เชื่อมั่นในตน (คนเชื่อมั่นในบุญ) :: เชื่อมั่นในตน( confidence) กับคนเชื่อมั่นในบุญ(faith) เชื่อมั่นในบุญ กำลังใจไม่มีสูญ ไม่มีหมดสิ้น อดทนอดกลั้น ฝ่าฟัน สุดชีวิน ชีวิตนี้ ทั้งสิ้น พลีเพื่อพระศาสนา

เชื่อมั่นในตน
(คนเชื่อมั่นในบุญ)

เชื่อมั่นในตน( confidence) กับคนเชื่อมั่นในบุญ(faith)

เชื่อมั่นในบุญ กำลังใจไม่มีสูญ ไม่มีหมดสิ้น
อดทนอดกลั้น ฝ่าฟัน สุดชีวิน
ชีวิตนี้ ทั้งสิ้น พลีเพื่อพระศาสนา

เชื่อมั่นในตน ของคนทั่วๆไป
มีแรงบันดาลใจ ใคร่อยากมีอยากเป็น
ล้มแล้วลุก ปลุกใจสู้ น่าเอาเช่น
คนอย่างนี้ ยากจะเห็น เป็นคนจริง

จริงอย่างเดียว หลวงปู่ฯว่า ชนะแน่
พญามารแพ้ คนจริง ยิ่งสัจจะ
ขออย่างเดียว อย่าทำร้ายและเบียดเบียน หนา
ด้วยสัจจะ เป็นบารมี เอาชีวีเข้าแลก

เชื่อมั่นในตน คนบ้าบิ่น หากสิ้นสัจจะ
เอาประโยชน์ตนเข้าว่า ข้าทำได้ทุกอย่าง
อาจใหญ่คับฟ้า แต่ว่า รอเวลาล้มดัง
เหมือนอย่าง ต้นไม้ใหญ่ เดียวดายกลางพายุ

เชื่อมั่นในบุญ เรียกว่า คนกล้าหาญ
ไม่กลัวไม่ยั่น ปัญหาทั้งหลาย
เป็นคนไม่ประมาท เชื้อชาติอาชาไนย
เตะเสือได้ แต่ปล่อยให้เสือกิน

 เชื่อมั่นในบุญ รู้จักคุณ คนกตัญญู
รักเคารพทุกผู้ ดูแต่ดี ที่เขามีอยู่
เห็นสรรพสัตว์เสมอญาติ ของตู
กระตือลือล้น ช่วยทุกผู้ ไม่เลือก

 คนมีปัญญา รู้ว่า ตนแท้ ได้แก่บุญญา
เป็นอัตตา นิจจัง สุขัง
เป็นเหมือนพ่อแม่ หรือเงา ติดตามเรา ไม่ห่าง
บันดาลให้สุขสมหวัง ดังปราถนา

 เห็นแก่บุญ โลกไม่วุ่น สดใส

ประโยชน์  ที่ได้ ได้ทุกคน

ได้ถ้วนหน้า ทั่วหล้า สุขล้น

โลกของคน สดใส คล้ายสวรรค์

ธรรมกายา อัตตา แท้

เกิดแต่ บุญ บริสุทธิ์ ผุดผ่อง

กายตถาคต สดใส เรืองรอง

อร่องฉ่อง มหาบุรุษ สุดงาม

 เป็นธรรมกาย เป้าหมาย ชีวิต

บำเพ็ญจิต แสวงบุญญา สร้างบารมี

 ทำประโชน์ตน ประโยชน์ท่าน เต็มที่

ชีวิตนี้ ทำดี อุดมการณ์

เชื่อมั่นความดี มีแต่สุข

เลิกมัวเมา เอาแต่สนุก สนาน

ฝึกฝนตน ทนกิเลส ทุกวี่วัน

อดทนอดกลั้น เป็นขันติ บารมี

เชื่อมั่นตน ที่ปน บาป

จงทราบว่า นั่นหละ คือถือตน

หนึ่งสมอง สองมือ ฉลาดล้น

รวยล้นท่วมฟ้า นั่นหละ มหาโจร 

 ;;;;;;;;;;

วิชาชีวิต (เกินคาดคิดปุถุชน) :: พระพุทธศาสนา เป็นวิชา ชีวิต สำคัญสุดจิต เกินคาดคิด ปุถุชน

 วิชาชีวิต
(เกินคาดคิดปุถุชน)

พระพุทธศาสนา
เป็นวิชา ชีวิต
สำคัญสุดจิต
เกินคาดคิด ปุถุชน

ทุกคนต้องรู้

ทุกผู้ต้องสนใจ
เป็นความเป็นความตาย
ไปอบายได้ง่ายๆ

 พุทธศาสนา

สอนให้พึ่งพา ตนเอง

เราจะเก่ง จะเฮง

 พึ่งพาตนเอง เท่านั้น

บิดามารดา ครูอาจารย์

ท่าน เพียงสอนสั่ง

พึ่งได้บ้าง

ขณะที่เรายัง เป็นเด็ก

ตนเองเป็นที่พึ่ง
ไม่ใช่ หนึ่งสมองสองมือ

นั่นน่ะหรือ

เพียงเครื่องมือ ที่ใช้

ตนแท้ ได้แก่

บุญบารมี ขาวใส

สั่งสมไว้ เป็นนิสัย

พี่งได้ บารมี

นิจจัง สุขัง อัตตา

ลักษณะตัวตน

เสื่อมสูญ พ้น

 สุขล้น สมปราถนา

นั่นก็คือ สิ่งที่

มี ในธรรมกายา

ตัวเราแท้นั่นหนา

 ธรรมกายา นั่นเอง

ในตำรา เขียนไว้

ตถาคตใช่ ธรรมกาย

เปรียบได้

คล้าย บารมีตกผลึก

เหมือนจอมปลวก

ที่ปลวกอาศัย อยู่ในลึก

เป็นผลึก บารมีล้วน

ครบถ้วน ลักษณะ มหาบุรุษ

พระธรรมกาย
พระรัตนตรัย ในตัว
เป็นผู้รู้แจ้งทั่ว
อยู่ในตัวทุกคน

เมื่อเข้าถึงแล้ว
จึงจะแคล้วบ่วงมาร
สุขสมปราถนาทุกประการ
มหาศาล อานุภาพ

 ;;;;;;;;;;

ช่างยากเย็น (ซ่อนร่างหลีกเร้นภายใน):: สติ คือการระลึกนึกได้ ถ้าใช่เพียงเท่านี้ คนขี้เหล้า ตัวดี ก็มีสติ เหมือนกัน

ช่างยากเย็น
(ซ่อนร่างหลีกเร้นภายใน)

สติ คือการระลึกนึกได้

ถ้าใช่เพียงเท่านี้

คนขี้เหล้า ตัวดี

ก็มีสติ เหมือนกัน

  สุราจัญไร ดับสติ
แม้เพียงมีไว้ในบ้าน

ดื่มมากน้อยไม่สำคัญ
หลีกห่างจากมัน ของจัญไร

 สติ คือการระลึกนึกได้จริง 

แต่ว่านิ่ง อยู่ในตัว

ตัดกระแสเมามัว

เพลิดเพลินนอกตัว ทางโลก

เมื่อถูกที่ถูกทาง

วางใจถูกส่วนดี
ประหลาดเหลือที่

ใจเรานี้ ตกศูนย์

เข้าสู่กระแสพระนิพพาน

เบิกบาน หมดอาดูร
สว่างไสว ใจอบอุ่น
ละมุนละไม

และจะได้ประสพ

พบประตูชัย ไขจักรวาล
หลวงปู่ฯท่าน
เรียกดวงนั้นว่า ดวงปฐมมรรค

เป็นประตู

เข้าสู่ทางสายกลางภายใน

สว่างไสว

ทางไป พระนิพพาน

เห็นกายในกาย
จิตในจิต ธรรมในธรรม
ยิ่งเข้าไปยิ่งสุขล้ำ
งามเกินคำ กายตถาคต

ตถาคตคือธรรมกาย
พระรัตนตรัย ในตัว มีจริงๆ
รู้แจ้งกระจ่าง เห็นอย่างยิ่ง
มีจริงๆหนา พระรัตนตรัย

มีสัมมาสติ
สัมมาสมาธิ จึงเป็น
มันช่างยากเย็น
ซ่อนร่างหลีกเร้น ภายใน

หลวงปู่ฯค้นคืนมาได้
หลังสูญหายไป
หลังพระฯปรินิพพาน ได้
ห้าร้อยปี

;;;;;;;;;;

เทวดาเดินดิน (ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน):: ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน คือคน มีบารมี พึ่งนิสัยดี ก็คือบารมี นั่นเอง

เทวดาเดินดิน
(ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน)

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

คือคน มีบารมี

พึ่งนิสัยดี

ก็คือบารมี นั่นเอง

กายจิต เป็นเพียงหุ่นยนต์

คนไม่เกรง

บารมีนั่นเอง

ที่คนเกรง อย่างยิ่ง

ตถาคต คือธรรมกาย

พระรัตนตรัย ในตัว

เป็นผู้รู้ทั่ว

อยู่ในตัว ทุกๆคน

เป็นอมตะ

และสุขสมปราถนา ล้น

จึงทุกคน ควรตื่นตัว

อย่ามัวหลงโลก

เราสร้างบารมี

เพื่อหนี โลก

ดับทุกข์โศก หนีวัฏฏะ

เข้าถึงพระ ในตัว

เป็นกรณียกิจ

ของทุกชีวิต ไม่ว่าดีชั่ว

พระในตัว เป็นชีวิตซ้อนชีวิต

สุดคาดคิด ของคน

เราหมกอยู่กับกายหยาบ

นับกาล ไม่ได้

จนเข้าขั้นคลั่งใคล้

ติดกายหยาบ ขยับไม่ออก

เป็นมิจฉาทิฏฐิ

มิอาจลอก

พระมาบอก อย่างไร

ก็ไม่เชื่อ

บารมีจะมีผล

ต่อคน รอบข้าง

สุขใจจัง ได้อยู่เคียงข้าง

คนมีบารมี

เกิดความรัก

 เคารพบูชายิ่งนัก และสุขี

มอบความไว้วางใจเต็มที่

เดินเร็วรี่ ตามท่าน

ธรรมชาติสวยงาม

ติดตาม คนมีบารมี

ฟ้าฝนดี

เมื่อคนมีบารมี เกิดขึ้น

คนทั้งหลาย

ยื้มละไม หน้าระรื่น

แช่มชื่น
สุขสมปราถนา เทวดาเดินดิน

;;;;;;;;;;