สุขอบอุ่นยิ่ง (ใจนิ่งอยู่ในตน) คนฉลาด ทำจิตให้ซื่อตรง ไม่คดไม่โค้ง ซื่อตรงซื่อสัตย์ เป็นคนดี รักษาความดี เท่าชีวาต มีอานุภาพเด็ดขาด บารมี

สุขอบอุ่นยิ่ง
(ใจนิ่งอยู่ในตน) 

คนฉลาด ทำจิตให้ซื่อตรง

 ไม่คดไม่โค้ง ซื่อตรงซื่อสัตย์

เป็นคนดี รักษาความดี เท่าชีวาต

มีอานุภาพเด็ดขาด บารมี

พึงเป็นผู้ฉลาด ในกระบวนจิต
ตามติดรักษา ไม่ปล่อย
จิตนั้น เป็นเช่น เด็กน้อย
ต้องตามต้อย คอยระวัง

 พึงรักษาจิต ของตน

เหมือนคนประคองบาตร น้ำมันเต็ม
ทุกขณะ ไม่ละวาง คุมเข้ม
สติเต็ม ไม่ประมาท

 จงตามรักษา จิตของตน

เหมือนล้น มารดา

มีลูกน้อย กำลังซนนักหนา
ไม่อาจละสายตา ไปจากบุตรน้อย

ผู้มีปัญญา รักษาจิต

เป็นกรณียกิจ ของชีวา
สำคัญสุด ของมนุษย์มะนา
ปุถุชนคนบาปหนา ไม่รักษาจิต

บาป เกิดจากอารมณ์ นิสัย

พึงห้ามใจ จากอารมณ์นั้น ๆ
ดัดนิสัย ต้องแสวงบุญกัน
สร้างบารมีเท่านั้น ชนะมัน กิเลส

  เมื่อจิต ไม่มั่นคง

ส่งผล ไม่รู้พระสัทธรรม
ขาดปัญญา ใจมืดดำ
อันตรายล้ำ ขาดศรัทธา

ความเลื่อมใส เลื่อนลอย

ปัญญาน้อย ไม่บริบูรณ์
พระรัตนตรัย อยู่ในตัว นะคุณ
สุข อบอุ่นยิ่ง เมื่อใจนิ่งอยู่ในตน

;;;;;;;;;;

ฝึกจิตไม่ยากไม่ง่าย (อยู่ที่ใจศรัทธา) จิต ที่อบรมบริบูรณ์ดีแล้ว เป็นดังแก้ว ประมาณค่ามิได้ กรรมพอประมาณ ที่ก่อไว้ จักจืดจางไป ไม่มีผล

 ฝึกจิตไม่ยากไม่ง่าย
(อยู่ที่ใจศรัทธา)

 

จิต ที่อบรมบริบูรณ์ดีแล้ว

เป็นดังแก้ว ประมาณค่ามิได้

กรรมพอประมาณ ที่ก่อไว้

 จักจืดจางไป ไม่มีผล

 มีสติใน ลมหายใจเข้าออก

ยังเป็นวอก ถ้าไม่บริบูรณ์

บาปกรรม ยังอุ่น

ใจยังวุ่น หวั่นไหว ให้ทุกข์

  มีสติใน ลมหายใจ

อันผู้ใด อบรมบริบูรณ์ดีแล้ว

ผู้นั้น เหมือนดังมีแก้ว

พ้นแล้วทุกข์ ใจสุข ไม่หวั่นไหว

 โจรกับโจร ไพรีกับไพรี

จะทำความพินาศ ให้แก่กัน

 จิตตั้งไว้ผิดที่ เสียหายยิ่งกว่านั้น

ปุถุชนแม่นมั่น ไม่ระวังจิต

  ใจมีกายเหมือนถ้ำ เป็นที่อาศัย

 ผู้ทำได้ พ้นภัย เครื่องผูกของมาร

 เหมือนช่างศรทำลูกศร ให้ตรง ฉะนั้น

คนดีมีสัจจะ ตั้งใจมั่น ฝึกฝน

 
มารดาบิดา หรือญาติทั้งหลาย
พึ่งไม่ได้ พ้นภัยมาร
ส่วนจิต ที่ตั้งไว้ดีแล้วนั้น
ชีวิตพลิกผัน ปานเนรมิตร

  คนมีปัญญา ทำจิตที่ดิ้นรน
ฝึกฝน ให้นิ่งให้ใส
เหมือนช่างดัดลูกศร ให้ตรงได้
ไม่ยากไม่ง่าย อยู่ที่ใจศรัทธา

 ;;;;;;;;;;

ผู้ไม่ฝึกตน (คนทารก) จิต เศร้าหมอง ทุคติ เป็นอันต้องหวัง กฎแห่งกรรม ทรงพลัง ทุกสิ่งอย่าง มีจิตนำไป

 ผู้ไม่ฝึกตน
(คนทารก)

จิต เศร้าหมอง

ทุคติ เป็นอันต้องหวัง

กฎแห่งกรรม ทรงพลัง

ทุกสิ่งอย่าง มีจิตนำไป

 จิต ไม่เศร้าหมอง

สุคติ ไม่เรียกร้อง ก็หวังได้

กฎแห่งกรรม ยิ่งใหญ่

บุญบาปอยู่ในใจ คอยกำกับ

  โลก อันจิตย่อมนำไป

 กำกับอยู่ภายใน คือบุญบาป

สงครามภายนอก จงทราบ

 บุญกับบาป กำกับ อยู่ภายใน

 การฝึกจิต เป็นความดี

ฝึกให้หยุดให้นิ่ง ที่ ในตน

สันโดษสมถะ ฝึกฝน

คนเหนือคน ปนเทวดา

 จิตที่ฝึกแล้ว นำสุขมาให้

เกิดปัญญาใส เป็นที่พึ่ง

มีบุญบารมี มารสะพรึง

จึง มีสุขสมปราถนา ทุกประการ

 จิตที่คุ้มครองแล้ว นำสุขี

มีสติ สัมปชัญญะ อยู่ในตน

มีอานุภาพ หมดทุกข์ทน

กลายเป็นคน พ้นภัยวัฏฏะ

ผู้ประพฤติ ตามอำนาจจิต

ไม่คิด ฝึกตน

ย่อมลำบากลำบน

เป็นคน เหมือนทารก

;;;;;;;;;; 

ดวงแก้วสว่างไสว (อยู่ในตัว) ชีวิต ต้องเวียนว่าย ยกเว้นไว้ แต่ผู้แสวงบุญสร้างบารมี ทำพระนิพพานให้แจ้ง เต็มที่ เพื่อหนีตัณหาตัวดี โลกีย์กิเลส

ดวงแก้วสว่างไสว
(อยู่ในตัว) 

ชีวิต ต้องเวียนว่าย

ยกเว้นไว้ แต่ผู้แสวงบุญสร้างบารมี

ทำพระนิพพานให้แจ้ง เต็มที่

เพื่อหนีตัณหาตัวดี โลกีย์กิเลส

ปุถุชน คนมีตัณหา

ไม่เข้าวัดเข้าวา ประมาท

เหมือนไก่กา ธรรมชาติ

ปัญญาขาด ไร้ศรัทธา

ปุถุชน คนหากิน

ลืมสิ้น ความเป็นมนุษย์

เกิดมาแสวงหาบุญ ความบริสุทธิ์

เป็นมนุษย์ ประดุจเทวดา

มนุษย์ มาจากอาภัสสราพรหม

กิเลสขย่ม จากพรหม เป็นคน

กิเลสหนา ปุถุชน

หมู่มารดีใจล้น ต้อนไล่ ไปอบาย

สรรพสัตว์ นักโทษประหาร

โลกปัจจุบัน คล้ายกัน เป็นวันสุดท้าย

ให้กินนอนตามสบาย

ใส่ตัณหา กั้นไว้ ไม่ให้หนี

ทางพระ เป็นกัลยาณมิตร

พยายามสุดขีด คิดช่วยเหลือ

ช่วยได้น้อยนิด คนไม่เชื่อ

มีศรัทธา ยากเหลือ จะมี

หมู่มาร ใส่ตัณหา มาช้านาน

ปุถุชน เป็นพาล หมดแล้ว

ใจดำมืด เป็นแถว

ไม่เห็นดวงแก้ว สว่างไสว อยู่ในตัว

;;;;;;;;;;

วันมหาปูชนียาจารย์ (ตั้งใจมั่นบูชา):: ๓ กุมภาพันธ์ วันมหาปูชนียาจารย์ อยากเดินทางเส้นเดียวกับท่าน ตั้งใจมั่น บูชา

วันมหาปูชนียาจารย์
(ตั้งใจมั่นบูชา)

๓ กุมภาพันธ์

วัน..มหาปูชนียาจารย์ 

อยากเดินทาง..เส้นเดียวกับท่าน

ตั้งใจมั่น บูชา

วันมรณะภาพ ของหลวงปู่ฯ

ผู้..ค้นพบวิชชาธรรมกาย

ท่านมีพระคุณเหลือหลาย

ขอติดตามไท้ สู่สุดธรรม

 วันละสังขาร คุณยายทองสุก
ซึ่งพันผูก กับคุณยายจันทร์
เป็นครูของท่าน
คุณยายจันทร์ จึงมีโอกาส

วันสลายร่าง คุณยายจันทร์
ท่าน สร้างวัดพระธรรมกาย
หลวงพ่อธัมมชโย ครูไม่ใหญ่
ใช่ ศิษย์ของท่าน

วัน มหาปูชนียาจารย์
ของสามท่าน มาประจบ
ศิษย์ทั่วสารทิศ ขอน้อมนบ
บูชา..จบ เศียรเกล้า

ขอ..ปฏิบัติบูชา
เผยแผ่ธรรมา สู่มหาชน
ปรารภความเพียร ฝึกฝน
นำตน และมหาชน พ้นมือมาร

;;;;;;;;;;

ขันติเลิศล้น (ฝึกอดทน ด้วยทานศีลภาวนา) ขันติ ความอดทน คุณธรรมดีล้น เป็นตบะอย่างยิ่ง เผากิเลส เศษไม่เหลือจริงๆ ได้บารมียิ่ง ปราบมาร

 ขันติเลิศล้น
(ฝึกอดทน ด้วยทานศีลภาวนา)

ขันติ ความอดทน

คุณธรรมดีล้น เป็นตบะอย่างยิ่ง

เผากิเลส เศษไม่เหลือจริงๆ

ได้บารมียิ่ง ปราบมาร

ศัตรู กลายเป็นมิตร

มีจิต ร่วมคิดร่วมสร้าง

มหาชนสามัคคี มีพลัง

สังคมสมหวัง ธรรมชาติสวยงาม

สมณพราหมณ์

มีความอดทน เป็นกำลัง

ได้ชัยชนะ สุขสมหวัง

สุขจัง ทั้งภายนอกภายใน

ความบริสุทธิ์ ความประเสริฐ

 ขันติเกิด และมีโสรัจจะ

และ ผู้เย็นสนิท เป็นพระ

 ย่อมไม่อาจจะ ชำระล้างด้วยน้ำ

เสนา แม้หมู่ใหญ่

พร้อมด้วยพระราชา ชนะศึก

ไม่สู้สัตบุรุษ ผู้มีขันติ ที่ฝึก

ชนะศึกด้วยขันติ มิมีเวรภัย

ชีวิต มีกฎแห่งกรรม

ขันติธรรม จึงจำเป็น

ใช้บารมีปราบมาร สงบเย็น

หมดเวรกรรม ศัตรูกลายเป็นมิตร

ขันติไม่มี บารมีไม่เกิด

บัณฑิต จึงเทิด ขันติ

พ้นกฎแห่งกรรม ด้วยบารมี

ทานศีลภาวนานี้ เป็นบทฝึก

;;;;;;;;;;

ผู้โกรธเป็นนิสัย (ย่อมถึงความไร้ยศไร้ศักดิ์ศรี) คนมักโกรธ ย่อมอยู่เป็นทุกข์ เหมือนถูก ไฟลน ตลอดเวลา ใจขุ่นเคือง หงุดหงิด ทุกขณะ เหมือนสุนักบ้า ใครๆไม่กล้าอยู่ใกล้

 ผู้โกรธเป็นนิสัย
(ย่อมถึงความไร้ยศไร้ศักดิ์ศรี)

คนมักโกรธ ย่อมอยู่เป็นทุกข์

เหมือนถูก ไฟลน ตลอดเวลา

ใจขุ่นเคือง หงุดหงิด ทุกขณะ

เหมือนสุนักบ้า ใครๆไม่กล้าอยู่ใกล้

คนมักโกรธ ไม่สะอาด

ไม่ประหลาด ไม่มีวินัย

ขาดสัจจะ ไม่จริงจังจริงใจ

เมื่อได้เป็นใหญ่ ฝันร้ายของมหาชน

ผู้ถูกความโกรธ ครอบงำ

ย่อมถึงความ เสื่อมทรัพย์

ด้วยสติปัญญาดับ

บุญไหลกลับ บาปไหลมา

ผู้โกรธ เป็นนิสัย

 ย่อมถึงความไร้ ยศศักดิ์ศรี

มหาชนสาปแช่ง คนกาลี

คนอัปปรี จัญไร

ญาติมิตรและสหาย

 ย่อมไม่เข้าใกล้ คนมักโกรธ

อยู่เดียวดาย เดี่ยวโดด

เป็นคนโฉด ชีวิตเหี่ยวเฉา

ผู้โกรธ ย่อมไม่รู้อรรถสาระ

ด้วยปัญญา โฉดเขลา

ไม่รู้รายละเอียด ปัญญาเบา

คนโฉดเขลา จึงประมาท

ผู้โกรธ ย่อมไม่เห็นธรรม

ใจมืดดำ ใจต่ำ มีตัณหา

คือปุถุชน คนธรรมดา

ไม่เชื่อคำพระ ไม่ศรัทธาบุญ

 ;;;;;;;;;;