้จัก รักเพื่อน
ไม่แชเชือน สังคหะ คบหา
ทุกคนใกล้ชิด สนิทสนม สมอุรา
มารยาทงามนักหนา จับใจ

มีเพื่อนแท้เพื่อนตาย
เหมือนได้แก้ว
ทุกอย่างที่ประสงค์แล้ว
จะได้

คนดีแท้ ได้แก่ รู้จักรักตน
คือเป็นคน มีกิจวัตรที่ดีงาม
ตรงต่อเวลา ชั่วโมงยาม
กิจวัตรเลิศล้ำ ทำสมาธิ

สมาธิยังไม่สม่ำเสมอ
ไม่ใช่เน้อ คนดี
จะต้องเป็นผู้ที่
มี พระนิพพาน เป็นที่รัก

;;;;;;;;;;

เจ๋งแท้ (ได้แก่บวช):: ดื่มเล็กน้อย แม้ไม่บ่อย ก็ไม่ดี เหล้าบุหรี่ ของอัปปรี ไม่อาจหนี ปัญหา

เจ๋งแท้

(ได้แก่บวช)

ดื่มเล็กน้อย

แม้ไม่บ่อย ก็ไม่ดี

เหล้าบุหรี่ ของอัปปรี

ไม่อาจหนี ปัญหา

ได้ชื่อว่าคบคนพาล

สันดานหยาบ

หลงติดกับ

 ไม่เข็ดหลาบ เหมือนปลาติดเบ็ด

อบายมุข สิ่งอัปมงคล

ไม่ควรเริ่มต้น ติดต่อ

ดูภายนอกงามละออ

น้ำลายสอ อินทรีย์อ่อน

สิ่งเลวร้ายสุด

องค์พระพุทธตรัส

คือ ดูเบาประมาท

อ่อนหัด คบคนพาล

เหมือนดังคนโบราณ

กล่าวขาน เรื่องชาวนากับงูเห่า

อย่าใจอ่อนน่ะเจ้า

อย่าเอา..คนพาลเป็นเพื่อน

คนพาลที่แท้

ได้แก่ ตัวเราเอง

คนเสงเครง..

ชอบมาคบ

จะเลิกคบพาลภายนอกได้

เริ่มที่แก้ไข นิสัยตนเอง

เข้าวัดปฏิบัติธรรม เคร่ง

เจ๋งแท้ ได้แก่บวช

;;;;;;;;;;

ทุกข์โศกขัดข้อง (ด้วยบุญพร่องเติมไม่ทัน):: บุญเหมือนน้ำมัน อันเป็น เชื้อเพลิง รถวิ่งเปิง ถ้าเชื้อเพลิง ยังไม่หมด

ทุกข์โศกขัดข้อง

(ด้วยบุญพร่องเติมไม่ทัน)

บุญเหมือนน้ำมัน

อันเป็น เชื้อเพลิง

รถวิ่งเปิง

ถ้าเชื้อเพลิง ยังไม่หมด

บุญก็เหมือนกัน

อย่าได้ทัน ให้ลด

ถ้าบุญหมด

ไม่เพียงอด ชีวิตก็หมดด้วย

เราใช้บุญทุกวินาที

เหมือนกับที่ ใช้ลมหายใจ

หยุดไม่ได้

ชีวืตมลาย ในบัดนั้น

ที่ทุกข์โศก ที่ขัดข้อง

เพราะบุญพร่อง เติมไม่ทัน

ทุกๆวัน จึงต้องเข้าปั๊ม

ทำความดี

ดังนั้น กิจวัตรสวดมนต์

ต้องทนสู้

เป็นพื้นฐานการกู้.. ภัย

ได้ทุกวัน

ถือเป็นกรณียกิจ

จงตั้งจิต ให้มั่น

ตั้งเป็นปณิธาน

รักษาการ.. สวดมนต์

จงไปวัดให้สม่ำเสมอ

ไปพบเจอ กัลยาณมิตร

ทำกรณียกิจ..ร่วมกัน

จับมือมั่น สร้างบารมี

คิดให้ได้

เข้าใจให้ได้ ว่าชีวิตมีเท่านี้

เกิดมาสร้างบารมี

ต้องมาที่ วัด

บารมี เป็นบุญใหญ่

สร้างไม่ได้.. คนเดียว

ต้องมีพระผู้รู้ที่ฉลาดเฉลียว

นำเหนี่ยว ให้เกิดศรัทธา

มีใจรวมเป็นหนึ่ง

จึงผ่านอุปสรรค นานา

หมู่พาลา พยายามเข้าขวาง

ทางสร้างบารมี

;;;;;;;;;;

บาปศักดิ์สิทธิ์ (ยังแพ้ฤทธิ์บุญ) :: บาปศักดิ์สิทธิ์ เป็นฤทธิ์ ของมารร้าย ส่งฤทธิ์ให้ จึงมีฤทธิ์มากมาย พวกพาลา

บาปศักดิ์สิทธิ์

(ยังแพ้ฤทธิ์บุญ)

บาปศักดิ์สิทธิ์

เป็นฤทธิ์ ของมารร้าย

ส่งฤทธิ์ให้

จึงมีฤทธิ์มากมาย พวกพาลา

เหมือนยัดปืน ใส่มือโจร

ให้ไปปล้น ไปฆ่า

คนพาลจึงดูเก่งกล้า

ถูกมารา สนตะพาย

เมื่อใช้งานไม่ได้

จะถูกเชือดไป เลือดไหลนอง

เป็นกรรมตามสนอง

 ร้อง..ขอใดใด ไม่ได้

ลงนรกขุมลึก

สุดคาดนึก มารซ้ำเสริม

ฤทธิ์ที่มารเพิ่ม

นั่นแหละมารเติม กรรมเวร

มารมีฤทธิ์มาก

วางกับดัก จับคน

ใส่ความคิดฉ้อฉล

ให้เป็นคน มักใหญ่ใฝ่สูง

มีใจดำ

อำมหิต มีจิตมุ่ง

อยากเจริญรุ่ง

ด้วยอำนาจ มีสิทธิ์ขาด แต่ผู้เดียว

การลงต่ำ

จึงรื่นไหล ไปได้เร็ว

เหมือนดิ่งลงเหว

เหลวเป๋ว แหลกละเอียด

การทำดี

เหมือนขึ้นที่สูง คนเบื่อ

เพราะยังไม่เชื่อ

ไม่ศรัทธา จึงช้า เมื่อขาขึ้น

บาปกับบุญนั้น

เหมือนน้ำกับน้ำม้น เข้ากันไม่ได้

น้ำมันลอยไหล

อยู่ข้างบน เพราะน้ำข้นกว่า

น้ำมีโมเลกุลมาก

 เล็กละเอียดนัก ไม่หยาบหนา

จึงหนักกว่า

และข้นกว่า น้ำมัน

บุญละเอียด

คล้ายเบาบาง เช่นอย่างน้ำ

จึงอยู่ต่ำ 

อยู่ล้ำ..ลึกอย่างที่นึก ไม่ถึง

หรือเหมือนไฟฉายส่องสว่าง

ทะลุกลาง ความมืดดำได้ 

ธรรมะขาวใส

ถึงได้ ชนะอธรรม ที่ต่ำช้า

;;;;;;;;;;

THE WORLD OF MONEY (the world of merit) :: The body, the world and the universes, all external objects, are on changing, continuously, to it's end, vanishing.

THE WORLD OF MONEY
(the world of merit)

The body, the world

and the universes,
all external objects,

are on changing continuously,
to it's end, vanishing.

Being unstable/not eternal:

 degenerated/unbearable or suffered/uncontrolled,

or arising/appearing/vanishing,

is the Law of Impermanence. 

 They are the three characteristics

of the existence.

In mid July, 1994,

there was a TV show,
of an event.

Meteoroid fragment
from a comet crashed
into Jupiter planet.

An enormous hole,
1,000 miles wide
and 100 miles depth, it made.

It's a sample,
degenerating phenomenon
of the universe.

The world go along,
the loop of appearing,
degenerating and vanishing,
uninterrupted.

Dhammakaya eye only,
could see thoroughly,

 distinctively, unlimitedly of:

time, size, distance.

Seeing and knowing
by Dhammakaya,
is called
enlightenment.

Another event
in TV show broadcasted,
was
2 kids of age 4 and 6.

So magic,
the one age 4,
could read
without learning.

And another
could play piano skillfully,

 meaning,
the world after death, is real.

The mind never die,
go on to the next world.

This world is only temporary,

wouldn't crazy.

With good
or bad habit attached,
originate
new body.

Life after death
is much much long,
much much suffered,
and merit only used.

This world,
is the world of money.
World after death,
is the world of merit.

So, living happily,

it's necessary
to accumulate merit,
now.

;;;;;;;;;;