ยุคเปลี่ยนผ่าน (คนพาล กรรมสนอง) ชีวิตคือการเดินทาง ต้องรีบย่างเร็วไว ไปให้ทัน รถด่วนขบวนสุดท้าย นี้เท่านั้น เป็นขบวนหลวงพ่อฯ ที่ต่อจากคุณยายจันทร์ฯ หลวงปู่ วัดปากน้ำนั้น ท่านเป็นขบวนที่หนึ่ง

ยุคเปลี่ยนผ่าน
(คนพาล กรรมสนอง) 

ชีวิตคือการเดินทาง ต้องรีบย่างเร็วไว
ไปให้ทัน รถด่วนขบวนสุดท้าย นี้เท่านั้น
เป็นขบวนหลวงพ่อฯ ที่ต่อจากคุณยายจันทร์ฯ
หลวงปู่ วัดปากน้ำนั้น ท่านเป็นขบวนที่หนึ่ง

หมดขบวนสุดท้าย ทางสายกลางจะถูกปิด
มารอำมหิต ปิดประตูตาย
แล้วสร้างทางหลอกๆ เป็นคล้ายๆ
แม้เดินให้ตาย ก็ไม่ได้พบพระรัตนตรัยในตัว

ศูนย์กลางกายเคยถูกปิด ด้วยฤทธิ์มาร
หลังพระพุทธองค์ท่าน ปรินิพพาน ๕๐๐ ปี มาแล้ว
หลังรถด่วนขบวนสุดท้าย ก็ไม่แคล้ว
ทางสายกลางแท้ ปิดแน่แล้ว ให้รีบมา

พระกับมารรอนรานกัน มานานนัก
หมู่มาร ชอบหาญหัก เข้ายึดครอง
ฝ่ายพระ ตามรักษา ญาติพี่น้อง
เป็นธรรมชาติของ..ชีวิต เกินคนคิด อจินไตย

โลกทุกวันนี้ กำลังมีสงครามตัวแทน
หมู่มารเคืองแค้น ใช้โควิท๑๙ และภัยพิบัติ
โลกทั้งผอง ปั่นป่วน ถ้วนหน้า อย่างประหลาด
เป็นเหตุการณ์ สุดคาด ของมนุษย์ปุถุชน

เป็นยุคเปลี่ยนผ่าน เหล่าคนพาล กรรมสนอง
ทั้งโรคภัย และธรรมชาติจ้อง สนองกรรม
เสร็จนาฆ่าโคถึก ตามกฎการกระทำ
พญามารปล่อยให้ถลำ แล้วจึงซ้ำ ถีบส่ง

พระรัตนตรัย เป็นที่พึ่งหนึ่งเดียว ในวัฏฏะ
เดินตามทางพระ แล้วจะพบ พระรัตนตรัย
ทางเอกสายเดียว เอกายนมรรค ผ่านศูนญ์กลางกาย
 เป็นเครื่องหมาย ไปถึง ซึ่งพระนิพพาน

 พระธรรมกาย พระรัตนตรัยในตัว
หมู่มารกลัว..นัก พยายามจะปกปิด
ซ่อนซ้อนศูนย์กลางกาย ไว้อย่างมิดชิด
ให้หลงติด ตัณหา วนเวียนไปมาใน กิเลสกรรมวิบาก

สร้างกฎแห่งกรรม และลึกล้ำ กฎไตรลักษณ์
ทุกสิ่งประจักษ์ เลิศลักษณ์ อยากได้
เกิดตัณหา ทยานอยาก สติขาด คนไม่ใช่
หลังตาย ไปอบาย แน่นอน

;;;;;;;;;;

หยุดอยากใจหยุด (สูตรสำเร็จ) ตัณหา กับฉันทะ คนละอย่าง แตกต่าง ห่างกัน เหมือนเหวกับฟ้า ตัณหา ทยานอยาก มักมาก เหมือนไฟป่า ฉันทะ สันโดษสมถะ มักน้อย คอยบริการ

 หยุดอยากใจหยุด
(สูตรสำเร็จ)

ตัณหา กับฉันทะ คนละอย่าง

แตกต่าง ห่างกัน เหมือนเหวกับฟ้า

ตัณหา ทยานอยาก มักมาก เหมือนไฟป่า

ฉันทะ สันโดษสมถะ มักน้อย คอยบริการ

ตัณหา คือความอยาก รักเคารพบูชา คือฉันทะ

ความอยากนั่นหนา มีกิเลสปรุง ยุ่งเหยิงยิ่ง
มุ่งประโยชน์ตน ประโยชน์ชน ไม่เอาจริง
ฉันทะ ใจนิ่งใจใส บุญหลั่งไหล เต็มใจทำ

ตัณหา คล้ายกับว่า เป็นพลัง
เหมือนถูกยาสั่ง ทุ่มเทกำลัง ไม่ถอนถอย
เพื่อโลกียวัตถุ ที่กำหนัด จนตาลอย
สติสัมปชัญญะขาด ใจถอย..ห่าง จากทางความดี

ความอยากนี้ แม้ใช้ทำความดี ยังมีไม่ได้
ต้องหยุดอยากใจ ไม่ทุรนทุราย ใจสมาธิ
อยากเป็นกิเลส เกิดจากตัณหา ตัวอัปปรี
ส่วนรักฯเมื่อมากมี กลายเป็นอุเบกขา

ผู้มีรักเคารพบูชา มีฉันทะ เต็มใจทำ
คนพาลอำมหิต จิตมืดดำ มีตัณหา
ทำอะไร ตามใจอยาก สุ่มสี่สุ่มห้า
มุ่งแต่จะหา ประโยชน์ส่วนตน คนพาล

ใจมีรักเคารพบูชา ใช้ชีวา สันโดษสมถะ
เดินทางพระ ประหยัดสุด ประโยชน์สูง
รักความสะอาด เป็นระเบียบ มีจิตมุ่ง
เป็นกัลยาณมิตร นำจูง มหาชนพ้นอบาย

สันโดษสมถะ กุศโลบาย ขจัดนิวรณ์ห้า
อันเป็นเหมือนผงเข้าตา ดับปัญญาปุถุชน
ตัณหา อวิชชา เข้ามาปน
กลายเป็นคน..มีปัญหา มิจฉาทิฏฐิ

;;;;;;;;;;

ยามหนุ่มสาว (พวกเจ้าเอาแต่เล่น):: กว่าถั่วจะสุก งาก็ไหม้ ไทยสุภาษิต ปราชญ์สะกิด คนที่ติด สนุกสนาน

ยามหนุ่มสาว

(พวกเจ้าเอาแต่เล่น)

กว่าถั่วจะสุก งาก็ไหม้ ไทยสุภาษิต

ปราชญ์สะกิด คนที่ติด สนุกสนาน
ยามหนุ่มสาว พวกเจ้า เอาแต่เล่น ไม่เป็นการ
ทำลายสังขาร เมามัน ทางโลก

หลวงพ่อครูไม่ใหญ่ ให้ อธิษฐานว่า

เมื่อเกิดมา ให้ระลึกชาติได้ แต่วัยเยาว์

เห็นทุกข์ในอดีต ไม่ขาดสติ หลงลืมกรรมเก่า

ให้เรา..ได้สติ มีนิพพิทา เบื่อหน่ายโลก

สติสัมปชัญญะ เป็นดั่งว่า บิดามารดร
คอยอุปถัมภ์ค้ำจุน ดับร้อน ให้ผ่อนคลาย
เพียงจรดใจ ระลึกไว้ ภายในกาย
ออกจากกรรมวิบากได้ บุญไหลมา

สติสัมปชัญญะ มีได้ในกายมนุษย์
เลิศสุด กายมนุษย์ แสวงบุญ สร้างบารมีได้
เกิดเป็นมนุษย์ ยากสุดๆ ยิ่งกว่าเต่าตาบอดโผล่หายใจ
หัวสอดเข้าบ่วงน้อยได้ ที่ลอยอยู่ในมหาสมุทร

ทุกร้อยปี เต่าตัวนี้ โผล่ขึ้นมาทีหนึ่ง

พลวดพลาดทะลึ่ง หัวสอดเข้าบ่วงน้อยพอดี

เป็นอจินไตย เป็นไปไม่ได้ ก็ใช่ แต่ว่านี้
คือยากเหลือที่ ได้กายมนุษย์นี้มา

ศีลห้า ได้ชื่อว่าคุณธรรม สำหรับเกิดกายมนุษย์

โดยเฉพาะ ข้อที่ห้าสำคัญสุด ประดุจนิ้วโป้ง
การดื่มสุรายาเมา เผาสติสัมปชัญญะโดยตรง

  คนพาล คนโกง อัปมงคลอย่างยิ่ง

เกิดมาเป็นมนุษย์ สุดประเสริฐ ทำความดี

แต่มนุษย์ปล่อยทิ้งเสียนี่ โอกาสดี ปฐมวัย
หลงลาภยศสรรเสริญ เพลินอบาย
พอคิดได้ ก็หมดไป อีกชาติหนึ่ง

สติสัมปชัญญะช้า กว่า จะมาถึง

กิเลสรุก สัมปชัญญะ ตะลึง จึงละล้าละลัง
 ได้กัลยาณมิตร คอยสะกิด สติจึงตั้ง
เข้าวัดฟัง..ธรรม จึงจำเป็น
 

พระบรมโพธิสัตว์ จึงอุบัติ เกิด

เล่นเอาเถิด กับหมู่มาร ที่หาญผยอง
ทุ่มชีวี สร้างบารมี สุดคะนอง

เพื่อช่วยสรรพสัตว์ทั้งผอง มีสติครอง ป้องภัยวัฏฏะ

 ;;;;;;;;;;

มีแต่ชัยไม่มีแพ้ (ได้แก่ขันติบารมี) ความอดทน เป็นตะบะอย่างยิ่ง แปลกจริงๆ แปลกอย่างยิ่ง ไม่คิดไม่แปลก กล่าวคือ พระพุทธองค์ ทรงยก ขึ้นเป็นเอก มีอานุภาพเป็นเอนก ในโอวาทปาฏิโมกข์

มีแต่ชัยไม่มีแพ้
(ได้แก่ขันติบารมี)

ความอดทน เป็นตะบะอย่างยิ่ง

แปลกจริงๆ แปลกอย่างยิ่ง ไม่คิดไม่แปลก

กล่าวคือ พระพุทธองค์ ทรงยก ขึ้นเป็นเอก

มีอานุภาพเป็นเอนก ในโอวาทปาฏิโมกข์

ความอดทน อานุภาพล้น เป็นตะบะ
เป็นไฟแก่กล้า เผากิเลสะ ภายใน
การเผยแผ่ศาสนา เป็นการสร้างบารมีใหญ่
มารตัวดี ขวางสุดใจ สุดกำลัง

 ใช้ความอดทน เผากิเลส ที่ก่อเภทภัย ภายนอก
 มารร้ายกลายเป็นกระจอก ด้วยขันติบารมี

เหตุการณ์ทั้งหลาย ภายนอก ที่เห็นอยู่นี้
เป็นกรรมวิบากก่อนกี้ มาปรากฎ

 ความอดทน เลิศล้น ความอดกลั้น

คือ ไม่สู้ ไม่ห้ำหั่น ไม่โรมรัน กับใครๆ

ทำใจดีสู้เสือ หยุดนิ่งใส ไม่หนีหาย

 สร้างบารมี เรื่อยไป ดีหลาย ทำใจเมตตา

สูตรสำเร็จ ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป
 ของครูไม่ใหญ่ สู้มารได้ ไม่มีแพ้
 ปัญหาไม่เป็นปัญหา ชนะแน่
ปุถุชน แก้ปัญหา เหมือนลิงแก้แห ยิ่งแก้ยิ่งยุ่ง

ไม่สู้ไม่หนี ทำดีเรื่อยไป ก็คืออดทน 
 แม้ชีพป่น ก็ไม่ว่าร้ายทำร้าย สำรวมศีล
รู้จักประมาณ การกิน 
นั่งนอนในถิ่น ที่สงบ ในอู่ทะเลบุญ

ความอดทนที่แท้ ไม่มีข้อแม้ เงื่อนไข
ปรารภความเพียรให้ได้ ในอธิจิต

ถ้าสู้หรือไม่สู้ อยู่นิ่งๆ แพ้สนิท

ชนะแน่ๆ ไม่มีสิทธิ์..แพ้ มีแต่ทำดีเรื่อยไป

สุดยอดดี คือทำความเพียรในอธิจิต
นั่งสมาธิ ทุ่มชีวิต ทำจิตให้หยุด
หยุดเป็นตัวสำเร็จ บารมีผุด
ชีวิตพลิกผันสุดสุด หลุดพ้นมือมาร
 
 ;;;;;;;;;;

ความสามารถและโชคดี (พร้อมอยู่ที่ ทางสายกลาง) ชีวิตเรานั้นหรือ คือการเดินทาง ไม่อาจหยุดยั้ง เพื่อไปยัง พระรัตนตรัย ถ้าหยุด ก็คือประมาท ไม่ตายก็เหมือนตาย เหมือนกาไก่ เดินตามกันไป คุ้ยเขี่ยหากิน

ความสามารถและโชคดี
 (พร้อมอยู่ที่ ทางสายกลาง)

  
ชีวิตเรานั้นหรือ คือการเดินทาง

ไม่อาจหยุดยั้ง เพื่อไปยัง พระรัตนตรัย
ถ้าหยุด ก็คือประมาท ไม่ตายก็เหมือนตาย
เหมือนกาไก่ เดินตามกันไป คุ้ยเขี่ยหากิน

ชีวิตเมื่อไม่เดินทาง อยู่ท่ามกลาง กระแสกรรมวิบาก
แสนทุกข์ยาก ทุกข์กระหน่ำ กรรมสนอง
สมบัติอาจมีมาก จักวิบัติ น้ำตานอง
ญาติพี่น้อง หนีหน้า หาคนจริงใจไม่มี

 จะเดินทางได้ ต้องเลื่อมใส ศรัทธา
เบื่อระอา ความไร้สาระ ของโลก
  ประหยัดสุด ประโยชน์สูง สันโดษ
สงเคราะห์โลก มุ่งประโยชน์ ส่วนรวม

หมดทุกข์ เพราะมีสุขภายใน

เป็นสุขสันโดษ ไม่..อิงวัตถุใดใด
ชีวิตพลิกผัน อย่างอัศจรรย์ เกินบรรยาย
เป็นอจินไตย ในอานุภาพ พุทธคุณ

ใจเป็นอุเบกขา ละวางส่วนตน

ใจหายกังวล ไม่สับสนห่วงหา

ไม่ใช่ปล่อยทิ้ง วิ่งเข้าหาสุรา

แต่ปล่อยวางชีวา รักษาตนและคนอื่น

รักษาความดี ยิ่งชีวิต

ทุ่มเทจิต ทานศีลภาวนา

จึงเป็นที่น่ารัก น่าเคารพ น่าบูชา

ของมนุษย์ และเทวา ทั้งปวง

เดินทางสายกลาง ทางสายสมบัติ

สายที่ปราศ พาลภัย

สายที่เข้าถึงพระรัตนตรัย

สายสร้างบารมี ไป ที่สุดธรรม

 

ทางสายกลาง สายปัญญา สายฉันทะ

นำไปสู่วิริยะ กล้าหาญ
รักษาความดี ยิ่งชีวัน

เป้าหมายพระนิพพาน แสวงบุญสร้างบารมี

วิริยะสม่ำเสมอ ใจไม่เผลอ หยุดนิ่ง

เกิดจิตตะจริง ใจนิ่งสงบ

สุขดื่มด่ำ สงบล้ำ ยากพบ

ใจนิ่งสงบ ตกศูนย์ เป็นวิมังสา

วิมังสา มีปัญญาความสามารถ

และโชคดีประหลาด คาดไม่ถึง

งานสำเร็จ เสร็จอย่างดี คนตลึง

น่าทึ่ง เป็นประหนึ่ง เทพเนรมิต

;;;;;;;;;;

REAL LIFE IS SIMPLE (POWDER IN THE EYE) Real life is easy like powder in the eye. Not struggling for life as it is. Living a life is as an art, to stay cool. Not just cart and force, which happiness would like more to run away.

REAL LIFE IS SIMPLE
(POWDER IN THE EYE) 

Real life is easy like powder in the eye.

Not struggling for life as it is.

Living a life is as an art, to stay cool.

Not just cart and force, which happiness would like more to run away.

Stop being the success, this is the secret, the art.
Have consciousness in body,
on the middle path, the way to out.
On everyone's treasure path that' s all.

Mind outside body, go out to retribution,

have a hard time, have sinned a lot in the past.

Like walking in the great rain, falling all over the universe.

It's cold, but refuse to go back home, it's weird.

People are like chasing the glittering sun.

as if existed tangible.
As soon as we got closer, it vanished back away.
Like a lure to chase almost always catches.

The mundane happiness in this world is similar.
Salty and oily, just like scratching itchy bump.
It's never full, invite you to taste it.
It's like there is a fire burning,
hot-hearted mourning.

Worldly happiness is pleasing but incomparable
to a happy mind.
A mind that has been exhausted from suffering
and defilement is a mind that has stopped in body.
Compared to the sun and the fireflies that is too little.
Dhamma happiness is inner happiness, that is too much.

Dhamma happiness is the mind happiness 
that is not only the emotion,
but also happiness in all respects.
Not happiness dry win, dry happiness like that.
Being as heavenly happiness that can be inspired.

This is Buddhism, the subject of life.
It is beyond imagination of a mere mortal.
Being unfaithful is so hard to be enthusiastic.
No matter how many time to teach, to tell,
it still the same.

Like a powder in the eye,
close to the eye, but not interested.
Even if there is suffering, 
tears are more than the water of the ocean,
in the past, revolving around
the cycle of birth and death uncountably.
Like a fish still in the water.

Only having a true friend to poke the mind.
The mind would be bright and happy,
to happen wisdom witness suffering.
Out of joy, boredom, fed up with boring worldly desire.

;;;;;;;;;;