วันพฤหัสบดีที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2566

โลกมีอันตราย (อยู่สะบายถ้ามีธรรม) ผู้มี สัจจะ ธรรมะ อหิงสา สัญญมะ และทมะ อารยะชน คนเจริญ คบหา นี่หละ ธรรม ที่ล้ำเลิศ

 โลกมีอันตราย
(อยู่สะบายถ้ามีธรรม)

ผู้มี สัจจะ ธรรมะ อหิงสา 
 สัญญมะ และทมะ
อารยะชน คนเจริญ คบหา
นี่หละ ธรรม ที่ล้ำเลิศ
ผู้มีสัจจะ คนศักดิ์สิทธิ์
เป็นบัณฑิต ตรง จริง แท้
 ซื่อสัตย์ เด็ดขาด ไม่มีแต่
สละแม้ชีวา รักษาความดี

จริงไม่เล่น แท้ไม่เทียม หรือเก๊
 คงทน ไม่มีเก เชื่อได้
สม่ำเสมอ ตลอดปี ตลอดไป
ขยันหลาย คล้ายปลวก ก่อจอมปลวก

ธรรมะ ความจริง ของโลกและชีวิต
  มีบุญบาปลิขิต ให้เป็นไป
ไม่ใช่หนึ่งสมอง สองมือของใคร
 ตัณหาตัวร้าย ไล่ต้อนสรรพสัตว์

อหิงสา ไม่เบียดเบียนใคร
รักษาไว้ ความอดทนขันติ
ไม่สู้ไม่หนี เรื่อยไป ทำดี
ได้บารมี ปราบมาร

สัญญมะ สำรวมระวังจิต
ประคอง เป็นนิจ เอาไว้ในตน
ทุกอิริยาบถ ตั้งสติ ฝึกฝน
เกิดเป็นคน โชคดีล้น รู้จักฝึกจิต

ทมะ ข่มใจ ฝึกฝนจิต
มีสติ หยุดสนิท ในกาย
หนีโลกโลกีย์ ตัณหา อันตราย
รักษาไว้ ปัญญา คือชีวิต

อารยะชน คนประเสริฐ
ย่อมมีจิตอเลิท คบหา
อุปถัมภ์ ค้ำชู ประดุจมารดา
มีชีวิต สุขสมปราถนา ทุกประการ

;;;;;;;;;;

วันพุธที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2566

เป็นผู้ให้ (ยิ่งใหญ่ด้วยบารมี) ผู้ไม่ให้ ดูเหมือนได้ นั่นก็ใช่ แต่ได้ ชาตินี้ชาติเดียว หลังตาย อนันตชาติ หน้าเหี่ยว หน้าเขียว ทุกข์หนัก น้ำตานอง

เป็นผู้ให้
(ยิ่งใหญ่ด้วยบารมี)

 ผู้ไม่ให้ ดูเหมือนได้
นั่นก็ใช่ แต่ได้ ชาตินี้ชาติเดียว
หลังตาย อนันตชาติ หน้าเหี่ยว
หน้าเขียว ทุกข์หนัก น้ำตานอง

ผู้ให้ คล้ายปลูก ต้นผลไม้
ต้องอดทนหลาย ดูแลรักษา
กว่าจะให้ผล กลับคืนมา
 สุขสมปรารถนา ด้วยบารมีทุกชาติ
กฎแห่งกรรม ทำหน้าที่
คนมีสติ อดทนอดกลั้น
ประหยัดสุด ประโยชน์สูง ทุ่มชีวัน
บำเพ็ญทาน ประพฤติธรรม นำชีวิต
มีปัญญา เมตตาพร้อม
ใจจึงน้อม เข้ามา หาญาติ
ดูแลทุกข์ สุขไม่ให้ขาด
รวมทั้งเพื่อนร่วมชาติ ปฐพี
ทำงานไม่มีโทษ เพื่อสังคม
สุขบรม ได้สร้าง บารมี
พระโพธิสัตว์ เพื่อสรรพสัตว์ สุขี
เกิดมาชาตินี้ ไม่เสียชาติเกิด
การให้ คล้ายประตู
เปิดเข้าสู่ สวรรค์นิพพาน
 มีปัญญา แตกต่างจากชาวบ้าน
ทุ่มชีวัน แสวงบุญสร้างบารมี
เร่งสร้างบารมี เพื่อสรรพสัตว์
ที่ประมาท ตัณหาอุปาทาน
มานะทิฏฐิ ดื้อดึง ดื้อด้าน
ปราบมาร ตามท่าน หลวงปู่ฯ

;;;;;;;;;;

วันอังคารที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2566

มารกลัวนัก (กลัวคนรู้จักศูนย์กลางกาย) โลกโลกีย์ มีกระแสพลัง พัดไม่หยุดยั้ง พาจิตไป จิตที่ไร้สติ จึงไหล ฝึกสติ ปิดกั้นได้ อาศัยปัญญา

มารกลัวนัก
(กลัวคนรู้จักศูนย์กลางกาย)

โลกโลกีย์ มีกระแสพลัง
พัดไม่หยุดยั้ง พาจิตไป
จิตที่ไร้สติ จึงไหล
ฝึกสติ ปิดกั้นได้ อาศัยปัญญา

กิเลสตัณหา พัดพาสรรพสัตว์
เป็นกระแส เชี่ยวกราก ยากต้าน
กิเลสกรรมวิบาก วัฏฏจักรมาร
หักหาญ กวาดต้อนสรรพสัตว์ ไปอบาย

สรรพสัตว์ อ่อนหัด ขาดปัญญา
ไร้ศรัทธา หัวดื้อหัวแข็ง
กัลยาณมิตร ต้องทุ่มชีวิต อย่างแรง
แก่งแย่ง..สรรพสัตว์ จากหัตถ์มาร
พุทธศาสนา ทัพหน้า พระนิพพาน
ประจันบาน โรมรัน มารร้าย
เหตุการณ์บนโลก สท้อนจากภายใน
พระใช้บุญ มารร้าย ใช้บาป
นักสร้างบารมี นักรบกองทัพธรรม
สู้กับไอ้ดำ มารร้าย
แก่งแย่งสรรพสัตว์ ที่ไม่รู้อะไร
แล้วใส่บุญใส จึงได้ศรัทธา
มารกลัวนัก รู้จักศูนย์กลางกาย
จึงนำไปซ่อนไว้ สุดใกล้ในตัว
ที่ที่คนมองผ่าน ช่างน่าหัว
คนทั้งหลาย มองออกนอกตัว ทั้งนั้น
มารกลัวนัก พระธรรมกาย
เข้าถึงได้ พ้นภัย กฎแห่งกรรม
บรรลุพระนิพพาน อมตะ สุขล้ำ
แผ่อานุภาพค้ำ ปกป้อง ผองสัตว์

;;;;;;;;;;

วันจันทร์ที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2566

ทานศีลภาวนา (ทางสมบัติ) ทานการให้ ศีลการรักษา ภาวนา การฝึกใจให้สงบ สมบัติสาม ตามติด ทุกภพ บาปสยบ บุญสนอง ตามคลองธรรม

 ทานศีลภาวนา
(ทางสมบัติ)

ทานการให้ ศีลการรักษา
ภาวนา การฝึกใจให้สงบ
สมบัติสาม ตามติด ทุกภพ
บาปสยบ บุญสนอง ตามคลองธรรม
เกิดมาเพื่อให้ กินใช้ประหยัด
มีชีวาต เพื่อทำประโยชน์สูง
แสวงบุญสร้างบารมี ชีวีรุ่ง
ชีวิตพุ่ง..เร็วแรง พลิกผัน
มีแล้วต้องให้ แบ่งปัน
สุดสำคัญ ขจัดความตระหนี่
ได้ชื่อเป็นมนุษย์ หรือคนดี
เพื่อหนี กรรมวิบาก อบายภูมิ
ศีล รักษากายวาจา
หยดย้อย มารยาทงาม
คนระย่อ ยอมือไหว้ ใจฉ่ำ
มีมารยาทงาม ตามไปด้วย
ศีลมีอานุภาพ เช่นเกราะแก้ว
คลาดแคล้ว อันตรายทั้งปวง
ศีลเป็นสะพาน ให้ก้าวล่วง
พ้นจากบ่วง ของมาร
ภาวนา ฝึกใจ ให้มีสติปัญญา
เป็นไฟสว่างจ้า ส่องทาง
ชีวิต ปีติ สมหวัง
ชีวิตสว่าง ทางเจริญ
ภาวนา ฝึกใจ ให้สันโดษสมถะ
หลุดจากโลกียะ มาทางธรรม
นิ่งสงบ ภายในกาย ใจชื่นฉ่ำ
ใจดื่มด่ำ มีปัญญา ศรัทธาเกิด

;;;;;;;;;;

วันอาทิตย์ที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2566

ผู้มีจิตสงบ (มีปัญญารักษาตน) จิตสงบ มีปัญญา รักษาตัว ไม่มืดมัว ชัดใส ไม่มีหลง สำเร็จและชัยชนะ สมประสงค์ ไม่ไปทางโค้ง มีคนโกง กับดัก

 ผู้มีจิตสงบ
(มีปัญญารักษาตน)

จิตสงบ มีปัญญา รักษาตัว
ไม่มืดมัว ชัดใส ไม่มีหลง
สำเร็จและชัยชนะ สมประสงค์
ไม่ไปทางโค้ง มีคนโกง กับดัก
จิตสงบ สันโดษสมถะ
ใช้ชีวา ประหยัดสุด ประโยชน์สูง
นำพามหาชน หมายมุ่ง
ประโยชน์สูง แสวงบุญสร้างบารมี
มีสติ เพ่งพินิจ
ไม่ด่วน ทำกิจ ด้วยประมาท
สุขสำเร็จ ไม่พลาด
ปิดโอกาศ ตัณหา พาทุกข์
มีสตินี้ สำคัญ
ให้ยึดมั่น ทุ่มชีวันฝึกฝน
นำสติ ระลึกไว้ ในกายตน
 ดีล้น ที่ศูนย์กลางกาย
ไม่เยื่อใย ในกามโลกีย์
ฝึกสติ ทุ่มชีวีฝึกฝน
เกิดมาเป็นมนุษย์ ฝึกตน
สาธุชน เข้าวัด ปฏิบัติธรรม
ไม่ประมาท ปฏิบัติธรรม
ขอย้ำ ทำ กรณียกิจ
สติเหมือนพ่อแม่ ดูแลเป็นนิจ
ด้วยชีวิต มีอันตราย
ย่อมเป็นผู้ รู้เห็นธรรมโดยชอบ
ด้วยประกอบ กิจวัตรที่ดีงาม
เดินทางตรง มีท่านผู้รู้ ผู้นำ
ไม่หลงลงต่ำ ดำดิ่งสู่อบาย

;;;;;;;;;;

วันเสาร์ที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2566

ทำบ้านให้เป็นวัด (ปฏิบัติธรรม) ทำบ้านให้เป็นวัด รักษาความสะอาด และปฎิบัติธรรม กิจกรณีย์ แสวงบุญสร้างบารมี จงจำ ประมาทล้ำ ปล่อยขณะไป

 ทำบ้านให้เป็นวัด
(ปฏิบัติธรรม)

ทำบ้านให้เป็นวัด
รักษาความสะอาด และปฎิบัติธรรม
กิจกรณีย์ แสวงบุญสร้างบารมี จงจำ
ประมาทล้ำ ปล่อยขณะไป

วัด ที่อยู่ ภิกษุสามเณร
คนทั้งหลาย เป็นพระได้ ด้วยใจ
พระ ผู้ประเสริฐ ใจผ่องใส
มีศรัทธาหลาย สละครอบครัว
บำเพ็ญเนกขัมมบารมี
หนี..กิเลสกรรมวิบาก วัฏฏจักร
หนีตัณหาอุปาทาน ให้ทุกข์มาก
สุดสุดยาก เหมือนเอาปลาขึ้นบก
ทำบ้านเป็นวัด สารพัดประโยชน์
คนทั้งหมด..ในบ้าน ได้เข้าวัด
บ้านเป็นมงคล สุขล้นไม่ขาด
ลูกหลานทายาท เป็นคนดี
ครอบครัวไม่มีปัญหา มงคลชีวิต
บุญลิขิต ชีวิต สุขสมปราถนา
งานไม่คั่งค้าง เอิบอิ่มใจเหลือคณา
เป็นที่พึ่งชาวประชา พาอยู่เย็น
บำเพ็ญทาน มาวัด ขจัดกิเลส
เนื้อนาบุญ สุดวิเศษ อยู่ที่วัด
แสวงบุญสร้างบารมี ไม่ขาด
ทุกภพชาติ มีเสบียง
ทำบ้านให้เป็นวัด ไม่ประมาท
ไม่ปล่อยโอกาศ ตัณหาอุปาทาน
สุขสมปราถนา ย่อมติดตามท่าน
ชาวสวรรค์..รอท่า เริงร่าดีใจ

;;;;;;;;;;

วันศุกร์ที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2566

อย่าประมาท (ปฎิบัติธรรม) ผู้ใดละ ปปัญจะธรรมได้ เป็น เครื่อง ทำให้..เนิ่นช้า มานะ ทิฏฐิ ตัณหา และมีธรรมะ ปลอดโยคะกิเลส


 อย่าประมาท

(ปฎิบัติธรรม)

ผู้ใดละ ปปัญจะธรรมได้
เป็น เครื่อง ทำให้..เนิ่นช้า
 มานะ ทิฏฐิ ตัณหา 
 และมีธรรมะ ปลอดโยคะกิเลส
พระพุทธองค์ ทรงตรัส
ธรรมใดใด ไม่อาจ ยิ่งกว่า
ปลอดจากธรรม ที่ทำให้เนิ่นช้า
 ไม่มีปัญหา บรรลุ พระนิพพาน
มานะ คือ ถือตน
เย่อหยิ่งเหลือล้น คนถือตัว
รังเกียจเดียดฉัน หลงตนเมามัว
เอาพ้นแต่ตัว หัวไม่รอด
ทิฏฐิ คือคนหัวดื้อ หัวแข็ง
คนสาปแช่งอย่างไร ไม่สน
เหมือนอีหอยหน้าวัด ดื้อเหลือทน
ไม่สน ไม่ใส่ใจ แม้พระเหาะให้ดู
ตัณหาอุปาทาน ทยานอยาก
ตระหนี่มาก ไม่ให้ มีแต่เอา
ยิ่งมีมาก อยากได้มาก คนเขลา
มีแต่เอา เหมือนไก่หลงเหยื่อล่อ
มานะ ทิฏฐิ ตัณหา พาติดโลก
มีทุกข์โศก โศกา
ปูถุชน คนธรรมดา
ขาดปัญญา น่าเวทนา สรรพสัตว์
มีชีวิตเวียนว่าย วัฏฏะ
ทุกข์หนักหนา ไม่รู้เรื่องราว
เราเอง ก็ไม่ใช่เก่ง ยังโง่เขลา
รีบเร่งเข้า อย่าประมาท ปฏิบัติธรรม

;;;;;;;;;;