ผู้ยิ่งใหญ่ (ชนะใจมหาชน) ล้มแล้วลุกได้ ยิ่งใหญ่ แท้ ไม่มีท้อไม่มีถอย ไม่มีแพ้ มีแต่ชนะ ขันติบารมี อนุสาวรีย์ ทหารกล้า ไม่มีล้า ยิ่งตียิ่งกล้า ยิ่งแกร่ง

ผู้ยิ่งใหญ่
(ชนะใจมหาชน)

ล้มแล้วลุกได้ ยิ่งใหญ่ แท้

ไม่มีท้อไม่มีถอย ไม่มีแพ้ มีแต่ชนะ

ขันติบารมี อนุสาวรีย์ ของผู้กล้า

ได้ชัยชนะ ด้วยว่า รักษาความดี

ขันติ ไม่สู้ ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป

ไม่สู้ ไม่ต่อยตีทำร้าย ไม่ทำลายล้าง

ไม่หนี ล้มแล้วลุก ปลุกใจนิ่งหยุด อยู่ยั้ง

ทำดีเรื่อยไป ใจสว่าง ปัญหาต่างๆคลี่คลาย

 เหล็กถูกไฟ กลายเป็นเหล็กกล้า

ขันตินี่หละ ตะบะ ไฟอย่างยิ่ง 

ไม่สู้ ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป ใจหยุดนิ่ง

ความมหัศจรรย์ยิ่ง จะปรากฎ หมดทางแพ้

ล้มร้อยครั้ง ลุกร้อยครา หันหน้าสู้

ศิษย์มีครู เห็นศัตรู คือครูสอน

เห็นปัญหา เป็นยาชูกำลัง ไม่อนาทร

ไม่ทุกข์ร้อน ได้ฝึกขันติบารมี ดีใจจัง 

 ล้มแต่ละครั้ง เสริมสร้าง กำลังใจ

ลุกขึ้นมาใหม่ กำลังใจ ยิ่งกว่าเดิม

บุญทับทวี ขันติบารมี เพิ่ม

ศัตรูที่เหิมเกริม แพ้ใจ กลายเป็นมิตร 

ขันติบารมี กำลังที่ ยิ่งใหญ่

 กำลังใดใด ไม่..เทียมทานเท่า

โลกธาตุ สะเทือน สะท้าน ปานผีเข้า

หมู่มารผู้โง่เขลา หลบลี้ หนีกระเจิง

คนพาลยิ้มเผล่ ดูโก้เก๋ รังแกประชาชน

ไม่มีความอดทน ต่อความอยากของตน คนอ่อนแอ

เหมือนภูเขาทราย ยิ่งสูงยิ่งอันตราย หมดทางแก้

ประมาทแท้ ไม่เคารพแม้แต่..คำสอนพระศาสดา

ขันตินี้ ล้มแล้วลุกได้ จะมีอานุภาพใหญ่เกิดขึ้น

อานุภาพบารมี ทะมึน มากล้นเกินคนคิด

ปราบมาร และคนพาล อำมหิต

เหนือความนึกคิด ปุถุชน คนธรรมดา

ขันติบารมี ศัตรูแพ้ใจ แพ้ภัยตน

เป็นคน..ให้อภัยได้ ยิ่งใหญ่แท้

ชนะใจตนเอง ไม่อวดเบ่ง รังแก

นี่แหละ ผู้ยิ่งใหญ่ ชนะใจ มหาชน

;;;;;;;;;;

สมบัติสาม (งามพร้อม) งามพร้อมสมบัติสาม นาม พระพุทธเจ้า ส่วนชาวเรา นั้นเล่า กระพร่อง กระแพร่ง ยังต้องแสวงบุญ สร้างบารมี สุดแรง บุญทำกรรมแต่ง วาสนา ชะตาชีวิต

สมบัติสาม 

(งามพร้อม)

งามพร้อมสมบัติสาม นาม พระพุทธเจ้า

ส่วนชาวเรา นั้นเล่า กระพร่อง กระแพร่ง

 ยังต้องแสวงบุญ สร้างบารมี สุดแรง

บุญทำกรรมแต่ง วาสนา ชะตาชีวิต

ทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ คุณสมบัติ

น่าประหลาด พร้อมพรั่ง ทางอริยะมรรค

เอกายนมรรค หรือวิมุตติมรรค หรือวิสุทธิมรรค มรรคา

ทานศีลภาวนา ทางสายกลาง 

การบรรลุธรรม หรือทำพระนิพพานให้แจ้ง

บุญญาแสวง และสุดแรง สร้างบารมีเพื่อชีวิต

ไม่ทำไม่ได้ เท่ากับไปทางผิด

ไปสู่ทิศ ที่มีปัญหา และอันตราย

บรรลุธรรม ตามอย่าง พระพุทธเจ้า

ตั้งเป็นเป้า กิจกรณีย์ ของชีวิต

ความมืดในใจ ต้องสูญไป เร่งพิชิต

ขจัดกิเลส ออกจากจิต พิชิตมาร

อยากสมปราถนา เพียงคิด ณ จุดสำเร็จ

ฐานที่เจ็ด ในกาย ถึงได้ทุกคน

จรดใจ นิ่งๆนุ่มๆ ผ่อนปรน

อย่าดิ้นรน รีบร้อน ผ่อนสะบายๆ

มันง่ายเกินไป จนกระทั่งไม่..อยากเชื่อ

เพียงจรดใจ ทุกเมื่อ เป็นนิสัย 

เกิดความสุข สุดจะบอก ภายใน
ด้วยง่ายหลาย จึงได้ มองข้าม 

แหล่งสำเร็จ ฐานที่เจ็ด นี้เอง

จะเป็นคนดีทั้งเก่ง รีบเร่ง ฝึกฝน

สมบัติสามพรั่งพร้อม จงน้อม ฝึกตน

เข้าถึงจึงพ้น วังวน ความทุกข์

;;;;;;;;;;

ศรัทธา (พาพ้นทุกข์) ปลูกศรัทธา ดีกว่า ปลูกสิ่งใด เมื่อปลูกได้ ใจ..จะใสสว่าง เชื่อมั่นใน คุณพระรัตนตรัย ปีติจัง สุขสมหวัง พร้อมพรั่ง หลั่งไหลมา

ศรัทธา
(พาพ้นทุกข์)

ปลูกศรัทธา ดีกว่า ปลูกสิ่งใด

เมื่อปลูกได้ ใจ..จะใสสว่าง

เชื่อมั่นใน คุณพระรัตนตรัย ปีติจัง

สุขสมหวัง พร้อมพรั่ง หลั่งไหลมา

พระรัตนตรัย ใช่ที่พึ่ง ที่ระลึกนึกถึง อย่างแท้จริง

มีอานุภาพเหนือทุกสิ่ง สิงอยู่ในตัวเรา

บันดาลได้ ตามใจปราถนา ของเจ้า

เพียงขอให้เรา เข้าถึงให้ได้

เข้าถึงพระรัตนตรัย ทุกข์ทั้งหลายหมดสิ้น

ชีวิตจึงต้องดิ้น..สุดชีวิน เข้าถึงให้ได้

เข้าได้น้อยได้มาก ทุกข์จักเบาบางลงไป

ทำให้ได้มากที่สุดก่อนตาย หนีภัยวัฏฏะ

การปลูกศรัทธา ให้ประชา หน้าที่กัลยาณมิตร

ผู้มีจิตเมตตา เห็นทุกชีวา เป็นญาติของตน

และเป็นโอกาศดี บำเพ็ญบารมี ฝึกฝน

ช่วยเหลือคน ก็คือช่วยตน ให้พ้นบ่วงมาร

ปลูกศรัทธา นั่นหละ ยอดธรรมทาน

ให้ทางเดินชีวัน สู่พระรัตนตรัย

มีอานิสงส์ ผลบุญ จะนับจะประมาณมิได้

หน้าที่กัลยาณมิตร จึงยิ่งใหญ่ ของพรหมจรรย์

ศรัทธา เชื่อมั่นนักหนา พระรัตนตรัยเท่านั้น 

ส่วนเชื่ออย่างอื่นนั้น เรียกกันว่า งมงาย

หลับหูหลับตาเชื่อ เข้าไปได้

ผีสางนางไม้ จ้าวป่าจ้าวเขา

หมู่มารมากฤทธิ์ สามารถปกปิด ความคิดเห็น

ปิดบังซ่อนเร้น พระรัตนตรัย

ไม่ให้รู้จัก ทางสายกลาง ทางเดินภายใน

ศูนย์กลางกาย และพระรัตนตรัยในตัว

  ;;;;;;;;;; 

สิ้นสงสัย (เมื่อได้เห็นธรรมกาย) คุณธรรม ค้ำชู ผู้ที่จะเจริญ ไม่เกิน ให้เดินตาม วุฒิธรรมสี่ ความสุข สมปราถนา ย่อมเกิดมี วุฒิธรรมสี่ นี้มั่นแม่น แก่นความเจริญ

สิ้นสงสัย
(เมื่อได้เห็นธรรมกาย)

คุณธรรม ค้ำชู ผู้ที่จะเจริญ

ไม่เกิน ให้เดินตาม วุฒิธรรมสี่
ความสุข สมปราถนา ย่อมเกิดมี
วุฒิธรรมสี่ นี้มั่นแม่น แก่นความเจริญ

หนึ่ง สัปปุริสังเสวะ จะต้องมีครูดี เรานี้เป็นศิษย์

เป็นยอดกัลยาณมิตร พาศิษย์ มุ่งสู่ทิศเจริญ
มิฉนั้น เหมือนกัน กับคนตาบอด เดิน
แล้วความเจริญ ความสมปราถนา จะมีมาได้อย่างไร

ครูดี คือผู้ที่ เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว

เป็นผู้รู้ทั่ว ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว

มีธรรมจักขุ รู้แจ้งเห็นแจ้ง ใสแจ๋ว

หมู่มารระย่อเป็นแถว แกล้วกล้า อาจหาญ

สอง สัทธัมมัสสวนะ หมั่นเข้าหา และอุปัฏฐาก

และรู้จัก ตั้งใจฟังธรรม คำสอนสั่ง

ท่านชี้ขุมทรัพย์ จงสดับ หูตั้ง

ใช้ใจหยั่ง..ลงลึก นึกตามคำครู

มีความเคารพคารวะ รู้จักกาละเทศะ

อ่อนน้อมถ่อมตน เป็นคนมีมานะ อดทนอดกลั้น

เป็นที่ไว้วางใจ รักใคร่ ของอาจารย์

ความรู้ทั้งหลายของท่าน จึงแบ่งปัน ให้หมด

สาม โยนิโสมนสิการะ นำคำครูมา..ตรอง

ตรองแล้วตรอง กระทั่งเข้าใจถูกต้องได้ ใจปีติ

ด้วยจินตามยปัญญา ซึ้งธรรมะ กำลังใจมี

ศรัทธาเต็มที่ ทุ่มชีวี ปฏิบัติธรรม

ทุกอริยาบถ ขบคิด ไตร่ตรอง 

ใจที่หม่นหมอง เริ่มมองเห็น ใส

เห็นปัญหา และที่มาที่ไป

จึงเข้าใจ ในธรรม คำของครู

สี่ ธัมมานุธัมมปฏิบัติ เร่งลัด ปฏิบัติตามคำครู

มีชีวิตอยู่ มุ่งสู่ ทำพระนิพพานให้แจ้ง

ทุกเช้าค่ำ สม่ำเสมอบุญญาแสวง

สุดเรี่ยวแรง เร่งสร้าง ทางบารมี

 ธรรมกาย ถึงได้ ด้วยสมาธิ

เมื่อใจสว่างดี จะเห็นมี ปฐมมรรค

อยู่ที่ศูนย์กลางกาย ดูคล้าย ปาก

ประตูเข้ามรรค ปากทาง เข้า

ผ่านศูนย์กลางกาย จึงได้ เห็น

สิ้นสงสัย ธรรมกายเป็น พระรัตนตรัย

 สุขเหลือล้น เกินคน คิดได้ 

รู้ว่าใช่ ด้วยได้ วิชชา๓วิชชา๘

;;;;;;;;;;

ธรรมทาน (ยอดแห่งการให้) อภัยทาน คือ การยกโทษ ไม่โกรธ ไม่เอาเรื่อง ทำตัวเหมือนเชื่อง สำรวมกายวาจา รักษามารยาท ไม่ขวางหูขวางตา นี่หละคือศีลลา อภัยทาน

ธรรมทาน
(ยอดแห่งการให้)

 อภัยทาน คือ การยกโทษ ไม่โกรธ ไม่เอาเรื่อง

ทำตัวเหมือนเชื่อง สำรวมกายวาจา

รักษามารยาท ไม่ขวางหูขวางตา

นี่หละคือศีลลา อภัยทาน

 การปล่อยสัตว์ปล่อยปลา ให้ชีวิตสัตว์เป็นทาน นั้น
คนละเรื่องกัน กับอภัยทาน คิดให้ดี
การช่วยเหลือสรรพสัตว์พ้นภัย ด้วยใจเมตตาเหลือที่
ไม่อาจนิ่งดูดาย นี้ คือนิสัยโพธิสัตว์ 

คุณธรรมเมตตา สำหรับผู้มีจิตปราถนาดี

เห็นสรรพสัตว์นี้ เสมอญาติ

สุดสงสารทุกข์หลาย เหลือขนาด

เหมือนเห็นปลาตกขลัก ไม่อาจดูดาย

การไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ทำร้ายสัตว์ ศีลข้อที่หนึ่ง
มีอานิสงส์ซึ่ง ป้องกันภัย ในวัฏฏสงสาร
และได้สมบัติใหญ่ มากมาย ยิ่งกว่าทาน
ศีลเป็นห้วงสมบัติ อันตระการ โอฬารยิ่ง

การให้อภัย คือการไม่ทำร้ายสรรพสัตว์
มีอานิสงส์ชัด ใครๆไม่อาจทำร้าย
รวมไปถึง การไม่มีโรคภัย
ความแข็งแรงสมบูรณ์ของร่างกาย ลาภประเสริฐ

อภัยทาน สำคัญต่อร่างกาย
แต่อย่างไร ก็ไม่อาจเทียบได้ กับธรรมทาน
ซึ่งให้หนทางพ้นทุกข์ ตลอดกาล
การเข้าถึงพระรัตนตรัยนั้น สำคัญสุด

ธรรมทาน การให้กำลังใจ
เป็นหน้าทีใหญ่ ของกัลยาณมิตร 
นำพาหมู่คณะ ไปฝั่งพระนิพพาน เป้าหมายชีวิต
 กัลยาณมิตร จึงเป็นทุกสิ่งของพรหมจรรย์

ธรรมทาน  คือการให้ดวงปัญญา
สว่างจ้า รู้เห็นตามความเป็นจริง
ปัญญาเป็น เช่นตะเกียง เหนือทุกสิ่ง
เป็นผู้รู้เห็นยิ่ง ด้วยธรรมจักขุ ของธรรมกาย

;;;;;;;;;; 

FREE FROM HAZARD (must sacrificing) Five groups of people must be saved specially. Bow your head and be really interested in, only. Best saving is sacrificing,

FREE FROM HAZARD
(must sacrificing)

 

Five groups of people must be saved specially.
Bow your head and be really interested in, only.
Best saving is sacrificing,
gaining the most benefit,
otherwise, the most harmful being
would happen, exactly.

Firstly, sacrificing welcoming visitor
who arrived our home,
 must be absolutely perfected.
The chance of relationship is supreme,
  resulting in intrinsic friend met
in all directions, Buddha said.

Bad welcoming cause hazard,
of revenging in future life,
  anger and hatred still unlocked.
Revenged acting destined as Devatas,
in Buddha days.

Secondly, relatives sacrificing,
must be looked after carefully,
unthinkably they could be our nearest enemy,
the most enemy is our exactly closed relatives.
They are our kids, wife and husband.

 If the relation broke,
healing would so difficult.
Becoming great problem,
the mind is dark and dim.

Thirdly home land sacrificing is life duty,
which we stayed contentedly on this land,
 working for public, and Para Mi constructing too.
The most public is at the temple.

Making temple to be temple,
and monk to be monk,
this the real public work,
Dhamma broadened, civilizing the nation.
Evil person vanished, the land of smile.

Fourthly, angel sacrificing,
taking care of benefactor,
virtual friend is scarce, keep eye on,
monk, old person, parents,
spare time to take care.

On the heaven, angels alert in duty of 
going down to earth,
saving good people for merit needed.
Angel sacrificing availed only in Buddhist,
Similarly as our parents and aging person.

Fifthly, pass away relatives sacrificing,
so much endangered in Samsara/life cycle.
Dedicating merit to relatives who died long ago,
gaining a lot merit, resulting,
free from dangerous person and any hazard,
in every life.

These matters are hard to believe,
but it is true.
Must be realized, should not be looked over.
Life is intangible, could not understand easily.
So, we should live on the enlightened monk.

;;;;;;;;;;