ความดี (คนดีทำง่าย) ความดี อันคนดีทำง่าย เป็นนิสัย เป็นธรรมดา เหมือนแมลงภู่ บินสู่สูง นั่นหละ สั่งสมบุญญา วาสนาบารมี

 ความดี
(คนดีทำง่าย)

ความดี อันคนดีทำง่าย

 เป็นนิสัย เป็นธรรมดา

เหมือนแมลงภู่ บินสู่สูง นั่นหละ

สั่งสมบุญญา วาสนาบารมี

ความดี อันคนชั่วทำยาก

เหมือนแมลงวัน รู้จัก แต่บินต่ำ

เป็นนิสัย สั่งสมซ้ำๆ

บาปกรรม ความชั่ว กิเลส

ความชั่ว ไม่ทำเสียเลยดีกว่า

บาปชั่วช้า แต่ว่าวิบากอจินไตย

ส่งผลทุกข์ ยากจักออกได้

อย่าหลงเข้าไป เวียนว่ายวัฏฏะ

ความชั่ว เผาผลาญในภายหลัง

คนพาลสนุกจัง ตอนทำบาป

เหมือนเหยื่อล่อ ตะขอเบ็ด ปลางับ

แต่ไม่เข็ดไม่หลาบ กับดักกามคุณ

ความดี ทำนั่นแล ดีกว่า

แต่ต้องศรัทธา พระรัตนตรัย

มีทิฏฐิ เป็นสัมมา สำคัญหลาย

ธรรมกาย คือพุทธแท้

ทำกรรมใด แล้วร้อนใจภายหลัง

ด้วยบาปกรรมยัง ไม่ส่งผล

คนพาล หลงดีใจล้น

 ด้วยเป็นคน ประมาท

ทำกรรมใด แล้วไม่ร้อนใจภายหลัง

ขันติตั้ง ไม่ประมาท

กรรมดีที่ทำแล้วนั้นแล เป็นญาติ

ทุกภพชาติ ให้สุขสมหวัง 

;;;;;;;;;;

ความประมาท (ร้ายกาจยิ่ง) แม้กล่าวพุทธพจน์ ได้มาก แต่ถ้าหาก ประมาท สามัญญผล ก็ไม่อาจ เช่นคนเลี้ยงโคชาติ คอยนับแต่โค

 ความประมาท
(ร้ายกาจยิ่ง)

 

 แม้กล่าวพุทธพจน์ ได้มาก

 แต่ถ้าหาก ประมาท

 สามัญญผล  ก็ไม่อาจ

 เช่นคนเลี้ยงโคชาติ คอยนับแต่โค 

คนทอดทิ้งกิจ ที่ควรทำ

แล้วไปทางต่ำ ไม่สมควรยิ่ง

 ความถือตัว เมามัวประมาท ควรทิ้ง

อันตรายยิ่ง อาสวะ

เมื่อก่อน ประมาท

และกลับตัวได้ขาด ภายหลัง

 ชื่อว่า ยังโลกนี้ให้สว่าง

ดังจันทร์กระจ่าง พ้นจากเมฆหมอก 

 บาปธรรม เป็นมลทินแท้

ทั้งในโลกนี้ และโลกอื่น

อุปสรรคปัญหา ความขมขื่น

ทั้งหลับและตื่น ไม่เว้น

การสั่งสมบาป นำทุกข์มาให้

ตัณหา พาตาลาย ประมาท

แม้ทุกข์ขนาดไหน ก็ไม่ขยาด

น่าอนาถ ปุถุชน

การไม่ทำบาป นำสุขมาให้

สุขจากใจ ที่บริสุทธิ์สะอาด

สมบัติสาม ติดตาม ไม่ขาด

ภัยใดใด ไม่อาจ เข้าใกล้

ความชั่ว อันคนชั่วทำง่าย 

ด้วยเป็นนิสัย สันดาน

เหมือแมลงภู่ กับแมลงวัน

ผู้เปลี่ยนนิสัยได้นั้น ยอดคน

;;;;;;;;;;

ตัวตาย (ใจกับนิสัยไปต่อ) ตัวตาย ใจกับนิสัยไปต่อ วิบาก ไปรอ ดักหน้า ถ้าเป็นบุญ หมดทุกข์ สุขอุรา ถ้าเป็นบาป ไม่รอช้า มหานรก

 ตัวตาย
(ใจกับนิสัยไปต่อ)

ตัวตาย ใจกับนิสัยไปต่อ

วิบาก ไปรอ ดักหน้า

ถ้าเป็นบุญ หมดทุกข์ สุขอุรา

ถ้าเป็นบาป ไม่รอช้า มหานรก

ตัวตาย แต่นิสัย ยังอยู่

เหมือนแมลงภู่ กับแมลงวัน

เป็นแมลง บินได้ เหมือนกัน

แต่ต่างกัน..ล้น ไปคนละทิศ

แมลงภู่ บินสู่ยอดไม้

แมลงวัน ใช้ไม่ได้ ไปที่ต่ำ

ไปหาของเหม็นของเน่า กรรม

ใครผู้นำ นิสัย

บารมี นิสัยดี แสวงบุญ

เมตตาการุณย์ โอบอ้อมอารี

เป็นที่รัก มหาชน ประชาชี

 ทุกชาติ ชีวี มีสมบัติสาม

ทำพระนิพพาน ให้แจ้ง

แสวงบุญ สร้างบารมี

 กิจกรณีย์ ของชีวิต เป็นอย่างนี้

ทุ่มชีวี สุดชีวิต ตามติดท่านฯ

ความตาย เปลี่ยนบ้านใหม่เท่านั้น

แต่จิตใจ ความยึดมั่น เหมือนเดิม

เหมือนหลับแล้วตื่น แล้วเริ่ม

ทำอย่างเดิม ตามนิสัย

หลังตาย ไปรับกรรมวิบาก

ตามนิสัยที่รัก สูงหรือต่ำ

ไปสู่สวรรค์ มีบารมีนำ

กิเลสตัณหา พาลงต่ำ ไปอบาย 

;;;;;;;;;;

ประพฤติธรรม (นำสุขให้ตนและสังคม) ประพฤติธรรม ไม่ไปต่ำ ทุคติ เป็นคนดี ฝึกสติ เป็นนิสัย บารมีค้ำ ชีวี ปลอดภัย นิสัย แมลงภู่ บินสู่สูง

 ประพฤติธรรม
(นำสุขให้ตนและสังคม)

ประพฤติธรรม ไม่ไปต่ำ ทุคติ

เป็นคนดี ฝึกสติ เป็นนิสัย

บารมีค้ำ ชีวี ปลอดภัย

นิสัย แมลงภู่ บินสู่สูง

ส่วนแมลงวัน บินลงต่ำ เป็นนิสัย

ทุคติ เป็นที่ไป นิสัยเสีย

ธรรมไม่ประพฤติ กรรมลามเลีย

ใจละเหี่ย หมดกำลังใจ

ชีวิต ขาดกัลยณมิตร ไม่ได้

นำทางไป พ้นภัยวัฏฏะ

ให้กำลังใจ สู้กิเลสตัณหา

ให้มีศรัทธา แสวงหา บุญบารมี

พื้นนิสัยสรรพสัตว์ มีตัณหา

ดับปัญญา จึงแสวงหาโลกียสุข

ตระหนี่ มีไม่พอ จึงทุกข์

ใจไม่สุข ด้วยไม่หยุดไม่นิ่ง

สุขแท้ ได้แก่ความพอใจ

สันโดษสมถะ ก็ใช่ ใจหยุดนิ่ง

ประหยัดสุด ประโยชน์สูง จริงๆ

เมื่อใจนิ่ง เกิดปัญญา เมตตามี

สันโดษ ไม่ใช่โดดเดี่ยว

แม้อยู่คนเดียว ยิ่งเป็นสุข

พ้นโลกโลกีย์ พ้นทุกข์

ธรรมสุข สุขล้น ทั้งตนและคนอื่น

 ตัณหา สุขแต่ตน คนเดียว

ไม่แลเหลียว หมู่ญาติ สังคม

ตระหนี่ มีเท่าใด ไม่พอถม

สังคมระทม แร้นแค้น

;;;;;;;;;;

ชีวิตพระภิกษุ (คือชีวิตอุดมการณ์) :: บัณฑิตมีปัญญา พิจารณาชีวิต บุญบาปตามติด ชีวิตของทุกคน บาปเหมือนสุนักล่าเนื้อ เราเป็นเหยื่อ หนีไม่พ้น ดิ้นรน หลุดพ้น สุดแสนยาก

ชีวิตพระภิกษุ
(คือชีวิตอุดมการณ์)

บัณฑิตมีปัญญา พิจารณาชีวิต
บุญบาปตามติด ชีวิตของทุกคน
บาปเหมือนสุนักล่าเนื้อ เราเป็นเหยื่อ หนีไม่พ้น
ดิ้นรน หลุดพ้น สุดแสนยาก

บุญเหมือนมารดาบิดา
เตือนเรานักหนา ให้อดทน
แต่บาป มันเอิบอาบเหลือล้น
จึงตามใจตน กลายเป็นคน อกตัญญู

 บัณฑิตรู้เช่นเห็นชาติ จึงสละเพศฆราวาส ประกาศตน

อดกลั้นอดทน ออกพ้นครัวเรือน

ออกบวช ประพฤติตามธรรมวินัย ไม่แชเชือน

ไม่เลื่อนเปื้อน กลัวหลาย ภัยกามคุณ

เหมือนคนแหกคุกประหาร
หรือเหมือนกัน กับคน ออกพ้นบ่อโคลนดูด
แล้วมองหาไม้ยาวๆ หรือเถาวัลย์ ฉุด
โน้มน้าวอุตลุด ฉุดหมู่ญาติ

มีศรัทธา พระสัมมาสัมพุทธเจ้า

พระองค์รบเร้า ให้เรา ไม่ประมาท

ชีวิตเป็นของน้อยนิด คนไม่คิดคาด

ผู้ประมาท ทุกข์หลาย เวียนว่ายในวัฎฎะ

คนไม่รู้ ตัวเรานี้ มีกายฝัน
ซ่อนซ้อนอยู่ในนั้น กายหยาบ
เมื่อเราฝัน กายนี้นั้น ไม่ได้หลับ
เราควรทราบ กายฝันคือกายละเอียด

ยังมีกายในกายไปเรื่อยๆไม่สิ้นสุด
ยิ่งในยิ่งบริสุทธิ์ มีอานุภาพ
เป็นกายพระ ที่ศีรษะ มีเกศดอกบัวตูม ประดับ
งามระยับ สุดงาม อร่ามเรือง

ดังนั้นกายภายนอก เป็นกายของเรา
เป็นกายที่เน่าได้ หุ้มกายในเอาไว้
ส่วนใจ ถอดกาย เดินในเข้าไป
สวมซ้อนกายไหน เป็นอันเดียวกับกายนั้น

พระธรรมกายกายพระ เป็นอัตตา ตัวตนแท้ของเรา
กายตัวเก่า ล้วนเนาอยู่ในบรรดา สรรพสัตว์
กายหยาบ บุญบาปผสม ต่างกันชัด
แต่พระธรรมกาย ใสสะอาดบริสุทธิ์ ดุจเดียวกัน

ชีวิตพระภิกษุ คือชีวิตอุดมการณ์
เปรียบปาน แมลงภู่ มุ่งสู่สูง
ชนทั้งหลายคล้ายแมลงวัน ใฝ่ต่ำกิเลสจูง
 ชีวิตรุ่ง ชีวิตพระ ชนะมาร 

;;;;;;;;;;

ชีวิตแมลงภู่(บินสู่สูง):: คนหลักลอย นอนคอย วาสนา มีชีวา เหมือนขยะ ลอยน้ำ ไม่ขวนขวาย ไหลไป ตามกรรม สังคมนำ ทำตาม กันไป

ชีวิตแมลงภู่
(บินสู่สูง)

คนหลักลอย นอนคอย วาสนา

มีชีวา เหมือนขยะ ลอยน้ำ

ไม่ขวนขวาย  ไหลไป ตามกรรม

สังคมนำ ทำตาม กันไป 

คนหลักลอย เสเพล คนเก๊

เละเทะ เกะกะ ไม่เอาถ่าน

 ลูกเธอ หลาน ท่าน    

 เกิดมา ล้างผลาญ ตระกูล

คนหลักลอย ใช้สอย วาสนา

ไม่คุ้มค่า กับที่หา ยาก

เสียดาย บุญบารมี นัก
 ไม่รู้จัก เหมือนไก่ ได้พลอย

 
  ​ คนหลักแน่น แล่น ขึ้นสูง

ศรัทธาจูง มุ่งหา พระรัตนตรัย

ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวง บุญใหญ่

ทุ่มใจ สร้างบารมี แก่นชีวิต

เจริญภาวนา นั่ง สมาธิ

นี้เป็นกิจ กรณีย์ ที่เกิดมา

เข้าวัด แสวง บุญญา

เป็นชีวา แมลงภู่ บินสู่สูง

;;;;;;;;;;

ไม่ยอมแก้นิสัย (ทุกข์ทั้งหลายจึงโถมทับ):: มิติซ้อนมิติ ทั้งที่ ยังไม่ตาย คือเดินถนนคนละสาย ดูไกลกัน

ไม่ยอมแก้นิสัย

(ทุกข์ทั้งหลายจึงโถมทับ)

มิติซ้อนมิติ

ทั้งที่ ยังไม่ตาย

คือเดินถนนคนละสาย

ดูไกลกัน

เหมือนอาทิตย์บนฟ้า

กับโลกา อย่างนั้น

ดูไกลกัน

แม้ผูกพัน ข้องเกี่ยว

เหมือนแมลงภู่ กับแมลงวัน

อยู่กันคนละแดน

แมลงภู่นั้นแล่น

บินแอ่น ขึ้นที่สูง

ส่วนแมลงวันนั้นเล่า

เฝ้าบินต่ำ มุ่ง

ต่ำกับสูง อยู่กันได้

ในโลกเดียวกัน

คนทำแต่ดี

เหมือนแมลงภู่ ที่ บินสูง

ไม่ยุ่ง กับคนพาล

พวกแมลงวัน ต่ำช้า

ชีวิตมีความหวัง

บนทางสายกลาง แจ่มจ้า

ทุกวันเวลา มีความหมาย

ไม่ปล่อยไป ว่างเปล่า

จะสูงหรือต่ำ

อยู่ที่การทำ นิสัย

คนไม่เข้าใจ

จึงปล่อยไป ตามเรื่อง

คนทั้งหลาย

มักติดนิสัย วางโตเขื่อง

แม้ไม่ได้เรื่อง

ยังคุยเขื่อง ว่าตนดี

ไม่ยอมแก้นิสัย

ทุกข์ทั้งหลาย จึงโถมทับ

เป็นเหมือนกับ ปลา

ที่ว่ายไปมา อยู่ในน้ำ

ไม่อยากขึ้นบก

จะสาธก อย่างไรก็ตาม

อยากอยู่ในน้ำ

วันยังค่ำ โอ้กรรมเวร

;;;;;;;;;;