วันเสาร์ที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2563

บุญสิทธิธาตุ (สร้างโอกาศให้วาสนา) :: บุญ เป็นอสาธารณะ อันโจรา นำไปไม่ได้ แม้พระราชาผู้ยิ่งใหญ่ หรือบุตรหลานไม่เอาไหน ก็เอาไปไม่ได้เลย

บุญสิทธิธาตุ
(สร้างโอกาศให้วาสนา)

ปุญฺญํ โจเรหิ ทูหรํ.
บุญอันโจรนำไปไม่ได้ .
บุญ เป็นอสาธารณะ
อันโจรา นำไปไม่ได้
แม้พระราชาผู้ยิ่งใหญ่
หรือบุตรหลานไม่เอาไหน ก็เอาไปไม่ได้เลย
น้ำไฟ ก็ทำอะไรไม่ได้
ติดตามเราไป เหมือนเงาตามตัว
เป็นเหมือนมารดา กล้าหาญ พญามารกลัว
สู้สุดตัว ป้องกันบุตร สุดที่รัก
บุญ ได้ชื่อว่าสิทธิธาตุ 
มีคุณสมบัติ ให้สุขสำเร็จ สมปราถนา
ส่วนบาป ตรงข้าม นำมา
นานาปัญหา แม้รวยล้นฟ้า ก็หาสุขไม่ได้
สหาโย อตฺถชาตสฺส โหติ มิตฺตํ ปุนปิปุนํสยํ 
กตานิ ปุญฺญานิ ตํ มิตฺตํ สมฺปรายิกํ.
สหายเป็นมิตรของคนผู้มีความต้องการเกิดขึ้นบ่อย ๆ ,
บุญทั้งหลายที่ตนทำเอง บุญนั้นจะเป็นมิตรในสัมปรายภพ.
หลังตาย เราไปคนเดียว
โดดเดี่ยว ท่องเที่ยวไป ในวัฏฏะสงสาร
มีแต่บุญกับบาป ติดตามไปกับเราเท่านั้น
บุญคือสหาย คอยบันดาล ให้พบพานแต่สุขสำเร็จ
บาปเป็นศัตรู คู่อาฆาต
คอยขัด คอยขวาง ตามล้างผลาญ
ฉุดกระชากลากลงอบาย ทุกข์อนันต์
แม้เรานั้น ลืมมัน ไปนานแล้ว

มาวมญฺเญถ ปุญฺญสฺส น มตฺตํ อาคมิสฺสติ
อุทพินฺทุนิปาเตน อุทกุมฺโภปิ ปูรติอาปูรติ 
ธีโร ปุญฺญสฺส โถกํ โถกํปิ อาจินํ.
ไม่ควรดูหมิ่นต่อบุญว่า มีประมาณน้อย จัดไม่มาถึง,
แม้หม้อน้ำย่อมเต็มได้ด้วยหยาดน้ำที่ตก ฉันใด,
ผู้มีปัญญาสั่งสมบุญ แม้ทีละน้อย ๆ ย่อมเต็มได้ด้วยบุญ ฉันนั้น.
( พุทฺธ) ขุ. ธ. ๒๕/ ๓๑.

ไม่ควรดูหมิ่นบุญว่าน้อย คงใช้สอยไม่ได้
น้ำหยดเต็มตุ่มได้ ฉันใด
อย่าประมาทบุญว่าน้อย ปล่อยให้รั่วไหล
บารมีเต็มได้ ด้วยบุญน้อยนี้ ฉันนั้น
บาปเล็กน้อย ก็ไม่ควรประมาท
สนิมเหล็ก คุณสมบัติ กัดเหล็กยุ่ยได้
เมฆหมอกเบาบางใส
ก็ปิดบังดวงตะวันดวงใหญ่ ได้มืดมิด
ไม้ขีดก้านเดียว เผาเมืองได้
บุญน้อยไหลเป็นสาย ใช้ต่อบุญวาสนา
แสวงบุญ น้อยหรือใหญ่ ไม่นำพา
ให้โอกาศ บุญวาสนา ทำหน้าที่
๓๖๐ . ปุญฺญํ สุขํ ชีวิตสงฺขยมฺหิ.
บุญนำสุขมาให้ในเวลาสิ้นชีวิต .
บุญนำสุขสมปราถนา มาให้ในปรโลก
เรามีโชคหรืออับโชค ขึ้นกับบุญวาสนา
ทำบุญแต่วันนี้ ซะ
แล้วจะเป็นบุญวาสนา วันพรุ่งนี้
ไม่เชื่อก็ได้ แต่ให้ศึกษา
อย่าด่วนหนีหน้า ลองเข้ามาบวชที่วัดพระธรรมกาย
มาจับผิด แล้วรับรอง จะติดใจ
ทุ่มชีวิตให้ พระศาสนา เหมือนอาตมาเลยทีเดียว

;;;;;;;;;;

วันศุกร์ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2563

ชนะตน (คนชนะกิเลส) :: ชนะตน คนประเสริฐแท้ จะไม่กลับมาแพ้ ชนะแท้ อย่างยั่งยืน ชนะคนอื่น หมื่นแสน ยังตื้น ยิ้มรื่นไม่นาน พานแพ้ภัยตน

ชนะตน
(คนชนะกิเลส)

อตฺตา หเว ชิตํ เสยฺโย
ชนะตนนั่นแหละประเสริฐกว่า
ชนะตน คนประเสริฐแท้
จะไม่กลับมาแพ้ ชนะแท้ อย่างยั่งยืน
ชนะคนอื่น หมื่นแสน ยังตื้น
ยิ้มรื่นไม่นาน พานแพ้ภัยตน
ชนะตน คนชนะกิเลส
ต้นเหตุ แห่งอุปสรรคปัญหา นาๆทุกชนิด
ดับไฟแต่ต้นลม ไฟโหม ดับสนิท
กิเลสอำมหิต แฝงเล้น เล่นงานเรา
ชนะตน คนสันโดษสมถะ
เลิกละ สิ่งพาเพลินสนุกสนาน
กินเพื่ออยู่ สร้างสมความดี ทุกวี่วัน
ทำประโยชน์ตนประโยชน์ท่าน ถึงพร้อม
มีปณิธาน หาญกล้า ข้าไม่ถอย
ติดตามต้อย มหาปูชนียาจารย์
ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สุดขยัน
 ไม่เว้นวัน สร้างบารมี สุดชีวิต

พูดจริงทำจริง
(คนยิ่ง คนศักดิ์สิทธิ์)
ยถาวาที ตถาการ
พูดอย่างไร ทำได้อย่างนั้น

พูดอย่างไร ทำได้อย่างนั้น คนจริง
ไม่ใช่ลิงหลอกเขา เจ้าไม่ใช่คน
คนจริง คนศักดิ์สิทธิ์ คนเหนือคน
มหาชน ยอมตนรับใช้
คนกะล่อน ปลิ้นปล้อน คนไม่จริง
ยอมทิ้งสัจจะ ไม่กล้าสละชีวิต
กลัวตาย ยอมขายเพื่อน คนสิ้นคิด
กรรมตามติด ทุกข์ท่วมท้น คนเวร
มีคุณธรรมสัจจะ นำหน้า สร้างบารมี
เป็นคนดี ที่มนุษย์เทวา บูชากราบไหว้
ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้
เกิดมาพร้อมด้วยสมบัติอจินไตย ในทุกภพชาติ

;;;;;;;;;;

วันพฤหัสบดีที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2563

ตนพึ่งตน (คนพึ่งบุญ) :: ตนนั่นแล เป็นที่พึ่งแห่งตน เขาก็คนเราก็คน ดั้นด้นไป ไม่งอตีนงอมือ ลุกขึ้นสู้ ขวนขวาย เมื่อก้าวแรกได้ ก้าวต่อไป ง่ายขึ้น

ตนพึ่งตน
(คนพึ่งบุญ)

อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ
ตนเป็นที่พึ่งของตน
ตนนั่นแล เป็นที่พึ่งแห่งตน
เขาก็คนเราก็คน ดั้นด้นไป
ไม่งอตีนงอมือ ลุกขึ้นสู้ ขวนขวาย
เมื่อก้าวแรกได้ ก้าวต่อไป ง่ายขึ้น
ขออย่างเดียว ก้าวไป ในทางแห่งความดี
อดทนเต็มที่ หนีเพื่อนชั่ว มั่วกามคุณ
ตายช่างมัน ฉันจะไม่ห่างทางบุญ
ยอมลงทุนด้วยชีวิต รักษาจิตบริสุทธิ์ เป็นที่ตั้ง
ใจบริสุทธิ์เป็นกุญแจไข ไปสู่ความสำเร็จ
ธรรมะจึงเป็นเหตุ สำเร็จมา
ธรรมะที่พระแนะนำ คืออดทน นั่นหละ
เป็นธรรมนำหน้า ธรรมะทั้งหลาย
คำว่าอดทน คือไม่บ่นตีโพยตีพาย
แต่ก็ไม่ใช่ ดื้อด้าน ดันทุรัง
แต่หมายถึง ไม่สู้ไม่หนี ทำความดีไม่หยุดยั้ง
จนกระทั่ง เข้าถึงพระรัตนตรัย ในตัว
คนขี้บ่น มีใจร้อนรน ใครล่ะ จะชอบ
จะประกอบงานใหญ่ เป็นไปไม่ได้
การให้ ความรักและเมตตา เป็นหัวใจ
ของผู้ใหญ่ใจดี เป็นที่พึ่งแก่ผู้น้อย
ดังนั้น คนพึ่งตน คือคนพึ่งบุญ คุณความดี
ทุกสิ่งที่เราได้เรามี บุญจัดสรร
บุญวาสนานั่นหละ ที่เรียกกัน
จงศรัทธามั่น หย่าหยุดยั้ง สร้างที่พึ่งของตน

สุขสมปราถนา
(เมื่อดวงปัญญาสว่าง)

ปญฺญาว ธเนน เสยฺโย
ปญญาย่อมประเสริฐกว่าทรัพย์
ปัญญาย่อมประเสริฐ เลิศกว่าทรัพย์
มีเงิน ใครๆก็นับ เป็นน้องเป็นพี่
แต่มีสติปัญญา จึงรักษา และหาทรัพย์ได้ มากมี
และนำพาชีวี หนีภัย ในวัฏฏะ
ทรัพย์ คือสิ่งนอกกาย ตายแล้วทิ้ง
แต่ปัญญา คือเพื่อนจริง เพื่อนแท้
เป็นไฟส่องทางชีวี มิมีเปลี่ยนแปร
เหมือนมารดาแม่ รักแท้ มอบให้บุตร
กตัญญู ศรัทธา และเมตตา
เป็นคุณสมบัติล้ำค่า ของปัญญา โดยแท้
สุขสมปราถนา ย่อมมีมาแน่ๆ
มนุษย์และเทวดา ตามแห่ ปกปักรักษา
ทางสายกลาง ทางแห่งปัญญา
ทานศีลภาวนา ปัญญาเกิด
ใจสว่างไสว สมบัติใหญ่ล้ำเลิศ
ชีวิตบันเจิด สุขสมปราถนา ทุกประการ

;;;;;;;;;;

วันอังคารที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2563

สมบัติต่อสมบัติ (จึงไม่อาจตระหนี่ได้):: มีทรัพย์ ขึ้นอยู่กับ ขยันหา นอนคอยถ้า กินบุญเก่า ตายเปล่าดาย เอาบุญต่อบุญ สมบัติจึงมาได้ ขยันเข้าไว้ ล้มแล้วลุก ปลุกตนเอง

สมบัติต่อสมบัติ
(จึงไม่อาจตระหนี่ได้)
อุฏฺฐาตา วินฺทเต ธนํ
คนขยัน ย่อมหาทรัพย์ได้

มีทรัพย์ ขึ้นอยู่กับ ขยันหา
นอนคอยถ้า กินบุญเก่า ตายเปล่าดาย
เอาบุญต่อบุญ สมบัติจึงมาได้
ขยันเข้าไว้ ล้มแล้วลุก ปลุกตนเอง
ล้มร้อยครั้ง ก็ยังสู้ต่อ ไม่ท้อไม่ถอย
บุญไม่น้อย อานุภาพวิริยะและขันติ
ให้เชื่อมั่นในบุญบารมี
บุญบาป แย่งพื้นที่ ส่งผล ต่อชีวิต
ทรัพย์สมบัติ แน่นขนัด อยู่ทางสายกลาง
สุขสมหวัง ทางพระ สมปราถนาง่ายๆ
ทางอื่น ทางมาร วิบัติ อย่าใกล้
ส่งผลให้ชีวิตเลวร้าย ไปอบายภูมิ
ทานศีลภาวนา ทางสายกลาง
ทาน เพื่อมุ่งหวัง ขจัดตระหนี่
เราต้องทาน ไม่ว่าจนหรือมี
ตักบาตร รักษาศีล สวดมนต์นั่งสมาธิ ทำได้ทุกวี่วัน
ทานบารมี อยู่เบื้องหลังเศรษฐีใจบุญ
เมตตาการุณ ใจกว้าง
 เป็นที่รักใคร่ของมหาชน คนตัวอย่าง
 เป็นความหวัง มหาชน 

คนพาลอัปมงคล
(พาลในตน ร้ายสุด)
พาโล อปริณายโก
คนโง่ คนพาล ไม่ควรเป็นผู้นำ
คนโง่คนพาล สันดาลดิบ
อย่าวางใจ ให้รีบหนีไป ไกลหมื่นโยชน์
เห็นคนทั้งหลาย คล้ายนักโทษ
มีอารมณ์โกรธ หงุดหงิด ผิดมนุษย์มนา
โง่แล้วขยัน ดื้อรั้น ปานกระบือ
ซื่อบื้อ เถรตรง หลงตนเอง
เป็นคนเหมือนเปรต กินบ้านกินเมือง ตัวเป้ง
คนเสงเครง เป็นผู้นำ กรรมของประชาชน
คนพาลตัวกลั่น ตัวฉันเอง
อย่ามัวเพ่ง มัวเล็ง ว่าคนอื่น
ปราบพาลในตน เป็นคนดีน่าคบ คนชมชื่น
ปราบพาลอื่น เป็นหมื่นได้ ไม่สู้ปราบพาลในตนคนเดียว

;;;;;;;;;;

พระนิพพานแจ้ง (แสดงด้วย ทำประโยชน์ตนให้ถึงพร้อม) :: ทำพระนิพพานให้แจ้งไม่ง่าย ถ้าใครยังมัวทำมาหากินอยู่ มีภาระเลี้ยงดู รับผิดชอบ ประกอบกิจการ ใจสับสน วกวน ต้องคิดอ่าน ทั้งครอบครองเรือนชาน และบริหารญาติมิตร

พระนิพพานแจ้ง
(แสดงด้วย ทำประโยชน์ตนให้ถึงพร้อม)
ทำพระนิพพานให้แจ้งไม่ง่าย ถ้าใครยังมัวทำมาหากินอยู่
มีภาระเลี้ยงดู รับผิดชอบ ประกอบกิจการ
ใจสับสน วกวน ต้องคิดอ่าน
ทั้งครอบครองเรือนชาน และบริหารญาติมิตร
เมื่ออายุมาก สมควรจักพัก ในที่สงบ
เป็นที่พักของนักรบ ทหารกล้า กองทัพธรรม
และต้องมีหมู่คณะ ที่พึ่งพาได้ คอยค้ำ
อยู่กันประจำ คุ้มครองภัย ให้แก่กัน
ประโยชน์ท่าน เราทำกันค่อนชีวิต
ประโยชน์ตน น่าคิด ทำนิดหน่อย น้อยมาก
ทำหยุดทำนิ่ง ประโยชน์ตนจริงๆ ให้รู้จัก
หยุดคือตัวสำเร็จ แท้นัก ประโยชน์ตน
หยุดให้ได้ จึงพ้นภัย ในวัฏฏะ
นี่หละคือธุระ ที่เกิดมา ของมนุษย์
ทำพระนิพพานให้แจ้ง ต้องทำใจหยุด
พระรัตนตรัยผุด หลุดจากกฎแห่งกรรม
การบรรพชาอุปสมบท ทำประโยชน์ตนโดยแท้
และทำประโยชน์ท่านแน่ๆ อย่างสมบูรณ์
บิดามารดา นี่หละ ได้ทดแทนพระคุณ
อย่างสมบูรณ์ บริสุทธิ์ผุดผ่อง
สำหรับสตรีแม่บ้าน ทำหน้าที่สำคัญ อุปถัมภ์
เป็นเสาค้ำ สร้าง และบำรุงรักษาวัด
ต้นบุญต้นแบบ ธรรมปฏิบัติ
เหมือนคุณยายจันทร์ ผู้สามารถ หนึ่งไม่มีสอง
วัดพระธรรมกาย คุณยายจันทร์ ท่านสร้าง
เราเอาบ้าง ทำอย่างท่าน
ธุดงคสถานหล่มสัก จักเป็นดังนั้น
เป็นวัดของแม่บ้าน ส่วนสามีของท่านนั้นบวช
หลังอายุเกษียร ๖๕ ปี
สมควรที่ เต็มที่ ทำประโยชน์ฉัน
มาสู่ถิ่นสัปปายะ ที่เราอุตส่าห์ สร้างไว้นั้น
เอาชีวิตเดิมพัน ทำหยุดทำนิ่ง
มาอยู่เป็นหมู่ เป็นคณะ
เมื่อมีปัญหา สามัคคี คือพลัง
 เป็นที่เกรงใจ พวกพาลา บ้าคลั่ง
สามัคคีคือพลัง พากันสร้างบารมี
เราควรทำงานเป็นหมู่ สร้างสถานที่อยู่ปฏิบัติธรรม
สถานที่สัปปายะล้ำ งามด้วยพระรัตตัญญู
 ทำพระนิพพานให้แจ้ง เข้าถึงพระรัตนตรัย ทุกผู้
แล้วจึงจะได้เข้าสู่ สวรรค์ ยกชั้น ไปดุสิตบุรี

;;;;;;;;;;

วันอาทิตย์ที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2563

บอดจูงบอด (จอดสนิท) :: สร้างบารมี เป็นเสบียง เลี้ยงชีวิต กรณียกิจ ของชีวิต ขาดไม่ได้ ชีวิตนี้ มีหน้าที่ เดินทางไกล วนเวียนไป ไม่สุดสิ้น ทางวัฏฏะ

บอดจูงบอด
(จอดสนิท)
 สร้างบารมี เป็นเสบียง เลี้ยงชีวิต
กรณียกิจ ของชีวิต ขาดไม่ได้
ชีวิตนี้ มีหน้าที่ เดินทางไกล
วนเวียนไป ไม่สุดสิ้น ทางวัฏฏะ
เมื่อมีบารมี ก็ต้องแสวงบุญล่อ ต่อให้ติด
คอยสะกิดเอาบารมี ไม่ให้หนีไปไหน
บาปไม่ได้ช่อง ป้องกันไว้
ดังนั้นชีวิตขาดบุญไม่ได้ ต้องแสวง
บุญกับบาป พระกับมาร โรมรันกัน
ส่วนเรานั้น เหมือนกันกับหุ่น
ไม่รู้เรื่องราว ไม่รู้ร้อนรู้หนาว แล้วแต่บาปบุญ
ถ้าสติดี ก็จะหนุน บุญแสวง
มาวัดแสวงบุญ อบอุ่นในหมู่คณะ
สามัคคีคือพละ สู้พาลาหมู่มาร
เดินทางคนเดียว หัวหาย ไม่ได้การ
  ไปเป็นคณะใหญ่ ไม่ยั่น สู้ภัยพาลกิเลส
 หมู่คณะที่ดี  มีผู้รู้ เป็นครูส่องทาง
ไม่ใช่อย่าง บอดจูงบอด จอดสนิท
ผู้รู้ ผู้มีบารมี กัลยาณมิตร
พามุ่งสู่ทิศ พระรัตนตรัย
ในวุฒิธรรมสี่  มีกล่าวไว้
ก่อนอื่นใด ให้ สัปปุริส สังเสวะ
ถือเป็นกรณียกิจ ทุกชีวิต ต้องหา
ครูผู้มีปัญญา นำพา เดินทาง
 แล้วใส่ใจ เข้าใกล้ ฟังธรรม
สัทธัมมัสสวนะ เลิศล้ำ ท่านพร่ำ สอน
 รักวินัย ใช้ขันติ ยามเดือดร้อน
 ดัดนิสัย กะล่อน ประพฤติธรรม
โยนิโสมนสิการ นั้น เข้าใจคิด
แตกทีละนิด ยิ่งคิด ยิ่งเข้าใจ
เห็นจริงเห็นจัง กระทั่ง ทนไม่ไหว
ลองนำมาใช้ ปฏิบัติ ตามถนัดของตน
ธัมมา นุธัมม ปฏิบัติ
ค่อยๆฝึกหัด ปฏิบัติ หมั่นสังเกต
เป็นศิลปะวางใจ สังเกตไป หากลเม็ด
สู้กิเลสให้ได้ ที่ทำให้ใจเราท้อ
การปฏิบัติธรรม ทำใจให้บริสุทธิ์
กิเลสหลุดง่ายๆ คลายตัณหา
ชีวิตพลิกผัน สุดพรรณา
เป้าหมายธรรมกายา พระรัตนตรัยในตัว

;;;;;;;;;;