อุเบกขา (ใจหยุด หลุดเข้ากลาง) อุเบกขา คือใจหยุด จึงหลุด เข้ากลาง อันเรียกว่าปล่อยวาง สิ่งต่างๆ ภายนอกได้ หยุดแล้วเคลื่อน เลื่อน เข้าข้างใน ใจสดใส สว่างไสว ยิ่งกว่าเดิม

อุเบกขา
(ใจหยุด หลุดเข้ากลาง)

อุเบกขา คือใจหยุด จึงหลุด เข้ากลาง

อันเรียกว่าปล่อยวาง สิ่งต่างๆ ภายนอกได้

หยุดแล้วเคลื่อน เลื่อน เข้าข้างใน

ใจสดใส สว่างไสว ยิ่งกว่าเดิม

ดังนั้น การปล่อยวาง คนละอย่างกับ ปล่อยทิ้ง

การปล่อยวางได้จริง ใจจะนิ่ง และสุขมากๆ

มีคุณธรรมเมตตา กรุณา ประจัก

เสียสละยิ่งนัก แม้ชีวิต เพื่อสถิต ความยุติธรรม

การดูดาย ไม่ใช่อุเบกขา แต่ว่าคือการปล่อยทิ้ง

เห็นคนเดือดร้อน ยังนิ่ง ไม่ขวนขวายช่วยเหลือ

มนุษย์ คือคนใจสูง มีใจเอื้อเฟื้อ

ส่วนคนพาล เค็มเหมือนเกลือ ไม่เผื่อแผ่ผู้ใด

 เมื่อใจหยุด แปลกนัก ใจหลุดจากกายหยาบ

รู้สึกกายหยาบนั้น คล้ายกันกับ บ้านเรือน

หมดอาลัยกามคุณ ไม่วุ่นโลกธรรม

สุขเหลือล้ำ อยู่เฉยไม่ได้ เข้าไปอนุเคราะห์

อุเบกขา หาญกล้า สละชีวิต

อุทิศตน เพื่อคนทุกทิศ ทั่วหล้า

 พระโพธิสัตว์ กระโดด หน้าผา
เมื่อเห็นแม่เสือ หิวนักหนา จะกินลูก

เรื่องส่วนตัว วางอุเบกขา เรื่องศาสนา อุเบกขาวาง

 เข้าไปยับยั้ง ไม่ดูดาย ตัวตายก็ช่าง

ปราบมาร ที่ห้าวหาญ คลุ้มคลั่ง
 เป็นความหวัง ของศาสนา และมหาชน

 หยุดใจได้ จึงใช่ ยุติธรรม

มีปัญญา กล้าล้ำ ไม่กลัวตาย
มีอานุภาพ คุ้มครอง ผองภัย
ประชาอุ่นใจ เทิดไท้ ไว้เหนือเศียร

 ;;;;;;;;;;

อุปสรรคมีไว้ข้าม (ไม่ใช่หนามยอก):: อุปสรรคนั้นก็ดี ถ้าเรานี้ รู้จักที่ จะอดทน ทำให้เราได้ฝึกฝน ความอดทน ยอดคุณธรรม

อุปสรรคมีไว้ข้าม
(ไม่ใช่หนามยอก)

อุปสรรคนั้นก็ดี

ถ้าเรานี้ รู้จักที่ จะอดทน

ทำให้เราได้ฝึกฝน

 ความอดทน ยอดคุณธรรม

ขันตี ปรมังตะโป ตีติกขา

อดทนนี่หละ ไฟอย่างยิ่ง

 ประสพชัย ในทุกที่ทุกสิ่ง

เกิดสุขยิ่ง และสมปราถนา

  ฉลาด ขาดอดทน

เป็นคน แฉลบกะล่อน

คนอินทรีย์อ่อน

แสลงคำสอนสั่ง

เป็นมิจฉา

เก่งวิชา ใช้ปาก ถากถาง

 ผูกโกรธ โทษท่าน ประดัง

อิจฉา เกลียดชัง คั่งแค้น

 อุปสรรคมีไว้ข้าม

ไม่ใช่เป็นหนามยอก

คิดอะไรไม่ออก

จงบอกกับตน ให้ทนอยู่นิ่งๆ

ออกจากความคิด

นิ่งสนิท ใจดิ่ง

เกิดปัญญายิ่ง

รักษาตน พ้นปัญหา

เรามีกายมนุษย์

ดีสุด สร้างบารมี

ทนอุปสรรคได้ดี

ไม่มีใดเท่า

จงตั้งสติ

อย่าได้ดำริ ทำลายตัวเก่า
เป็นผู้มีพระคุณของเรา

ทนเอา อยู่นิ่งๆ เดี๋ยวทุกสิ่ง ดีเอง

 ให้รักษาศีล

เป็นอาจิน นั่งสมาธิ

 มรรควิธี

แก้ไขปัญหา จะมี มาเอง

;;;;;;;;;;

หมูท้า :: คนดีแท้ มีแต่ดีกับดี หรือมี สัจจะ ใจเป็นพระ สงบนิ่ง จริงจัง จริงใจ

หมูท้า

คนดีแท้

มีแต่ดีกับดี หรือมี สัจจะ

ใจเป็นพระ สงบนิ่ง

จริงจัง จริงใจ

ถูกศัตรูทำร้าย

ก็ยังหวังดี ไม่มีคลาย

ไม่แหนงหน่าย ทำความดี

จนถึงที่ สุดธรรม

ทุกคนเคยเป็นญาติ

ร่วมชาติ กันมา

บุญกรรมพา แตกต่าง

ห่างกัน ออกไป

เราต้องช่วยญาติ

ไม่อาจ ทอดทิ้งได้

แม้ถูกทำร้าย

ก็ไม่หวั่นไหว ใจมั่นคง

คนที่ร้าย

เพราะป่วยไข้ เสียสติ

กิเลสอัปปรีย์

ควบคุมสติ ให้ทำไป

คนไหนร้ายนัก

ปล่อยให้โดนปะฏัก ช่วยไม่ได้

เหมือนปลาไหล

ลื่นหลุดไป จากมือ

คนดีแท้

คล้ายอ่อนแอ เป็นเบี้ยล่าง

ช่างน่าชัง

ไม่ตอบโต้บ้าง หรืออย่างไร

ปล่อยให้คนพาล

รุกราน อยู่ได้

อุเบกขาเกินไป

เป็นความดูดาย ไม่ใช่อุเบกขา

อุเบกขาแท้

เพียงแต่ ใช้ปัญญา

โดยไม่บ้า ล่วงล้ำ

กล้ำเกิน ศีล

ไม่ลงไปเกลือกกลั้ว วิวาท

บาดหมาง มีราคิน

เหมือนราชสีห์โสภิณ

ไม่ได้ยิน หมูร้องท้า

;;;;;;;;;;