ปล่อยวางครอบครัว (เพื่อฝึกตัวฝึกใจ):: อุเบกขา แปลว่าปล่อยวาง คนละอย่าง กับปล่อยทิ้ง เรื่องส่วนตนวาง เรื่องส่วนกลาง วิ่ง เรื่องส่วนรวมอย่าทิ้ง อย่านั่งนิ่งดูดาย

ปล่อยวางครอบครัว
(เพื่อฝึกตัวฝึกใจ)

อุเบกขา แปลว่าปล่อยวาง

คนละอย่าง กับปล่อยทิ้ง

เรื่องส่วนตนวาง เรื่องส่วนกลาง วิ่ง

เรื่องส่วนรวมอย่าทิ้ง อย่านั่งนิ่งดูดาย

เรื่องส่วนตนให้ปล่อยวาง

เรื่องส่วนกลาง สุดฤทธิ์
เรื่องศาสนา รักษาสุดชีวิต
สุดจิต ทุกชีวิต รักษาธรรม

เอาชีวิตเข้าป้องกัน

ห้ำหั่น กับมารถ่อย

ไม่สู้ แต่ไม่ถอย
เลิศลอย ปฏิบัติธรรม

อุเบกขาบารมี เอาชีวีเข้าแลก

จึงไม่แปลก ใจหยุดสนิทนิ่ง

เกิดแสงสว่าง กระจ่าง สุขจริงๆ

เป็นบารมียิ่ง ดิ่งเข้าหา พระรัตนตรัย

มีอานุภาพ ปราบมาร

ดลบันดาล ความสุขสำเร็จ

ชีวิตที่ดี มีปัญญา หากลเม็ด

สุขสำเร็จ เหตุคืออุเบกขา

การปล่อยทิ้งครอบครัว

คือทำตัว เหลวไหล
ปล่อยวางครอบครัว เพื่อฝึกตัว ฝึกใจ
เมตตาหลาย เป็นที่พึ่งได้ของทุกคน

การปล่อยทิ้งชีวา

ดังเช่นว่า ว่ายน้ำไม่เป็น
ช่วยคนตกน้ำ ไม่ใช่เรื่องเล่น
ว่ายน้ำไม่เป็น ตายเปล่า

การอาสาลงนรกอเวจี

มีผู้อ้างว่า ปล่อยวางชีวี ที่สุด
ได้แก้แค้น แทนคุณ เลิศมนุษย์
นั่นหละ สุดสุด มิจฉาฯ

การทำบาปเพื่อหมู่ญาติ
คนบ้าเด็ดขาด ราดต้นไม้ด้วยน้ำร้อน
อ้างว่ารักชาติๆ แต่ศีลขาด ว่อน
ทำคนเดือดร้อน ทำลายชาติ ประชาชน

อุเบกขา ที่สละชีวิต

ปลงจิต สุดชีวิต ไม่โลภโกรธหลง

จิตนิ่งใสสว่าง โล่งโปร่ง

หย่อนลง ตรงที่ พระนิพพาน

;;;;;;;;;;

MEDITATING (being oneness with God) :: Praying is speaking to God. Meditating is God speaking to us.

MEDITATING
(being oneness with God)

Praying is

speaking to God.

Meditating is
God speaking to us.

Subconscious or automatic reaction
of human is as God speaking inside,
help and support us as needed.
Meditation, the technique,
used to be oneness with God,
Dhammakaya is a real self.

Perfection is the habit,
or merit accumulated.
Dhammakaya is the body of Perfection.
Subconscious is the habit.

Good habit is as good GPS,
leading life automatically
to have a good life.
So, Perfections is as God speaking
or leading us.

Voice may be heard,
remind us to be cautioned,
refraining demerit conducted
and pursuing merit as much as possible.

 Dhammakaya, merit body,
the innermost body,
is our true self.
Human body is as home
of inside bodies.

Our life goal is to be
oneness with Dhammakaya,
called enlightening,
wealth, health and happiness achieved.

Praying is to make a wish,
to express a thank or to glorify.
Nobody could give anything.
You get what you gave.

Chanting daily in Buddhism,
even though not know the meaning,
it keeps Buddha's discourse sustained,
and shows faithfulness.

Two kinds of faithfulness,
right and wrong,
the right leads to morality respected,
demerit ashamed and afraid,
love pursuing merit and
creating Perfection.

Right faithfulness is self-defeat,
to be generous, compassionate
and grateful.
Self conquered is to sacrifice
for the sake of the world.

The utmost self conquered is
the equanimity,
leaving all private matter or
even life for Perfection/all beings.

;;;;;;;;;;

คิดร้าย (เป็นภัยมหันต์) :: สรรพสัตว์ทั้งหลาย อยู่ภายใต้ กฎแห่งกรรม กฎแห่งการกระทำ ทำดีย่อมได้ดี ทำชั่วย่อมได้ชั่ว

คิดร้าย
(เป็นภัยมหันต์)

สรรพสัตว์ทั้งหลาย

อยู่ภายใต้ กฎแห่งกรรม

กฎแห่งการกระทำ

ทำดีย่อมได้ดี ทำชั่วย่อมได้ชั่ว

การทำกรรม ทำได้สามทาง

จงฟัง สามทางคือ กายวาจาใจ

และทางสุดยิ่งใหญ่

คือทางใจ ไม่ใช่กายวาจา

ทางใจ ใช้การนึกคิด

ใจนิ่งสนิท ก็จะคิดดี พูดดี ทำดี

ถ้าคิดชั่ว ก็จะพูดชั่วทำชั่ว ลงอเวจี

คิดดีพูดดีทำดี ไปสุคติ สวรรค์

คนทั่วไป ใจไม่นิ่ง
ใจวิ่ง อยู่นอกกาย
จึงคิดดีไม่ได้
ได้บาปหลาย มหาศาล

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จริงๆไม่รู้
ว่าเพียงคิดๆ อยู่ ภายใน
ไม่น่าจะมีโทษภัย
แต่ที่ไหนได้ สุดร้าย กว่าการพูดการทำ

พระพุทธองค์ทรงตรัส ไว้ชัดเจน

พระองค์เน้น เจตนาเป็นกรรม

คือจิตหรือใจ ใช่ เป็นตัวกระทำ

จิตตั้ง มีเจตนาทำ กรรมสำเร็จ

ถ้าไม่เจตนา ท่านเรียกว่า

ประมาท พลาดพลั้ง

มีกรรมบ้าง

ทุกอย่าง พออภัยได้

จะไม่คิดร้ายได้ ต้องใส่ใจปฏิบัติ
ถือสัจจ์ เลิกลา ความเพลิน
ฝึกสติ ทุกวินาที แม้กระทั่งเดิน
เมื่อเผชิญปัญหา รักษาสติ ขันติตั้ง

ดังนั้น คนทั่วๆไป ที่ไม่สร้างบารมี
ยากเหลือที่ จะหนีอบาย
พระโพธิสัตว์จึงทุ่มเทกายใจ
สร้างบารมีใหญ่ รื้อสัตว์ขนสัตว์

;;;;;;;;;;

รู้จักให้ (ยิ่งใหญ่ชีวิต):: ให้ท่าน ด้วยใจ เหมือนฝากเงินไว้ ธนาคาร หรือเหมือนปลูกผลไม้ ก็ได้เหมือนกัน สำเริงสำราญ ได้กินดอกกินผล

รู้จักให้

(ยิ่งใหญ่ชีวิต)

ให้ท่าน ด้วยใจ

เหมือนฝากเงินไว้ ธนาคาร

หรือเหมือนปลูกต้น ผลไม้ ก็เช่นกัน

สำเริงสำราญ ได้กินดอกกินผล

ให้ด้วยใจ จึงไม่ธรรมดา

ทางศาสนา เรียกว่า ได้บุญ

มีพระผู้ปฏิบัติ บอกชัดว่า ให้แล้วไม่สูญ

เราเกิดมาแสวงบุญ สร้างบารมี

ชาตินี้ชาติหน้ามีจริง

พระผู้รู้ยิ่ง มีจริงแท้

ชีวิต มีเกิดมีตายมีแก่

ยากแท้ เป็นมนุษย์และเทวดา

ไม่แสวงบุญสร้างบารมี

นี้ คือคนทั่วๆไป

เปรียบกับขนวัว ล้วนไปอบาย

 เท่าเขาวัวเท่านั้นไซร้ ไปสวรรค์

ให้เขา แต่เราได้ ไม่น่าเชื่อ

  ปัญญาเหนือ มีศรัทธา ถ้าเข้าใจ

เป็นคนเหนือฟ้า บูชาพระรัตนตรัย

เมื่อเกิดเป็นมนุษย์ใหม่ จะยิ่งใหญ่เหนือคน

 

ให้ด้วยศรัทธา จะได้บุญ

ใจละมุน อุ่นละไม สุขใจยิ่ง

เป็นสุขภายใน บันดาลได้ ทุกสิ่ง

เป็นเรื่องจริง อจินไตย คนไม่รู้

ทุกวินาที เรานี้ ใช้บุญ

ต้องเร่งลุ้น หาบุญ กลัวบุญขาด

ตกนรกหมกไหม้ ไปอบาย กลัวจัด

จึงไม่อาจประมาท ขาดบุญ 

เสียทรัพย์ แต่เรารับบุญ คุณธรรม

สมบัติสาม ติดตาม ทุกชาติ

สุขสมปราถนา ไม่ขาด

ไม่ประมาท แสวงบุญ สร้างบารมี

เสียสละนั้นดี แต่ต้องมีหลัก

คือรู้จัก สละทรัพย์ รักษาอวัยวะ

สละอวัยวะ รักษาชีวา

และเสียสละชีวา รักษาธรรม

 ;;;;;;;;;;

สมบัติมีพิษมาก (หากไม่รู้จักใช้) :: ทรัพย์มีพิษมาก หาก ไม่รู้จักใช้ เหมือนงูพิษร้าย โอบกอดไว้ อันตราย

สมบัติมีพิษมาก
(หากไม่รู้จักใช้)

ทรัพย์มีพิษมาก

หาก ไม่รู้จักใช้

เหมือนงูพิษร้าย

โอบกอดไว้ อันตราย

คนจนชาตินี้
คือคนขี้เหนียวในอดีต
ผิดศีลอทินนา หาทรัพย์มาผิด
ก่อการทุจริต ผิดศีลธรรม

มีสมบัติ ประหยัดสุด ประโยชน์สูง

มุ่ง ประโยชน์ตนและท่าน
มีกัลยาณมิตรคู่กาย สำคัญ
ศรัทธามั่น พาเดินไป ในเส้นทางบุญ

มิฉนั้น อันตรายใหญ่หลวง

เป็นบ้าป่วง ด้วยตัณหา หน้ามืด
ทุกข์ทั้งหลาย โถมใส่ อึดทึด

มีชีวิตมืด มนอนธการ

มีเท่าใด ก็ไม่รู้จักพอ

ตัณหานี่หนอ พอไม่เป็น
ทรัพย์ที่ได้มา เป็นของร้อน ไม่นอนเย็น
ต้องหยุดอยากเป็น ทรัพย์เย็นจึงจะมา

ทรัพย์สมบัติ แน่ชัด คือดอกผล
ที่มีต้น คือบุญ
สะสมบุญเข้าไว้ ได้ทรัพย์ ไม่ต้องลุ้น
เหมือนปลูกขนุน แน่ไซร้ ได้กินผล

จงเชื่อพระพุทธเจ้า เราจึงเจริญ
อย่าประมาท หลงเดิน เพลินทางโลก
ลาภยศสรรเสริญสุข ของลามก
ของโลกๆ เป็นของร้อน

 กิเลสตัณหา สร้างภาวะเลวร้าย

เป็นภัย ต่อสรรพสัตว์
ไม่ปล่อยให้มารกิเลสรุกฆาต
 พระโพธิสัตว์ จึงต้องมา

ผู้ที่รักตนแท้ ได้แก่คนใจกว้าง

สุขใจจัง เหมือนดังขึ้นสวรรค์
จึงเข้าวัด แสวงบุญ ทำทาน
เป็นเศรษฐีมหาศาล ทุกภพชาติ

;;;;;;;;;;

PURSUING GREAT MERIT (to defeat self and the world):: Amazing, great merit pursued is necessary, otherwise, self-destroy happening.

PURSUING GREAT MERIT
(to defeat self and  the world)

Amazing, great merit pursued

is necessary, otherwise,

self-destroy happening.

Because people filled with

defilement, as well as

big bomb attached.

Taksinatan and the five sacrifices

are the two great merits,

 would be conducted,

but, people unrecognized,

they are so ignorant,

refute the sources of merit.

Taksinatan is offering

to monks who live detachedly.

Religion sustained is monk propping.

So, monks are special,

 similar to the sun.

Monks are so precious,

deserved to receive gratefulness

from all people,

otherwise, are ungrateful,

and got to be self-destroyed,
as well as ungrateful kids,
live a life as cock and crow.

Amazing, gratefulness indispensable,
why it is so significant.
Because gratefulness is a virtue,
the tool for sustaining life.

Grateful person never drowned
and never burned,
the big word known generally,
as so saved from hazard.
But ungrateful ones are self-destroyed.

The big merit secondary
is the five sacrificing,
firstly, sacrifice to guess,
hospitality brought great merit incredibly,
 and having a true friend in distant.

Secondly, relatives sacrificed
in heed, loved and helped
each other familiarly,
to protect dangers surround.

Thirdly, public help sacrificed
definitely,
private matter put down,
and then take action with,
water inundation or drought.

Fourthly, angel sacrificed would
take care, including superior
who give mercy and gracefulness
to us incessantly.

Fifthly, pass away person dedicated,
and who we love
and respect dedicated.
They are traveling long distant
indefinite time,
so much misery faced.
They moaned for merit needed.

These persons would attach to us
with grateful feeling,
waiting chance to help
and to support with all strength.
And our merit accumulation
piled up and multiplied.

;;;;;;;;;;