แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สั่งสมบุญ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สั่งสมบุญ แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565

ผู้ที่ให้ (คือผู้ที่ได้ ใครคิดไม่ถึง) ผู้ที่ให้ คือผู้ที่ได้มากที่สุด องค์พระพุทธ ตรัสตอบเทวดา ผู้ให้ไม่ได้เสีย แต่ได้มา ได้อริยทรัพย์ คือบุญญา อจินไตย

 ผู้ที่ให้
(คือผู้ที่ได้ ใครคิดไม่ถึง)

ผู้ที่ให้ คือผู้ที่ได้มากที่สุด 
องค์พระพุทธ ตรัสตอบเทวดา
ผู้ให้ไม่ได้เสีย แต่ได้มา
ได้อริยทรัพย์ คือบุญญา อจินไตย

บุญ เป็นธรรมชาติ มีคุณสมบัติ นำสุขสมปราถนา
เป็นธรรมา ธาตุอจินไตย 
ช่างอัศจรรย์ ยากแก่การเข้าใจ
ใครมีศรัทธาได้ จึงไม่ธรรมดา 

การสั่งสมบุญ เป็นกิจกรณีย์ ของชีวิต
โง่สนิท มีชีวิตไม่สั่งสมบุญ
เกิดมาเปล่า เจ้าเป็นโมฆบุรุษ สูญ
น่าอาดูลย์ น่าเวทนา สุดประมาณ

บุญควรสั่งสมนัก จักต้องทำบ่อยๆ
ด้วยชีวิตเป็นของน้อย อย่าปล่อยไป
ยากยิ่งกว่ายาก  จักเกิดเป็นคนได้
จักเชื่อใคร ถ้าไม่เชื่อพระพุทธองค์

บุญเป็นอสาธารณะ โจรไม่อาจจะเอาไปได้
เป็นเหมือนเงาติดตามไป ทุกภพชาติ
คอยบันดาลให้ สุขสมมาด
อุปถัมภ์ ค้ำจุนชีวาต ของเรา

หลังตาย บุญเท่านั้นไซร้ ติดตามเรา
เป็นเหมือนเงา ติดตามเราไม่ห่าง
รู้จิตรู้ใจ รู้จัง
ทำให้สุขสมหวัง ห่างภัยพาล

บุญเท่านั้น ติดตามเราทัน ในภพหน้า
อย่าสงกา สั่งสมบุญญา เร็วไว
อย่าสงสัย ตั้งสติให้ได้
ตัดอาลัย..ในโลกีย์ อันจะพาเรานี้ไปนรก

บุญเท่านั้น เป็นที่พึ่ง หนึ่งเดียวในปรภพ
จะประสพแต่สุข ในทุกสถาน
บุญหย่อนปัญหาเยอะ เจอทางตัน
รีบเร่งขยัน แสวงบุญสร้างบารมี

บุญเท่านั้น ให้สุขสำราญโลกทั้งสอง
เราจึงต้อง ขวนขวาย ใส่ใจทำบุญ
ละเว้นบาป เอาใจจรดศูนย์
เพิ่มพูน สติสัมปชัญญะ รักษาใจ

สหาย เป็นมิตรคู่ใจ ในการเดินทาง
บุญเป็นทุกอย่าง ของชีวิต
อย่าดูเบาบุญใด ไม่ใส่ใจ ว่าน้อยนิด
ผู้มีปัญญา เพียรสุดขีด ถือว่าบุญนิดก็เต็มตุ่มได้

;;;;;;;;;;

วันจันทร์ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2563

ท่อธาร:: ช่วยเหลือคน ทำตน เป็นคนดี ไม่มีสูญ เป็นบุญ อยู่ที่ใจ ถึงคราวคับขัน มีบุญ ค้ำไว้ ปรากฎขึ้นรับใช้ ได้ทัน เหตุการณ์

ท่อธาร

ช่วยเหลือคน ทำตน เป็นคนดี
 ไม่มีสูญ เป็นบุญ อยู่ที่ใจ
ถึงคราวคับขัน มีบุญ ค้ำไว้
ปรากฎขึ้นรับใช้ ได้ทัน เหตุการณ์

บุญ อริยทรัพย์ รองรับชีวิต
คอยตามติด ใกล้ชิด ดังเงา
กลั่นแก้บาป ให้กับ เรา
อย่าเขลา เอาใจห่าง เส้นทางบุญ

ใจเป็น เช่น สนามรบ 

บุญบาป พบ และรบกัน 
บุญญา เป็นยังกะ ทหาร

 เจ้าเมืองนั้น คือ เรา

เมื่อคราวคับขัน บุญมา ทันเสมอ
 ขอเพียงอย่าเผลอ มีสติ ตั้งขันติไว้
ไม่สู้ไม่หนี ทำความดี เรื่อยไป
อุปสรรคยิ่งหลาย เรายิ่งได้ บารมี

รีบตั้งสติ ดำริ สั่งสมบุญ
เดินให้คุ้น ทางบุญ อย่าประมาท
 ปฏิบัติธรรม ประจำ อย่าขาด
บุญญวาสน์ ไหลต่อ เป็นท่อธาร
;;;;;;;;;;

วันพุธที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563

ไม่เข้าวัดไม่ได้ (ต้องอาศัยบารมีท่าน):: ทำดีได้บุญ อบอุ่นอก คอยนำโชค นำลาภ นำวาสนา ทำดีในทุกที่ จึงดีจริงนา แต่ต้องหาเวลา มาสั่งสมบารมี คือที่วัด

ไม่เข้าวัดไม่ได้
(ต้องอาศัยบารมีท่าน)
ทำดีได้บุญ อบอุ่นอก
คอยนำโชค นำลาภ นำวาสนา
ทำดีในทุกที่ จึงดีจริงนา
แต่ต้องหาเวลา มาสั่งสมบารมี คือที่วัด
งานสร้างบารมี ต้องมีผู้นำ
ด้วยไอ้ดำ หมู่มาร ชอบระราน คนสร้างบารมี
ต้องรวมกันเป็นหมู่ จึงสู้มันได้ หมู่มารี
เหมือนแกะฝูงใหญ่ เป็นที่ เกรงใจสุนักป่า
ผู้นำมีบารมี สำคัญที่สุด
บรรลุธรรม บริสุทธิ์ มีอานุภาพ
 อยู่ภายใต้เงาบารมีของท่าน บุญหล่นทับ
พร้อมสรรพ เหมือนกับ อยู่บนเรือใหญ่
ปัจจุบันนี้เท่านั้น สร้างบารมีได้
หลังตาย ยากหลาย จะได้สร้างบารมี
ด้วยเกิดเป็นมนุษย์ สุดยากเหลือที่
 หลังตาย ทุกชีวี ใฝ่ฝันนัก อยากเป็นมนุษย์
ใครไม่สร้างบารมี วาสนาจะดี ไม่ได้
บารมีนั้นไซร้ คือบุญวาสนา
หรือบารมี ก็คือนิสัยดี ของเรา นั่นหละ
ที่เฝ้าพากเพียรสร้างมา เพื่อแก้ไข นิสัยไม่ดี

;;;;;;;;;;

วันเสาร์ที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2562

กินใชัระวังหนา (จะเกิดตัณหาพาฉิบหาย):: ชีวิตจริง มีสิ่งสองสิ่ง ที่ทิ้งไม่ได้ เป็นเรื่องใหญ่ ไม่รู้ไม่ได้ อันตรายต่อชีวิต

กินใชัระวังหนา
(จะเกิดตัณหาพาฉิบหาย)

ชีวิตจริง
มีสิ่งสองสิ่ง ที่ทิ้งไม่ได้
เป็นเรื่องใหญ่
ไม่รู้ไม่ได้ อันตรายต่อชีวิต

สิ่งที่หนึ่ง
กินใช้พอประทัง ระวังจิต
ไม่ให้ติด
เกิดตัญหา พาฉิบหาย

ทางพระเรียกหา
อย่างที่หนึ่งว่า สมบัติ
ใครข้องขัด
ขาดสมบัติ เป็นฝืดเคือง

ใครมีมาก
ใช้ไม่ถูกหลัก เป็นเรื่อง
เพราะมันเกี่ยวเนื่อง
กับตัณหา พาฉิบหาย

สมบัติ
เป็นวัตถุ จับต้องได้
เมื่อเราตาย
จำต้องทิ้งไว้ บนโลก

ผู้หลงสมบัติ
ไม่อาจจากไป จึงโศก
สมบัติเป็นของโลก
ถ้าไม่รู้จักใช้ ก็ไร้สาระ

สิ่งที่สอง เป็นสาระ
แต่ไม่อาจจะ จับต้องได้
เมื่อเราตาย
จะติดตามเราไป ในภพหน้า

สำคัญสุดขีด
บันดาลชีวิต สมปราถนา
สิ่งที่ว่า นั่นหนา
ก็คือบารมี

ชึวิตคน มีร่างกาย
ต้องอาศัยวัตถุ
แต่กินใช้เพื่ออยู่
 พอประทัง เพื่อยับยั้ง ตัณหา

ส่วนใจ
 อาศัย บุญญา
โดยใช้วัตถุนั่นหละ
หรือสมบัติที่หา เอามาทำบุญ

สมบัติ ใช้พอประทัง
และสั่งสมบุญ
เป็นวิบัติ ถ้าคุณ
กักตุน ใช้จ่าย อย่างไร้สติ

เป็นอันตราย ต่อชีวิต
ถ้าไม่พินิจ ให้ดี
จึงยากเหลือที่ การเป็นคนดี
รักษาตน ให้พ้นอบาย

;;;;;;;;;;