การก้าวก่าย (ไม่เรียกว่าวิริยะ):: วิริยะ คือหาญกล้า ไม่บ้าบิ่น ด้วยมีฉันทะ สุดชีวิน ไม่ระเมิดศีล เด็ดขาด

การก้าวก่าย

(ไม่เรียกว่าวิริยะ)

วิริยะ คือหาญกล้า

ไม่บ้าบิ่น

ด้วยมีฉันทะ สุดชีวิน

ไม่ระเมิดศีล เด็ดขาด

วิริยะ มีมานะ บากบั่น

ทุ่มชีวัน สร้างความดี

ปล่อยวางโลก และกายี

จิตนิ่งเต็มที่ จิตตะ

วิริยะ เพราะว่า ศรัทธา

ทุ่มชีวา รักษาสติ

กระทั่งเกิดสมาธิ

นี้ คือพละ๕

วิริยะ ด้วยศรัทธานี้

เรียกอินทรีย์๕ ด้วยหน้าที่

เพราะมองตามหน้าที่ ที่มี

เป็นใหญ่ด้วยหน้าที่ นั่นเอง

จะว่ารับผิดชอบต่อหน้าที่

ที่มี ก็ได้

ทำหน้าที่ของตนให้ดี ไม่ก้าวก่าย

หน้าที่ใคร หน้าที่มัน

การก้าวก่าย ไม่ใช่วิริยะ

ธุระไม่ใช่

กลายเป็นพาล จัญไร

บ้านเมืองฉิบหาย ก็พวกนี้

การก้าวก่าย ไม่ใช่เสียสละ

จะมานะอย่างไร ก็ไม่ได้

นี่แหละโง่แล้วขยัน บรรลัย

บ้านเมืองฉิบหาย ด้วยคนโง่

 ;;;;;;;;;;

หยุดใจได้ (บารมีแผ่ไพศาล) :: การมีสติ คือการมีดำริ ตริตรอง ประคองใจ สะกดข่ม อารมณ์ เอาไว้ ใจใส ใจเย็นๆ

หยุดใจได้
(บารมีแผ่ไพศาล)

การมีสติ คือการมีดำริ

ตริตรอง ประคองใจ

สะกดข่ม อารมณ์ เอาไว้ 

ใจใส ใจเย็นๆ

ทำให้ใจสงบ

พบสันติ มีเมตตาการุณา

 สุขสมอุรา

สมปราถนา บุญบันเทิง

หยุดใจได้

สุดยิ่งใหญ่ ใดไม่ปาน

บารมี แผ่ไพศาล

เหนือสวรรค์ เหนือวัฏฏะ

 เกิดสุขภายใน

บอกใครไม่ได้ สุขใจเหลือล้น
สะอาดสดใส ไร้ทุกข์ทน
สุขท่วมท้น ห่างไกล สุขในโลก
 
 มีเมตตากรุณา

มีจิตอาสา เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
เป็นเหมือนมารดา แม่
ไม่มีแต่ ไม่มีข้อแม้ ช่วยคน

 สติสัมปชัญญะ

มีอุปการะ อย่างยิ่ง

 ใช่ เหมือนพ่อแม่เราจริงๆ

คอยดูแลทุกสิ่ง ให้ลูกน้อย

มีใจคนึงห่วงหา

อยู่ในสายตา ไม่ปล่อย

ใจไม่ห่างลูกน้อย

ติดตามต้อย ตลอดเวลา

การไม่เจริญสติ

เหมือนกับที่ ลูกอกตัญญู

เอาแต่ตัวกู
ช่างไม่รู้ ผู้ให้กำเนิดห่วงหา

ไม่เจริญสติ

สติเสื่อม อันตราย

ขาดการบำรุงบิดามารดาก็ร้าย

ทำให้ มีปัญหา

พุทธศาสนา

ยกย่องสติสัมปชัญญะ อย่างยิ่ง

 เหมือนมารดาจริงๆ

มีอุปการะอย่างยิ่ง ขาดไม่ได้

การดื่มสุรา

ทำลายสติสัมปชัญญะ จึงจัญไร

ในศีลห้าจึงบรรจุเอาไว้

สำคัญหลาย คล้ายนิ้วโป้ง

;;;;;;;;;;

ทนไม่ได้ (เป็นไรเป็นกัน):: คนใจกว้าง ไม่อ้างว้าง แต่อบอุ่น ใจอ่อนละมุน อบอุ่น เหลือเกิน

ทนไม่ได้

(เป็นไรเป็นกัน)

คนใจกว้าง

ไม่อ้างว้าง แต่อบอุ่น

ใจอ่อนละมุน

อบอุ่น เหลือเกิน

มีความรัก เมตตา

มหาชน สรรเสริญ

นำพาหมู่ชนเดิน

ตามทาง สร้างความดี

คนใจกว้าง

ไม่ห่าง จากคนดี

คนมีศักดิ์ศรี

เทวดาที่ดี ลงรักษา

มีเพื่อนแท้ ร่วมใจ

เจ็บป่วยไข้ ได้พึ่งพา

ชาวพารา

โอบอุ้ม เข้าคุ้มครอง

คนใจกว้าง อุทิศตน

เพื่อคนทั้งหลาย

บำเพ็ญทานสุดใจ

สั่งสมใว้ บารมี

มีศรัทธา เชื่อในบุญ

คุณความดี

จึงทุ่มชีวี สร้างความดี

หนีกฎแห่งกรรม

คนใจกว้าง

ด้วยเอาอย่าง พระโพธิสัตว์

ทุกภพชาติ

อธิษฐาน ฝันสร้างบารมี

ด้วยมีภาระ

นำพาสรรพสัตว์ เป็นหน้าที่

สู่แดนสุขาวดี

ตามพระชินศรี พระนิพพาน

สรรพสัตว์ หมู่มาก

อดอยาก ยากแค้น

ทางสุดแสน

แร้นแค้น และ กันดาร

มีโรคภัย

และอันตราย รอบด้าน

พระโพธิสัตว์ท่าน

อ่านทะลุ จึงมุ สร้างบารมี

อีกอย่าง

คนใจกว้าง มอง สรรพสัตว์

เห็นเป็นเครือญาติ

พลัดกัน มานาน

ทนไม่ได้

จึงตั้งใจ เช่นนั้น

ตั้งใจมั่น

เป็นไรเป็นกัน รื้อสัตว์ขนสัตว์

;;;;;;;;;;

เห็นใจคน:: เก่งงาน ไม่เท่าทัน เก่งคน ทำงานเก่งล้น แต่ไม่เอาคน ไปไม่ไหว

เห็นใจคน

เก่งงาน

ไม่เท่าทัน เก่งคน

ทำงานเก่งล้น

แต่ไม่เอาคน ไปไม่ไหว

เป็นคน ไม่เข้ากับคน

ไปไม่ไกล

อยู่ไม่ได้

เหมือนนกไร้ขน 

รู้จักคน

เป็นเบื้องต้น ของเก่งคน

รู้ใจคน

รู้ตัวตนแท้ แน่ยิ่งกว่า

รู้จักคนเห็นใจคน

ไม่หลงตน ช่างเก่งกล้า

อุทิศตนสุดหล้า

เก่งกล้า ยิ่งกว่าใคร

รู้จักคน

รู้จักหน้าคน ยังไม่รู้ใจ

รู้จักนิสัย

ใจคอ พอเอาตัวรอด

รู้จักเห็นใจ

มีน้ำใจดูแล

ไม่มีข้อแม้

นี่แหละ คนประเสริฐ

รู้จักเห็นใจ

จึงไม่คิดร้าย ทำลายใคร

ผู้คนเคารพ กราบไหว้

ผู้ยิ่งใหญ่ ขวัญใจประชา

เห็นหมู่สัตว์เสมอญาติ

 ไม่อาจ หนีทุกข์ใหญ่

เป็นเช่นฝูงควาย

ถูกไล่ต้อนไป สู่โรงประหาร

จึงรู้จักเห็นใจคน

 อดทน คนรอบข้าง

ใครกระทบกระทั่ง

ก็ช่างเขา เฝ้าคิดดี

เจริญภาวนา

นั่งสมาธิ อย่างเต็มที่

ฝึกใจตนนี้

ให้เยือกเย็น เห็นใจคน

;;;;;;;;;;