ปุถุชน (เป็นเพียงคน ไม่ใช่มนุษย์) เพราะอยู่ด้วยกัน นานเกินไป เห็นไส้ เห็นความร้าย ของกันและกัน เกิดเบื่อหน่าย ไม่อาจอดกลั้น นี้เป็นปุถุชนคนสามัญ ต่างกัน กับมนุษย์

 ปุถุชน
(เป็นเพียงคน ไม่ใช่มนุษย์)

เพราะอยู่ด้วยกัน นานเกินไป

เห็นไส้ เห็นความร้าย ของกันและกัน

 เกิดเบื่อหน่าย ไม่อาจอดกลั้น

นี้เป็นปุถุชนคนสามัญ ต่างกัน กับมนุษย์

ปุถุชนคนสามัญ ไม่ต่างกัน กับกาไก่
กิน นอน สืบพันธุ์ ถ่าย ไปวันวัน
คุ้ยเขี่ยหากิน เท่านั้น
มีสัญชาติญาณ ของสัตว์ ที่ขาดเมตตา

ปุถุชนคนทั่วไป ไร้ศรัทธา
ขาดธรรมะ หนทางชีวิต
ทำอะไรตามแต่..ใจคิด
ใจมืดมิด ถูกผิด ไม่สนใจ

ไม่รู้จัก บำเพ็ญทาน การกุศล
ความตระหนี่ ท่วมท้น ปุถุชนคนธรรมดา
ไหลตามกันไปทางต่ำ เหมือนน้ำนั่นหละ
ใกล้ตายจึงได้สติ แต่ว่า ก็สายแล้ว

สมบัติทั้งหลาย ถ้าไม่บำเพ็ญทาน
จะแปลผัน กลายเป็นวิบัติ
เหมือนสนิมเหล็ก กัดเหล็กได้ ประหลาด
สุดคาด สมบัติ มีไว้ทาน

คนพาล นั้น คือคนอ่อนแอ
ส่วนเมตตา แปลว่า อ่อนโยน
เป็นคนกล้า สามารถเสียสละ ไม่บ่น
ส่วนปุถุชนคนพาล ขี้บ่น คนตระหนี่

คนพาล กล้าระราน ทำร้าย
มีสมบัติ ก็ไม่ให้ ช่างไร้เมตตา
กลายเป็นวิบัติ ทำลายสติปัญญา
ไม่ใช่มนุษย์มะนา ที่เกิดมาแสวงบุญ

;;;;;;;;;;

วันครู (ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย) วันครู ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย วันยิ่งใหญ่ ของฝ่าย ปราบมาร ขึ้น ๑๕ ค่ำเดือน๑๐ เร่งรีบผายผัน สักการะหลวงปู่ฯท่าน ผู้ค้นพบ วิชชาธรรมกาย

วันครู

 (ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย)

 วันครู ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย

วันยิ่งใหญ่ ของฝ่าย ปราบมาร

ขึ้น ๑๕ ค่ำเดือน๑๐ เร่งรีบผายผัน 

สักการะหลวงปู่ฯท่าน ผู้ค้นพบ วิชชาธรรมกาย

ซึ่งสาบสูญมานาน ประมาณ กว่า ๒๐๐๐ปี

การบูชานี้ สำคัญนัก จักได้ตามท่าน สู่สุดธรรม

เป็นนักสร้างบารมี มีชีวีเลิศล้ำ 

  สู่สุดธรรม ปราบมาร ที่หาญผยอง

หลวงปู่ฯนำ เราตาม ท่านนำไป 

วันครูธรรมกาย วันหลวงปู่ฯ เดิมพันชีวี

 ไม่ลุกจากที่ หากมิบรรลุ ไม่หนี

ทุ่มชีวี บรรลุธรรมไม่ได้ ตายเหอะ

 มดดำรังควาน ห้าวหาญ ไม่ยั่น
เป็นไงเป็นกัน ไม่ลุกจากที่
ไอ้ดำเรื่องใหญ่ มดดำกระจ้อยร่อย แค่นี้
จึงทำไม่รู้ไม่ชี้ นั่งสมาธิเรื่อยไป

หลวงปู่ฯ บรรลุธรรม ยามดึก

ใจหยุดกึก ล้ำลึก เห็นมรรค

เกิดกำลังใจ ได้ยินเสียงดังชัด

ว่ามาถูกทาง กลางกั๊ก นั่นถูกแล้ว

ในที่สุด รุดถึง พระธรรมกาย

หมดความสงสัย พระรัตนตรัย ในตัว

พระแก้วใส สว่างไสว ไม่หมองมัว

รู้แจ้ง รู้ถึง รู้ทั่ว ใกล้ไกล เล็กใหญ่ ไม่จำกัด

วิชชา ธรรมกาย สาบสูญไป เร็วมาก

เพียงหลังจาก พุทธปรินิพพานได้สัก ๕๐๐ปี

พญามาร กีดกัน เต็มที่ 

พยายามทุกวิถี ปิดกั้น ศูนย์กลางกาย

ทางสายอื่น ดาดดื่น เข้าไม่ถึงพระรัตนตรัย

พุทธจึงได้กลาย ไม่สนใจ พระนิพพาน

วัดพระธรรมกาย ปัญหาใหญ่ พญามาร

ต้องจัดการ ทำลายล้าง อย่างที่เห็น

;;;;;;;;;;

อย่าไว้ใจทาง (อย่าวางใจคน) เพราะความไว้ใจ ภัยจึงตามมา จงมีสติ ตลอดเวลา อย่าไว้ใจ ทุกเวลา สถานที่ หรือไม่ว่าอยู่กับใคร สติต้องใส ไม่วางใจ ไม่ประมาท

 อย่าไว้ใจทาง
(อย่าวางใจคน)

เพราะความไว้ใจ ภัยจึงตามมา

จงมีสติ ตลอดเวลา อย่าไว้ใจ

ทุกเวลา สถานที่  หรือไม่ว่าอยู่กับใคร

สติต้องใส ไม่วางใจ ไม่ประมาท

มีสันโดษสมถะ ใจจะหยุดนิ่งในตน
มีสุขล้น เป็นคน มีสติสัมปชัญญะ
บุญวาสนาโอบอุ้ม คุ้มครองชีวา
สุขสมปราถนา ทุกประการ

สันโดษสมถะนี้ ใจจะอยู่ที่ศูน์กลางกาย
มีเมตตาหลาย สว่างไสวด้วยปัญญา
มีพระรัตนตรัย ที่กลางกายา
อันเป็นอัตตา ตัวตนของเรา

ผู้ประมาท ขาดสติ มิรู้สึกตัว
เหมือนปลามัว ว่ายน้ำวันยังค่ำ
สนุกสนาน เพลิดเพลิน เหลือล้ำ
ขาดบุญค้ำ ชีวิตตกต่ำ ไม่รู้ตัว

คนขาดสติ มิมีปัญญา
เหมือนปลา ที่ไม่รู้ว่า เป็นเหยื่อ
ตายเกิดๆ ซ้ำซาก ไม่น่าเชื่อ
ทุกข์ล้ำเหลือ อนันตกาล

การฝึกสติ ทุกอนุวินาที นี้จำเป็น
ฝึกให้ได้เช่น เป็นอัตตโนมัติ
ติดอยู่ที่ศูนย์กลางกาย ชัด
มีปีติสุขไม่ขาด อภิชาติบุตร

อยู่ในโลกโลกีย์ อันตรายนัก หากใจง่าย
แต่ก็เป็นโชคใหญ่ ของผู้สติดี
แห่งเดียวในวัฏฏะ สามารถสร้างบารมี
แสวงบุญเต็มที่ และทำพระนิพพานให้แจ้ง

;;;;;;;;;;

นักสร้างบารมีมีน้อย (โลกจึงถอยหลัง) คบคนเช่นใด ย่อมเป็นคนเช่นนั้น คบคนพาล พาลพา ไปหาผิด นิสัย เปลี่ยนไปได้เอง นี้น่าคิด จึงควรคบบัณฑิต บัณฑิตพา ไปหาผล

 นักสร้างบารมีมีน้อย
(โลกจึงถอยหลัง)

คบคนเช่นใด ย่อมเป็นคนเช่นนั้น

คบคนพาล พาลพา ไปหาผิด

นิสัย เปลี่ยนไปได้เอง นี้น่าคิด

จึงควรคบบัณฑิต บัณฑิตพา ไปหาผล

คนส่วนใหญ่ ไหลตามกันไป เหมือนน้ำ
คราคร่ำ อึงอน เปี่ยมล้นตัณหา
ตัณหาไหลเชี่ยว เป็นเกลียวกล้า
ยากนักหนา จะมีใครรอด

สติเท่านั้น เครื่องกั้น ตัณหา
ยากนักหนา คนจะศรัทธา รักษาสติ
สติ เป็นดั่งมารดา รักษาบุตรด้วยชีวี
คนดี มีบุญวาสนา รู้จักเจริญสติ

บัณฑิตแท้ ได้แก่ ผู้มีศรัทธา
กตัญญู ต่อบิดามารดา พาเข้าวัด
บวชอุทิศตน รักษาพระศาสน์
สงเคราะห์หมู่ญาติ พาปฏิบัติธรรม

เป็นนักสร้างบารมี เพื่อที่สงเคราะห์ญาติ
เป็นผู้ที่สะอาด สว่าง และสงบ
มีเมตตา มหาชนนิยม น้อมนบ
น่าเคารพ น่าฟัง คำสั่งสอน

นักสร้างบารมี มีน้อย โลกจึงถอยหลัง
ธรรมชาติบ้าคลั่ง อย่างที่เห็น
กฎแห่งกรรม ทำหน้าที่ ไม่มีเว้น
คนดี ไม่มีกรรมเวร สะบาย

อยู่แต่บ้าน ไม่มาวัด ท่านประมาทมาก
ท่านควรรู้จัก วัดคือ แหล่งบุญ
เป็นคนดี มีหมู่คณะ อบอุ่น
วัดเหมือนเรือใหญ่ นะคุณ อบอุ่นปลอดภัย

;;;;;;;;;;

กัลยาณมิตร (ชีวิตต้องมี) ได้สหาย ผู้ไม่ประมาท จงพอใจ ผูกพัน รักษาไว้ มิตรภาพ ถ้าไม่ได้สหายอย่างนั้น จงสดับ จงอยู่กับ..ตน ไปกับตน คนเดียวดีกว่า

 กัลยาณมิตร
(ชีวิตต้องมี)

ได้สหาย ผู้ไม่ประมาท จงพอใจ

ผูกพัน รักษาไว้ มิตรภาพ

ถ้าไม่ได้สหายอย่างนั้น จงสดับ

จงอยู่กับ..ตน ไปกับตน คนเดียวดีกว่า

อย่าเข้าใกล้ ผู้ประมาท ขาดสติ
โดยเฉพาะผู้ที่ เสพสุรายาเมา
สงเคราะห์ได้ แต่ระวังไว้ อย่าดูเบา
 ไม่ควรเข้า..ไปใกล้ ระวังไว้เป็นดี

คบคนพาล พาลพาไปหาผิด
คบบัณฑิต บัณฑิตพา ไปหาผล
เป็นสุภาษิตที่ดี มีมานานโพ้น
ให้เฝ้ารักษาตน อย่าเป็นพาลชน ซะเอง

เป็นคนพาล ง่าย เพียงตามใจตน
ไม่อดทน..รักษาจิต คิดไม่ดี
ทานศีลภาวนา หลีกหนี
แสวงบุญสร้างบารมี ดูเบา

ผู้ประมาท มีกิจวัตร ไม่ดีงาม
ปล่อยใจให้ถลำ ไปตามโลกีย์
จิตไม่สันโดษ โลดแล่นหนี
เหมือนแมลงวันตัวดี บินลี่ลงต่ำ

สหายผู้ไม่ประมาท มาวัดเป็นประจำ
เหมือนล้ำ กับแมลงภู่ บินสู่สูง
มีศรัทธา สั่งสมบุญวาสนา หมายมุ่ง
สู่สุดสูง พระนิพพาน

สหายผู้ไม่ประมาท กัลยาณมิตร
ทุ่มชีวิต ทำพระนิพพาน ให้แจ้ง
นำพามหาชน พ้นจากแหล่ง
แห่งทุกข์ คือคุกประหาร

;;;;;;;;;; 

คนพาลที่น่ากลัว (ตัวเราเอง) ความเป็นสหาย ไม่มีในคนพาล เหมือนกัน กับหนวดเต่านั้น ไม่มี ไม่คบคนพาล เป็นมงคล ของชีวี ให้หนีสุดฟ้า อย่าคบคนพาล

 คนพาลที่น่ากลัว
(ตัวเราเอง)

ความเป็นสหาย ไม่มีในคนพาล

เหมือนกัน กับหนวดเต่านั้น ไม่มี

ไม่คบคนพาล เป็นมงคล ของชีวี

ให้หนี..สุดฟ้า อย่าคบคนพาล

คนพาลอำมหิต ด้วยจิตมืดมน
ตัณหาเข้มข้น หมดความเป็นคนแล้ว
ไม่ต่างจากสัตว์ร้าย อย่าใกล้ รีบแจว
ผู้ประมาท มีเป็นแถว ไม่เชื่อ

คนพาลอาจมีอำนาจ มีสมบัติใหญ่
เหมือนเสือร้าย เสือหิว
ตาขุ่นขวาง ดุจัง เหมือนแสดงงิ้ว
บ้าตัณหา บ้าหิว อิ่มไม่เป็น

ท่านว่า คนพาลที่น่ากลัว คือตัวเราเอง
เป็นคนอวดรู้อวดเก่ง ขาดความเคารพ
อาจเข้าวัดมานาน แต่ใจไม่สงบ
ทำตัวไม่น่าเคารพ ขาดเมตตา

ทุกท่าน มีเชื้อพาล อยู่ในตน
เราทุกคน ยังมีกิเลสตัณหา
จึงต้องฝึกตน อดทน สันโดษสมถะ
ไม่เลิกลา ทำพระนิพพานให้แจ้ง

แสวงบุญสร้างบารมี มิขาด
เดินตามบาท พระพุทธองค์
ประคองสติ ประคองใจ ไม่ลุ่มหลง
ปลดปลง โลกโลกีย์

เป็นบัณฑิต เป็นสหาย ให้กับทุกคน
มีความอดทน เปียมล้นความดี
ฝึกตนเตือนตน ให้คิดแต่ดี
ทำอย่างนี้ ดีสุด หลุดจากคนพาล

;;;;;;;;;;

สงเคราะห์ภริยา (พาอยู่เย็น) ภริยา ไม่ใช่มิตรธรรมดา เป็นเพื่อนสนิท ร่วมสร้าง ร่วมคิด ร่วมเป็นร่วมตาย มีวาสนาผูกพัน กันมา อย่างยิ่งใหญ่ อย่าสงสัย เป็นไป ตามกฎแห่งกรรม

 สงเคราะห์ภริยา
(พาอยู่เย็น)

ภริยา ไม่ใช่มิตรธรรมดา เป็นเพื่อนสนิท

ร่วมสร้าง ร่วมคิด ร่วมเป็นร่วมตาย

มีวาสนาผูกพัน กันมา อย่างยิ่งใหญ่

อย่าสงสัย เป็นไป ตามกฎแห่งกรรม

ผู้เป็นสามี มีหน้าที่ สงเคราะห์
อย่างนี้ล่ะก็ ครอบครัวไม่มีปัญหา
จะทำอย่างนี้ได้ รู้ไหม ไม่ง่ายนะ
ต้องเป็นผู้ บำรุงบิดามารดา มาก่อน

สงเคราะห์นั่นหนา คือพาอยู่เย็น
ขจัดความทุกข์เข็ญ ให้เธอ
ในวันสำคัญ ให้รางวัลเสมอ
เป็นกัลยาณมิตร ให้เธอ ได้เข้าวัด

พาเข้าวัดเท่านั้น การสงเคราะห์
อย่างนี้ละก็ ครอบครัวมีสุข
เป็นครอบครัวบุญ หมดทุกข์
มีสุข สมปราถนา ทุกประการ

การให้ ของถูกใจ เพียงทรัพย์สมบัติ
สุดคาด อาจทำลายเธอ
ทรัพย์เป็นเหยื่อของกิเลส สติเบลอ
ทำลายปัญญาเธอ สติแตก

วัดที่ดี มีกัลยาณมิตร
พามุ่งสู่ทิศ พระรัตนตรัย
พาปฎิบัติธรรม นำสู่เป้าหมาย
สัมมาสมาธิ หลักชัยชีวิต

ครอบครัวธรรมกาย เป้าหมายชีวิต
มีกรณียกิจ ทำพระนิพพานให้แจ้ง
แสวงบุญสร้างบารมี สุดแรง
เข้าถึงแหล่ง แห่งความสุขสำเร็จ

;;;;;;;;;;