ต้องการความสุข (กลับหาทุกข์ใส่ตน) คนทุกคน ต้องการความสุข แต่หาไม่ถูก กลับหาทุกข์ใส่ตน ด้วยไม่รู้สา ด้อยปัญญา ปุถุชน มิจฉาทิฏฐิล้น ไม่ฟังคำพระ

  ต้องการความสุข
(กลับหาทุกข์ใส่ตน)

คนทุกคน ต้องการความสุข

แต่หาไม่ถูก กลับหาทุกข์ใส่ตน

ด้วยไม่รู้สา ด้อยปัญญา ปุถุชน

มิจฉาทิฏฐิล้น ไม่ฟังคำพระ

ความสุข เป็นลักษณะของใจ

นุ่ม ใส และสว่าง

นุ่มด้วยทาน ทานจึงสำคัญจัง

ขจัดตระหนี่ อย่าให้ค้าง ตัวปัญหา

ใจใสด้วยศีล ปิ่น ความประพฤติ

ใจไม่มืดสดใส ใส่ใจความสะอาด

กายวาจาสงบ มีมารยาท

มีอานุภาพ เด็ดขาด ปราบพาล

ใจสว่างด้วยภาวนา รักษาสติ

เมื่อใจนิ่งสนิทดี มีสันโดษ

สุขสุดสุด ปรีเปรม ปราโมทย์

สุขไม่ละลด สดชื่นตื่นธรรม

ทานศีลภาวนา ทางความสุขสำเร็จ

ห่างภัยเภท ห่างตัณหา ตัวร้าย

ทางธรรม ทางบุญ อบอุ่นหลาย

สุขไม่คลาย ทั้งตน คนอื่นๆ

สุขทางธรรม แผ่ไปได้ คล้ายตะวัน

ฉายแสงเฉิดฉัน ตวันฉาย

ธรรมชาติสวยงาม ไร้อันตราย

หมู่มารร้าย หนีหาย แพ้ภัยตน

ทานศีลภาวนา ทางสละกิเลส

เป็นคนเปรต ผู้มีกิเลสตัณหา

ยากนัก จักเปลี่ยนสภาวะ

ทิฏฐิ เป็นมิจฉา เห็นพระไร้ประโยชน์

;;;;;;;;;;

เลือกวัดเลือกครู (สัตบุรุษ) ธรรมสัตบุรุษ สัตบุรุษรักษา คนธรรมดา ไม่รู้สา รักษาไม่ได้ คนมีปัญญา มีศรัทธาไหญ่ รู้ความเป็นไป ของโลกและชีวิต

 เลือกวัดเลือกครู
(สัตบุรุษ)

ธรรมสัตบุรุษ สัตบุรุษรักษา

คนธรรมดา ไม่รู้สา รักษาไม่ได้

คนมีปัญญา มีศรัทธาไหญ่

รู้ความเป็นไป ของโลกและชีวิต

ธัมมัญญุตา สัตบุรุษรู้ว่า

บุญบาปนั่นหละ อยู่เบื้องหลัง

โลกและชีวิต ทุกอย่าง

พระเจ้าไม่ได้สร้าง ไม่มีพรหมลิขิต

อัตถัญญุตา รู้อรรถเนื้อความแตกฉาน

ไม่สักแต่การ..ท่องจำเท่านั้น

ได้ปีติ บำรุงชีวัน

มีกำลังใจมุ่งมั่น ความดี

อัตตัญญุตา รู้จักตน เป็นคนมีสติ

ว่าตัวเรานี้ ต้องมิประมาท

ฝึกสติฝึกตน ไม่ให้ขาด

เป็นมนุษย์ชาติ เป็นโอกาศทอง

มัตตัญญุตา รู้ว่าทางสายกลาง

สุขจริงสุขจัง ผ่านศูนย์กลางกาย

สติอยู่นอกตัว นั้นไม่ใช่

สำคัญหลาย พระรัตนตรัยในตัว

กาลัญญุตา รู้จักว่า กรณียกิจ

ทุ่มชีวิต เจริญภาวนา

เข้าให้ถึง ไม่ถึงไม่ได้ ไม่เลิกลา

ทุ่มชีวา สุดชีวิต

ปริสัญญุตา รู้จัก เลือกวัดวา

มีหมู่คณะ ตั้งหน้าปฏิบัติธรรม

ปุคคลปโรปรัญญุตา สุดเลิศล้ำ

ไม่ตาต่ำ เลือกครูผิด

;;;;;;;;;;

ตั้งมั่นในพระสัทธรรม (สุขล้ำ ใจปีติ) ผู้ตั้งมั่น ในพระสัทธรรม มีสุขล้ำ ใจปีติ เป็นสุขไม่ธรรมดา เมตตามี จึงเป็นผู้ที่ เกื้อกูลแก่ปวงชน

 ตั้งมั่นในพระสัทธรรม
(สุขล้ำ ใจปีติ)

ผู้ตั้งมั่น ในพระสัทธรรม

มีสุขล้ำ ใจปีติ

เป็นสุขไม่ธรรมดา เมตตามี

จึงเป็นผู้ที่ เกื้อกูลแก่ปวงชน

ประหยัดสุด ประโยชน์สูง

มุ่ง บำเพ็ญทาน การกุศล

สันโดษสมถะ ฝึกตน

หลุดพ้น ตัณหาอุปาทาน

สันโดษสมถะ ภาวนา

นั่นหนา คือทำใจหยุดใจนิ่ง

ทานศีลภาวนา สำคัญยิ่ง

ทำใจหยุดใจนิ่ง ทุกอิริยาบถ

ยิ่งให้ก็ยิ่งได้ เป็นธรรมดา

เหมือนแม่น้ำนั่นหละ ยิ่งไหลก็ยิ่งมี

คนจน ที่จน เพราะตระหนี่

ทรัพย์ที่มี จะมากน้อย ต้องทาน

ทานด้วยใจศรัทธา มหากุศล

ปีติล้น ท่วมท้นใจ

เป็นที่รัก ของเทวดาศักดิ์ใหญ่

บันดาลให้ รวยใหญ่ ยิ่งกว่าเดิม

ทานเป็นเครื่องหมาย มีสติ

ศีล เป็นเครื่องหมาย ที่สะบาย

ภาวนา เจริญสม่ำเสมอ ให้ได้

สติ สะบาย สม่ำเสมอ

ทานศีลภาวนา ทางสละ

โลภ โกรธา หลง

จงตั้งมั่นในสัทธรรม พระพุทธองค์

จงปลดปลง ตัณหาอุปาทาน

;;;;;;;;;; 

คนชั่วร้าย (อยู่ได้ ด้วยบุญยังมี) ร่างกายมนุษย์ สุดอัศจรรย์ มีระบบป้องกัน บำรุง รักษา เหมือนกับมีหมอ..เทวดา ประจำกายามา ตั้งแต่เกิด

คนชั่วร้าย
(อยู่ได้ ด้วยบุญยังมี) 

ร่างกายมนุษย์ สุดอัศจรรย์

มีระบบป้องกัน บำรุง รักษา

เหมือนกับมีหมอ..เทวดา

ประจำกายามา ตั้งแต่เกิด

เป็นระบบอัตตโนมัติ ธรรมชาติ

เช่นมีแผล มีดบาด เลือดไหล

ระบบอัตตโนมัติ จะจัดการเร็วไว

ห้ามเลือด หยุดไหล มิเช่นนั้นตายแน่

หมอรู้ดี สารเคมี เอ็นดอร์ฟิน

เพียงแป๊บแลบลิ้น เอ็นดอร์ฟิน ก็ไปถึง

เป็นยาวิเศษ น่าตะลึง

ช่างน่าทึ่ง ธรรมชาติ

เอ็นดอร์ฟิน มีจุดอ่อนไหว

ไว ต่ออารมณ์เครียด

 อารมณ์ร้าย โกรธเกลียด

เอ็นดอร์ฟิน จะไม่เฉียด เข้ามา

ระบบอัตตโนมัติ จะผลัดเปลี่ยน

หมุนเวียนให้ แอดรีนาลิน ฮอร์โมน 

สำหรับต่อสู้ ดิ้นรน

อันเป็นผลให้ โรคร้าย ไม่ได้รักษา

ดังนั้น คนชั่วร้าย จะแพ้ภัยตน

ด้วยเป็นคน มีความเครียด ประจำ

เอ็นดอร์ฟิน หน้าที่ ไม่ได้ทำ

มิหนำซ้ำ จะเกิดภัยพิบัติใหญ่

ความเครียด เกิดจากบาป

บุญหมด ก็ต้องรับกรรม

เก่งเพียงไหน ก็แพ้ตน วันยังค่ำ

หมดบุญอุปถัมภ์ แน่ล้ำ สู่นรก

;;;;;;;;;;

สุขทางธรรม (สุขล้ำ ทั้งตนและคนอื่น) ปีติในธรรม ล้ำสุข ไม่ใช่สนุก สุขโลกีย์ เพียงมีกินมีใช้ ไม่ได้ปีติ เมตตาไม่มี ปีติไม่เกิด

 สุขทางธรรม
(สุขล้ำ ทั้งตนและคนอื่น)

ปีติในธรรม ล้ำสุข

ไม่ใช่สนุก สุขโลกีย์

เพียงมีกินมีใช้ ไม่ได้ปีติ

เมตตาไม่มี ปีติไม่เกิด

สนุกสนาน เหมือนกันกับเกาตุ่ม

ใจไม่ชุ่ม ไม่ชื่น ไม่ปีติ

มีอารมณ์ เสพสม ลืมชีวี

สนุกเต็มที่ ลืมสติ นี้คือประมาท

อยู่คนเดียว เปล่าเปลี่ยวใจ

กระวนกระวาย ไม่เป็นสุข

ใจกระด้าง ไม่นุ่ม จึงทุกข์

ใจสุข ใจนุ่ม บำเพ็ญทาน

สุขจากทาน คนพาลไม่เข้าใจ

รักคนอื่นได้ ด้วยใจนุ่ม

สุขจากทาน ใจชื่นใจชุ่ม

ใจนวลใจนุ่ม คนรุมรัก

สุขทางธรรม สุขทั้งตนและคนอื่น

เหมือนตะวันขึ้น ยามอุษาสาง

หมู่นกกา เริงร่า กันจัง

ให้สุขสมหวัง อีกทั้งธรรมชาติงาม

สุขทางโลก ชุ่มโชกตัณหา

สุขของปลา หลงเหยื่อ

สติมาตอนใกล้ตาย จึงเชื่อ

ตอนดีดีนี้ เป็นเบื้อ ปัญญาอ่อน

บนเส้นทางธรรม สุขล้ำปีติ

มีแต่ทางนี้ ที่จะพ้นอบาย

พักบนสวรรค์ ก่อนเข้านิพพานได้

ไม่เวียนว่าย ในอบายภูมิ

;;;;;;;;;; 

คนเทวดา (รักษาคนดี) คนเหมือนกัน ไม่เหมือนกัน พระท่าน ให้ชื่อไว้ คนละอย่าง หนึ่ง มนุสสเปโต ดุจัง สอง กลางๆ มนุสสมนุสโส

คนเทวดา
(รักษาคนดี)

คนเหมือนกัน ไม่เหมือนกัน

 พระท่าน ให้ชื่อไว้ คนละอย่าง

หนึ่ง มนุสสเปโต ดุจัง

สอง กลางๆ มนุสสมนุสโส

สาม ดีมากๆ มนุสสเทโว

ดูเก๋โก้  คนเทวดา

อย่างแรกนั้น ไม่ใช่มนุษย์มนา

แต่ว่า มาจากนรก

มนุสสเปโต มนุษย์เปรต

สังคมเกิดภัยเพท เพราะเปรตลง

กินไม่อิ่ม มีเท่าใด ไม่พอถม

ประชาระทม แร้นแค้น

มนุสสมนุสโส มนุษย์แท้

รักษาศีลห้า แน่วแน่ ใจใส

เห็นได้ มารยาท งามวิไล

คนดีใจ อยากอยู่ใกล้ชิด สนิทสนม

มนุสสเทโว คนเทวดา

เหมือนลงมาจากฟ้า รักษาคนดี

แสวงบุญ สร้างบารมี

กิจกรณีย์ ทำพระนิพพานให้แจ้ง

พระพุทธองค์ ทรงยกย่อง

 บิดามารดา เป็นเทวดาของ..บุตร

เป็นพรหม มีเมตตา ไม่สิ้นสุด

และบริสุทธิ์ ประดุจ อรหันต์

คนกตัญญู คนดี ที่ประเสริฐ

มีศรัทธา ปัญญาเลิศ เทิดบารมี

มหาชนได้พึ่ง พากินดีอยู่ดี

พ้นภัยพาลี มนุษย์เปรต

;;;;;;;;;;

ประพฤติธรรม (นำสุขสม) ผู้ประพฤติธรรม บุญค้ำ เป็นสุข บาป ให้ทุกข์ สนุกสนาน มีกินมีใช้ อยู่ไม่นาน สิ้นบุญ ก็สิ้นกาล เป็นมนุษย์

 ประพฤติธรรม
(นำสุขสม)

ผู้ประพฤติธรรม บุญค้ำ เป็นสุข

บาป ให้ทุกข์ สนุกสนาน

มีกินมีใช้ อยู่ไม่นาน

สิ้นบุญ ก็สิ้นกาล เป็นมนุษย์

ปุถุชน ไม่ประพฤติธรรม

บุญไม่มีค้ำ ตกต่ำ อบายภูมิ

บาป เหยื่อล่อ น้ำลายสอชุ่ม

ตกหลุม ตัณหา ความตระหนี่

ผู้ประพฤติธรรมได้ ไม่ธรรมดา

มีบุญนักหนา ดวงปัญญาสว่าง

มีกัลยาณมิตร คอยชี้นำทาง

ศรัทธาประดัง แสวงบุญสร้างบารมี

เป็นผู้อยู่ อย่างไม่ประมาท

รักษาสติไม่ขาด อยู่ในตน

ทุกอิริยาบถ ฝึกฝน

ปีติล้น ท่วมท้นใจ

เป็นผู้มีปีติ เป็นภักษาหาร

เหมือนกัน กับเทวดา

มีกินมีใช้ ได้ง่ายๆ ด้วยบุญญา

นี่หละ ที่เรียกว่า เทวดาเดินดิน

เส้นทางธรรม เส้นทางบุญ

ปุถุชน ไม่คุ้น ทำยาก

ต้องสละตระหนี่ ที่เหมือนปลัก

ยากยิ่งนัก จักออกได้

สิ่งที่มีที่เป็นที่ได้ ในปัจจุบัน

กรรมวิบากจัดสรร จากอดีต

หนึ่งสมองสองมือ อย่าคิด

บุญบาปจากอดีต ลิขิตชีวิตและโลก

 ;;;;;;;;;;