สุดโชคดี (ได้ร่วมสร้างบารมีกับท่าน) :: ครูดี มหาปูชนียาจารย์ ใครศรัทธาท่าน สำคัญนัก มีบุญหลาย ไม่ต้องเวียนว่าย จงตระหนัก ตั้งใจภักดิ์ กตัญญุตา ปฎิบัติบูชาท่าน

สุดโชคดี
(ได้ร่วมสร้างบารมีกับท่าน)

โชคดีสุด ได้เกิดเป็นมนุษย์ พบพุทธศาสนา
พร้อมด้วยมีศรัทธา มหาศาล
รู้จัก แสวงบุญสร้างบารมี สำเริงสำราญ
และทำพระนิพพาน ให้แจ้ง

มีศรัทธามหาศาล แต่ไม่ได้พบพาน พุทธศาสน์
หมดโอกาส พบเนื้อนาบุญ
ถือเป็นโชคร้าย เหมือนเกิดในทะเลทราย นู่น
หาน้ำหาบุญ ยากเหลือเกิน

เกิดในพุทธศาสนา แต่ศรัทธาน้อย
เหมือนไก่ได้พลอย เขี่ยทิ้ง
หรือเหมือนลิง
รูปร่างหน้าตาคล้ายคนจริง เอาแต่เล่น

เกิดภพชาติใด ขอให้ได้เกิดในพุทธศาสนา
เหมือนดั่งว่า อินทกมานพ
 ตักบาตรเพียงทับพี ได้บุญมาก ยากพบ
มากกว่าอังกุระมานพ ทำบุญเป็นแม่น้ำ

ศรัทธา มีปัญญา จึงเชื่อมั่น

และเชื่อต่างๆกัน ด้วยปัญญานั้น มีหลายระดับ

สุตตฯ จินตาฯ และภาวนาฯ ควรทราบ

ภาวนามยปัญญา ก็เหลือรับ มากมายหลายวิธี

ภาวนา ไม่ผ่านศูนย์กลางกาย เป็นภายนอก

ไม่ได้พบดอก พระรัตนตรัย และพระนิพพาน

ว่างเปล่า ถูกมารหลอกเอา รู้ไม่ทัน

แต่ได้ฤทธิ์ของมาร จึงเชื่อมั่น งมงาย

ไม่ใช่พุทธแท้ แม้ว่านั่งสมาธิ
มีฤทธี แต่ว่ามีเมตตาต่ำ
ขาดอานุภาพ ปราบไอ้ดำ
ทำตัวต่ำ รับใช้ไอ้ดำ หมู่มาร

ศรัทธาแท้ ได้พบแน่ ครูดี
ครูที่ พาเข้าถึงพระรัตนตรัย
พระธรรมกาย พระแก้วใส
สว่างไสว อยู่ในตัว

ครูดี นำพาสร้างบารมี แสวงบุญ
และเร่งลุ้น ทำพระนิพพานให้แจ้ง
เผยแผ่ศาสนา สร้างวัด สุดแรง
สนุกสนาน แข่งกัน แสวงบุญสร้างบารมี

เกิดภพชาติใด จะเกิดในพุทธศาสนาแท้
 แสวงบุญ ไม่มีข้อแม้เงื่อนไข
ทำน้อยได้บุญมาก อจินไตย
ครูดี พาทำบุญใหญ่ บารมี

ครูดี มหาปูชนียาจารย์
 ใครศรัทธาท่าน สำคัญนัก
มีบุญหลาย ไม่ต้องเวียนว่าย จงตระหนัก
ตั้งใจภักดิ์ กตัญญุตา ปฎิบัติบูชาท่าน 

มีวาสนาร่วมกับท่าน อนันตโชค
ลืมโลก รักการสร้าง ทางบารมี
ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญเต็มที่
ไม่มีอะไรจะยิ่งไปกว่านี้ อีกแล้ว

;;;;;;;;;;

กล้าหาญเสียสละ (แม้ว่ายังไม่อิ่ม):: เป็นมนุษย์ เป็นยาก ต้องรู้จักรักษาศีล มีชีวิน สะดวกสะบายทุกอย่าง ไม่เจ็บป่วยไข้ มีกินมีใช้ สุขจริงจัง สุขสมหวัง สุขยั่งยืน

กล้าหาญเสียสละ
(แม้ว่ายังไม่อิ่ม)

เป็นมนุษย์ เป็นยาก ต้องรู้จักรักษาศีล

มีชีวิน สะดวกสะบายทุกอย่าง
ไม่เจ็บป่วยไข้ มีกินมีใช้ สุขจริงจัง
สุขสมหวัง สุขยั่งยืน

เป็นคนนั่นหนา หน้าตาคล้ายมนุษย์
แต่คุณธรรมต่ำสุด ประดุจสรรพสัตว์
กินนอนถ่าย สืบพันธุ์ เหมือนกัน ชัด
เข่นฆ่าอาฆาต เป็นว่าเล่น

ศีลมี๓ระดับ ศึกษาไว้ นำไปปฏิบัติ
  สมาทานวิรัติ จัดเป็นระดับแรก
 อันดับรอง ที่สองสัมปัตติวิรัติ ไม่แปลก
 ที่แตกต่างมาก สมุจเฉทวิรัติ  อันดับที่สาม

มีบุญศรัทธา จึงจะทนรักษาศีลได้
และจะมีกินมีใช้ ไม่อนาทร
ไม่ต้องตะเกียกตะกาย เดือดร้อน
บุญอุปถัมภ์ มาค้ำ มาช้อน มาสอนเอง

มีบุญศรัทธา เย็นอุรา โกรธาหาย
เห็นอกเห็นใจ ในสรรพสัตว์
ล้วนมีความทุกข์และสุข ร่วมชาติ
สรรพสัตว์ ล้วนญาติของตน

มีทรัพย์ มีปัญญาจ่าย ให้พอเหมาะ
 ไม่ใช่เฉพาะตน แต่ต้องคนอื่นด้วย
ดูแลครอบครัว พร้อมหมู่ญาติ จะสวย
ทำพลี๕และทานด้วย สุดดี

 สมบัติ เป็นวิบัติ

ถ้าไม่ประหยัดสุด ประโยชน์สูง
หรือโอบกอดไว้ ไม่ใช้จ่าย เดี๋ยวยุ่ง
เงินถังเงินถุง เป็นวิบัติ พิษร้ายกาจ กามคุณ

 มีเงินน้อย พอใจ ได้สุขแท้

ไม่มีแย่ อบอุ่นแท้ ในครอบครัว

ลูกหลานฉลาด รู้ชัด ดีชั่ว

ไม่เมามัวเที่ยวเล่น เช่น ลูกเศรษฐี

รวยมาก รู้จักให้ ไม่ธรรมดา

ได้ชื่อว่า เศรษฐีใจบุญ ค้ำจุนสังคม
มีศรัทธา บำรุงศาสนา คนนิยม
ชีวิตสุขสม ทั่วหน้า ท้องฟ้าใส

มีเงินไม่ให้  ได้ชื่อ กินบุญเก่า

อ้างเอา ว่ามีน้อยไม่ได้
มหาทุคตะ สมัยโน้น จนจะตาย
เป็นตำนานใหญ่ ลองไป ศึกษาดู

 เมื่อไม่ให้  ก็ไม่ได้  

มีศรัทธาไว้ ทรัพย์ไหล มาเอง

 ยิ่งจนยิ่งดี สร้างบารมี บานเบ่ง
คนเก่ง กล้าหาญเสียสละ แม้ว่ายังไม่อิ่ม

;;;;;;;;;;

ต้นสมบัติ(คนไม่คาด ว่าเป็นศีล) :: สมบัตินั้นร้าย คล้ายๆ งู ชอบนอนอุตุ หลับไหล ในที่เย็น ที่ใดร้อน วุ่นวาย อยู่ไม่เป็น หาที่เย็น หลบลี้ หนีไป

ต้นสมบัติ

(คนไม่คาด ว่าเป็นศีล)

สมบัตินั้นร้าย คล้ายๆ งู

ชอบนอนอุตุ หลับไหล ในที่เย็น

ที่ใดร้อน วุ่นวาย อยู่ไม่เป็น

หาที่เย็น หลบลี้ หนีไป

ผู้มีศีล สงบเย็น เป็นที่อยู่

สมบัตินกรู้ ชอบมาอยู่ ด้วย

มากันเป็นหมู่ อยู่ ให้รวย

เป็นผู้ช่วย สร้าง ทางบารมี 

งูนั้นร้าย อันตราย ฉกกัด 

สมบัติก็ร้าย ทำลาย คนชั่ว 

เกิดตัณหา มหาภัย น่ากลัว

ติดตัว ตามไป ในทุกภพ

มีสมบัติมาก หาก ประมาท

นำสมบัติ ไปใช้ ไม่เหมาะสม 

สมบัติเป็นวิบัติ ทุกข์ ระทม

บาปจู่โจม ล้ม ทั้งยืน

ศีลนั้นเย็น เป็นต้น สมบัติ 

มีศีลสัจ สมบัติ หาได้ 

ไม่ว่าเรา พำนักเนา อยู่ที่ไหน 

สมบัติไหล ไปหา น่าอัศจรรย์

;;;;;;;;;;

คนเหนือฟ้า (เอาบารมีเป็นที่พึ่ง) :: บารมี คือ ที่พึ่ง หนึ่งเดียว อย่ามัวแลเหลียว หลงเล่ห์ เสน่หา สิ่งอื่นพึ่งได้ชั่วคราว เท่านั้นหละ ทุกข์นักหนา เสียน้ำตา มามากแล้ว

คนเหนือฟ้า
(เอาบารมีเป็นที่พึ่ง)

 บารมี คือ ที่พึ่ง หนึ่งเดียว

อย่ามัวแลเหลียว หลงเล่ห์ เสน่หา
สิ่งอื่นพึ่งได้ชั่วคราว เท่านั้นหละ
ทุกข์นักหนา เสียน้ำตา มามากแล้ว

บารมี ประหนึ่งมารดา รักษาบุตร

รักษาสุดๆ ทั้งชาตินี้ และชาติหน้า
ปกป้องผองภัย สุดชีวา
นำพาเราเดินทาง สายกลาง ทางสมบัติ

 ทุกคนเกิดมา แสวงหา ที่พึ่ง

ดูประหนึ่ง ผึ้ง หาเกษร
ทำเป็นกิจวัตร ชัดเจน แน่นอน
พระท่านสอน ไม่ห่อนออก นอกทางธรรม

 บารมี เป็นที่พึ่ง หนึ่งเดียว

อย่าไปแลเหลียวหา ณ ที่อื่น

ทางสายกลาง ทางบารมี จงตื่นขึ้น

ทางเป็นหมื่น ภายนอก หลอกทั้งนั้น

หนึ่งสมองสองมือ คนถือตน

ดิ้นรน ขยันหา จะเป็นจะตาย

แต่มัน ไม่ได้ ทุกราย

คนที่ได้ ก็ด้วย วาสนาบารมี

นาคี มีพิษเพี้ยง สุริโย

เลื้อย บ่ ทำเดโช อวดฤทธิ์

แมงป่อง พิษน้อย ตัวนิด

เอ็งอ้า อวดฤทธิ์ พิษน้อย

เหนือฟ้ายังมีฟ้า ยังกล้า อวดตน

เราเป็นคน ย่อมมีคน เหนือเรา

คนเหนือฟ้า พระ พุทธเจ้า

พระผู้เอา บารมี เป็นที่พึ่ง  

;;;;;;;;;;

มหาโชคมหาลาภ (ไม่เท่ากับบูชาบุคคลที่ควรบูชา) :: บูชาบุคคลที่ควรบูชา มหามงคล เป็นผล ให้เกิดร่วมชาติ แสวงบุญ สร้างบารมี ได้โอกาส สุดคาด ทุกชาติ ได้กัลยาณมิตรและครูดี

มหาโชคมหาลาภ
(ไม่เท่ากับบูชาบุคคลที่ควรบูชา)

บูชาบุคคลที่ควรบูชา มหามงคล

เป็นผล ให้เกิดร่วมชาติ

แสวงบุญ สร้างบารมี ได้โอกาส

สุดคาด ทุกชาติ ได้กัลยาณมิตรและครูดี

ได้สั่งสมบุญวาสนาร่วมกับท่าน

เมื่อพบพาน จะพลัน ได้สติ

ก่อเกิดความรู้สึกที่ดีดี

ร่วมชีวี ร่วมพรรค สมัครใจ

ไม่หลงปลงใจไปทางผิด

ใจจะสนิท ติดแน่น อยู่กับท่าน

อดทน ขันติ อดกลั้น

ช่างน่าอัศจรรย์ บูชาท่าน บุคคลที่ควรบูชา

ได้คุณสมบัติ ที่เรียกว่า ปโยคสมบัติ

คือมีความสามารถ เป็นสมบัติ อัศจรรย์
ด้วยเคยสั่งสมบุญวาสนา ร่วมกัน
มีศรัทธาตั้งมั่น บรรลุธรรม

พระพุทธองค์ ทรงตรัสว่า
แม้พระองค์ทรงอานุภาพนักหนา แต่ว่ายกเว้นไว้
สามารถโปรดได้ หมดทุกคนไม่
โปรดไหว ได้เฉพาะ ผู้ที่พอมีวาสนาร่วมกัน

ปโยคสมบัติ จึงเป็นความสามารถเฉพาะตัว
ไม่ได้มีไปทั่ว ทุกตัวคน
การบูชาบุคคลที่ควรบูชา ส่งผล
มีความสามารถล้น ที่คนทั่วไปไม่มี

สมบัติ๔ใครมี เป็นผู้ที่มีโชคอัศจรรย์
อันมี คติสมบัติ อุปธิสมบัติ กาลสมบัติ และ ปโยคสมบัติ
  อยู่ในวิสัย ท่านผู้ใด แน่นขนัด
นั่นและชัด ท่านเคยปฏิบัติ บูชาบุคคลที่ควรบูชา

;;;;;;;;;;

ขยันถูกหลักวิชา (รักษาใจให้ใส) :: สิ่งมีค่า ควรรักษายิ่ง คือใจ สิ่งทีเราได้ เรามีและเป็นไป ใจกำหนด ทุกข์หรือสุข เพิ่มลด ใจกำหนด ให้เป็นไป

ขยันถูกหลักวิชา
(รักษาใจให้ใส)

สิ่งมีค่า ควรรักษายิ่ง คือใจ

สิ่งทีเราได้ เรามีและเป็นไป ใจกำหนด
ทุกข์หรือสุข เพิ่มลด
ใจกำหนด ให้เป็นไป

ที่ว่า เราเกิดมารับผลกรรม ที่ทำไว้
ไม่อยากได้ ก็ต้องได้ สุขหรือทุกข์
ผลกรรม ติดตาม พันผูก
ใจหมองเป็นทุกข์ ใจใสเป็นสุข ตามผลกรรม

ดังนั้น ประคองชีวิต ทำจิตให้ใส
กรรมร้ายใดๆ ไม่ได้โอกาส
มีแต่กรรมดี ให้สุข สมมาด
ประคองชีวาต ประคองใจ

รักษาใจ ไม่ให้มีโลภโกรธหลง
ทำใจให้มั่นคง นั่งสมาธิ
ได้บุญใหญ่ ให้ผลชาตินี้
คิดดีพูดดีทำดี เท่านั้น

ทาน รักษาใจ ไม่ให้โลภ

ใจสงบ หายซ่านพล่านอยากได้

เกิดสันโดษ หมดอาลัย 

พอใจ ในสิ่งที่ตนมี ตนได้ ใจปีติ

ศีล รักษาใจ ไม่ให้โกรธเกลียดง่าย

งามจับใจ ใครเห็น เป็นรัก
อยากให้ อยากช่วยเหลือ ยิ่งนัก
น่าเคารพรัก ด้วยศีลบารมี

 ภาวนา รักษาใจ ให้ใสสว่าง
มีสุขจัง ด้วยจิตเมตตา
เป็นที่รักของมนุษย์ และเทวา
สุขสมอุรา ทุกประการ

 ทำอย่างไร ก็ไม่รวย แต่ซวยซ้ำ

เอาขยันนำ ทำอย่างไร ก็ไม่สำเร็จ

รักษาใจ ให้ได้ก่อน นี้เป็นเคล็ด

สุขสำเร็จ อยู่ที่ใจ ใฝ่รักษา

..........